Mensenkinderen

Wat een mooi stukje..... Ik begrijp heel goed dat die uitspraak je raakt, toch ben ik het er niet mee eens, ik bedoel eigenlijk: ik voel het zelf niet zo.

Je kunt volgens mij nooit teveel moedergevoelens hebben. Bezorgd zijn om je kind, hoort gewoon bij het moederschap.

Het loslaten van je kind is het moeilijkste wat er is. Toch moet je ze zelf de wereld laten ontdekken. Zegt een moeder waarvan de dochter bijna 10 is en zich nu al langzaam aan het losweken is.

Hé, had deze via een link gisteren op twitter ook al gelezen op budhi.nl Was toen te duf om te beseffen dat jij het had geschreven blijkbaar, dat merk ik nu pas

Het is waar, met de geboorte van je kind wordt ook de grootste angst Ever geboren; het weer te kunnen verliezen. Toch winnen alle andere gevoelens meestal. Gelukkig maar.

Succes met het moeten maken van alle keuzes in je leven. Soms weet je het gewoon opeens zeker of je iets wel of niet wilt. Geef jezelf die ruimte. Ook om later alsnog anders te kunnen beslissen.

Kippenvel en inderdaad mooi gezegd. Ik heb dat ook wel eens gedacht hoor, maar toen was de eerste er al.
Dat van die grootste angst waar Margje het over heeft is ook waar. Maar om daarom niet voor het grootste geluk (ook weer dat kind) te kiezen (voor zover er te kiezen valt natuurlijk, iedereen mag zo blij zijn als het lukt), zou zonde zijn. Het is werkelijk een onvoorstelbaar mooi iets. De liefde voor een huisdier ook, maar voor een kind nóg meer.

Vind het een prachtige uitspraak, Suzanne. En denk er precies zo over! Inmiddels 44 en bewust kinderloos... maar wel heel dol op die van anderen

Dank voor jullie lieve reacties.
Fijn weekend!

Our Dear Suus,
There no doubt in anyone's mind you would be a beautiful mother as such as a an aunt, sister, and daughter. Concentrate on those things that you can control and where your heart lies, if it indeed is to be a mother, there are millions of motherless kids that would be truly blessed to have one as wonderful as you.

Ik las net het stukje over het afscheid van bloggers en bedacht me dat we ook al weer een tijdje niks van jou gehoord hebben. Hoe gaat het met je?

Ja, dat vroeg ik me ook al af.... Ik hoop dat alles goed met je is.

Beetje het zelfde gevoel als met de bloggers van wie er afscheid genomen is :
jij hebt duidelijk minder zin in schrijven , jammer, maar neem dan gewoon afscheid !

Thanks Kurt!
@DeniseM, dine en marionh: tis inderdaad veel te lang geleden dat ik heb geblogd. Sorry. Dat meen ik. We hebben idd niet voor niets afscheid genomen van sommige bloggers omdat we niks van ze hoorden. Hoe jammer ook. Ik merk dat ik afscheid nemen veel te jammer zou vinden, vandaar dat ik mezelf graag (en ik hoop jullie ook) nog 1 kans wil geven. Vind schrijven namelijk heel leuk maar soms ontbreekt het me echt aan tijd. Maar ik deel de mening dat je je als blogger 'commit' aan een site, dat het een bepaalde verantwoordelijkheid met zich meedraagt. Als nou over een tijd blijkt dat ik wederom weken verstek laat gaan dan zal ik afscheid nemen.
Zo en nu rond ik af want ik heb een blog te schrijven! En over een paar dagen weer.. en vlg weer!

Fijn dat je blijft! Ben namelijk heel benieuwd naar je dierenarts......

Leuk om te horen marionh. Tis wel zo dat de dierenarts mijn blogs leest.... Maar ik zal weer even over hem schrijven!

Helaas heb ik me ook laat gerealiseerd dat moeder worden/zijn betekent dat je een groot gapend gat hebt op de plek van je hart; iedereen kan er bij en alles dat je kinderen aangaat doet pijn. Elke verdwijning of dood van een kind grijpt je nog meer aan dan toen je kinderloos was.

Dank voor je mooie reactie Louise. Misschien maak ik dat nog mee. Misschien niet. Leven is niet te plannen. Komt zoals het komt, leer ik beetje bij beetje