Reageren op dit artikel
** HTML niet toegestaan.
Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
“Hoor dat je weer single bent. Drankje doen morgen?” Een sms. Nummer onbekend. De naam waar hij mee afsluit doet vaag een belletje rinkelen. Maar ineens weet ik het weer.
Ruim twee jaar geleden werd ik door een vriendin van mij aan hem voorgesteld. Het was haar ex en ze beveelde hem aan. We spraken 1 keer af maar de timing was niet goed. Hij was net iets begonnen met een meisje en dat nam serieuze vormen aan. Gevolg: de twee jaar die daarop volgden hebben we elkaar uit het geheugen gewist. Tot dit smsje.
Het was destijds een leuke date dus ik sms terug. “De tering dat is lang geleden. Maar goed plan”.
De avond erop zit hij te wachten op het terras. Ik kom aanfietsen en herken hem meteen. Hij lacht breeduit en loopt me tegemoet terwijl ik mijn fiets vastzet. We zoenen elkaar gedag en gaan een erg leuke avond tegemoet. Hij is leuk. Volgende week zie ik hem weer. De dierenarts.
Als single zat ik boordenvol met verhalen en had de behoefte deze op te schrijven en online te delen. Die behoefte is er nu minder. Of het komt doordat ik sinds kort een vriendje heb weet ik niet. Wel weet ik dat er iets anders voor in de plaats is gekomen: een fotoblog. Iets meer beeld, iets minder tekst.