Ritme

Oudste ligt in bad.
Voor haar is het bad lang genoeg om er languit in te kunnen drijven.
Ze heeft de deur open, zodat ze kan kletsen met mij. Ik ben aan het opruimen in de keuken.

"Weet je dat er mensen zijn die 's ochtends douchen?!" klinkt het verbaasd vanuit het bad. Oudste en Jongste badderen meestal 's avonds.... "Ik weet het" antwoord ik "maar als jullie 's ochtends zouden douchen, dan moeten we een half uur eerder opstaan, dat gaat ons niet lukken".

Het is even stil in de badkamer. Er wordt nagedacht, blijkt uit het relaas wat Oudste daarna begint.

"Weet je" hoor ik haar zeggen "Mijn ritme is gewoon anders. Alles zou gewoon twee uur later moeten beginnen".

Ik grinnik, want ik begrijp haar goed. Oudste is net als ik een avondmens, ze gaat graag laat naar bed (maar dat mag ze niet) en ze zou het liefst elke ochtend uitslapen (maar dat kan dan weer niet).
"Ik weet het lieverd," antwoord ik, "ik zou 's ochtends ook liever later opstaan. Ik denk dat jij en ik het veel fijner zouden vinden als de dag een uur of twee later zou beginnen."

'Ja" antwoordt Oudste enthousiast. "Als we nou gewoon de klok twee uur stil zetten, dan past ie bij ons ritme!"
Ik vertel dat dat helaas weinig uit zal maken, want als alleen wij onze klok stil zetten, dan heeft dat weinig effect op alle andere dingen en komen we overal twee uur te laat aan. Maar daar heeft Jongste al over nagedacht. Iedereen moet de klok twee uur stil zetten. "Dat zal niet lukken" denk ik hardop "want er zijn ook mensen die wel houden van vroeg opstaan en op tijd naar bed gaan. Deze ochtendmensen willen helemaal geen ander ritme!".
Na een paar keer plonsen in het warme bad heeft ze een nog beter idee verzonnen: "We verdelen Nederland in tweeën: de ene helft is voor de ochtendmensen, de andere helft is voor de avondmensen. En dan begint de dag vroeg bij de ene helft en de klok mag twee uur stil staan bij de andere helft, dan mogen die alles later beginnen! Dan kan je kiezen in welke helft je gaat wonen!".

"Maar hoe moet dat dan bij ons?" vraag ik. Jongste is geen avondmens. "Wat doen we dan met gezinnen waarvan de helft wel en de helft niet een avondmens is?"
"Die moeten op de grens van de twee gebieden gaan wonen" beslist Oudste.
Een handig idee hoor, al zegt ze het zelf.

Ze denkt het nog wat verder uit: 'Die grens van de twee gebieden moeten we dan niet van de zee naar Duitsland laten lopen, maar van boven in Nederland helemaal naar beneden naar België. Zo krijg je dan de langste grens, dan kunnen er zoveel mogelijk mensen langs die grens wonen en kiezen welk ritme ze willen". Ze laat zich onder water zakken en komt met druipende haren weer omhoog. "Dat kan toch best allemaal?".

Ik loop naar haar toe en pak een handdoek uit de badkamerkast.
"Goed plan lieverd. Als je nou de politiek in gaat en over een jaar of dertig president wordt, dan moet je dit plan maar gaan proberen waar te maken. Maar nu uit bad komen. Hier is een badhanddoek. Ik zal je helpen je haren te drogen. En dan lekker naar bed. Morgen is het weer vroeg dag, of wij nou willen of niet!"

Ik zal die avond weer te laat naar bed gaan. En de volgende ochtend zal ik, als de wekker afgaat, even denken aan het plan van mijn avondmensritmedochter. Nog twee uur langer in bed kunnen blijven liggen; dat zou heerlijk zijn! Mijn stem heeft ze vast, mocht er ooit een referendum komen over herindeling naar dagritmes. Oudste for president wat mij betreft!