Waar ken ik mezelf van?

Ik maak er wel eens gekscherend opmerkingen over. Over mijn vorige levens. Dat, als ze bestaan, vorige levens, dat ik dan in ieder geval Engelstalig was. Want waarom zou ik anders zo van die taal houden?

Ook heb ik vast in een vorig leven traumatische ervaringen opgedaan met een poppentheater. Daar heb ik namelijk, zonder een duidelijke reden in het heden, een enorme antipathie tegen, terwijl ik verder dol ben op alles wat met theater te maken heeft.

Daarnaast verklaar ik mijn (volgens anderen enigszins overdreven) angst dat mijn kinderen kunnen verdrinken als ik niet voldoende toezicht houd bij zwembaden, zee of ander water, ook als iets wat ik vast heb overgenomen uit een vorig leven.

Als ik het zelf zo opschrijf en teruglees, dan zijn dat toch best wel veel dingen die ik quasi grappig wijt aan een incarnatieverleden. Of vorige levens echt bestaan? Of ik misschien in een andere tijd in een ander lichaam al eerder heb geleefd? Ik weet het niet. Dat ik dol ben op mooie verhalen waarin toevalligheden en kleine wonderen verklaart worden met ervaringen uit het verleden als ander persoon, dat weet ik wel. Net zoals ik weet dat het soms kan voelen dat je mensen al kent, terwijl je ze pas voor het eerst ontmoet. Voor het eerst in dit leven tenminste…

Op twitter volg ik al een tijdje Marianne Notschaele – den Boer. Omdat het mij intrigeert dat ze reïncarnatietherapeute is. Ze bleek ook nog eens een stapel boeken te hebben geschreven. Vol verhalen van cliënten die met problemen in het heden op zoek gingen naar een reden in het verleden. Ik kreeg twee boeken opgestuurd van de schrijfster. ‘Hé, waar ken ik je van’ heet het ene, ‘Lichte zeden onder de zoden’ het andere.

In het eerste boek staan 15 korte verhalen waarin de therapeute verhalen van haar cliënten vertelt. De cliënten willen inzicht krijgen hoe onbewuste patronen uit relaties tijdens vorige levens doorwerken in de relaties die ze nu met mensen hebben. Hoe zorgen hun ervaringen van toen ervoor hoe ze nu met mensen omgaan? Maar ook; welke mensen in het heden kennen ze uit het verleden? En welke lessen moeten ze blijkbaar nog leren? Reuze interessant allemaal. De verhalen lezen lekker weg. Tijdens het lezen betrap ik mezelf erop dat ik benieuwd ben of, als het allemaal waar is (want echt, ik heb dus nog steeds geen idee, ik ben gelovige, noch ongelovige in deze; ik ben een twijfelaar pur sang), welke mensen in mijn leven ik misschien al langer ken dan mijn huidige bestaan. Na het lezen van het boek met de bijzondere verhalen, ben ik nog meer nieuwsgierig naar hoe het werkt, reïncarnatie therapie. In de inleiding van de verhalen beschrijft Marianne dit soms even heel kort, en aan het eind van het boek gaan ook nog een paar pagina’s over haar werkzaamheden. Maar misschien moet ik niet te veel willen weten, misschien moet ik eerst haar nieuwste boek ‘Lichte zeden onder de zoden’ eens gaan lezen. Erotiek en vorige levens, geef toe, dat is een intrigerende combinatie toch?