Aan een andere tafel

Thuis klussen Lief (die deze week al vrij heeft) en mijn vader aan de uitbouw. Dat gaat gepaard met dingen als boren, slijpen, hameren en zagen. Veel lawaai en veel stof dus. Ook al zit ik binnen, ik hoor het toch allemaal. En dat stof is zo knap, dat komt door de muren en dichte ramen heen. Nu de zon al dagen zo leuk schijnt kun je de stofwolken nog beter voorbij zien drijven dan anders. Ik zorg voor de catering, zet koffie (Senseo voor pappa, Nespresso voor Lief) maak soepjes en gebakken eieren voor de lunch en gooi zo nu en dan een appel of banaan de bouwput in.

Soms zijn de kinderen even weg (naar het speelveldje, met de buren mee naar het zwembad of met de mannen mee naar de bouwmarkt), soms heb ik er opeens vier in huis rondrennen omdat de buurmeiden en mijn eigen kinderen tegenwoordig zelfverklaarde broer en zussen zijn. Vannacht sliepen ze alle vier hier en bij het was ophangen zojuist kwamen de kleren van de buurmeiden uit de wasmachine alsof het de meest logische zaak van de wereld was. Ook hier volstaat mijn rol als cateringdame. Zolang je er zo nu en dan een boterham, wat water, fruit en ijsjes instopt zijn ze snel tevreden.

Maar een ideale thuiswerkomgeving is het niet. Dus daarom was ik heel blij met het aanbod van een vriendin die vorige week bij mij aan tafel zat te theeleuten terwijl haar kinderen (klasgenootjes van Oudste en Jongste) met die van mij speelden. "Dan kom je toch gewoon bij mij in huis werken? " opperde ze. "Wij zijn er overdag toch niet". Even twijfelde ik, kon ik dat aanbod zomaar aannemen? Toen begonnen de kinderen te gillen en riep ik snel "Oh, dat zou heeeeel fijn zijn".

Later die dag bracht ze een sleutel. En nu zit ik al voor de derde middag op rij aan een andere tafel dan normaal. En rustig dat het hier is. Saai joh! Gelukkig heb ik jullie. Waar ik ook blog, jullie zijn er altijd bij. Vandaag gezellig aan de tafel van @Mooimam . Fijn hoor.