Hutje in de stad (Kopie)

Eigenlijk zouden we uit eten. Maar toen we ons sfeervolle gastenverblijf zagen (en dat woord bedenk ik niet zelf hè, zo noemen de eigenaars/verhuurders het), vonden we het zonde dat we er alleen maar zouden zijn om te slapen en te ontbijten. Dus kochten we in de supermarkt niet alleen brood en beleg voor de volgende ochtend, maar ook ingrediënten voor een etentje voor twee in onze hut (en dat woord bedenk ik ook niet zelf hoor, zo hebben de eigenaars/verhuurders het gastenverblijf genoemd). Want deze hut had naast een woonkamer met een lekkere bank, een grote eettafel, een badkamer en heel ruime slaapkamer ook een volledig ingericht keukentje.

Wat was dat heerlijk relaxt zeg. Nu hoefden we niet te haasten om op tijd klaar te zijn voor het restaurant en daarna het feestje. Terwijl Lief een plaatje opzette (letterlijk; er was een platenspeler en een enorme collectie elpees!), wat toastjes smeerde, de tafel dekte en de kaarsjes aanstak, kookte ik ons eten. Terwijl we luisterden naar de Beatles, U2, The Doors en Diana Ross, allemaal met dat lekkere ouderwetse platenspelergeluid er doorheen, kletsten we over de kinderen, werk en de vrienden die we straks op het feest zouden zien en aten ons dineetje bij kaarslicht.

Eigenlijk gingen we dus toch uit eten. Maar dan in ons tijdelijke huis, ehm, hut.