Reageren op dit artikel
** HTML niet toegestaan.
Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Ik ben dol op gekleurde plastic mandjes ( ja ik weet het, ik heb enkele rare afwijkingen). Altijd als ik weer een opruimaanval heb, ga ik eerst naar een bepaalde (heel goedkope) plasticmandjeswinkel en dan koop ik weer een lading. Die dingen komen namelijk altijd van pas. Om spullen die dochterlief steeds van boven naar beneden en vice versa sjouwt weer respectievelijk naar boven of naar beneden te transporteren. Om dingen in te bewaren waar je zolang geen vaste plek voor hebt, om de nog niet verwerkte post in te dumpen, om alle kunstwerken van dochterlief in te stoppen tot je eens de tijd vindt om alles te sorteren en netjes in mappen te doen voor later, om rondslingerend klein gereedschap van manlief in te doen (alleen jammer dat schroefjes altijd door de gaatjes vallen) en zo zijn er nog veel en veel meer zaken waarvoor het altijd handig is om van die vrolijk gekleurde plastic mandjes in huis te halen.
Laatst wilde ik mijn kantoor eens onder handen nemen en ja, ik toog weer naar de al genoemde winkel voor wat plastic mandjes (oké, ik vind het ook gewoon leuk om naar die winkel te gaan en ik kom met heel wat meer rotzooi thuis dan alleen plastic mandjes, maar dat kan dan weer leuk in die plastic mandjes). Daar wilde ik persmappen en andere papieren in bewaren.
Helaas werd het grootste mandje al gauw in beslag genomen door Ollie de kat, die het wel een geschikte plek vond om even te chillen (lekker warm op de verwarming ook). En vervolgens nam Vlekje haar intrek in de stapel kleinere groene mandjes. Een eigenlijk veel te kleine behuizing dus ze puilde er aan alle kanten uit. Maar, dat kon haar niet deren. Ollie in een plastic mandje, dan zij ook in een plastic mandje. Nah!
En nu ben ik mijn verse lading plastic mandjes dus weer kwijt!

Ollie in zijn favoriete roze mandje.

Vlekje in haar veel te kleine groene mandje (mevrouw weigerde om te kijken toen ik de foto nam, hoe hard ik ook mijn best deed haar aandacht te trekken).

En zo lagen ze er allebei bij.
Machteld (1968) woont met man Dejan (1975), dochter Olivia (2006), honden Aftiki (2000), Usla (2001), katten Vlekje (2002), Ollie (2010), konijn Robinson (2010) en cavia Kuifje (2010) in het Belgische Mol. Ze is journalist, schrijver en vertaler en werkt vanuit haar thuiskantoor voor een heleboel (Nederlandse) opdrachtgevers, onder meer voor Vrouwonline.
Ze is trouwens ook de zus van Astrid die je natuurlijk al van Vrouwonline kent.
Het ene moment staat ze op een fashionparty met een glas champagne in haar hand, het andere moment vertaalt ze erotische boekjes of medische bijsluiters, dan zit ze kinderverhaaltjes te verzinnen om een andere keer weer op pad te zijn voor interview of reportage.
Allemaal heel aardig en interessant, maar haar leukste project vindt ze toch dochter Olivia voor wie ze probeert de leukste mama van de wereld te zijn.
Machteld is een echte ram: wat ze in haar kop heeft, moet en zal gebeuren. Ze zit barstensvol creatieve ideeën. Haar laatste uitspatting: een echt winkeltje in de garage.
Of het haar ook allemaal lukt… dat moet je maar lezen op haar weblog!