En toen waren er zomaar twee weken voorbij..

Nou ja, bijna twee weken dan. Maar toch, ik heb volgens mij nog nooit zo lang niet geblogd. Tenzij ik op vakantie was natuurlijk, maar dat waren we dus nog niet. Integendeel zelfs, zou ik bijna willen zeggen, want het was erg druk de afgelopen tijd. Ik zal jullie met de details niet vermoeien, maar een paar kernwoorden: schoolzwemmen, nakijken, scriptiebesprekingen, kraambezoek, voetbal kijken, assisteren bij schoolspelletjes, schoolzwemmen, nog meer nakijken. Het einde van het school/studiejaar is duidelijk in zicht.

Het resultaat is er gelukkig wel naar, want M. is niet alleen door het 6-meter gat (voor B), maar ook door het 9-meter gat (voor C) gezwommen! Hij mag nu, samen met de andere twee kinderen die hun B diploma nog niet gehaald hebben, a.s. zaterdag afzwemmen. We zijn zo trots! (Ik snap ook werkelijk niet dat een van de andere moeders, toen ze hoorde dat haar kind ook af mocht zwemmen, alleen met een verveeld "hè, hè" reageerde. Terwijl haar kind er naast stond. Hoe demotiverend kun je zijn??)

Vooralsnog neemt ons aantal zwembaduren echter nog niet af, want ook C.tje heeft zaterdag haar eerste zwemles gehad. Na een valse start de week ervoor (door Jurgen die zijn voicemail niet goed had afgeluisterd. De arme meid stond bibberend van de kou onder de douche om vervolgens weer onverrichter zake huiswaarts te keren. Het was een blog waard, jammer dat ik de tijd niet had 'm te schrijven), waren we niet om 09.00 uur voor M. maar al om 08.15 in het zwembad. Ik was benieuwd hoe het zou gaan, omdat C. eigenlijk nog geen spetter water in haar gezicht verdraagt (je kunt je voorstellen hoe dat gaat met haren wassen...), maar ze baande zich dapper een weg door het water. Alleen toen het de bedoeling was dat er ringen van de bodem werden gevist liet ze verstek gaan. "Ik wil er echt best eentje pakken", zag je haar denken, "Maar ik ga toch heus niet met mijn gezicht onder water". "Oh", zei een bevriende moeder die het tafereel naast me gadesloeg, "mijn dochter pakt 'm altijd met haar tenen, en houdt 'm dan trots omhoog". Kijk. Wie niet van water houdt, moet slim zijn. Dat had ik vroeger moeten bedenken!

Hoe dan ook, we zijn weer een paar hobbels verder (inclusief het vaderdag debacle gisteren, waarbij M. en C. elkaar zo ongeveer te lijf gingen omdat ze állebei een deurhanger voor hun vader hadden gemaakt en die ook állebei aan de deur wilden hebben.Tip voor leerkrachten: ik snap dat niet elke kleuterklas een ander vaderdagcadeau kan maken, maar kies dan liever iets waarvan je er in theorie best twee zou kunnen gebruiken. Dat ligt bij deurhangers toch een beetje moeilijk).

Ik hoop er vanaf nu weer vaker te zijn!