Reageren op dit artikel
** HTML niet toegestaan.
Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
“We moeten eens met z’n allen gaan stappen,” zei een nicht uit Antwerpen.
“Goed idee,” zei een neef uit Wenen.
Zeeland wilde ook mee.
“Laten we elkaar even mailen. Ik heb mijn mobiel niet bij me.”
“Jij zit toch op facebook? Dan kan ik je wel vinden.”
“Ik zit wel op facebook maar ik doe er niets mee.”
“Maar dan kan ik je wél via facebook mailen.”
“Nee, mijn e-mailadres is veranderd.”
“Zit jíj op facebook?”
Ik schudde mijn hoofd.
“Ze twittert wel,” zei Paul behulpzaam.
“Wij twitteren ook,” riepen twee nichten. “Dan kunnen we een DM sturen.”
“Maar dan moeten we elkaars followers worden. Hoe doen we dat?”
“Elkaar toevoegen op Hyves?”
“Heb geen Hyves.”
“Ik heb wel Hyves, maar ik ben mijn inlogcodes kwijt.”
“Linkedn?”
“Sorry, alleen zakelijk.”
We keken elkaar aan. Dit ging niet werken zo.
Plotseling viel mijn oog op een kladblokje naast de telefoon.
Binnen vijf minuten hadden we alle gegevens uitgewisseld.
Esther Vuijsters (38) houdt van haar blog.
En van grapjes (die niet iedereen altijd even leuk vindt). En van boeken. En van haar man (Paul, 41) en haar kinderen (Lizzy van 9 en Annabel van 6).
En van … van alles eigenlijk. Ze houdt vooral van houden van. Van uitslapen, van een lekkere latte macchiato, een prosecco, een leuk verhaal, knuffels, een gesprek met een soulmate, een middagje winkelen, nieuwe schoenen, theedrinken met een vriendin, haar werk, sneeuw in het donker, verse bloemen, een verrassing, versgebakken brood en… eigenlijk houdt ze gewoon van het leven.