Goeie timing!

Pech genoeg hier de laatste tijd.

Van klein leed (lievelingsvaas gesneuveld, flan mislukt, weer niets gewonnen in de postcodeloterij) tot groot leed (auto in de prak, van de fiets gevallen, omi overleden) en ondanks alle fijne dingen (boek in de winkel, vakantie, morgenavond barbecue) toch een beetje huiverig voor de toekomst.

Want de grootste pech die we de afgelopen tijd hadden – Liz die even de stevigheid van het glas in de tuindeuren ging testen en met een gapende jaap het ziekenhuis in ging – had natuurlijk voorkomen kunnen worden wanneer we dubbel glas in de deuren hadden gehad. Niet dat ik nu denk dat ik geen goede moeder ben (ben ik wel, ik kan immers binnenstebuiten harenvlechten!) maar voorkomen is beter dan genezen. Zoiets wil ik niet nog een keer meemaken.

Gelukkig heb ik een doortastende man die er binnen no time voor zorgde dat er een aannemer kwam om al het enkel glas in huis te laten vervangen (klik hier om te lezen hoe Paul daarin ietwat doorsloeg). Geen pech meer voor ons, tenminste niet op glasgebied. Scherven mochten dan geluk brengen, binnenkort was het onmogelijk hier een ruitje in te tikken, al zou je het willen. (Post it: sleutel bij de buren afgeven!)

Of het plaatsen van het nieuwe glas het ongeluk dat ons achtervolgt zal afwenden is echter nog maar zeer de vraag. Zojuist vond ik een mailtje in mijn inbox van de aannemer: hij komt volgende week langs om de pui eruit te slopen en het nieuwe glas te plaatsen. Om tien uur zal hij voor de deur staan.

Op vrijdag de dertiende.