Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Esther | Waarom?

Waarom?

Waarom?


En daar stond ik dan, onder de grote linde op de hoek van de straat.


Ik zuchtte terwijl ik naar de lucht keek. Het regende al de hele dag en ik had niet te illusie dat we droog zouden overkomen. Ik droeg een spijkerbroek. En gympies. Ik heb geen regenpak, dus werd het een nat pak. Simpel.

“Neem dan een paraplu mee,” had Paul nog gezegd, maar ik kon toch onmogelijk helemaal naar het kampeerterrein van de turnvereniging gaan fietsen, en terug, met bagage, tien kinderen en een paraplu!? Dan kon ik beter meteen een paar bedden in het ziekenhuis reserveren. En mijn eigen begrafenis regelen.

Moeder B. kwam aangefietst en samen peddelden we tegen de berg op. Zij had wel een regenbroek maar later zou blijken dat die niet bepaald waterdicht was. Na ongeveer tien minuten fietsen wees ik moeder B. op een mascaravlek onder haar linkeroog. “En het is nog wel watervaste!” mopperde ze. Ikzelf had die dag niet eens de moeite genomen om me op te maken.

Na een half uur kwamen we aan op het kampeerterrein. Overal lagen plassen en het zwarte zand was niet meer dan modder. Een paar verkleumde kindertjes stonden in de grote tent te helpen met afwassen. Eén wit snoetje glimlachte breed toen ze mij zag. De Grote Klets rende naar me toe en gaf me een dikke knuffel.

“In het zwembad zeiden kinderen die ik niet kende dat ze mijn litteken eng vonden. En we zaten met bazige meisjes in de tent.” Geen woord over de regen, terwijl ik alleen maar kon denken: “Hoe kom ik zo snel mogelijk uit deze bagger, terug op mijn zachte bank?” Ze hadden het leuk gehad. Het eten was vies. “Dat hoort,” zei ik, “op kamp.”

Moeder B. en ik moesten wachten. In al onze nattigheid moesten we wachten omdat degene die de bagage zou komen halen (met de auto) niet kwam opdagen. Vergeten. (Er waren natuurlijk ook maar zesendertig mailtjes over gestuurd.) Een half uur lang stonden we te wachten op de ouder (ik laat even in het midden of het een man of een vrouw was, het is niet relevant voor het verhaal, maar u begrijpt waarschijnlijk wel dat het een man was). De kinderen hadden er niet zo’n last van. Ze speelden een balspel.

De weg terug naar huis was nog natter dan de weg heen. We fietsen naar de turnhal, bergje op, bergje af. En daarna fietsen we naar huis, dit keer met alle bagage. Het bleef maar regenen. Waarom had ik mezelf eigenlijk opgegeven als fietsouder? WAAROM? Alsof ik nog niet genoeg doe. Waarom moest dat kamp nou precies aan de andere kant van die ENE berg zitten die 033 rijk is? Waarom was het zo'n kutzomer? En waarom had ik in godsnaam geen regenpak?!

“Hé!” riep Paul toen we al lekkend binnenkwamen. “Hé, hoe was het!”
“Leuk!” antwoordde Liz enthousiast.
"Waarom stel jij van die stómme vragen?! “ gromde ik.


Social buttons

Reacties

Reactie plaatsen
  • Margjes_blog

    lol

  • ja, je gaat jezelf van die existentiele vragen stellen in zulke crises wink (believe me: ik weet ergere dingen dan door de regen fietsen, maar maar mijn humeur zou minstens zo slecht zijn als dat van jou als het mij was overkomen wink)
    en een regenpak is ook niet alles: zo'n capuchon beneemt je het zicht en als je lang fietst, ben je door de condens net zo nat aan de binnenkant als aan de buitenkant. En verzopen in natte kleren zie je er altijd nog beter uit dan in regenpak.
    Je bent toch wel in bad gegaan na die fietstocht? want niks lekkrders dan in bad zitten nadat je natgeregend bent.
    iig heb ik weer een grijns op mijn smoel; heb je goeie daad voor vandaag alweer gedaan wink

  • esther_vuysters

    wink Is die regen toch nog ergens goed voor geweest. En ja, heb lekker samen met Liz gedouched.

  • O ja, Die Ene Berg. Die ik 5 dagen in de week, 6 jaar lang, op èn af moest fietsen om naar school te komen. Regenpakken waren toen trouwens ook tè oncool, dus dat was altijd een nat pak. Pffff, ik leef met je mee!

  • esther_vuysters

    He Emmi, dan zat je zeker op dezelfde school als ik lol Ik moest ook die berg op naar school, trouwens er zat inderdaad een Emmi bij bij om school. Haar vriendin had de naam van een eiland.... wink

  • DeniseM

    lol Ha ha, erg gelachen om je laatste opmerking, maar ook om ''fietsouder'', ''kutzomer'' en dat regenpak dat je niet hebt (ik ook niet, en daar vervloekte ik mezelf afgelopn vrijdag ook om).
    Ik was gisteren met de kids en mijn moeder (en de vriend van mijn moeder) ook buiten (gelukkig niet als fietsouder) en ongeveer elke keer als we net met pijn in onze rug van het bukken onder het speeltoestel op een pleintje vandaan gekropen waren (waar we steeds moesten schuilen tegen de regen) begon het weer. En niet zachtjes, nee, HOZEN. Echt, per minuut verschilde het. Om gek van te worden.

  • DeniseM

    Roept Paul nu trouwens niet bij alles ''Je kunt er maar beter om lachen, Es"? lol

  • esther_vuysters

    Dat deed hij. Maar hij is er mee opgehouden toen ik dreigde dat ik bij hem wegging. smile

    Ja, je wordt gek van dat weer, en nat. En je krijgt er rugpijn van raspberry maar dat jij geen regenpak hebt... daar schrik ik van... Jij zit de halve dag op de fiets?!

  • ik heb toch ooit een heel hip knal roze regenpak gehad, zelfs nu heb ik die nog.

  • Susan

    Je hebt het vast niet over zaterdag, toen hadden wij het kampeerfeestje van Merijn (gewoon in de tuin, scheelt ook en hoop gedoe wink) en tot laat buiten gezeten grin

  • Garppig de berg, ik zat pas in de kantine en ik hoorde een conversatie tussen twee collega's. ""Ik woon tegenwoordig op de Berg. Zo dat is luxe. Verdien je hier blijkbaar goed. Nee joh valt wel mee staan ook normale huizen.. """ Ik later vragen wat is dat, nu weet ik het dus ook...schijnt een begrip te zijn. lol lol

    Maar dat nat regenen o zo vies... Het is toch bijna niet te geloven dat de kindjes hier over twee weken al zomervakantie hebben. Maar we blijven positief... het zonnetje schijnt nu..

  • esther_vuysters

    Hahaha Moeke, dat gesprek!
    Ik woon ook op 'de berg' en ik zeg ook altijd - bijna verontschuldigend - 'helemaal onderaan hoor, wij zijn de zeg maar de wannabees van de Berg' lol Er staan inderdaad VEEL te grote huizen. Maar 't is wel een leuke buurt. wink Tenminste, als je niet te hoog gaat...

  • @Esther, Emmi is niet mijn echte naam, maar een samentreksel van mijn initialen wink.
    Ik zat op de school-in-het-voormalig-klooster. Echt aan De Andere Kant van de Berg dus en ik woonde helemaal in Leusden, zielig hè? (heb nog altijd sterke benen aan die periode overgehouden)

  • esther_vuysters

    Zelfde school dus. Maar andere Emmi lol

    Ik hoefde gelukkig maar een jaar te fietsen want ik heb er alleen het eindexamenjaar gedaan. wink

  • Some time before, I really needed to buy a house for my firm but I did not have enough money and could not buy anything. Thank goodness my dude suggested to try to take the mortgage loans at creditors. Thus, I did so and used to be satisfied with my commercial loan.

Reageren op dit artikel

Naam
E-mail *
Bericht **
rolleyescrygrinsmilelolwinkconfusedsurprisedtongue laughtongue rolleyetongue winkraspberrydowner
grrroh ohred facesickhmmmmadangrykissexcaimquestion   
 
 
* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Esther

Over Esther

Esther Vuijsters (39) houdt van haar blog.

Al ruim negen jaar schrijft ze (bijna) dagelijks een stukje.
Eerst op de site van Viva en sinds 2006 hier op Vrouwonline. Onlangs verscheen haar eerste roman "Je kan er maar beter om lachen".

Samen met haar man Paul (42) en dochters Lizzy (10) en Annabel (7) probeert ze elke dag tot een succes te maken. Onder het motto: "Het leven is wat er gebeurt terwijl je andere plannen maakt" schrijft Esther zich een weg naar de toekomst.

"Het leven is een feestje, en ik ben de slingers!"

Contact? Esthers boek bestellen? Stuur een mail naar info@esthervuijsters.nl of via esthers eigen site www.esthervuijsters.nl (ook hier vind je leuke blogs!).

Laatste blogberichten

  • goed nieuws op een druilerige ...

    Tijdens mijn wandeling kwam ik dit positieve nieuws tegen: Hij is terug! Ken 'm niet, maar ben blij dat hij terug is :-)   

  • De publieke omroep en het scheurkalenderschandaal

    De publieke omroep en het sche...

    Er worden soms erg goede programma's gemaakt door de publieke omroep.    Door de jaren heen ben ik ondersteunend lid geworden van meerdere omroepen. Omdat ik vind dat ze samen met de commerciëlen zorgen voor een mooie balans in het t.v.-aanbod.  Ik ben dan wel weer een echte Hollander; ik werd stee...

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers