Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Dewi | Mijn blog

Mijn blog

Mijn blog

Allereerst bedankt voor alle reacties! Ik stel het erg op prijs!

Ik wil nog wel even zeggen dat ik vanaf het begin heb gezegd dat ik altijd eerlijk wil zijn in mijn blogs. Dat betekent ook dat ik af en toe vriendlief een eikel noem, maar dat wil niet zeggen dat ik hem altijd een eikel vind. Hetzelfde geldt voor alle andere mensen met wie ik in contact kom: meestal vind ik ze aardig, soms geweldig en soms kan ik ze wel schieten. Dat is nu eenmaal zo en dat lijkt me ook heel normaal. Dat wil dus ook zeggen dat ik af en toe blogjes schrijf waarin ik mijn eeuwige liefde aan vriendlief verklaar en schrijf dat hij de beste vriend ter wereld is en in een ander blogje schrijf dat ik niet weet wat ik bij hem doe. En zulke blogjes kunnen ook over mijn schoonmoeder gaan. Dat ze geweldig is en aan mijn kant staat, of dat ik haar eventjes niet meer zo leuk vind. En als ik dan heel erg boos ben of heel erg blij ben, dan deel ik dat op VOL. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening en kan die ook gewoon op het internet uiten, maar ik had het gevoel dat het op een gegeven moment alleen maar zeuren om het zeuren was, en daar kon/kan ik niet zo goed tegen.

Canada is nog steeds geweldig en honderden malen beter dan Portugal ooit was. Maar toch loopt het hier niet helemaal lekker. We zijn totaal blut, vriendlief wordt niet eens op sollicitatiegesprekken gevraagd en dus hebben we geen idee wanneer hij een baan zal hebben (en hij doet zijn best, hij solliciteert op 'alles') en dus ook geen idee wanneer we ooit weer geld zullen hebben en dus ook geen idee wanneer we een huis voor onszelf zullen hebben etc. Het leven bij mensen in huis is niet makkelijk, zoals vele van jullie vast wel zullen weten, net zoals het overigens voor mijn schoonouders ook niet makkelijk is om ons in huis te hebben. Er zijn irritaties. Wij hebben geen geld en geen auto, dus we kunnen helemaal niet aan het huis ontsnappen, behalve om te wandelen (wat we dan ook vaak doen). Maar het is allemaal niet makkelijk. En soms vraag ik me echt af of het nog wel goed gaat komen. Natuurlijk moet ik niet zo makkelijk opgeven en de moed erin houden, maar soms komen die gedachten toch wel in me op. Wat als vriendlief geen baan vindt en mij dus niet kan sponsoren voor mijn verblijfsvergunning? Dan moet ik over vier maanden het land verlaten. En dan?

Uiteraard zijn er daar ook weer oplossingen voor te vinden, zoals het verlengen van mijn toeristen visum, of nog andere dingen, maar het niet hebben van zekerheid maakt me nerveus. Het niet weten wanneer we geld hebben om boodschappen te doen maakt me nerveus. Het niet weten hoe lang we nog hier in huis moeten wonen en ik dus eigenlijk voortdurend op mijn tenen moet lopen, maakt me nerveus. Het niet weten of we eigenlijk nog wel voor elkaar bestemd zijn (want laten we eerlijk zijn, de laatste keer dat wij een 'romantische avond' of iets anders waaruit de liefde en waardering voor elkaar blijkt hebben gehad kan ik me niet eens meer herinneren), maakt me nerveus.

En dan heb ik gewoon geen zin om me ook nog te moeten verdedigen op VOL, terwijl ik echt niet het idee had dat ik iets heel ergs had gedaan. Ik heb gewoon even mijn frustraties van me afgeschreven. Ik heb gezegd dat ik schoonmoeder een schoonloeder vond. Een paar dagen later kwam ze naar me toe om haar excuses aan te bieden omdat ook zij vond dat ze te ver was gegaan en dat ik dat niet verdiende. En sindsdien zijn we gewoon weer 'goed'. Ik wil ons niet vriendinnen noemen, maar misschien zijn we dat wel.

Ik heb dan ook nog het probleem dat ik heel graag aardig gevonden wil worden. Ik wil dat iedereen mijn beweegredenen begrijpt, dat iedereen MIJ begrijpt, dat iedereen ziet dat ik het echt alleen maar doe omdat ik denk dat het juist is. Ik ben heel onzeker. Ik wil graag dat mensen vinden dat ik het goed doe, wat 'het' ook is. Mijn kinderen opvoeden, schrijven, een vriendin zijn, een relatie hebben, een schoondochter zijn, een dochter zijn, van alles. En daardoor is kritiek nog moeilijker voor mij. Ik moet harder worden, het moet me allemaal niet interesseren en vooral niet wat 'vreemden' denken, het hele 'als ik maar weet dat het goed is' gebeuren. Maar dat is me tot nu toe nog nooit gelukt.

Ik snap dat in de toekomst er nog wel meer reacties op mijn blog zullen zijn, positief en negatief, maar hopelijk begrijpen mensen nu dat ik heel eerlijk schrijf en blog wat ik op dat moment voel, maar dit ook vaak ieder moment weer kan veranderen omdat ik ook gewoon menselijk ben..


Reacties

Reactie plaatsen
  • Tanja. H

    Er is niks mis met jou Dewi, en mensen die zelf ook wat in hun rugzakje hebben begrijpen je wel. En zoals een kok niet kan koken voor alle monden kan een schrijfster niet schrijven naar ieders zin. Met kritiek zie ik het zo: pik eruit waar je iets aan hebt en laat de rest gaan. Neem het vooral niet persoonlijk want die mensen kennen je niet persoonlijk! Die kennen niet alle omstandigheden, emotie's ,spanningen. Die mensen van de nare kritieken denken dat ze ze over jou kunnen oordelen en veroordelen. Nou, dat kunnen ze niet smile En nog een tip van mij, ik heb ook wel eens die in de shit gezeten met financien , huisvestig en andere nare dingen. Wel eens gedacht: komt dit nog goed. Maar het komt goed Dewi , kwestie van lange adem hebben en niet in paniek raken. Echt, het komt allemaal goed! kiss

  • femke29

    Wat vervelend die onzekerheid rondom werk. Kan jij op je visum niet gaan werken zolang je vriend thuis is?

  • correke

    Persoonlijk vind ik dat je het geweldig doet. Ik had niet graag in je schoenen gestaan op die leeftijd al een kind op de wereld zetten, wat zeg ik een kind, een TWEELING. Zelf was ik 30 en zelfs toen vond ik het nog moeilijk.
    Geloof mij nu maar: IEDEREEN is onzeker, alleen de een verbergt het beter als de ander. Juist de mensen die zoveel commentaar hebben, moeten eerst maar eens bij zichzelf te rade gaan.
    Het is zo gemakkelijk om een ander te veroordelen.

    Uiteindelijk komt alles wel op zijn pootjes terecht, maar dat je die onzekere situatie moeilijk vindt, is niet meer als normaal.

  • DeniseM

    Je hebt het goed verwoord Dewi. Ik herken heel veel van hoe jij bent, over je druk maken om wat anderen denken, etc., maar ook niet alles maar voor je houden en juist eerlijk willen zijn.

    Verder hoop ik natuurlijk dat er snel toch verandering in de zaak komt. Is er in Canada niet iets als een instantie waar je terecht kunt voor een huis ook al heb je geen werk? En begrijp ik het goed dat jij dus niet mág werken nu?

  • Oelieboel

    Dewi, schrijf alles maar lekker van je af hoor. Iedereen vindt wel érgens iets van en als je je dat allemaal aan moet trekken heb je er nóg een dagtaak bij! Voorlopig zijn je stukjes leuk om te lezen, positief of negatief.
    En ik hoop dat er snel verbetering komt in je situatie!
    (Enneh... romantisch doen als je in de 'sh**' zit, IS ook moeilijk. Misschien een lekkere wandeling saampjes, kindjes bij tante of oma/opa? Kan ook heel verhelderend werken.)

  • @ Correke, Dewi is toch ook 30, of heb ik dat verkeerd onthouden?

  • Dewi,
    Wat een mooie open woorden ,zit met een brok in mijn keel... Prachtig!
    Denk om jezelf en om elkaar!!!
    Bewondering voor je!
    X

  • Meid, ik lees je blogjes altijd met heel veel plezier, omdat ik het altijd interessant vind hoe mensen in het buitenland en omdat ik je leuk vind schrijven en jou gewoon een leuke meid vind.

    En het heeft je allemaal niet meegezeten en hoewel het nu beter is in Canada zit het je nog steeds niet mee. Je krijgt het ook maar mooi allemaal voor je kiezen.

    Zijn er dingen die ik anders zou hebben gedaan..... mja, uiteraard. Maar dat geldt voor iedereen, jij zou mijn keuzes ook niet gemaakt hebben. En dat is oke, het is namelijk niet aan een ander om te oordelen over wat je doet!

    Ik hoop dat je nog lang blijft schrijven en we nog lang je blogjes mogen lezen. Je doet het hartstikke goed en uiteindelijk zal het wel goedkomen, one way or the other.

    Dikke knuffel!

  • Mipje

    Gelukkig lees ik allemaal lieve reacties vandaag en ik sluit me hier helemaal bij aan! Kom op Dewi, alles komt goed hoor, maar soms moet je er wat lang op wachten! wink

  • uhh misschien heb ik het wel helemaal mis maarre bij wie wordt er dwang toegepast om je blogs te lezen?!
    Als mensen er niet tegen kunnen hoe jij jouw leven omschrijft dan klik lekker verder zeg.
    Ik vind het heerlijk om gewoon een normaal iemand te lezen die schrijft wat ze denkt!!

    Meid lekker doorgaan hoor gewoon blijven zoals je bent!

    En verder wens ik je natuurlijk heeeel veel sterkte en hopelijk dat je dromen gauw uit mogen komen!

    Dikke knuffel

  • moppiepop

    Wat heb je dat toch weer goed en duidelijk opgeschreven. En daarom lezen wij zo graag over jou en je leven. Ik hoop echt dat het nu een beetje mee gaat zitten daar met alles. Gewoon volhouden hoor, hoe moeilijk het misschien nu ook is. Sterkte!!!

  • Dewi's blog

    Jammer genoeg mag ik hier inderdaad niet werken omdat ik geen werkvergunning heb.. downer Het komt dus even allemaal op vriendlief neer en het zit niet mee.. We hadden niet verwacht dat het zo moeilijk zou zijn werk te vinden, uiteraard hadden we geinformeerd voordat we plannen maakten om hierheen te komen maar toen leek er genoeg werk te zijn.

    Maar bedankt voor de reacties weer smile ik voel me weer helemaal gesteund! Ik ga vanaf nu ook heel hard proberen me de negatieve commentaren niet aan te trekken (als ze nergens op slaan) want daar heeft niemand wat aan.

    En overigens ben ik 31! smile Ik werd vorige week nog gevraagd om ID toen ik een biertje bestelde.. downer Hier moet je 19 zijn! En toen ik hem niet bij me had (hier telt een buitenlands paspoort niet, je moet een foto id aan laten maken) kreeg ik mooi geen drank!!!!!!!! grrr

  • correke

    Pffff wat een ouwe taart ben je eigenlijk al grin

    Dacht dat je jonger was hoor, maar nog steeds een tweeling, zo snel in een relatie en ook nog in het buitenland, zonder directe steun van je familie, petje af.

  • Een paar maanden geleden ben ik je voor het eerst gaan lezen, en ben je blijven volgen. Waarom? Omdat je zo eerlijk, open, kwetsbaar en recht uit je hart schrijft. Ik wil je veel succes wensen in Canada en alle obstakels die daar bij komen kijken. Hopelijk komt alles snel goed.

  • JAAAAAA je bent terug!!! GELUKKIG lol grin lol grin lol.
    Enne meid ga door zoals je nu doet. Alles komt uiteindelijk goed ECHT WAAR.
    Je bent een goede moeder, een leuke vriendin en je hebt geduld met je schoonmoeder!! Maar denk er ook aan dat je DEWI bent denk ook eens aan jezelf anders verlies je jezelf.
    Heel veel sterkte, succes en alles wat een mens je kan wensen dat wens ik je.

  • Dewi's blog

    Correke: Hehe ja, oud he?! :p

    Len: wat een super compliment! Dank!!!

    Daan: lief van je, dank je wel!

  • Ik vind het altijd leuk om je blogjes te lezen!
    Ontzettend veel succes in alle moeilijke omstandigheden!!

  • Ha dewi,
    het is toch juist menselijk om je te ergeren en lief te hebben; dat maakt het juist leuk om te lezen; dat is het echte leven. Volgens mij leuker dan waar het altijd goed gaat (dat ondermijnt het zelfvertrouwen van de lezer tongue rolleye).

    Maarre, waar je nu ook zou wonen, geld zou een probleem zijn. Dus dan toch fijn dat je vriends fam. in de buurt is ivm woonruimte, gezelschap, vervoer enz. En dan vertrouwen houden in de toekomst; het kan alleen maar beter worden! (Is de bedoeling, wat zul je genieten als je een eigen huis hebt, lekker rust en zelfstandig en je eigen ding doen.... ) Go for it! Nog even doorbijten tot die tijd. Mag je wel werken als je een verblijfsvergunning hebt?

    Fijn weekend nog

  • Dewi's blog

    Bedankt Femke!

    Als ik de verblijfsvergunning eenmaal heb mag ik gewoon werken, Angeliek, en ik kan niet wachten! smile

  • Even een hersenspinseltje; hoe het zit het als jullie nu zouden trouwen, krijg jij dan automatisch de Canadese nationaliteit en een werkvergunning? Of werkt dat niet zo in Canada?

    Uiteraard wordt dat dan niet de bruiloft die je eigenlijk zou willen op dit moment.... Maar wellicht nu alleen voor de praktische kant en het papiertje, en als jullie alles op de rails hebben een groot feest?

    Misschien vind je het wel helemaal niets hoor, maar ik probeer ook maar mee te denken....

  • Dewi's blog

    Nee, jammer genoeg werkt dat hier niet zo. Het maakt helemaal niks uit of je nu getrouwd bent of een relatie hebt voor de verblijfsvergunning. Voor de werkvergunning maakt het helemaal niet uit. Jammer... Maar bedankt voor het meedenken!

  • Susanne E

    Weer zo'n mooie blog, open en eerlijk. Houden zo, ongeacht het commentaar van anderen. Dat hou je nl. altijd. (En verder hoop ik dat vriendlief snel een baan vindt en de onrust uit je donder verdwijnt. Veel succes!)

Reageren op dit artikel

Naam
E-mail *
Bericht **
rolleyescrygrinsmilelolwinkconfusedsurprisedtongue laughtongue rolleyetongue winkraspberrydowner
grrroh ohred facesickhmmmmadangrykissexcaimquestion   
 
 
* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Dewi

Over Dewi

Impulsief is hèt woord om Dewi te beschrijven. Ze besloot dan ook in minder dan een minuut om te emigreren naar Portugal toen ze haar grote (Canadese) liefde ontmoette op vakantie. 1,5 maand na terugkomst van vakantie verhuisde ze en in februari 2010 beviel ze van twee jongetjes en is sindsdien fulltime moeder. Ze geniet van haar jongens maar vraagt zich dagelijks af of ze het nu eigenlijk wel goed doet, wat een goede moeder is en of ze een goede vriendin is. Vlak voor de kerst is het gezin, na iets meer dan twee jaar Portugal, weer geëmigreerd, dit keer naar het mooie en koude Canada. Ze voelde zich hier meteen thuis en hoopt hier een normaler leven op te kunnen bouwen dan ze in Portugal had.

Dewi wordt rusteloos wanneer de dagen te 'normaal' zijn, leest al haar boeken minstens zes keer (de goede boeken zijn al aan hun achttiende ronde toe), wil graag dat iedereen om haar heen blij en gelukkig is, heeft af en toe intense 'clashs' met vriendlief, verlangt af en toe heftig naar Nederland, mist vriendinnen en wordt vrolijk van muziek.

Laatste blogberichten

  • Joehoe

    Joehoe

    En het goede nieuws van vandaag is.......... Papapapaaaa: vriendlief heeft zijn rijbewijs gehaald!! Hij had hem laten verlopen toen hij in Portugal was (stom natuurlijk) en hierdoor heeft hij alles hier opnieuw moeten doen: zijn theorie examen en vandaag zijn praktijk. En die heeft hij gehaald! Maar goed ook, door...

  • Als je wint....

    Als je wint....

      dan wil ik best wel met je mee hoor! ;-) Klik hier    Vrouwonline heeft ook een leuke winactie trouwens. Die goodybag ziet er goed uit. Waag je daar ook een kansje? Klik dan even hier.    En oh ja, ken je dat verhaal van die wethouder die langs zou komen? Precies. Die kwam dus niet. Tsss...

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers