Over-leven

Och.. wat een vragen toch!!
Inderdaad Esther; begin maar met Sinterklaas!

Grijns. Leuk hè, meisjesmoeder zijn .

ow wat ben ik blij dat de oudste (dochter,14) dat inmiddels allemaal weet en die andere twee (8 en 12) jongens zijn... 'schaahaat... de jongens hebben een moeilijke vraag!" die mag zich als stiefvader (bio-vader niet in beeld) daar mee redden

Kleine potjes..........................

Jajajaja kleine potjes hebben HEEL grote oren! Daar moet je altijd mee oppassen hoor, ik maak het echt iets te vaak mee dat de ouders over de kinderen praten waar ze bij zijn, net alsof ze er niet zijn of het toch niet begrijpen maar niets is minder waar en dat kan tot heel vervelende situaties leiden....

Enfin en verder....moet ik over 8 weken bevallen...hmm.....en dat was bij de 1e al een subtotaal ruptuur.....oh boy....

Hm. Sterkte. En ja, ik weet dat ik daar op moet letten, maar soms heb ik eigenlijk niet eens door dat ze gewoon in de kamer zijn.

Ik had bij Liz een net-niet-totaal en bij Bel kreeg ik een knip maar werd alsnog getrakteerd op een scheur. Leuk borduurwerkje leverde dat op. Maar goed, je krijgt er ZOOOOO iets moois voor in de plaats.

Het hechten deed geen pijn nee, maar omdat de stagiaire het deed hoorde ik wél alle aanwijzingen van de verloskundige: "ja, prik daar maar erin, ja en dan daar weer naar boven, nee, iets naar links ... " brrrr Ik heb snel aan Albert gevraagd of hij wilde stoppen met blij z'n familie bellen, hij moest tegen mij aan klestsen!

leuk borduurwerkje

Ik ben standaard 2x ingeknipt, een tweelingbevalling en een stuitbevalling en ik vond het knippen echt geen pijn doen. En bij het genezen alleen jeuk, geen pijn. Maar daar hielp even in de badedas zitten ( de classic) weer erg goed bij

Pfffffffff ik heb wel mzzl gehad als ik deed zo lees.
Een keizersnee en een vacuum, maar zelfs bij de vacuum niet ingescheurd

Bij mij zei ze: "Even kijken welke onderdelen hier bij elkaar horen." Dan weet je dat er iets niet helemaal goed gegaan is.

O hemel, die aanwijzingen... brrr! Ik vond heb de knip en de scheur niet gevoeld maar 't hechten wel.

O, sorry voor de mensen die nog een kind 'moeten'.

Dan stel ik de dames die nog moeten bevallen even gerust: het hoeft niet áltijd zo te gaan! Ik ben twee keer bevallen en twee keer geen knip, scheur, zelfs geen haarscheurtjes. En dan nog een tip: de eerste 5 dagen na de bevalling gewoon niet naar beneden kijken

Nou dan doe ik ook nog een duit in het zakje voor de dames die nog "moeten" : eerste kindje, 2 haarscheurtjes, waar ik eigenlijk niets van heb gemerkt de dagen daarna. Alleen het hechten viel me wat rauw op het dak, ben je eindelijk klaar, moet er nog weer iets. Dat hechten was ook vooal om te voorkomen dat het eventueel ging verkleven, maar het was niet echt nodig. Dus, het kan, wat dat betreft heel erg meevallen!

Ook hier twee bevallingen zonder ook maar enige schade daar onder!
Goede tip JGB, ik gebruik 'm nog steeds voor het buik-gebied.

Ik denk aan AC... Hopelijk is zij inmiddels "verlost"!

Ha ha, leuk! Ook dat moment dat ze dan uitkiezen om erover te beginnen...

Ha, lekkere praat hier
Niet kijken, altijd een goede oplossing
Die keizersnee vond ik trouwens nog best tegenvallen nadat de verdoving is uitgewerkt, pfff...

Ohh, wat een lekkere dingetjes zijn t toch ook! Idd, begin maar met de Sint.

Bij mij waren t 2 bevallingen met 2x zowel inwendig als uitwendig goed uitgescheurd. Bij de 1e op t nippertje geen O.K. was dus ook best lastig. Moest erg lachen om je vk "Even kijken welke onderdelen hier bij elkaar horen! AUW!

xxx

Mijn hemel.. Ik ben 25 en nog niet aan de kids voorlopig, maar ik weet niet zeker of ik al wel aan die informatie toe was...

Dat herinner ik me nog altijd van de bevalling van Annabel dat je toen schreef, ze is er eindelijk, maar heeft een beetje lomp de deur opengedaan (of toch zoiets in die trant)

Hahaha Florence, dat klopt.
Lizzy vroeg of 'baby Annabel' gewoon uit mij was gewandeld en toen zei ik: "Ja, zoiets, ze heeft alleen een beetje lomp de deur open gedaan"

Susie; sorry Ik heb er geen trauma van hoor!

Haha ja, ze luisteren altijd mee, Mik is er ook al van overtuigd dat ze noooooit wil bevallen .
Tja, ik had bij haar ook bijna een totaalruptuur en de kraamverpleegkundige hoor ik ook nog zeggen "zooo jou hebben ze goed te pakken gehad!" . (en nu ogen dicht, vrouwen die nog 'moeten' maar mij waren ze vergeten te hechten door spitsuurbevaldrukte in het zkh, uiteindelijk toen ik er maar eens om vroeg en ze ad slag gingen was de verdoving al aardig uitgewerkt...). Ach, we vergeten zo snel gelukkig. Nr 2 was juist amper een hechtinkje, heerlijk!

Bij de eerste geknipt omdat mijn zoon het benauwd begon te krijgen. Gehecht onder narcose omdat placenta niet vanzelf kwam. Mijn dochter heeft mij gespaard want bij haar had ik alleen een schaafwondje. Alleen toen ook weer hetzelfde probleem met de placenta. Maar het cliche blijft bestaan; ondanks alle pijn en ellende krijg je er zo iets moois voor terug !

En inderdaad ook hier de ervaring dat kleine potjes grote oortjes hebben!

Uhhhhh Ik denk dat ik nog even wacht

Ik las je nog niet toen Annabel werd geboren en volgens mij heb ik wat gemist!

oh heerlijk zon gesprek op weg naar school!

en tis ineens best fijn geen mama te zijn
vroeg me wel ineens af hoe vrouwen dat vroeger deden..... voor de hechtingentijd enzo. of waren de kinderen toen zoveel kleiner?

Nee hoor, Pantervrouw, mijn overgrootmoeder heeft 11 baby's van over de tien pond gebaard. Op het laatst ving ze ze op in haar schort, heeft mijn oma altijd verteld . Volgens mij is het erfelijk om zulke grote babies te krijgen, ik was zelf ook ruim 10 pond en mijn 2 kinderen waren ook allebei rond de 9-10 pond.

Voor alle dames die nog willen maar na deze ontboezemingen de bibbers hebben: de grootste baby die ik eruit heb zien komen was dik elf pond en zonder ook maar een scheurtje. Durven jullie nu weer?

Ha Pantervrouw, het stukje heet niet voor niets over-leven. In de tijd dat bevallen nog niet was gemedicaliseerd, ging je dood of was je blijvend invalide na dit soort grappen. Vrouwengeneeskunde is iets wat pas de vorige eeuw grote vlucht heeft genomen - wat ik persoonlijk een goede zaak vind, anders waren noch mijn zoon, noch ikzelf in leven gebleven. Maar gelukkig ging en gaat het ook vaak gewoon goed!

@Pantervrouw helaas had ik dus mijn eerste bevalling vroeger niet overleefd. Mijn placenta kwam niet vanzelf. Ik verloor dus veel bloed en eea is dus operatief opgelost. Bij de tweede weer hetzelfde verhaal. Maaaaaaaaaaaaar ik durfde het dus wel degelijk een tweede keer aan ! En ik kreeg er een superlief meisje voor terug. Echt moeders in spe die bang worden om te bevallen; niet bang zijn ! Als het eenmaal zover is komt het oergevoel naar boven en redden we het allemaal !

Hier meldt zich "slechts 1 hechting" bij 2 kinderen van 7,5 en 8 pond.
Het kan ook meevallen zie je wel, haha!

ja ik ging er al van uit dat het dan een kwestie van mogelijk niet overleven was, maar aarzelde of ik dat toe zou voegen, want jullie waren zonder mij al zo lekker op dreef
toch bijzonder dat zoveel vrouwen het opnieuw aandurven.

Hier ook al jouw leugentje om bestwil verteld; omdat dochterlief eerst per see oma wilde worden als ze later groot is en na een keer iets teveel opgevangen te hebben geen kinderen meer wilde..... (ik heb mijn wens voor 4 kinderen na de tweede bevalling ook maar opgegeven.Is zo ook helemaal prima).