Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Dewi | Schoonloeders

Schoonloeders

Schoonloeders

Wat is dat toch met schoonmoeders? Ik weet dat iedereen grapjes kent over schoonmoeders, er in meer dan een paar films geclashed wordt met schoonmoeders, maar is dat omdat er een kern van waarheid inzit? Zijn ze echt allemaal zo vervelend? En waarom zijn 'ze' dan zo vervelend? En zijn alleen de moeders van echtgenoten vervelend of ook moeders van echtgenotes (kan me nl niet voorstellen dat vriendlief mijn moeder vervelend vindt :D)? Of tref ik het misschien gewoon nooit wat schoonloeders betreft?

Ik weet het, niet heel lang geleden schreef ik nog dat ze 'aan mijn kant staat' wat vriendlief betreft. En dat is nog steeds zo. Zo gaat ze in het weekend, wanneer vriendlief om 11 uur nog in bed ligt, expres heel hard praten voor onze slaapkamerdeur, over hoe ze niet kan geloven dat hij nog in bed ligt. Beetje gênant vind ik dat maar goed. Maar ze staat niet aan 'mijn kant' wat de jongens betreft. En dat laat ze zo duidelijk merken! Ik heb het in de 4,5 week dat we hier zijn mezelf gedwongen om geen ruzie te maken. We zijn per slot van rekening in hun huis, en het is voor niemand makkelijk. Dus iedere keer wanneer ik (in het Engels en in de keuken naast haar) tegen de jongens zei dat ze wel genoeg snacks hadden gehad en zij hun vijf seconden later een koekje gaf, zei ik: "Nou, vooruit dan, deze keer.", terwijl ik eigenlijk na de vierde keer iets heel anders wilde zeggen. Iedere keer wanneer de jongens begonnen te 'vechten' om een speeltje en ik ze apart nam om uit te leggen dat ze moesten delen, dat het nu eerst M.'s beurt was en daarna T. echt ermee mocht spelen, en zij mij absoluut hoorde, en zei: "Ik heb hetzelfde speeltje boven, ik ga het voor ze pakken,", ik uitlegde dat de jongens moeten leren delen en zij mij vertelde 'dat kinderen op deze leeftijd het niet kunnen' en ze alsnog naar boven ging om het speeltje te pakken, ik de andere kant opkeek en op mijn lip beet om mijn woorden binnen te houden. Toen zij mij in de eerste week vertelde dat 'de jongens een uur eerder naar bed moesten' omdat zij dan minder last van ze zouden hebben in de avonden, heb ik maar toegegeven om de vrede te bewaren, en omdat ik er net was en haar dus nog maar net leerde kennen en haar niet meteen tegen de haren in wilde strijken. Maar vandaag ging het te ver. Ging zij te ver.

Onze jongens hadden vandaag een slechte dag. Dat gebeurt nou eenmaal wel eens. Dan zitten ze te jengelen, huilen ze veel sneller als ze vallen of iets dergelijks en nee, het zijn geen leuke dagen. Normaal zou ik ze mee naar buiten nemen (wat ook niet altijd helpt hoor, maar 8 van de 10 keer wel), maar vandaag was het min 14 en dus niet echt buien speel/wandel weer. De jongens waren dus allebei aan het zeuren en jengelen, toen schoonmoederlief (of niet echt lief dus) naar beneden kwam. "We moeten even praten," vertelde ze mij. "De jongens moeten naar bed," zei ze, toen we op de trap stonden (en de jongens bij vriendlief in de keuken). "Ze zijn moe." Ik keek op de klok. Het was nog 2 uur tot het tijd was voor hun slaapje. Ze waren die ochtend op normale tijd opgestaan. Bovendien wrijven ze als ze moe zijn altijd in hun oogjes en zien dan superwit, en dat was nu niet het geval. Maar dat was het niet eens, het was de MANIER waarop ze het zei. Zo van: zij zou mij, onwetende, wel even uitleggen hoe het moet, want zelf zou ik daar toch nooit opkomen. Ik voelde me in een keer ontzettend boos worden. Ik slikte. "Ze zijn niet moe," zei ik, terwijl ik probeerde vriendelijk te glimlachen, maar waarschijnlijk faalde. "Ze zijn WEL moe, Dewi," zei ze beslist en denigrerend. "Ze zijn niet moe," hield ik vol. "Ik ken ze en als ze moe zijn.." "Ze zijn moe," onderbrak ze me onbeleefd, maar ik neem aan dat we beleefdheden op dit punt achter ons hadden gelaten. Ik haalde diep adem. "Ze zijn niet moe," zei ik nog een keer. "Ze vervelen zich, ze willen naar buiten." "Kinderen op deze leeftijd kunnen zich nog niet vervelen," vertelde ze me, weer op zo'n 'oh mijn god wat ben je toch stom'-toon. "Ze moeten naar bed." "Ze zijn niet moe," kon ik nog tussen mijn opeengeklemde kiezen uitbrengen voor ik me omdraaide en de keuken in liep.

Man man man, wat was ik kwaad. Zij waarschijnlijk ook, want zij stapte in haar auto en verdween, hoewel we (voor dit alles) hadden afgesproken dat wij haar auto zouden lenen. Het is tijd om een huisje voor onszelf te vinden. Big time. Dus iedereen: stuur positieve energie zodat vriendlief snel snel snel een baan kan vinden (tot nu toe nog niet gelukt) en we snel snel snel hier weg kunnen, want ik weet niet hoe lang ik mijn kaken nog op elkaar kan klemmen..


Reacties

Reactie plaatsen
  • vis66

    Laat je niet gek maken door schoonloeder. Ik snap wel dat ze af en toe gek van ze word want tja het is niet makkelijk om opeens 4 tijdelijke inwoners in huis te hebben maar je hoeft echt niet over je heen te laten lopen. grrr
    Een grote virtuele hug van mij! lol

  • correke

    Moeiijk moeilijk moeilijk excaim
    Natuurlijk moet je je wel aanpassen maar je hoeft niet alles te nemen.
    Beste is, denk ik, eens met haar praten op het moment dat het goed gaat en vragen of ze de zorg en opvoeding aan jullie over wil laten.

  • het komt niet als een verassing maar toch jammer, super belangrijk dat jullie een eigen stek vinden, snel. Voordat verhoudingen onherstalbaar beschadigen
    kan vriend niet met zijn moeder praten en uitleggen dat ze zich niet de opvoeding echt bemoeit, gewoon oma is. Hoe moeilijk ook als je op elkaars lip zit in een winter in Canada

  • esther_vuysters

    Ik heb het erg getroffen met mijn schoonmoeder maar als ik langer dan een paar dagen met haar in een huis moest zitten zou het ook misgaan hoor lol Met mijn eigen moeder ook trouwens.
    Afijn, inderdaad, tijd om je eigen huisje te zoeken. wink

  • Floor84

    Oef lastig, ik duim voor jullie dat jullie snel een eigen plekje hebben want om continu op je tenen te moeten lopen lijkt me echt verschrikkelijk!

  • Tanja. H

    Schoonmoeders willen volgens mij hun "wijsheid" overbrengen op de jongere generatie. Ik had een schat van een schoonmoeder maar toen de kinderen klein waren heefd dat toch een paar keer aardig gebotst. We woonde te dicht bij elkaar en ze kwam iedere dag langs maar jullie zitten helemaal bij elkaar op de lip wink Ik denk dat Correke gelijk heefd, probeer er over te praten als jullie even niet geirriteerd zijn. Zeg dat je begrijpt dat het voor haar ook moeilijk is en dat ze het goed bedoeld . Maar dat alleen vriendlief en jij over de opvoeding van de jongens gaan en dat ze jullie regels moet volgen! Deze noodopvang is een mooie oplossing maar moet inderdaad niet te lang duren!
    Dus heel veel succes bij de banen- en huizenjacht! smile

  • LasTig hoor.... Hier een lieve schoon,oder maar af en toe wink
    Wat hier wel werkt is dat manlief er wat van zegt. Dat maakt het makkelijker.

  • DeniseM

    Hè, wat rot. Dat zijn van die dingen... Zij wil waarschijnlijk ook het beste, maar het zijn jouw kinderen, dus wil je dat soort dingen graag zelf regelen. Bemoeienissen zijn niet altijd fijn nee. Inderdaad de hoogste tijd voor een eigen plek.

    De laatste keer maar heel kort een schoonmoeder gehad omdat ze overleed toen ik 20 weken zwanger was van Bo (we wisten net dat het een meisje werd). Daarvoor had ik een vriend met hele lieve ouders waar ik nog steeds contact mee heb. Dat waren echt schatjes en heb ik nooit problemen mee gehad. (Maar ook niet bij in huis gewoond.)

  • Ja, bij (schoon)ouders in huis wonen is gewoon superlastig en irritaties kan je bijna niet uitsluiten. Veel succes met je schoonmoeder (hopelijk valt er wat uit te praten) en met het zoeken naar werk en een eigen huis!!!

  • Marieke_B

    Ohh wat moeilijk lijkt me dat! Hoop dat jullie snel een eigen plekje vinden! *stuurt heel veel positieve energie*

  • Meid dit was bijna onvermijdelijk met ze allen in 1 huis. Hoe langer de situatie duurt, hoe meer kans op aanvaringen. Ik heb (kan ik nu achteraf zeggen) een topschoonmoeder wat mijn kinderen aangaat. Maar dat is nu ze ouder en zelfstandiger zijn. Toen ze klein waren verschilden we ook op alle fronten qua opvoeding. Idd moet je vriend het gesprek rustig aangaan, of nog beter jullie samen. Maar niet als je boos bent, dan gaat het zeker mis!

  • WendyG

    grrr misschien ligt je vriend daarom graag in bed, omdat hij vroeger vaak te horen kreeg "dat hij moe was" ??? wink
    anyway... zij heeft haar tijd qua opvoeden gehad. Een onderdak bieden is wat anders dan de opvoeding overnemen. Hopelijk snel een eigen plek !

  • Dewi's blog

    Wendy!! Hahahahahahaha lol hahahahahahahaha grin hahahahahahaha lol Jeeee wat heb ik hard gelachen!

    Ze heeft overigens vriendlief vaker aangevallen op onze opvoedingstechnieken, maar vriendlief gaat er dan gewoon keihard (en dan bedoel ik ook KEIHARD) tegenin. Ze heeft nog nooit zo direct iets tegen mij gezegd erover, behalve gisteren :s Ze heeft letterlijk tegen hem gezegd dat het onze schuld is dat onze jongens nog niet zo goed kunnen praten omdat wij ze niet goed opgevoed hebben grrr Wat een trut...

    Maar goed, vriendlief had onze hele aanvaring niet gehoord, maar ik heb het natuurlijk wel meteen verteld, en hij zei dat hij het er zeker niet bij zou laten zitten en het er met haar over zou hebben omdat ze veel te ver is gegaan. Bah.

  • WendyG

    Ja ik stond net te strijken (ben nu echt toppunt v huisvrouw vandaag) en dacht nog aan je verhaal... tsssk. Maar ja het is te hopen dat de relatie zo blijft dat je straks gewoon door 1 deur kunt als jullie op jezelf zitten.
    Ze meot zich realiseren dat ze alleen oma is, dat niet alle kinderen gelijk zijn, dat jullie uit Portugal komen en daar dingen anders zijn gegaan dan misschien in Canada... zeg dat maar haha
    succes ermee in ieder geval

  • FemFem

    Argh! Kan me voorstellen dat je woest bent. Zo samenwonen is voor jullie allen moeilijk. Ik heb het echt enorm getroffen met mijn schoonmoeder maar zoals Esther schrijft na een paar dagen in een huisje met (schoon) moeder ben ik ook wel ff klaar tongue rolleye

  • Dewi's blog

    Nou ja, het lijkt me normaal dat je je realiseert dat als het jongetjes zijn, een tweeling is en ook nog eens tweetalig opgevoed worden dat ze wat langzamer kunnen zijn. Bovendien, dat heeft er nog niet eens wat mee te maken, alle kinderen zijn verschillend en ontwikkelen zich in een ander tempo!!! Dat ze minder woordjes zeggen dat hun nichtjes wil niet meteen zeggen dat wij slechte ouders zijn! Ik vind echt dat je dat niet kan zeggen, dat is zo ongeveer het ergste wat je tegen een vader of moeder kunt zeggen!!

    Ik ben nog steeds pissig maar goed, het is een mooie motivatie om hier zsm weg te zijn. Vriendlief voelt trouwens hetzelfde, wilde hij voordat we verhuisden nog een huis vinden 'naast' zijn ouders (of iig binnen 5 min loopafstand), nu wilt hij zo ver mogelijk van ze vandaan wonen smile en zijn we dus op zoek naar een huisje in de stad smile De stad is vergelijkbaar met Haarlem, dus toch een fijne plek voor kinderen om op te groeien!

  • Dewi's blog

    Femfem: ja, het is niet de ideale situatie, maar dat wisten we allemaal van te voren, dus het lijkt me logisch dat je dan juist iedereen de ruimte probeert te geven om zijn eigen leven te kunnen leiden. Ik respecteer hun regels ook.. En ze hebben er nogal wat. Om een paar voorbeelden te geven:

    -'s avonds na 10 uur mag er geen eten/snacks meer in de keuken gemaakt worden. Deze is dan opgeruimd en zelfs al ruim je alles op nadat je wat gemaakt hebt, het is verboden.
    - er mag geen vis gegeten of gemaakt worden in huis. Nooit, onder geen enkele omstandigheden. Hetzelfde geldt voor pizza en chinees eten.
    - Na 9 uur 's avonds mag je je niet meer in de woonkamer begeven. De enige toegestane gebieden zijn de keuken (tot 10 uur) en de televisiekamer.

    En zo zijn er meer van deze regels. En het zijn geen regels waar ik me in kan vinden. Maar omdat het hun regels zijn, zij hier wonen en het hun huis is, respecteer ik deze regels. Gewoon om het voor iedereen makkelijk te maken en iedereen zo min mogelijk te irriteren. Maar waarschijnlijk ben ik de enige die zo denkt.

  • Ok. Rare schoonouders met rare regels. Jammer. Hoewel het natuurlijk nog steeds lief van ze is dat jullie bij hen mogen wonen.

    Ik ga heel hard hopen voor jullie dat vriend snel een baan heeft en jullie snel een eigen huis hebben! En er bestaat toch een gezegde, zoiets al 'familie en vis blijven drie dagen goed'?? wink Ik heb ook een lieve schoonmoeder hoor, maar langer dan drie dagen op elkaars lip zou lang genoeg zijn!

  • moppiepop

    Rare regels hoor. Heeft ze ook een plastic hoes om de bank tegen het knoeien (zie je wel bij de Nanny en Everybody loves Raymond haha.) Gelukkig is je vriend het met je eens. Mijn jongste zei ook nog niet veel toen hij bijna 2 was en nu houdt hij niet op met praten haha. Ze moet gewoon joue jongens niet met andere kinderen vergelijken, niet eens met elkaar vergelijken. Sterkte en anders zeg je toch gewoon iets lelijks in het Nederlands, verstaat ze toch niet en jij hebt je lekker afgereageerd.

  • moppiepop

    joue = jouw

  • Dewi's blog

    Hahaha moppiepop, dat in het NL zeggen zou ik niet doen, alleen in mijn hoofd! wink En nee, geen plastic hoezen hier (maar het scheelt niet veel)

  • haha Wat een verhaal....een advies...nu gewoon ja, nee en amen zeggen maar iets heeeel anders denken...vriend dwingen voor de 1e de beste baan te gaan ook al is het niet zn droombaan...en snel naar een eigen stekkie op zoek gaan en als het kan niet te dichtbij het schoonloeder...alhoewel het wel heel makkelijk een babysit dicht bij de hand te hebben!!! sterkte maar

  • correke

    Inwonen bij je eigen moeder is ook geen succes hoor.
    Weet ik uit eigen ervaring wink

  • Dewi's blog

    Ik neem aan dat ze alsnog wel willen babysitten, en zo niet dan vinden we vast wel iemand van de buurtkinderen oid!!

    Ik hoop maar dat we niet teveel botsen zolang we nog hier wonen want het wordt er niet gezelliger op. En ik zou liever bij mijn moeder wonen dan bij schoonloeder Correke wink

  • Zoooo herkenbaar, maar dan van mijn bloedeigen moeder. Klagen dat mijn zoontjes bij binnenkomst meteen zeuren om een snoepje. Hoe ze hier bij komen? Tis het eerste dat ze standaard in hun handen kregen geduwd voordat ik haar zei dat ze dat dan niet moest doen. Om vervolgens, als ik mijn zoontje die bij mij om een snoepje komt vragen vertel dat hij niet mag vragen, er 1 te geven!! 5 seconden later! " Een keertje moet kunnen, ik ben toch oma".De keer erop, mijn mannetje leert snel, vraagt hij weer om een snoepje en krijgt hij van oma te horen da hij wel weet dat ie niet mag vragen. Tuurlijk oma, lekker consequent, zo weet het kind tenminste waar ie aan toe is. Wat doe ik? Ik bijt op mijn tong en ben blij dat ik slechts op bezoek ben. Ik ben allergisch voor commentaar op mijn opvoeding en inconsequent gedrag...sterkte....

  • Dewi's blog

    Ik denk dat iedere ouder gevoelig is voor bemoeienissen wat betreft de opvoeding! En juist daarom (omdat zij zelf ook moeder is) zou ze toch beter moeten weten?! confused

  • Superirritant....

    hopelijk vind je snel een eigen huis! Nu maar even volhouden en de situatie zoveel mogelijk accepteren (en soms de humor ervan inzien... wat een rare regels, wat zul je genieten van je lekkere snacks straks om 23.00 in je eigen kamer). Gewoon maar af en toe hier 'klagen' om 't van je af te schrijven, want je gaat je wellicht steeds meer ergeren... (zou ik doen nl)

  • Dewi's blog

    Ik dus ook Angeliek, ik heb haar vandaag nog niet eens gezien (ze is nog niet thuis van werk) en ik erger me al kapot aan haar.. Pff...

  • jeetje meid dat is heftig. haal diep adem zen.... pff ik kan er ook niet tegen als mijn (schoon)moeder zich er goed bedoeld mee bemoeid. Het is namelijk net of je het zelf niet goed doet.En dan zit ik nog niet eens bij ze in huis.

    Wat dat praten betreft. Daar heb je gelijk in dat komt wel. Mijn mannetje praatte echt heel laat (moest van het consultatie gelijk naar de logopedie op zijn tweede?). En nu kan hij zijn mondje niet meer houden. Hij kwekt de hele dag.

  • Oh Dewi, dat is inderdaad heel vervelend. En hoe je het omschrijft moet ik er eigenlijk om lachen tongue wink, wat een "soap"..... Het is nog even slikken en gewoon doorgaan (wat de regels betreft). Zodra jullie een eigen plek hebben alsnog uitpraten, anders blijft het sudderen, terwijl ze waarschijnlijk ook onwijs lief etc zijn! Maar wel jullie eigen opvoeding hanteren, dat hoef je van haar niet te slikken, het zijn jullie jongens grin!
    Succes nog even en extra genieten van de tijd dat ze niet thuis is of dat jullie op pad zijn! En voor de rest: Hoofd omhoog, borst naar voren, rustig blijven ademen. Je bent een topper!

  • Dewi's blog

    Bedankt Lonneke, wat lief van je!! smile

    Moeke: ik heb ook helemaal niet het idee dat ze 'te' laat zijn met praten hoor, het gaat goed! Eerst spraken ze meer NL dan Engels, nu zeggen ze meer Engelse dan NL-e woordjes.. Het is vast redelijk verwarrend voor ze, maar ik vind dat ze het heel goed doen grin

  • KimAnnemarie

    Pffff jeetje, wat lastig!

    Jullie hebben je allemaal moeten aanpassen aan deze nieuwe situatie natuurlijk. Zij ook. Ze is het natuurlijk niet meer gewend om jengelende kids in huis te hebben, waardoor ze waarschijnlijk geïrriteerd raakte.

    Maar jij kan op je beurt natuurlijk niet alles slikken wat zij zegt, zeker niet als het om de opvoeding van de jongens gaat. Maar ja, zoals je zelf al zegt, het is háár huis en jullie zijn te gast, dus je zult, zolang je nog in haar huis woont (en dus niet in staat bent om te zorgen voor onderdak voor je eigen gezinnetje), toch wel tot op zekere hoogte moeten incasseren van haar. Je weet dat het maar tijdelijk is en dat maakt het misschien wat draaglijker en gemakkelijker haar gedrag te accepteren.

    Inderdaad tijd voor jullie eigen plekkie! Tot die tijd: accepteren dat de situatie is zoals die is en je niet druk maken of opwinden over haar. Ze gaat er hoogstwaarschijnlijk niet mee stoppen, dus als je haar gedrag niet accepteert, heb je alleen jezelf er maar mee! En bedenk dat het voor haar echt niet gemakkelijk moet zijn om jullie in huis te hebben! (Niet om jullie natuurlijk, maar om opeens vier extra mensen in huis te hebben).

    Bij deze stuur ik jullie héél veel positieve energie! Die baan komt gauw!

    Liefs!

  • KimAnnemarie

    Haha! Dat plaatje! lol

  • haar huis haar regels, jouw kinderen jouw regels!
    Even boven de situatie gaan hangen met haar en uitleggen dat je haar een lieve vrouw vindt die haar huis zo goed organiseert en lief is voor de kinderen. maar dat jij het heel erg op prijs zou stellen als ze zou kunnen proberen jouw regels voor de kinderen over te nemen. en vertellen dat 2 talige kinderen over het algemeen wat later praten en dat jij er zelf helemaal niet van wakker ligt! Ik bijt mijn tong er ook zo vaak af hoor trouwens, maar ik woon er gelukkig niet dus ik heb nog makkelijk praten.

  • Mipje

    Zeg Dewi, denk nog eens aan Portugal. Daar heb je zoveel grotere problemen gehad. Pfffuh zo'n schoonmoeder is toch een peuleschilletje voor jou. tongue wink
    Volgende keer haal je diep adem en blaas je haar meteen omver. Wat denkt ze wel. angry
    Ze is wel gastvrij om jullie in haar huis te laten wonen,maar dat betekent niet dat ze jou moet behandelen alsof je niet goed wijs bent. Laat haar maar eens horen dat Hollandse dames niet met zich laten sollen! Succes!! grin

  • Poeh.. wat een belachelijke regels heeft je schoonmoeder zeg!! Hopelijk vinden jullie snel iets voor jezelf.
    Het kan heel lastig zijn om samen te wonen, ook al is het maar tijdelijk. Ik ben zelf ook al oma, maar bemoei mij niet met de opvoeding van onze kleindochter. Wél als ze bij ons logeert, ons huis, onze regels! Als ze bij ons iets doet wat niet mag en onze dochter is er zelf ook bij, zeg ik het toch wel of krijgt ze wel een standje. Maar dat zijn maar kleine dingetjes.
    Trek je eigen plan en ik hoop dat jullie snel een eigen huisje hebben!!!

  • Dewi's blog

    Elize: mijn 'schoonloeder' denkt waarschijnlijk dat ze helpt, maar ik vind helpen iets heel anders dan opdrachten geven en moeder te spelen. Grrr.. Ik hoop ook dat er heel snel een baan en huisje voor ons aankomt, want we worden een beetje gek hier!

    Mipje: haha, heerlijke reactie van je grin En je hebt gelijk, volgende keer zal ik het haar (op een volwassen manier) laten weten.

    Roz: ik wil het haar niet eens uitleggen (tweetalig), als ze dat zelf niet eens kan bedenken en er maar meteen vanuit wilt gaan dat 'wij het fout gedaan hebben'...!! Pfff..

    KimAnnemarie: bedankt!!!!!! grin

  • Vind t ook beetje zielig voor schoonmoeder of ben ik nu te soft...ik ken haar ook niet misschien is ze echt een niet leuk mens.
    Maar wat je beschrijft aan bemoeien met de opvoeding is echt geen uitzondering...die opmerkign over dat late praten vind ik wel echt fout. Hoe oud is ze? Ik denk misschein was ze wel heeeeeel blij dat haar zoon met kleinzoons en zijn vrouw naar canada kwamen en nu 'kan ze het niet aan' en is ze minder flexibel dan ze zelf misschien dacht en nu lopen de verstanhoudingen ook nog eens spaak...door haarzelf.. Wist vriendlief niet hoe zijn moeder is? Hopelik snel een eigen leventje en dat oma alleen oma kan zijn op een bepaalde 'afstand'.
    Succes en hopelijk kunnen jullie blijven lachen.
    Hoeveel uur werkt oma? Misschien bolwerkt ze het niet allemaal...foute excuses maar ja. Heel veel succes.

  • Wrs is het toch een hele inbreuk op haar leven om jullie in huis te hebben. Misschien omdat ze haar klachten niet bij haar zoon kwijt kan, reageert ze het weer op jou af... Maak een mantra: "Thanks for the advice, but I set my own rules since I am their mom". En daarna ook gewoon afkappen. Bij mijn schoonmoeder werkte het op zich wel al negeert ze me nu volkomen. Lekker rustig!

Reageren op dit artikel

Naam
E-mail *
Bericht **
rolleyescrygrinsmilelolwinkconfusedsurprisedtongue laughtongue rolleyetongue winkraspberrydowner
grrroh ohred facesickhmmmmadangrykissexcaimquestion   
 
 
* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Dewi

Over Dewi

Impulsief is hèt woord om Dewi te beschrijven. Ze besloot dan ook in minder dan een minuut om te emigreren naar Portugal toen ze haar grote (Canadese) liefde ontmoette op vakantie. 1,5 maand na terugkomst van vakantie verhuisde ze en in februari 2010 beviel ze van twee jongetjes en is sindsdien fulltime moeder. Ze geniet van haar jongens maar vraagt zich dagelijks af of ze het nu eigenlijk wel goed doet, wat een goede moeder is en of ze een goede vriendin is. Vlak voor de kerst is het gezin, na iets meer dan twee jaar Portugal, weer geëmigreerd, dit keer naar het mooie en koude Canada. Ze voelde zich hier meteen thuis en hoopt hier een normaler leven op te kunnen bouwen dan ze in Portugal had.

Dewi wordt rusteloos wanneer de dagen te 'normaal' zijn, leest al haar boeken minstens zes keer (de goede boeken zijn al aan hun achttiende ronde toe), wil graag dat iedereen om haar heen blij en gelukkig is, heeft af en toe intense 'clashs' met vriendlief, verlangt af en toe heftig naar Nederland, mist vriendinnen en wordt vrolijk van muziek.

Laatste blogberichten

  • Joehoe

    Joehoe

    En het goede nieuws van vandaag is.......... Papapapaaaa: vriendlief heeft zijn rijbewijs gehaald!! Hij had hem laten verlopen toen hij in Portugal was (stom natuurlijk) en hierdoor heeft hij alles hier opnieuw moeten doen: zijn theorie examen en vandaag zijn praktijk. En die heeft hij gehaald! Maar goed ook, door...

  • Als je wint....

    Als je wint....

      dan wil ik best wel met je mee hoor! ;-) Klik hier    Vrouwonline heeft ook een leuke winactie trouwens. Die goodybag ziet er goed uit. Waag je daar ook een kansje? Klik dan even hier.    En oh ja, ken je dat verhaal van die wethouder die langs zou komen? Precies. Die kwam dus niet. Tsss...

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers