Feest

Gister: De babysitter was er om 19.00 uur. We liepen nog wat achter op schema, maar nu konden we ons mooi omkleden terwijl zij Milan vermaakte die nog niet wilde slapen. Want het was eindelijk weer eens tijd voor papa en mama om even geen papa en mama te zijn voor een paar uurtjes en de bloemetjes buiten te zetten. Om het feest compleet te maken besloten we naar een andere stad te gaan en zelfs een taxi te nemen zodat vriendlief ook nog wat kon drinken.

En drinken deden we. Hoewel ik eigenlijk een koffie wilde (wat hard nodig was, ik was tijdens de 30 minuten durende taxirit alleen maar aan het gapen), werd er voor mij een mojito besteld, die vrijwel direct naar mijn hoofd ging. En de volgende vier ook :D Het was geweldig, we hadden eindelijk weer tijd voor elkaar, konden gewoon weer samen zijn, hij was niet aan het werk, we liepen eerst en zwalkten niet veel later bar in en bar uit en we zijn zelfs nog naar het casino gegaan! Het was mijn eerste keer, en wat teleurstellend was het. Ik had altijd het idee dat het heel classy zou zijn, mannen in pak en vrouwen in prachtige jurken (ja, ik weet het: dit soort casino's bestaan waarschijnlijk alleen in films of in mijn hoofd), waar een opgewonden sfeer zou hangen en iedereen aan de rode wijn of champagne zou zitten. In dit casino kwam ik gewoon op mijn slippers en mijn vriend op slippers en in korte broek binnen. Binnen renden 14-jarige meisjes rond en vergokten hun zakgeld. De andere gasten waren op z'n best in spijkerbroek, zaten onderuit gezakt op hun stoelen achter een gokkast met een peuk in de mondhoek en bier voor hun neus. Er hing een algemene sfeer van wanhoop. Bah. We kozen een machine uit (maar snapten allebei niet wat we ermee moesten doen) en presteerden het om 3 euro en 40 cent te vergokken voordat we er genoeg van hadden en terug de stad in liepen om ons geld dan maar uit te geven aan meer alcohol ;) De tijd vloog voorbij en pas toen ik de babysitter een smsje stuurde om haar te laten weten dat we over tien minuten thuis zouden zijn, zag ik dat het al half vier was.

Vandaag: Hoofdpijn, algemene lamlendigheid, misselijk, nadorst. Het liefst bleef ik de hele dag in bed liggen. Onze normaal zo vrolijke jongens vonden vandaag de perfecte dag om de hele tijd te huilen. Optillen stond voor zo'n 4 minuten stilte, kusjes voor 1, voor de rest was er weinig dat hielp. Tandjes? Sprongetje? In bed liggen zat er voor mama in ieder geval niet in. Nu is het middernacht en ik heb mezelf van de bank af kunnen slepen om de afwas en de was te doen. Strakjes nog even de jongens hun laatste voeding geven en dan kan ik eindelijk mijn ogen sluiten. Ik voel me verschrikkelijk en mijn vriend nog erger. Maar het was het zo waard. Volgende week weer! ;)