Tegen-aan-hik-mailtjes, heen-en-weer-fiets-dagen en kerst op school

Nou, een bezige bij ben je! Klinkt druk! Maar inderdaad wel beter om dingen waar je tegenaan hikt, in één keer af te ronden... Dingen die in je hoofd spoken, omdat ze je er tegenop ziet, kosten ook veel energie... Hopelijk heb je een gezellige borrel gehad!

ach, rustig aan hoor
op een hele gezellige kerstborrel
en ik herinner me hele mooie digitale nieuwjaarswensen van jou, iets met een fotocollage van hele mooie momenten en wensen erbij en iets met woorden/zinnen zoals 'een dikke buik of misschien juist een dunne'

Inderdaad hopen op een rustige bijkomborrel
en je bent zo druk als je jezelf maakt. Ik snap best dat er wat verplichtingen bij zitten maar laat alles wat niet perse hoeft lekker de boel en geniet van de vriendinnen die wat dagen met je door gaan brengen.

En ik denk dat die mailtjes ook ene boel rust brengen in je hoofd. Vand ie zaken die je af moet handelen maar nog niet kan/durft enz, drukken ook zwaar op je schouders. Zo gaat die goed...

en dan te bedenken dat Bo en Jippe later zeggen (of tunen), hoe ging dat vroeger? Ohja mailen of zoiets; veel tijdrovender. Vroeger zaten ze daar uren/dagen tegen aan te hikken. Toen hadden ze daar nog tijd voor. Die goeie oude rustige tijd haha.

Nou, en toen was ik dus om half 8 weer thuis, strontchagerijnig, omdat zo ongeveer álles tegenzat en ik de borrel nog gemist had ook, want die bleek tussendoor te zijn, wat niemand echt begrepen had. En we waren nog wel zo vrolijk weggegaan, Bo en ik. 'Ik ben echt een mooi meisje' zei ze zo schattig toen ik haar helemaal mooi had gemaakt voor het kerstdiner, tot glitteroogschaduw aan toe, want vriendinnetjes zouden dat ook hebben.
Dus toen ik eindelijk na alles (van heen en weer fietsen door de regen, steeds maar weer die gore miezerregen, het afleveren van het eten op school, het snel Jippe ophalen van de creche -"hij heeft niet geslapen vandaag, dus hij zal wel snel naar bed willen", snel iets te eten voor hem maken in Pier's huis (die op vakantie was en waar ik wel evenb mocht zijn, maar wat absoluut niet goed voelde), te snel gegeten waardoor ik al maagpijn kreeg, een poepluier tot op Jippe's kuiten toen we de deur weer uit moesten om op tijd te zijn voor Bo's optreden, waarbij ze natuurlij net aan de andere kant van de zaal én achter iemand stond waardoor ik haar vrijwel niet zag en áls ik haar zag dan zag ik aan haar gezichtje dat ze mij nog niet gezien had, wat ik ook weer vervelend vond, en dan dat vrolijke 'Vrolijk Kerstfeest'-gezang... hoe schattig ook, ineens werd het me bijna allemaal te veel. Kun je nagaan, toen wist ik nog niet eens dat de borrel er daarna niet zou zijn. Gewoon al áfgelopen! Dus raapte ik mijn plastic bakken waar nog de helft van het eten in zat bijeen en moest een paar keer flink slikken. Ik veegde groene kleurstof van een cakeje van Bo's lippen (voor zo ver dat ging) en zei dat we dan maar lekker naar huis zouden gaan. En toen we voor de duizendste keer op de fiets stapten bleek Bo net in haar broek (rok/legging/onderbroek/laarzen) te hebben geplast. Wat helemaal niet erg was, zij zijn mijn lieverdjes, maar ook dat nog... Terug de school in, reservekleertjes uit haar luizenzak gepakt en verkleed. Ik moet zeggen... ik had het wel anders voor ogen gehad vanavond. Gewoon eens gezellig met andere ouders kletsen en borrelen. Niet dus. In het donker op de fiets in de regen biggelde een traan over mijn wangen. Zo sterk en energiek als ik me de afgelopen weken had gevoeld, zo sterk voelde ik me nu helemaal niet meer. Al dat buffelen; er komt een moment dat het te veel wordt. En nu ben ik dus thuis en zo chagerijnig dat ik niet eens zin heb om dan hier maar een wijntje te nemen. Ik neem een kop thee en dan heb ik het gehad. Nog even mijn lieverdjes die hier inmiddels lekker liggen te slapen zachtjes kusjes geven en that's it. Die stomme kerst ook die eraan komt. Ineens zie ik er heel erg tegenop. En kerstavond al zo dichtbij. Hopelijk morgen een betere dag...

Zo hé, wat een prutdag, dat valt dan allemaal ineens even heel vies tegen!!! Blegh! En weet je, je mag ook wel af en toe je koppie laten hangen, is helemaal niet gek natuurlijk! Al hartstikke knap dat je zo sterk en energiek was steeds! Nou, sterkte, en hopelijk wat gezellige kerstdagen met lieve familie!

ik mailde je al.. En het is hier al vaker gezegd, o.a. door Kim Annemarie....er komt een moment dat het allemaal teveel wordt... hoe sterk je ook bent.. hoe je ook buffelt.. Neem ook de tijd alles even te laten bezinken.... dat moet ook echt....en ga dus niet meteen die 24e of die 31e invullen... laat alles even en neem je rust...










liefs

Tis zo cliche, maar t hoort erbij. (kerst)pieken en dalen. Morgen weer een nieuwe dag. Deze snel vergeten. Pot thee, iets te snaaien en dan naar bed!

Wijze woorden van je moeder Denise. Na de high van de eerste weken van je nieuwe leventje is het onvermijdelijk dat de klap een keer valt. En dan versnelt deze periode de boel natuurlijk wel. Geef er aan toe, hoe kl#t# het ook is. Een avondje flink janken helpt je echt verder, al voelt dat natuurlijk niet zo. Je redt het echt wel. Het is gewoon de cliché, twee stapjes vooruit, een stapje terug. Kop op, er komen weer betere dagen!
Grote knuffel vanuit Amersfoort!

Ah jakkes, wat een pech vandaag. Hopelijk is alles nu in vandaag gestopt en wordt morgen weer wat beter.
En ik vind het ook niet raar dat de tegenslag een keer komt, misschien juist wel met de komende dagen.

Een hele grote knuffel hier uit het westen!!

Heb je geen heimwee naar Pier's huis als je daar bent? Je hebt er zelf jaaaaaaaaaaaaaaren gewoond... Lijkt me heel vreemd! Ben benieuwd hoe dat voelt!

X

Zet een mooi stuk muziek op, kruip op de bank met een lekkere deken en een doos tissues en jank eens lekker uit!! Even wat druk van de ketel. En daarna naar je moeder luisteren, even rust nemen! Morgen weer een dag!!

Ik hoop dat het al opluchtte om hier even het e.e.a. van je af te schrijven. Maar ik hoop vooral dat je je snel beter voelt (ook al is zo'n "terugslag" niet verwonderlijk) en dat je lekker op tijd naar bed bent (beetje bijtanken).

wat jammer!!! veel sterkte in deze donkere dagen, denise.
(trouwens, ik ging vanavond met 21 (van de 24) zelfgebaken cakejes terug naar huis... ik weet dus al wat het toetje is met kerst : )

Ow, ik zie nu pas je eigen reactie! Joh! Het is heel normaal dat je je af en toe zo voelt. Laat het gewoon over je heen komen. Soms moet je juist je verdriet heel intens voelen, juist om te leren ermee te dealen. En het kan ook heel fijn zijn om intens pijn te voelen, of ben ik nu masochistisch? Verdriet toelaten is beter dan maar door razen de hele dag en doen alsof er niets aan de hand is. Het wordt wel minder, maar dat heeft tijd nodig.

En laat die kerst ook maar gewoon over je heen komen! So what dat je een keertje een minder leuke kerst hebt en niet zoveel te doen hebt? Lekker belangrijk. Er komen wel weer andere tijden. Kerst is sowieso overrated vind ik! Doe gewoon wat je anders ook doet, forceer niets en blijf gewoon rustig. Doe ik ook sinds ik alleen ben en het bevalt prima!

Heb je een kerstgroet gestuurd via FB!

X

Kan me zo goed voorstellen dat het dan ineens allemaal te veel is. Zelfs als je niet in deze "situatie" zou zitten, zou het al een dag zijn om eens flink te janken. Maar als er dan niemand thuis is die eventjes zijn of haar schouder kan aanbieden, dan voel je je wel heel alleen.
Maar, ik sluit me aan bij al hetgeen reeds gezegd is. Het gaat voorbij. Morgen, na een nachtje slapen zal het vast al wat beter zijn. Dat hoop ik echt. En verder wil ik nog even zeggen dat ik je een superlieve moeder vindt (heeft niet zoveel met vandaag te maken, maar dat is gewoon iets wat me elke keer weer opvalt).

Lieve Denise, dit is een gedicht van Toon Hermans dat ik van mijn zusje kreeg. Ik vind het zelf heel mooi, misschien heb jij er ook wel wat aan:

Moed

Ik heb ineens weer moed gevat
begin van voren af aan
je vraagt je af: hoe gaat zoiets?
waar komt die moed vandaan?

Ik leef weer, lach weer, fluit en zing
geen zucht meer en geen traan
en ach, die moed, naar waar hij ging
komt hij ook weer vandaan

Virtuele hug vanaf hier. Hopelijk heb je een lange nacht geslapen en voel je je weer iets frisser en fruitiger vandaag.
Pieken en dalen inderdaad. En ondanks dat een piek bij kerst past kan het niet altijd een piekdag zijn.
Succes vandaag, met alles wat op je pad komt. Kerstavond is ook maar gewoon een zaterdagavond hoor. Je hoeft niet per se een afspraak te hebben!
Wat een lief gedicht Maaike. Woorden kunnen soms zo helpen. Hopelijk voor Denise ook.



Ik zocht mezelf
en mijn eigen kracht
op de kortste dag
in de langste nacht.

Ik vond haar pas
bij het ochtendlicht,
toen ik niet meer zocht,
in een klein gedicht.

Wat een K*T dag zeg! Ik hoop dat het oplucht om het hier op te schrijven en al die lieve reacties te lezen. Je hoeft niet altijd sterk te zijn en huilen kan soms enorm opluchten. Lieve Denise, veel sterkte en een dikke virtuele knuffel!

O Denise toch, wat vervelend... weet gewoon niet wat ik moet zeggen dus een dikke virtuele knuffel..

Het is altijd zo'n soort van moment van bezinning rond de kerst.
Ik ben even terug gaan zoeken naar je blogje van vorig jaar rond de kerst en ook toen waren er tranen.

Het is niet erg om die tranen om alles wat was en niet meer is er af en toe is uit te laten. Ik denk dat iedereen die ooit de knoop heeft doorgehakt zoals jij zelf al dan niet met verschillende redenen, deze gevoelens maar al te goed kent. Ook ik kom het soms 2 jaar na dato nog tegen. Het leven gaat verder en je merkt dat de momenten dat je je goed voelt steeds meer worden dan dat je je down voelt. Maar de momenten dat je je down voelt en dat het verdriet er ineens is en je overvalt, laat het dan zo zijn. Verdriet over iets wat niet meer is.

En realiseer je vooral dat je niet altijd en eeuwig positief hoeft te zijn, je groot hoeft te houden etc. Maar de moeilijkheid zit hem in het toelaten van dat gevoel en het toegeven aan het gevoel. Het is oké en niets meer dan menselijk.

Je komt er wel, maar soms zijn ook door tranen voor nodig die zorgen voor wat opluchting, die zorgen dat die verdrietige gevoelens even de ruimte krijgen zodat er daarna weer ruimte is voor andere gevoelens.

Ondanks alles een hele fijne en mooie kerst gewenst.

Liefs,
M.

Eens met M!

X

Lieve Denise, ik wens je harmonieuze, zorgeloze kerstdagen! Maak je niet te druk, en geniet van alles! Van je kindjes, je familie, je nieuwe zelfstandigheid, je huisje, het strand, maar vooral ook van... JEZELF!

Zelfde hier hoor, veel sterkte en deze tijd van het jaar... pfft kan moeilijk zijn, maar is overrated hoor, zijn gewoon dagen we vullen zelf in hoe.

En wat vind ik de reacties van Maaike en Margje mooi, heel lief en heel mooi

Dank jullie wel voor alle lieve reacties. Vandaag was ook niet echt top, maar ik heb me er doorheen geslagen. En vanmiddag een keer de bus genomen (toen het natuurlijk net droog was). Moesten we wel nog een stukje lopen en al met al duurt dat langer, maar even niet fietsen was ook wel fijn.
Verder hou ik het voor de kindjes leuk hoor, dat dat even duidelijk is. Dat kan ook, want ik word vaak ook blij van ze (en soms ook even helemaal niet, als ze ab-so-luut niet meewerken, maar dat heeft iedereen wel eens). Maar verder krijg ik gewoon maar niet voor elkaar wat ik allemaal moet doen, en dat frustreert me enorm. Tesamen met het knagende gevoel, dat happy christmas-gedoe en eigenlijk even niks willen terwijl dat niet kan (ik heb nog 2 deadlines), maakt dat dat ik em even niet op mijn best voel. O ja, en welk nummer hoorde ik in de bus? 'It will be lonely this Christmas...' Lekker toepasselijk. (Ja, toch maar een erbij, want ik moest er bijna om lachen dat ik dat nou net weer moest horen.)

En Margje en Maaike: inderdaad heel erg bedankt voor de mooie woorden. Maaike voor het gedicht (wat een tranentrekker was) en Margje voor 'ut komt goed' (wat je wel vaker gezegd hebt en inderdaad zo is, want het kwam gevoelsmatig de laatste tijd ook wel een beetje goed, maar nu heb ik weer nieuwe 'ut komt goed'-jes nodig.

@ Anneloes: ach gossie, ik heb met je te doen. Vind het zielig voor je, maar moest er ook om lachen. Zag het zo voor me. Nou ja, er is gewoon vaak heel veel, dus dat is het. Geniet er zelf of met andern nog maar lekker van!
En die mini-sandwiches/torentjes van stokbroodjes met tomaat, mozzarella, veldsla en pesto (en een parapluutje erop) die ik gemaakt had (Bo en Jippe houden daar wel van), die heb ik vanavond als bijgerechtje even opgebakken. "Hé, zei Bo, dat hebben we nog nooit gegeten!' (zo niet nee) en smulde ervan. (Overigens had ik ook minisandwiches met salami en komkommer, dat leek me wat 'normaler', want voor de meeste kinderen hoeft het niet zo gek.)

@ Kim-Annemarie: ik was er net een paar seconden, dus zag het heel vlug, maar ga nog rustig kijken. Niet nu. Vandaag en gisteren geen tijd/puf gehad, dus even niet op FB. Niks voor mij.

@ Kim-Annemarie: en wat je andere vraag betreft: nee, ik heb geen heimwee naar het huis. Het is wel gek om er te zijn, omdat alle meubels er nog staan en zelfs nog veel spullen (boeken) van mij, maar het voelt gewoon niet goed. Heel vluchtig lijkt het wel even goed te voelen, en dan denk je héél even dat er niks gebeurd is en je hier zo weer kunt gaan wonen en het oude leven weer doorgaat, maar dat is natuurlijk niet zo. Nee, ik ben op zich heel blij met mijn eigen plekje (ook al is het van iemand anders en huur ik gemeubileerd, het voelt toch meer asl mijn plekje, wat eigenlijk best gek/veelzeggend is...).

Knuffel voor jou: (((( ))))!!!

Ja, vanuit hier ook een knuffel! Take it easy...

Lonely ben je niet Denise... dat voelt misschien soms zo, maar er zijn veel mensen die om je geven. Kerst is eigenlijk ook maar een katholiek gebeuren (toch?) en er zijn nog zoveel dagen die je speciaal zult gaan maken ! Dat hoeft niet speciaal op deze dagen met veel verplichtingen ! Als het een keer lukt kom je lekker met je kindjes naar ons toe (haal ik jullie wel) en dan gaan we hier kerst vieren als het mooi weer is ! lekker de bossen in, in de tuin spelen, speeltuinen bezoeken en dan afsluiten met lekkere hapjes . Maken we er onze eigen kerst van, maar dan niet in het druilerige koude december.

Een traditionele jaarlijkse "speciale mooi weer kerst". Goed plan lijkt mij

kus

Deze heeel hard draaien de hele kerst lang!!
Keep your head up, keep your heart strong, keep your mind set, keep your hair long!!

http://www.youtube.com/watch?v=ADP65wbBUpc&ob=av2e

Och Denise, lees je blog en je eigen reactie nu pas. Wat balen allemaal, maar zoals al gezegd, ook niet gek. Zo'n dag heeft iedereen natuurlijk wel eens, het is de situatie waarin je nu zit, die het lastiger maakt, je kunt niet eenmaal thuis op de bank ploffen en je kinderen 'overdragen', het gaat maar door .....
Hoop dat het inmiddels wat beter gaat? Het is in ieder geval vakantie nu, dat scheelt een hoop heen-en-weer-gesjees, maar wel de hele dag met de kinderen om je heen. Heb je nog leuke dingen in het vooruitzicht? Vier je kerst met je familie? Veel sterkte in ieder geval!! Dikke knuffel van ons!

Bedankt voor de knuffels!

Lief Wen. Kunnen we inderdaad doen.

Gedaan Mia. Een paar keer achterlekaar toen de kidneren net weg waren. Dat sterkt wel, zo;n nummer. Dank je!

Ja, dat si dan wel zwaar ja, maar ja, daarná hoef je je ook niet meer aan een ander te ergeren.
Ja, alleen Jippe nog 2x pw creche, maar dan heb ik ook eens tijd met Bo alleen. Ook fijn. Kan ik misschien een keer gaan schaatsen hier bij het Kurhaus. Hoewel Pier haar op woe heeft waarschijnlijk.
Morgen naar m'n moeder, uit eten met familie maar dan zonder de kinderen, de dag erna met de vriend van m'n moeder de kinderen weer ophalen in Den haag en het dan nog met hen erbij vieren. En nog een nachtje extra in Nigtevecht logeren.