Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Denise | De schaar d'r in

De schaar d'r in

De schaar d'r in

Waarschuwing:
Deze blog is bijna net zo lang als mijn haar was. ;-)

Over extreem lang haar en of ik nou eindelijk durfde…


Behalve mensen die keurig elke acht weken naar de kapper gaan, heb je ook mensen die soms máánden níet naar de kapper gaan. Zes maanden, acht maanden, elf maanden. Ze zijn er. Maar, en dat wist je misschien nog niet, er zijn ook mensen die zelfs járen verzuimen. En dan niet een jaartje niet, of twee, drie, vooruit, vier of vijf jaar niet… Nee, er zijn zelfs mensen die wel zes(!) jaar niet naar de kapper gaan. Stel je voor: zes jaar! Nou, zo iemand ben ik dus. (Verre van hip en hot, ik geef het direct toe. ;-)) Half december 2005 ging ik voor het laatst. En ook die keer was na járen.

De reden van die sporadische bezoekjes? Ik ben bang voor de kapper. Ja, ik zal het maar eerlijk zeggen: ik vind het eng. De tandarts of de gekste dingen zoals in mijn eentje ’s avonds uitgaan of naar Barcelona of Bangkok verhuizen zonder dat ik er iemand ken vind ik niet eng, maar iets zeggen als meerdere mensen tegelijk naar je kijken, langs de security bij de V&D lopen terwijl je toch echt niks gestolen hebt (en dat ook nooit hebt gedaan) of gewoon een bezoekje aan de kapper, dingen die andere mensen de normaalste zaak van de wereld vinden, vind ik doodeng. Dan ga ik gek doen, en zenuwachtig. Dat heb ik altijd al een beetje, maar dan nog een tikkeltje erger. Tja, mensen kunnen vreemd in elkaar zitten.

Ik knipte de puntjes wel eens zelf hoor. Als het zo lang is kun je je lange lokken zelfs onder je oksels door naar voren halen, een beetje recht houden en dan knippen. Of achter in je nek tussen wijs- en middelvinger samen pakken, dan over je hoofd heen halen terwijl je met je vingers steeds verder glijdt, en dan boven op je hoofd de puntjes knippen. (Volg je het nog? ;-))

Ja, als je nooit zulke lange haren hebt gehad besef je dat misschien niet, maar als langharige heb je dus ervaringen die anderen niet hebben. Een aantal bijzonderheden, maar ook wat extra ‘problemen’. Want voelt het zomers op het strand nog heerlijk om vanuit buikligging je rug en hoofd op te heffen en je lange haren over je blote rug heen en weer te laten wiegen (ieder z’n ding, ha ha), op de wc moet je juist weer niet te ver naar achteren gaan hangen… Ook zit je haar als je niet oppast vast aan je riem als je gewoon je spijkerbroek aantrekt, of blijft het in bomen hangen als je je fiets met kinderen en al bij school parkeert. In de wind op de fiets zie je soms ineens niks meer. Of het waait naar achteren en dan krijgt Bo in het achterzitje weer al die sprieten in haar gezicht. Ja, het is wat hè? Wereldproblemen…

Goed. Lang haar dus. Op een kapperssite zag ik dat zelfs dat nog weer onder te verdelen is, waardoor dat van mij dan wordt gekenmerkt als ‘erg lang haar’. Een tijdje terug bij een Groupondeal (de zoveelste keer dat ik overwoog naar de kapper te gaan maar het niet deed) werd zelfs gesproken van ‘extreem lang haar’. Terwijl ik het helemaal niet zo extreem vind, want als je er op let zie je ineens heel veel vrouwen met lang haar. Let maar eens op. En mijn ex-overbuurvrouw heeft nóg langer haar, nog heel dik ook, altijd samengebonden in een extreem lange vlecht. Wat zou ik dat graag eens los willen zien. Lijkt me zo mooi!

Waar die angst voor de kapper dan toch vandaan komt? Ik weet het niet. Misschien is het gewoon zo dat hoe langer je het hebt hoe enger je het vindt dat er iets af gaat. Ik bedoel kort is toch al kort en is weer sneller op dezelfde ‘kortte’ (raar dat dat woord niet bestaat, is toch net even anders dan –of een nuancering van- lengte ;-)). Of de angst dat er iets mis gaat, zoals dat ooit eind jaren 80 niet helemaal geweldig gelukte spiraalpermanent. Ik was net een poedel.

Nou, 6 jaar geleden had ik dus eindelijk al mijn moed verzameld om toch maar weer eens te gaan. Ik had een kappersbon dus die eerste keer kostte me ‘niks’. Ik zei dat ik er echt maar een héél klein stukje af wilde hebben, echt maar een paar centimeter, en ik verduidelijkte mijn woorden door het precies met mijn duim en middelvinger aan te geven. Je raadt al wat er gebeurde: er ging veel meer af. Niet twee, drie of hooguit vijf centimeter, maar zeker 15! Natuurlijk was dat ‘nodig’, dat snap ik allemaal best, want dan zag het er pas echt weer mooier uit, veel gezonder, maar als ik zeg dat ik dat niet wil dan moeten ze dat niet doen!!! Het is mijn haar ja! Als ik bij de bakker om twee of drie broodjes vraag, dan geeft hij me er toch ook geen vijftien? Beetje stomme vergelijking, dat geef ik eerlijk toe, maar toch.

Toegegeven, het zat best mooi toen, en ik deed niets liever dan mijn haar in mijn handen tot een kwastje bijeen houden en er dan zachtjes mee over mijn gezicht strijken (o, dat is gek?), maar als ik dan weer in de spiegel keek, miste ik echt een stukje van mezelf. Ook al kon ik nog steeds als ik mijn hand op mijn rug deed mijn haar vastpakken.

De jaren erna heb ik er heel vaak over gedroomd. Vooral als ik net weer eens bedacht had dat een écht kapsel toch ook wel leuk was of als ik mijn haar zo sloom vond zitten dat het tijd was voor iets nieuws, iets anders, iets vlotters, dan prompt, droomde ik erover. In die droom had ik dan altijd zooo’n spijt dat het eraf was en wist ik zeker dat ik het nooit moest doen. En zo bleef het dus bij het oude. En ook al was dat niet het hipste kapsel dat er bestond, ik was trots op mijn lange lokken en probeerde ze zo mooi mogelijk te houden.

Föhnen deed ik nooit (ja, járen terug toen ik nog een functie had waar representativiteit gewaardeerd werd, maar inmiddels, als gehaaste moeder en ‘eenzame’ schrijver, al lang niet meer). Ik borstel het, het droogt aan de lucht, als het bijna droog is, borstel ik het nog een keer, dan doe ik er een knot of staart in, en als ik het los haal zit het goed. Dat wil zeggen: eerst een minuut of twee ge-wél-dig (weelderig, alsof ik inderdaad een half uur heb staan föhnen) en dan zakt het naar zijn normale model en zit het gewoon gewoon of gewoon oké (bad hair days uitgesloten). Soms wat schuim, haarpuntenspul of glansspray erin, maar meestal dat niet eens.

Makkelijk haar dus, lang haar, althans, als je het hele om-de-twee-dagen-ritueel van ‘shampoo erin, uitspoelen, crèmespoeling erin, weer uitspoelen’ even vergeet. Zeker nu ik in dit tijdelijke huis woon waar ik een douche heb met een pisstraaltje. (Hopelijk volgende keer iets met een flinke straal!)
Maar goed, wel gebruik ik trouw crèmespoeling, conditioner zoals dat tegenwoordig heet. Al vanaf dat ik tiener ben. En ook al jaaaaaren hetzelfde merk. Een relatief goedkoop merk waar ik heel tevreden over ben, en wat vooral lekker ruikt. Want lange haren moeten wel lekker ruiken! Niets lekkerders dan de geur van frisgewassen haren. (En versgebakken brood natuurlijk, maar da’s weer iets heel anders.) Op de dag dat ik het gewassen heb ruik ik er regelmatig aan. Vooral als mijn haar net uit een knot komt. Heerlijk! (Kijk, als je heel kort haar hebt kan dat dan weer niet. ;-))

Eens in de zoveel tijd, als ik dan eindelijk eens een avondje rustig voor de tv zit en geen kind hoef te borstvoeden, was hoef te vouwen of stapel leesvoer hoef door te nemen, dan pak ik een handdoek en een schaar, of trek iets zwarts aan, omdat je het dan goed ziet, draai mijn haren tot strengetjes en knip met een schaar alle dooie puntjes ertussenuit. Dat duurt dan wel een uur, maar geloof me, daar word je best zen van. En het is nog goed voor het haar ook, althans, dat hoop ik. (Dat waren dezelfde soort avonden –donderdagavonden meestal, als Pier met zijn vaste vriendengroepje was eten- als waarop ik mijn benen met een pincet ging ontharen. Stuk voor stuk al die stekeltjes eruit, zodat het weer lekker glad werd. Heerlijk! Het duurt even, zo haartje voor haartje, en scheren doe ik natuurlijk ook gewoon, maar zo word ik er heel rustig van, ha ha. (O, dat doe jij nooit?)

Goed. Niks aan de hand dus zou je zeggen. Maar kennelijk vond af en toe toch iemand het nodig te zeggen dat er toch echt wel eens een stukje af kon. Van mijn haar dus. Ook op mijn blog is er herhaaldelijk over gesproken. Natuurlijk wist ik dat wel, want ik zag zelf ook echt wel dat die laatste 20 cm (en zeker 10) dunner was dan de rest, maar als een ander er mee kwam was ik niet blij. Ik zei regelmatig dat ik toch écht eens zou gaan (net als dat ik al 7 jaar roep dat ik een nieuwe bril voor d’r bij uit ga zoeken, maar dat daar los van wat monturen passen nog steeds niets van gekomen is), maar het kwam er niet van. Ik wilde niet echt, en durfde dus niet.

En toen was er laatst natuurlijk ook die gast nog die het nodig vond op mijn blog te gaan verkondigen dat ik vies haar heb (hoe komt hij erop; bij mijn weten heeft er de laatste maanden geen man aan mijn haar gezeten, laat staan geróken). Bovendien verkondigde hij dat lang haar voor meisjes is. Fijn, dat ben ik ook, toevallig. Een meisje, geen jongetje. Valt dat even mee. Nou ja, hoe dan ook en wat ze ook zeggen: ik bepaal het lekker zelf. Toch? Of toch niet? Want waarom ik nu dan ineens wel die stap heb gezet? Omdat vriendin M met wie ik laatst had afgesproken en die ik al 30(!) jaar ken er iets van zei? Misschien wel. Soms heb je gewoon een paar zetjes nodig voordat je iets doet.

Ik verzamelde langhaarkapsels. Kapsels die ik mooi vond. Haar dat ik zou willen hebben of zoals ik het wel ongeveer zou willen. En stiekem denk je dat als jij dat haar hebt dat je er dan ook zo uit ziet, maar dat is natuurlijk niet zo. Want dat zijn modellen en ik ben dat niet. En rimpels en wallen leken ze ook al niet te hebben…
Hoe dan ook, ik ging door. Ik verzamelde foto’s van mezelf met lang haar en keek welke van die kapsels een beetje bij mijn ‘oude’ haar pasten. (Ja, je ziet, ik maakte er een hele studie van.)

En toen trok ik de stoute schoenen aan. Nou ja, een beetje oriënterend nog. Ik liep langs een kapperszaak hier in mijn nieuwe buurtje en na enig aarzelen stapte ik naar binnen. Met mijn haar in een knot (ik had die ochtend geen tijd gehad om het te wassen, omdat Bo en Jippe aan het treuzelen waren, en het toch stormde en regende, dus vooruit) stapte ik naar binnen.
‘Ik heb heel lang haar,’ zei ik, terwijl je dat absoluut niet kon zien zo.
‘Ja ja,’ moeten ze gedacht hebben.
Of ze vandaag toevallig tijd hadden en of ik enkele kapsels die ik gevonden had door kon mailen. Dat kon. En zo geschiedde.

Zat ik een paar uur later prins(es)heerlijk in een kappersstoel. Cappuccino erbij en op schoot een interessant artikel over jonge creatievelingen in een oude HP/De Tijd. En ineens besefte ik dat ik dit vaker moest doen. Niet alleen om geknipt te worden en er weer mooi uit te zien, maar gewoon om even te ontspannen. Haren laten wassen, wat gefrunnik aan je hoofd, knipperdeknip… en ondertussen hoefde je zelf helemaal niks! Wat een heerlijkheid!

Als de kapster dan ook nog net van haar vriend af is en die ex een muzikant blijkt, dan wordt het ineens extra grappig. Nou ja, grappig is niet helemaal gepast, maar het schepte een band. En ik moest lachen ook om mensen die binnen kwamen of om verhalen die ze hadden. Of die klant die binnenkwam en zei: ‘Kan ik met de tondeuse geknipt worden?’
Dat knipt lastig, leek me.

Twee uur later was ik klaar. Er was zo’n 7 a 8 cm af, maar het was nog steeds lang, precies zoals ik wilde. Ik had een haarmaskertje gekregen. En ik had voor highlights gekozen. Nooit van plan geweest, maar ineens wilde ik het. Nu het winter was (of herfst nog maar zelfs) en zon en zomer ver te zoeken, werd mijn huid steeds bleker en mijn haar steeds donkerder. Een beetje leven en licht kon geen kwaad. Het was mooi geworden. Met aluminiumfolietjes op mijn hoofd lekker onder de warme lamp had zijn vruchten afgeworpen. Ook het schuin naar achteren wegknippen van een paar lokken was mooi geworden.

Jammer alleen dat ik het nooit meer zo gaaf krijg als het gisteren zat. Omdat ik niet om half 6 ga opstaan om met een föhn in de weer te gaan. En er dan ook nog even een mooie krul aan de onderkant aan te geven. Dus waarschijnlijk ziet niemand verschil. Maar o, wat was ik er blij mee. Opkrullende lokken dansten over mijn schouders en rug heen en weer. Ik had helemaal geen boodschappen nodig, maar ik ging er speciaal nog even voor door de Albert Heijn, zo tegen etenstijd, als het gehalte leuke mannen op zijn hoogst is. (Tja, flirten mag weer, mág ik?) Gelokt en wel stoïcijns drie pakken Pampers in mijn mandje gooien en dan weer gaan. Ha ha ha, ja, ik ben niet wijs. (Hmm, de enige die me tot drie keer toe vanachter een schap begluurde was een wel erg jonge vakkenvulknul.)

Bijna zonde dat ik met mijn verse kappershaar die avond de deur niet uit ging. Alleen de kerstboombezorger zou nog langskomen. Nee, geen ruige bonk met een boom, maar een oude en best wel enge als Santa Claus verklede man. Althans, ’s middags, want ’s avonds had hij zijn pak uitgedaan.


Reacties

Reactie plaatsen
  • DeniseM

    Morgen de foto’s! (Gemeen hè?)

    Bij de kapper zat het mooier, maar een idee heb je zo wel. Hier had ik er al 10 minuten mee door de wind gelopen, en vijf minuten door AH. wink

  • DeniseM

    Je zou denken dat ik met 6 jaar niet naar de kapper gaan toch heel veel geld bespaard zou moeten hebben en nu dus ‘heel rijk’ zou moeten zijn, maar zo werkt het kennelijk niet. Nou ja, laten we zeggen: ik voel me rijk met veel haar. Weelde-rig haar. wink

  • DeniseM

    Nu is het ook minder erg om weer een keer te gaan. Voor die laatste paar centimeters bijvoorbeeld. Want vandaag merkte ik al, dat het weliswaar dikker is nu, maar dat het onderste gedeelte eigenlijk nog steeds een beetje droog is.

  • Mijn beste vriendin had ook kappersangst, ik heb haar naar mijn kapper meegenomen waar ze zo lief waren, en juist zo iets hadden van: als we er nu een klein stukje af halen dan is het er in 6 weken weer bij, als we er zo'n stuk afhalen in 3 maanden maar begin nu gewoon klein. En blij dat ze was. Nu is het ons jaarlijkse ritueel, samen naar de kapper. Inmiddels heeft ze zelfs iets nog 'korters' geprobeerd en een kleurtje. Helemaal geweldig. Ze is er zelfs klaar voor een andere kapper te proberen. Ik niet hoor, ik blijf bij Mario, die knipt altijd weer perfect lol Goed gedaan, en naar de kapper is zoooo genieten!! Die 1 a 2x per jaar dat ik ga lol

  • correke

    Kan me helemaal niks voorstellen bij angst voor de kapper, wel voor de tandarts cry
    Maar mijn lange lokken, tot op mijn kont, verdwenen al op mijn 14e, dat is al heeeeeeeeeeeeel lang geleden wink

  • Leuke blog Denise! Ben benieuwd naar de foto. Nog even geduld dus. O en snap dat hoor van een kwastje van je haar maken en ermee over je wang wrijven. Ik ga zelf niet veel naar de kapper maar wel vaker dan jij hihi. Overigens nog wel in m'n oude buurtje omdat ik hier nog niet durf. De stap om daar naar de kapper te gaan was al zo groot en nu ben ik eindelijk gewend, maar wel ver fietsen! Ben best nieuwgierig eigenlijk waar jij bent geweest.

  • Floor84

    Poeh! Wat een lange blog! Maar ik was gewaarschuwd, had ik hem maar niet op m'n telefoon moeten lezen. Wel een leuk verhaal overigens. Ook ik ben benieuwd naar de foto's!
    Ik ben hier in Amsterdam ook nog zoekende naar een fijne kapper. Het liefst laat ik me nog steeds knippen bij m'n oude kapper in Groningen. Maar ja, Groningen ligt niet naast de deur en met mijn korte coupe moet ik toch wel regelmatig geknipt worden.

  • Ik zag het op Facebook al: ziet er mooi uit! Maareh... 's Avonds had Santa zijn pak uitgedaan????

  • Leuk stukje! En fijn dat je blij bent met je geknipte haren!
    Angst is voor mij niet herkenbaar, wel ben ik vaak ontevreden met het resultaat. Sommige kappers luisteren echt niet naar wat je wilt! Daarom blijf ik nu ook trouw aan mijn kapper, ook al moet ik er 50 km voor reizen grin Maar ik ga ook maar weinig, dus dan is het een leuk en ontspannen uitje grin
    Ik ben benieuwd naar de foto's!! (inderdaad gemeen, haha)

  • Amber-Cleo

    @ Jennifer: haha, ja dat laatste dacht ik ook! Wat heb je met Santa gedaan Denise? Zodanig met hem geflirt met je nieuwe kapsel dat hij 's avonds zijn pak uitdeed voor je? grin grin

  • mariella

    ik heb geen angst voor de kapper....maar ben inmiddels een jaar niet geweest red face

    en nu ben ik moed aan het verzamelen...gewoon omdat ik het stom vind dat puntjes van extreem lang haar (ik kan er inmiddels op zitten confused) knippen gewoon 10euro extra kost!
    die korte frutselkapsels lijken me lastiger...

    ik denk dat ik volgend jaar een keer ga; eerst jouw kniptips proberen wink

  • Ik vind het zo knap hoe jullie het zo lang weten te krijgen. Ik weet het: gewoon niet naar de kapper gaan maar mijn haar breekt op een bepaald punt altijd af (net over m'n schouders) en echt langer dan dat wordt het niet. Heb alles al geprobeerd: 4 jaar lang niet naar de kapper maar ook regelmatig de puntjes eraf laten halen.

  • Mamaloena

    En het zit geweldig, je nieuwe haar! (foto's op FB gezien)
    Ik zou als ik jou was voor een avondje stappen 's middags - als je tijd hebt - de kapster er wat mooie dansende krullen in laten zetten wink

    En ik herken wel veel van wat sommigen hier zeggen: een goed ekapper is echt zeldzaam! Vaak knippen ze het toch net niet zoals je wilde, toch net iets te kort, etc. Ik ben vaker ontevreden dan tevreden. Ik heb hier in de burt ook nog steeds geen goede kaper gevonden. Ja ok, 1. Maar die is gelijk ook schreeuwend duur!

  • Annabel_nu

    Leuk stuk! En ben benieuwd naar de foto's! Hier varieert het van súperkort (als in oh jee, iets té, want je ziet m'n hoofdhuid er doorheen..) tot net op m'n schouders en alles daar tussen. Inderdaad geen angst om naar de kapper te gaan, want het groeit toch wel weer aan. Omdat het niet zo lang hoeft, wat je al zei, en omdat mijn haar heel hard groeit. Bovendien een hele fijne kapper; niet eigenwijs, wel goed knippen, aardig en ook nog eens goedkoop! lol


  • Wat een lange weblog Denise! Maar wel leuk om te lezen.
    Ik begrijp je kappersangst helemaal niet. Ik vind het juist heerlijk, dat gefrunnik aan mijn haar. Heerlijk ontspannend!

    Maar ik ben benieuwd naar de foto's! Ik ga morgen meteen kijken!!

  • Jezus wat een lang blog Denise. Wat mij altijd geintrigeerd heeft betreffende kappers is het begrip "een beetje bijknippen". Dat kan namelijk helemaal niet, iets 'bij'-knippen. Wanneer je knipt komt er niets 'bij'. Er gaat alleen maar iets af. Ik ga zelf nooit meer naar de kapper. Enge lui, kappers. Voor je het weet staat er een schaar in je hals.

  • Wat een ontzettend leuke blog! Je zelfspot is terug grin

    Zeer benieuwd naar de foto's. Ook jaaaaren heel erg lang haar gehad, maar nu toch wel blij dat het op schouderlengte is. Vooral omdat het altijd zo lang duurde voor het droog was en ik dan met een natte rug liep.

  • muis

    Heerlijk zo'n bezoekje aan de kapper. Ik kan er naar uitkijken!
    En erg benieuwd naar het resultaat!

  • Mipje

    Zeg eh @Cor.... Ik heb 10 jaar een kapsalon gehad en nooit heeft er een schaar in iemands hals gestaan!! Best eng als je zulke gedachten hebt hoor. tongue wink

  • Bang om naar de kapper te gaan, bang om te spreken als meerdere mensen tegelijk naar je kijken maar wel met je nieuwe haar gaan flirten in de AH! Geweldig. Wacht met spanning op de foto's.

    Iets heel anders: heb je gisteravond ook weer meegedaan met Het Dictee? En was je tevreden met het resultaat? Vanwege het lage gemiddelde aantal fout, omdat het dit jaar gemakkelijker was dan anders, was ik matigjes tevreden met 12 fout. Boos op mezelf vanwege toch weer een paar stomme fouten, dingen die ik normaal nooit fout doe maar waar ik aan ging twijfelen vanwege Het Dictee. Suf hè. confused

  • Oh, ik ben wel heel benieuwd naar de foto's....
    Ik ga overigens om de 4 weken naar de kapper, maar dat komt omdat mijn dochter Merel een eigen salon heeft! www.mooigeknipt.nl
    Haha, maak ik gewoon even reclame!

  • Heb je al eens gedacht aan een thuiskapper? Super handig; komt bij ons altijd voor het hele gezin tegelijk. 1 afspraak voor 4 mensen. Handig voor drukke moeders wink Ben benieuwd naar de foto's !

  • @Mipje,

    Ik geloof meteen dat jouw kapsalon als veilig gekwalificeerd kon worden. Toch schieten mij hele vreemde statistieken door het hoofd wanneer ik in een kapperstoel zit. Dat 0.5 procent van alle mensen psychopaat is bijvoorbeeld. En die staat dan achter je met een vlijmscherpe schaar. Zou zomaar kunnen. Nee, geef mij maar de tandarts...

  • Goose

    Ben heel benieuwd naar de foto's. Zit niet op FB dus daar kan ik ze niet zien.
    Ik vind het ook geen pretje om naar de kapper te gaan. Heb helaas wel grijze haren dus ik moet wel regelmatig naar de kapper voor een verfbeurt. Ik heb lang haar (niet zo lang als Denise hoor ik denk de helft) dus vind ik het teveel gedoe om het zelf te doen. Ik heb gelukkig wel een fijne kapster waar ik ook relatief snel klaar ben.

  • Ik heb ook heeel lang haar gehad, tot halverwege mijn billen).Ik was toen ook bang voor de kapper. Eén keer ergens geweest en toen was er niet 2/3 cm. af maar 20!!!! Ik voelde mij zo kaal. Toch zo'n 6 jaar geleden het af laten knippen, eerst tot halverwege mijn schouderbladen en daarna tot op mijn schouders zelfs met kortere lokken aan de voorkant. Vind het nu wel oké om naar de kapper te gaan, maar ben nog steeds geen fan ondanks de leuke kapsters in de kapsalon waar ik naar toe ga (nooit meer naar die ene geweest). Ik lees je blog en denk o,ja met het uiteinde als een kwastje langs je gezicht gaan, het gevoel van lang haar over je blote rug.... maar ik ben hier nu ook heel blij mee. Nou, ja, ik stop maar weer anders wordt dit wel een heel lange reactie

  • Susanne E

    Fotootjes kwamen vandaag toch? Ben benieuwd! smile

  • Het is al heel lang vandaag en er staan nog geen foto's. Ik ben erg benieuwd. Knipte mijn lange haar in fase kort en nu is het superkort. Ik denk zo'n 3 cm per haar. wink

  • Nee van mij hoeft de kapper ook niet zo, ik knip het liever zelf! Ben in de laatste 10 jaar 2x geweest, omdat iemand dan zei dat er geen model meer in zat. Flauwe kul hoor, maar je laat je soms iets aanpraten.
    Bij mij was het ook zo dat ik het zat was dat het altijd anders geknipt werd als dat ik zelf wilde, en altijd korter, ondanks foto's meenemen e.d.
    Kappers die dit lezen, doe er iets mee.

  • Niet als kritiek bedoeld, maar als hint wink; als je om te 'flirten mag' naar de AH gaat, dan haal je toch geen 3 pakken pampers? Dan haal je toch...ehm (ben al jaaaren getrouwd, weet 't dus ook niet) intrigrerende ingredienten?! Van alles maar een beetje, zodat het opvalt dat je alleen eet.
    Voor de eerlijkheid zou je dan nog een pak pampers mee kunnen nemen, dat dan wel grin

    Heel mooi trouwens, je foto's! En je haar.

  • DeniseM

    Ik reageer dit weekend nog even. Vandaag er even bij ingeschoten.

  • DeniseM

    @ Kiki: bij Jenny's Hair. Zag er leuk uit, redelijk 'hip', maar niet extreem duur of zo. In de Stevinstraat.

    @ Mamaloena: dat zou wel helemaal leuk zijn ja, maar of ik dat zou doen? Weet niet wat dat kost, maar geloof niet dat ik daar momenteel het geld voor heb. confused Die dag was op zich al duur met kapper én kerstboom. grrr
    Nou ja, wie weet als ik jarig ben. Nog ruim 2 maanden en dan ben ik..... 40. Help! surprised

  • DeniseM

    O, volgorde klopt niet meer. Nog even terug naar boven moet ik...

    @ Floor: leuk te horen dat je het een leuk verhaal vond. lol
    Grappig trouwens dat zo veel mensen het liefst bij hun oude kapper blijven en vaak zo lang zoeken naar een nieuwe kapper.

    @ Jennifer: ha ha ha, jullie trappen er allemaal in. Ja, hij had inderdaad zijn Santa-pak uitgedaan, maar wel gewone kleren aangetrokken hoor. lol En het was beslist niet een man die je ook maar enigszins anders dan dat zou willen zien hoor. grin

  • DeniseM

    @ Amber: zie hierboven. wink

    @ Mariella: misschien omdat ze hun armen extra uit moeten strekken of juist extra moeten bukken. lol Bij mij haalde ze het maar net als ze het omhoog deed. wink Maar ik snap wat je bedoelt hoor!

    @ Annabel: fijn!

  • DeniseM

    @ Ineke: dank je.

    @ Cor: terwijl het daar niks kost...
    Bijknippen. lol

    @ Lieke: dank je! smile
    Hi hi, een natte rug? Ik droog het altijd een beetje, draai er dan een handdoek om en droog met een andere handdoek de rest af. Daarna aankleden en haren kammen en dan is het niet meer drijfnat toch? rolleyes

    @ Mipje: Cor woont in veel gevaarlijker oorden dan wij. wink

  • DeniseM

    Zo, schiet lekker op dat reageren. Bijna een uur verder, omdat je met 2 kinderen gewoon continue gestoord wordt. wink Hoe lief ze ook zijn, soms word je gek van wat je allemala tussendoor moet doen (pak dit, doe dat, in grijpen, reageren: 'Mama, kijk wat Jippe aan het doen is!!!', etc.

    @ AnneB: ja, krom hè? Mensen zitten raar in elkaar.
    Nee, ik had gespijbeld. Wilde het eigenlijk alsnog wel doen. Kan ook, want ik heb er nog niks van gezien.

    @ Elize: dat is vaak! Even gekeken. Zag er goed uit. Af en toe reclame maken mag best hoor!

  • DeniseM

    @ Inkie: klinkt relaxt, maar ook weer niet. Ik zag het nu ook echt als ontspanning voor mezelf, lekekr in mijn eentje. Thuis zou het dan erg onrustig zijn lijkt me, en dan zou ik ook nog het gevoel hebben dat het hier netjes moet zijn. wink Maar bedankt voor de tip. Op zich wel handig ja. smile

    @ Cor: tandartsen kunnen ook psychopaten zijn hoor, of gewoon uitschieten. surprised

  • DeniseM

    @ Goose: had ik niet gedacht hoor, het leek gewoon bruin!

    @ Sanne: smile

    @ Susanne en Mrs T: Vandaag kan soms lang duren hè? Maar ik heb me aan mijn woord gehouden. wink

    @ Henny: op een kapperssite las ik dat mensne dan toch vaak niet duidelijk genoeg hebben aangegeven wat ze willen. Ik vond destijds van wel, maar kennelijk kan het niet duidelijk genoeg zijn. Toch heb ik de indruk dat kappers gewoon graag meer eraf halen dan jij wil, enerzijds omdat het er dan echt gezonder uit ziet, maar anderzijds ook omdat ze het volgens mij graag ánders maken. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Gelukkig werd naar mij wél geluisterd, ondanks dat ze me het advies gaven er meer af te halen. Dat doe ik dan een volgende keer...

    @ Angeliek: nee, daarmee verknal ik het dan meteen hè? Zo ver ben ik nog niet hoor; flirten wel, maar dat het daarna maar duidelijk is, ha ha.
    (Het voelde een beetje hetzelfde als een hele avond dansen en dan buiten weer op je fiets met 2 kinderzitjes stappen... lol

  • Weet je wat ook nog een groot voordeel is van een thuiskapper? Ze zijn meestal een stuk goedkoper als de gewone kapper. Maar je hebt ook gelijk voor wat betreft het momentje voor jezelf hoor! Dat pak ik dan op een andere moment bij de schoonheidsspecialiste bv. Mijn dochter van februari 2007 vind het overigens geweldig als de kapper komt. Ze mag maar 1 a 2 keer per jaar een puntje knippen van mij maar ze vind het wel leuk. Misschien omdat het in een vertrouwde omgeving gebeurt?

  • Ja daar! Ik had een beetje een vermoeden. Ik ben er al vaak voorbij gekomen. Maar goed: durfde dus nog niet red face Ik vind jouw haar echt heel gaaf!

  • DeniseM

    @ Inkie: dat is dan wel een voordeel ja! Schoonheidsspecialiste wil ik ook weer eens doen; al weer veel te lang geleden. Nou, in januari misshcine. heb nog een bon, dat scheelt. wink

    @ Kiki: Ik ben geknipt door Sabine, maar er werkte ook een blonde vrouw. De stagiare knipte niet (voor zo ver ik het kon beoordelen).
    Dank je. Het zit nu al weer 'gewoon' hoor, en er moet eigenlijk echt nog een stukje af, maar dan wordt het zo 'kort'. wink
    Over waar jij het laatst over had, welk stukje we dezelfde weg fietsen, heb ik denk ik ook een vermoeden: de Scheveningseweg? Of een stukje Fred? Ik fiets nu op de terugweg vanuit school wel eens anders dan voorheen, dan sla ik niet af waar bus 21 rechtsaf gaat, maar ga ik iets verder door en dan door de Badhuisstraat en de Stevinstraat, langs de kinderboerderij. Daar ergens kan ik je vast ook wel eens tegenkomen. wink (Maar inderdaad, zeker op de heenweg ebn ik altijd supergehaast. En jij ook waarschijnlijk. wink)

Reageren op dit artikel

Naam
E-mail *
Bericht **
rolleyescrygrinsmilelolwinkconfusedsurprisedtongue laughtongue rolleyetongue winkraspberrydowner
grrroh ohred facesickhmmmmadangrykissexcaimquestion   
 
 
* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Denise

Over Denise

Denise Miltenburg (40) houdt van schrijven en reizen. Ze is al ruim vijf jaar blogger voor VrouwOnline en heeft een column in Hip & Hot Magazine, een blad voor de iPad.
Ze barst van de ideeën en van de dingen die ze wil doen, maar verzandt snel in de chaos van alledag.

Denise is alleenstaande mama van Bo (4) en Jippe (2).
Ze heeft veel gereisd en woonde in wereldsteden als Barcelona en Bangkok, maar Den Haag en Scheveningen zijn ook zo gek nog niet!

Typisch Denise: openhartig, ontwapenend, gevoelig, emotioneel, grappig, chaotisch, creatief, anders en lief.
Te herkennen door: haar lange haren en haar glimlach.

Druk met: de kinderen, schrijven, bloggen, heen en weer fietsen, verhuizen en drieduizend ideeën.
Valkuil: maar door gaan en zichzelf kwijtraken.
Minpuntjes: te veel in details treden, perfectionistisch, stresskipje.
Lastig: te veel tegelijk doen, kiezen, helder denken, het hoofd koel houden en zich niks van anderen aantrekken.
Maar kan wel heel goed: dromen, genieten, enthousiast zijn en het kleine waarderen.

Wordt blij van: haar twee schatjes van kinderen (van hun knuffels tot hun geklets), reizen, schrijven, bloggen, fotograferen, dansen, lekker eten, picknicken op het strand, terrasjes, leuke tentjes, etentjes met vrienden, vriendinnen, een glimlach, zon, zomer, warmte, zonder jas naar buiten, onweer, plensbuien (als je binnen zit), volle maan, natuurschoon, mooi uitzicht, verre reizen, onbekende plekken, houten huisjes, de zee, de Méditerranée, Den Haag, een goed boek, een fijn gesprek, rommelen in huis met de radio aan, een keer rustig de krant kunnen lezen (wanneer?), boekwinkels, wereldmuziek, reisprogramma's, filmhuisfilms, DWDD, even niks en eindelijk weer Denise zijn.

Drinkt graag: koffie verkeerd en rode wijn.
Houdt ook van: cappuccino, verse croissantjes, knapperige broodjes, hagelslag, chocola, haring, Italiaans, Thais en pittig eten (hoe heter hoe beter).

Allergisch voor: botte, kortzichtige of schijnheilige mensen, onrecht, ruziënde of gillende kinderen, trage computers en andere apparaten die niet meewerken, stof dat altijd te snel terugkomt, bekers die op verkeerde momenten omvallen, vieze koffie, slechte wijn, meloenthee (bestaat er iets smerigers?) en massale ‘blijdoenerij’ (zoals carnaval of in bepaalde programma’s op tv).

Zou soms wel wat meer zoals anderen willen zijn, maar dan was ze vast zo leuk niet.
Wat haar bijzonder maakt, maakt haar ook kwetsbaar. Wat haar kwetsbaar maakt, maakt haar ook bijzonder. En sterk. Stoer zelfs.

(Foto's: Simone Janssen)

Laatste blogberichten

  • Joehoe

    Joehoe

    En het goede nieuws van vandaag is.......... Papapapaaaa: vriendlief heeft zijn rijbewijs gehaald!! Hij had hem laten verlopen toen hij in Portugal was (stom natuurlijk) en hierdoor heeft hij alles hier opnieuw moeten doen: zijn theorie examen en vandaag zijn praktijk. En die heeft hij gehaald! Maar goed ook, door...

  • Als je wint....

    Als je wint....

      dan wil ik best wel met je mee hoor! ;-) Klik hier    Vrouwonline heeft ook een leuke winactie trouwens. Die goodybag ziet er goed uit. Waag je daar ook een kansje? Klik dan even hier.    En oh ja, ken je dat verhaal van die wethouder die langs zou komen? Precies. Die kwam dus niet. Tsss...

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers