Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Denise | Oeps, nee, niet waar, niet weer

Oeps, nee, niet waar, niet weer

Oeps, nee, niet waar, niet weer

In de haast en de hectiek en ‘We zijn wéér te laat!’ roepend maande ik twee kindjes aan om op te schieten. Al vanaf even na zessen op en nóg moesten we haasten. Bo wilde per se haar handschoentjes aan en natuurlijk krijgt niet alleen zij, maar ook ik dan net die vingertjes niet snel op de juiste plek. Jippe wilde zijn schoentjes niet aan, maar zijn laarsjes ook niet, had zijn jasje al verstopt en ik had ondertussen de vuilniszakken nog buiten gezet. Om iets over achten strompelden eindelijk twee kindjes het halletje in.

‘Even doorlopen lieffies!’ zei ik geduldiger dan ik was. Ik deed de deur op slot en hield met één oog in de gaten of Jippe de steile portiektrap niet afdonderde. En pas toen zag ik het: het regende. En niet een beetje, nee, echt dikke druppels. Inééns. Ik deed de deur weer open, griste de regenpakjes van hun plek, trok mijn eigen kekke jack (echt mijn lievelingsjack) uit en verving hem door een iets minder hot maar wel waterafstotend exemplaar, trok half gehurkt schoentjes uit en regenbroekjes aan en…hoe laat was het inmiddels eigenlijk?

We hobbelden de straat door richting fiets (‘Kom jongens, lopen!’), ontweken natte hondenpoep (Jippe roept altijd de hele straat door ‘Poep!’, eigenlijk bijna bij alles wat niet op een tegel lijkt), en hé, was het nou droog geworden? Ja, sta ik hier met twee kindjes die van top tot teen in regenpakjes zijn gehuld, is het droog… Wel heb ik jou daar! Je zou er bijna nog boos om worden ook. Ik haalde mijn fiets van het slot -wat zeg ik, twee sloten-, droogde zadel en zitjes af met een theedoek en plantte mijn lieverdjes erop. Een dreigende, donkergrijze lucht in de verte.

Ik racete richting Badhuisweg, sloeg af, schoot de Nieuwe Parklaan over, sprintte de Nieuwe Duinweg op, trapte me suf in de Pansierstraat (ja, een helling van toch zeker een paar procent), liet me uitrijden op de Kanaalweg, schoot de Scheveningseweg over –hoppa- richting Frankenslag, keek nog eens op mijn mobieltje, zag dat we erg laat waren, spurtte verder, ontweek vrachtwagens die aan het laden en lossen waren op de Fred, volgde Jippe’s vingertje die elke morgen naar de lichtjes in de kerstversiering boven ons wijst, kwam een andere verlate moeder tegen (en was stiekem opgelucht dat ik niet de enige was die na de bel pas binnen zou vallen) en fietste verder richting school.

Op school aangekomen propte ik de regenkleding in een grote plastic tas, liet Bo de tekening die ze vanmorgen nog in alle vroegte voor de juf had gemaakt uit haar tasje halen, lette ondertussen op Jippe die ook zijn jasje al uit wilde trekken maar dat nog niet moest doen en legde in de haast Bo’s tasje niet op het daarvoor bestemde plankje maar stopte het zonder er bij na te denken bij de regenkleding in de zak. De zak die ik dus weer mee naar huis zou nemen.

We lazen een verhaaltje in de kring, Jippe gaf zijn zus twee hele dikke knuffels, een jongetje trok aan mijn haren, liet niet meer los en vroeg waarom ik zulke lange haren had, ik ontsnapte en we zwaaiden nog even voor het raam, compleet met het dagelijkse heerlijke kushandjesritueel. Ik stapte weer op de fiets en bracht Jippe naar de crèche.

Goed. En toen deed ik wat dingen die ik al veel eerder had willen en moeten doen maar waar ik door al het geschrijf en geredigeer voor hip & hot magazine niet aan toegekomen was (ja, ‘geredigeer’ is vast geen woord, maar ik ben inmiddels behoorlijk redigeergaar, oftewel: redigaar), en toen ik de tassen nog een keer uit de fietstassen tevoorschijn haalde omdat ik nog een boodschap moest doen, schrok ik. Want wat zag ik daar? Twee grote rode letters: een B en een O. Op een tasje. Haar tasje. Bo’s schooltasje met brood, sap en een appeltje. Help! Wéér kon ik mezelf wel voor mijn kop slaan. Snel keek ik op mijn mobiel hoe laat het was. Hoe laat hadden ze hun eerste pauze eigenlijk? Had ik het al gemist? Zo snel als ik kon fietste ik weer naar school.

Toen ik binnenkwam zaten de kindjes in de kring. Op hun schoot of voor zich hun tasjes. Ze aten en dronken wat. En daar zat Bo. Zonder broodtrommeltje en zonder appeltje. Een grote beker van school in haar handjes. Een steek in mijn maag. Hoe kon ik nu, juist in deze toch al niet zo makkelijke periode, en helemaal omdat Bo nog altijd haast niks zegt op school, nou weer zoiets stoms doen?! Ik voelde me lullig, heel lullig.
Blij liet ik haar het tasje zien en verontschuldigde me. Ze begon te huilen. Mijn arme meisje. Ik gaf haar een knuffel, een dikke knuffel, en zei nog een keer dat het me speet. Wat voelde ik me rot! En super schuldig. Hoe stom kon ik zijn? En net nu ze vandaag ook een keer niet naar mij gaat op vrijdag en ik haar morgen pas weer zie.
Ik heb er nóg pijn in mijn buik van.

Eén ding is me wel duidelijk geworden: ik moet ’s avonds echt niet meer tot twaalf uur doorwerken…
Dat hoofd van mij kan het gewoon allemaal niet bolwerken. ;-)

Stiekem ben ik dan weer bang dat iemand de gedachtegang van Van Bijsterveld verder doortrekt en vermoedt dat ik één van die ouders ben niet betrokken genoeg is bij de school van haar kinderen.
Gelukkig weet ik zelf dat dat niet waar is.


Reacties

Reactie plaatsen
  • DeniseM

    Ben ik eindelijk weer eens superactief aan het bloggen geslagen, zijn alle lezers 'm gesmeerd. (Allemaal aan het werk/druk/dichten/surprises maken/cadeaus inpakken zeker... grin)

  • Nee niet allemaal gesmeerd tussen cadeautjes voor verjaardag 5-12 van de jongste en zwemles enzo door even lekker blogjes lezen.
    Vind dat je het goed doet toppie!!!

  • O, je bent al van de maagdelijke 0-status af. Maar tot twaalf uur doorwerken is inderdaad niet goed. wink

  • Nee hoor, ik ben er! En ik vind het zo gezellig dat bijna elke keer als ik effe check er een nieuwe blog is!

    Ik kan me ZO goed voorstellen hoe je je gevoeld moet hebben vanochtend (en later op de dag nog steeds), maar het valt voor jou ook allemaal niet mee! Je moet niet vergeten dat de situatie voor jou ook nieuw is, en alles alleen moeten doen is geen sinecure! En zeker als dingen dan even anders gaan dan aanvankelijk gepland (zoals regen en dan ineens géén regen) komt er gewoon heel makkelijk een kink in de kabel. Maak je maar niet druk, jij bent een superlieve mama en Bo was het incident waarschijnlijk al heel snel weer vergeten. En wat een traktatie voor haar om mama weer even te zien terwijl die eigenlijk alweer naar huis was! En als je je toch nog naar voelt bel je haar straks toch gewoon eventjes? Effe lekker klessebessen met je dochter smile Dan voel je je vast beter.

    Fijn weekend!

  • ik had als eerste gereageerd! Maar kenelijk is er iets mis gegaan. Arme Bo en arme jij. Denk dat de juf zoiets ook wel vaker meemaakt en er geen drama van maakt. Ze moest denk ik huilen toen het ineens zoveel aandacht kreeg en jij natuurlijk liet merken hoe dom etc. Maar ik snap je hoor.... lijkt me echt heel lastig. Was ook wel eens de tas van C. vergeten, jaren geleden, en dat je dan in de klas komt en alle kinderen kijken.....

    We bellen nog over maandag, moet zo weg.

  • Ik heb een aantal jaar in het onderwijs gewerkt, en daar maakten we dit soort dingen inderdaad wel vaker mee. We hadden er zelfs een speciale bak voor met pakjes drinken en wat sultana's, en er ging eigenlijk nooit iets over de houdbaarheidsdatum heen.

  • O meid, ach ik snap je knoop heel goed.. en ook die van Bo.
    Jeetje.. Maar in plaats van je er enorm schuldig over te voelen, doe inderdaad wat je al zei.

    Weet je wat ik tegenwoordig doe, voor ik naar bed ga zet ik het tasje op tafel check of alles er in zit (zet jij ze desnoods achter de voordeur tongue rolleye) Zorg dat er een setje kleertjes klaar ligt. Voila mij helpt het.

    Maar meid dat zijn wel goede workouts zeg, wat zal jij een enorme gespierde k... krijgen van al dat fietsen.. wink

  • Floor84

    Nee hoor, hier nog een lezer! Het is ook niet niks, je moet aan zoveel dingen denken! Petje af hoe je het allemaal doet!

  • Kan iederen overkomen, maar snap dat dat in de week van de niet gevulde schoentjes ff extra prut is. Zoveel mogelijk niet aan het toeval overlaten, dat ben ik vanaf de scheiding gaan doen. Dus 's avonds voor ik naar bed ga zet ik trommels, pakjes drinken en koek klaar, tassen op de tafel in het zicht, kleding van de kinderen op burootje in hun kamer enz enz. En mijn ex (die nu weer mijn lief is smile) deed vroeger nix nix nix en dekt nu thuis zelfs al voor hij gaat slapen de ontbijttafel als hij de kinderen heeft. Vooruit denken! En dan nog gaat er echt wel eens wat mis. Ook bij mij en niet alleen bij jou!

  • Gewoon even een knuffel voor jou, omdat het niet makkelijk is en je zo goed je best doet en een supermama bent! xXx
    P.s. Je lieve meidje is het morgen vast weer vergeten.


  • Denise, je doet het gewoon HARTSTIKKE goed. Geloof me wat er vanmorgen gebeurde, kan bij iedereen gebeuren!!

    Vergeet niet te genieten van je weekend!!

  • Denise, ik kan je de hand schudden. Heel herkenbaar! Maar waarom ben je er niet trots op, je eigen ding (werk) doen en ook de kinderen. Dat het het af en toe wat anders loopt dat is toch oplosbaar/overkomelijk. Heel leuk hoe je dat allemaal beschrijft, het lijkt net een formule1 verhaal maar dan op de fiets haha. Als Bo en Jippe dat later teruglezen, dan zullen die vast denken waar was die goeie oude tijd. Mama aan het racestuur en zij in de zijspan (en natuurlijk vooraf de boel af en toe een beetje tegenwerken). Heel leuk. En Bo, ja die heeft nu toch een extra knuffel gekregen. Wat wil je als kind nog meer. Volgende week fiets (race) ik nu toch met een ander gevoel.

  • Fijn je weer regelmatig op VOL tegen te komen! En die ochtendstress ken ik hoor. Maakt niet uit hoe laat we wakker zijn, het is altijd weer haasten. En dan ben ik nog niet eens single mama en wonen we op 5 minuten fietsafstand van school! Ik heb zelf ook voor de klas gestaan en er was regelmatig een kindje die niets had. Ik vroeg dan de anderen iets te delen. Maakten we er meteen een educatief lesje van tongue wink

  • Als je je kroost opzadelt met namen als Bo en Jippe, bij nacht en ontij aan het werk bent (...), en ze vervolgens onttrekt aan de leerplicht moet je eens heel goed nadenken over jezelf lijkt me. En het blije gebruik van de term single mama is ook zum kotzen, gebroken gezin heet dat. Ongewild (weduwe) misschien, dat zou dan nog een nuance zijn.

  • correke

    Je bent veel te streng voor jezelf.
    Ik weet wel zeker dat er voorheen, toen jullie nog met zijn 4tjes waren, er ook wel eens wat mis ging.

  • Heb je hem weer... Wedden dat het dezelfde frusti is als laatst? Kan zijn eigen problemen blijkbaar moeilijk los laten, maak er niet jouw probleem van Denise.

  • DeniseM

    Ik denk ik kijk nog even snel...

    @ Zo (etc.):
    Bo en Jippe zijn prachtige namen, bij nacht en ontij valt allemaal wel mee, van onttrekken aan de leerplicht is absoluut geen sprake, ze gaat elke dag naar school en we komen nooit binnenvallen als de les al begonnen is (sterker nog, ze zíjn nog niet eens leerplichtig), single mama heb ik erop gezet omdat ongeveer niemand positief was over 'alleenstaande moeder', en verder... nou we hebben alles gehad geloof ik hè?

    Ik zou zeggen: fijn weekend!

  • DeniseM

    Nog heel even:

    En met 'we zijn weer te laat' bedoel ik te laat om nog even RUSTIG in een boekje te lezen in plaats van drie regels en wegwezen.
    En een gebroken gezin is in principe altijd ongewenst; niemand 'sticht' een gezin met de bedoeling dat het een gebroken gezin wordt.
    Punt.

  • DeniseM

    O ja, en op de rest reageer ik later nog een keer. Ik was haar tasje dus niet vergeten (wat een aantal van jullie denken, en wat -toegegeven- ook had gekund), maar ik had het gewoon weer mee terug genomen! Stom, stom, stom! confused

    Fijn weekend allemaal!

  • Ik wil eigenlijk alleen maar zeggen: ik vind je gewoon een TOPWIJF!!!
    En iedereen zal zulke ochtendstress herkennen en iets vergeten in de drukte ook... Je bent ook maar een mens, hè? Veel liefs!

  • Annabel_nu

    Lieve Denise, je doet het super!

  • Hoi Denise,

    Je doet het geweldig en het gebeurt iedereen weleens,
    maar wat maakt het uit, je hebt het toch opgelost,
    en genoeg gezeur van negatieve lezers, dan lees je het toch niet.
    Jij doet het in ieder geval super en het zijn toevallig ook hele mooie namen.

    Dikke knuffel!

  • Maaikes_blog

    Ik heb laatst dus echt precies hetzelfde gehad! Rugzak van M. gewoon weer mee naar huis genomen (en dan niet eens tussen regenspullen of iets dergelijks, nee gewoon aan het handje). Ik vond het ook erg onhandig van mezelf, maar we zijn vast niet de enige smile

  • Zo had ik vanmorgen een zeiknat rugzakje bij me. Beker was open gegaan. zoonlief had dus geen roosvicee maar gewoon water. Voelde ik me ook zo slecht over.
    Maar dat soort dingen gebeuren hoor, je kunt nu eenmaal niet altijd alle ballen in de lucht houden ook al probeer je zo hard van wel.
    Je doet het goed Denise.

  • ach laat kletsen, wat een zeikerds heb je toch!! Je doet het super en je bent zo eerlijk, dat bewonder ik echt!!! Dat doet niet iedereen je na. Zo!

  • Mamaloena

    Kan gebeuren toch... en gelukkig was je nog net op tijd om het tasje af te geven aan Bo. Toch goed van je dat je snel weer terug bent gegaan toen je er achter kwam!

  • Ben ooit zonder te betalen per ongeluk de hema uitgelopen met twee dingen in mijn hand. Andere dingen aan je hoofd en wel vier tassen vast. Daarna wel teruggegaan natuurlijk, maar zo zie je maar dat het iedereen wel eens overkomt.

  • ach lieve meid, je doet het gewoon hartstikke goed...dikke knuffel

    het is niet niks allemaal.

  • muis

    Hè bah, wat een naar begin vd dag.
    En wees gerust, het overkomt bijna iedere ouder. Ik hè ook wel eens een koekje meegegeven op de fruitdag red face.toen stonden andere kindjes wat vw. hun fruit af, lief hè?
    Wordt dus prima geregeld op school.

    En niet zo twijfelen of je wel een goede moeder bent hoor! We maken allemaal wel eens een missertje.

  • Zo dit had mij dus echt ook kunnen overkomen. Gewoon hup met tasje weer mee naar huis! Probeer er niet teveel aan te denken. Je bent een toppertje. Klaar!

    O enne: jij hoeft je toch niet te verdedigen zeg!? Als iemand serieus jouw blog volgt weet hij toch wel hoe het zit allemaal?

  • O en wij fietsen op weg naar school een stukje dezelfde weg. Misschien komen we elkaar wel een keer hard trappend en zwetend tegen haha
    Dus als er iemand je naam roept ben ik het. Ook weer zo'n moment dat ik me niet even rustig kan voorstellen ben ik bang. Zo'n beetje het meest stresvolle moment van de dag... smile

  • @zo leuk is het niet!! wat ben jij voor een iemand??? Ze doet het PERFECT met de kinderen en ik zal je zeggen dat ik het kan weten!! pff je bent ECHT een zielige.
    Denise Je doet het prima!!!! je humor is terug en de kinderen hebben weer rust!!!! Komt goed geloof me!!

  • Lieverd, dat je toch weer gaat reageren en uitleggen aan die "zo leuk is het niet " figuur.... Jij weet toch zelf hoe het zit??? Hou daar nou eens mee op! Sorry, maar ik dacht: daar gaat ze weer....

  • correke

    Wat een azijnpisser is dat zeg.
    Is zelf vast helemaal perfect wink

  • Ik denk dat je beter niet kunt reageren op die zure reacties Denise. Je laat je veel te veel op de kast jagen. Niet doen! Je hoeft je niet te verdedigen, te verwantwoorden. Laat toch lekker links liggen. Diegene heeft er dan ook geen plezier meer in als hij/zij genegeerd wordt.

  • Eens met rammetje. Als je je eigen negatieve emoties en projecties anoniem moet ventileren op blogs, moet je eens heel goed nadenken over jezelf lijkt me.
    Het sop is de kool niet waard.

    Fijne Sinterklaasdagen met je kindjes Denise! smile
    Chantal

  • Hee Nie,
    Helemaal eens met Rammetje...
    Verder: hier ook altijd weer stressen op het laatste moment, ookal sta je om 6 uur op. VREselijk...

  • WendyG

    Herkenbaar voor veel mensen denk ik. Ik stond een paar maanden geleden op het kinderdagverblijf met de 2 kindertjes zonder fles en voeding voor Lizzy.... dat is pas balen, maar ja wat wil je. 's morgens moet je aan duizend dingen voor 3 pers denken. Goh .. errrg raar - maar niet heus - als je dan eens wat vergeet.
    Ik ben overigens natuurlijk fles en voeding gaan halen (voordat ik ook aangevallen wordt).

  • Ik vlieg al in de stress door dit alleen maar te lezen lol excaim Weet niet meer of wij vaak te laat waren op school, is al weer effe geleden. Weet wél dat we kampioen "snelwandelen" waren grin

    Hoef tegenwoordig alleen maar voor mezelf te zorgen 's morgens, ben de enige van kantoor die op 5 min. loopafstand woont, en presteer het dan tóch nog om als een van de laatste binnen te komen lol lol. Gelukkig maar dat we flexibele tijden hebben.

    Weet je wat ik een vreselijk stomme naam vind?! Precies: "zo leuk is het niet".
    Luister nou naar je moeder en reageer gewoon niet, gaat die eikel vanzelf wel weg. Je doet het goed en hoeft je tegen niemand te verdedigen.

  • Kun je zo'n rare reactie niet gewoon schrappen?
    En: waar je geen aandacht aan schenkt gaat vanzelf weg!
    Niks meer uitleggen joh!

  • Ik begin een beetje het vermoeden te krijgen dat "Zo leuk is het niet", iemand is die jou persoonlijk kent, en die er zwaar de pest over in hebt, dat jij ondanks alles, je leven hebt opgepakt en vol goede moed er het beste van probeert te maken, en daar vol emotie, onzekerheden en in alle eerlijkheid over schrijft.

    Nee, ik denk niet aan Pier, maar ik denk wel een bekende van jou. Iemand die heimelijk altijd jaloers op jou of op je relatie met Pier is geweest, en nu eventjes zijn of haar gram haalt door je publiekelijk te schofferen.

    Misschien zit ik er helemaal naast, maar lekker negeren die hap. Je bent in mijn ogen een kanjer en er kunnen genoeg single moeders een voorbeeld aan je nemen.

  • KimAnnemarie

    Haha! We zijn er nog, hoor! Gister heel de dag de laptop niet aangehad. Goed he? tongue wink

    Maar toen ontdekte ik op mijn mobiel een ooit eens gedownloade sudoku-app en raakte ik prompt dáár aan verslaafd... Zucht. De app is inmiddels verwijderd en zoals je ziet, heb ik de laptop weer aangezet vandaag!

    Wat een tóéstand met Bo! Ze moest vast huilen omdat ze het raar vond dat haar moeke opeens in de klas stond en niet omdat jij haar tasje was vergeten. Haha! Wat schattig. Ik was vroeger ook zo. Ik zei geen woord en de juf hoefde me maar aan te kijken en ik barstte in tranen uit. Is gelukkig aardig goed gekomen... wink

    Maar even serieus. Het lijkt me geen doen. Ik zou niet met je willen ruilen en moet er niet aan denken om álles op de fiets te moeten doen. Af en toe fietsen, als het mooi weer is, héérlijk! Maar zo haastig, in de regen én met twee kinderen... Pfffff, een ware nachtmerrie.

    Enne... die 'Zo leuk is het niet'... Ik ben benieuwd wat zijn/haar intenties zijn en wat hij/zij probeert te bereiken met zijn/haar reactie. Dat je je kut gaat voelen? Dat je je schuldig gaat voelen? Dat je het gevoel krijgt een verschrikkelijk mens te zijn? Dan zou ik, als ik hem/haar was de reactie eens een goede onderbouwing geven, in plaats van zomaar rotopmerkingen te plaatsen. Misschien heb je er dan écht iets aan... Toch?

    Fijn weekend!
    X

  • KimAnnemarie

    O ja! Fijn SINTweekend bedoel ik natuurlijk!

    X

  • Wat fijn dat je weer regelmatig schrijft! In alle eerlijkheid over dingen die gebeuren, die je meemaakt. Dat waardeer ik enorm! Laat je zeker niet op de kast jagen (het is al vaker gezegd) door iemand die zo'n rare reactie plaatst. Ook al snap ik wel dat je je wilt verdedigen hoor (is voor de vaste lezers echter helemaal niet nodig!), mijn bloed begon ook al te koken toen ik het las, laat staan hoe dat bij jou zou kunnen zijn.

  • Viola

    Je lezers zijn ´m niet gesmeerd hoor. Ik in ieder geval niet, lees nog steeds elke blog. grin
    En ik ben het eens met wat anderen al zeiden: volgens mij kun je negatieve reacties beter negeren. Dan is de lol er voor hen ook snel vanaf. Hoewel ik me niet kan voorstellen wat er de lol van is om zulke negatieve dingen te schrijven. Als je niks zinnigs te zeggen hebt, zeg dan niks!
    En dat tasje weer mee terug nemen, dat had ik laatst met de favoriete knuffel van Gijs die altijd mee gaat naar het KDV. Zit ik op m'n werk, haal ik ineens Pino uit m'n tas... confused

  • Oh, ik voelde hem ook in mijn buik. Dat lieve, verlegen meisje....
    Heel herkenbaar, je probeert het allemaal zo perfect te doen (lukt ook veel vaker wel dan niet), maar het kan gewoon niet altijd volmaakt.
    Jij doet wat je kunt, ondanks de moeilijke situatie, en je kinderen voelen vooral de liefde. Je doet het top, volgens mij. Don't beat yourself up....
    En reageer idd gewoon lekker niet op zo'n idioot.

  • DeniseM

    Dank jullie wel voor alle wél leuke reacties. Niet dat reacties altijd leuk hoeven te zijn, maar zomaar in het wilde weg de frusti uithangen...

  • DeniseM

    Ha ha, Viola, ik moest hardop lachen (sorry) toen ik voor me zag hoe jij op je werk je tas open deed en die knuffel ineens in je hand had...

    Zo liep ik eens met een huilbaby (een pop) door de AH XL. Bo had 'm te leen gekregen van een vriendinnetje, en ik wilde 'm onderweg naar de AH even langsbrengen. Waren ze neit thuis. Liep ik door de AH met een baby die elk moment kon gaan huilen (zodra het speentje eruitging/viel). Had ik eindelijk de vrijheid eens boodschappen te doen zonder een kind dat het zat was, had ik een nep-baby die elk moment kon gaan huilen. grin

  • Chica34

    Ben ook niet weg hoor en lees nog altijd met je mee over hoe super goed je het doet. Echt petje af hoor, je mag echt trots op jezelf zijn. En joh, dat tastje, ach, overkomt ons allemaal wel eens en de meeste van ons zijn nog niet eens single mom. (inderdaad veel leuker dan alleenstaande moeder)

    Ik deel trouwens de mening dat die ene rare reactie wellicht wel eens een bekende kan zijn. Hoef je je niet meer te registreren met je eigen naam bij VOL of met je email? Anders zou ik toch echt eens aan de redactie vragen of ze de gegeven niet kunnen achterhalen. Ik vind zon reactie nl zeer ongepast en daar mogen wel eens sancties voor opgelegd worden.

    Maar aan de andere kant inderdaad gewoon keihard negeren want die mensen zijn je tijd en moeite niet waard hoor.

  • Ik heb een keer met een pop in het winkelwagentje de winkel doorgereden red face

    Wees inderdaad niet te streng voor jezelf. Bo ging vast niet huilen vanwege de beker, maar omdat ze je zo plotseling weer zag. In de afgelopen jaren ben ik ook weleens een tasje vergeten en dan zorgde juf voor iets anders, ik heb me daar ook weleens druk over gemaakt. Tot dochterlief zich liet ontvallen dat je dan altijd een heel erg lekker koekje van de juf kreeg, dus ze nog wel een keer haar tas wilde vergeten.

  • DeniseM

    Ook hier nog bedankt voor de reacties. Ik ga niet meer overal op reageren, maar heb wel alles gelezen hoor!

  • Anonieme meningen die misschien niet "gezellig" zijn, zijn onderdeel van dit open forum, too bad. Ik neem dus ook niks terug. Wat ik wél vervelend vind is dat er gesuggereerd wordt dat ik een bekende zou zijn. Daardoor kan onterecht een onveilig gevoel ontstaan en kunnen derden beschadigd raken, dat is niet de bedoeling. Ik ben door een misverstand voor het eerst in mijn leven op dit forum verzeild (mijn nieuwstracker is getriggerd door iets in dit stuk), heb vervolgens 3 minuten van mijn leven verspild en gereageerd. Niets meer en niets minder.

  • KimAnnemarie

    @Zo leuk is het niet: Als je hier voor het eerst in je leven verzeild bent geraakt en dan zúlke aannames doet in je reactie, zegt meer over jou dan over wie dan ook. Ik wil niet eens ingaan op die aannames (altijd maar aan het werk zijn en de kinderen van de leerplicht onttrekken); als je wilt weten hoe het écht in elkaar zit, dan zou ik haar blog eens doorspitten. Misschien krijg je dan een helderder beeld bij haar situatie en haar leven.

    Dat je de namen van Denise's kinderen niet mooi vindt, dat kan, maar moet je dat dan op zo'n kwetsende manier kenbaar maken? Wat wil je daarmee bereiken?

  • @zo leuk bla bla bla : zo plots als je gekomen bent, ook weer lekker wieberen dan. Niemand zit te wachten op mensen die in het wilde weg reageren, die niet weten waar ze over praten, en niet eens de moeite nemen zich te verdiepen in wat er speelt en wat er allemaal aan vooraf is gegaan.

    Je reactie was enkel en alleen om iemand, die momenteel een hele moeilijke periode doormaakt, even de grond in te trappen.

    En dit is geen open forum, maar Denise haar weblog, waar je best kritisch mag reageren, maar wel waarden en normen in acht mag nemen.

  • Nou had ik me voorgenomen hier een punt achter te zetten, maar die laatste 2 reacties... Mijn hemel, dit is geen reclame voor vrouwen zeg. Dit forum is open, voor een ieder bereikbaar, de reactiemogelijkheid staat voor iedereen open (niet eens registratie, kom op nou), en als je dan een onwelgevallige mening ventileert (waarvoor dit forum dus wijd open staat, op zichzelf heel dapper trouwens), dan is het huis te klein, wordt de zaak d.m.v. idiote complottheorietjes veel te groot gemaakt, terwijl ik in verhouding tot de gemiddelde reactie in een open (! open, niet gesloten, welkom iedereen zeg je daarmee) forum een zeer beschaafde reactie gaf. Welcome in the real world girls!

  • KimAnnemarie

    @Zo leuk is het niet: Ik voel me aangesproken door jouw laatste reactie. Ik weet niets van complottheorieën, noch heb ik je gezegd dat je hier niet welkom bent. Dit blog is geen forum, maar inderdaad wel openbaar, dus je zult net zo welkom hier zijn als ieder ander.

    Mijn vraag aan jou was waarom je die aannames in je eerste reactie deed en waarom je een kwetsende opmerking maakte over de namen van Denise's kinderen. Ik vroeg me af wat je daarmee wilde bereiken. Niet meer en niet minder.

Reageren op dit artikel

Naam
E-mail *
Bericht **
rolleyescrygrinsmilelolwinkconfusedsurprisedtongue laughtongue rolleyetongue winkraspberrydowner
grrroh ohred facesickhmmmmadangrykissexcaimquestion   
 
 
* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Denise

Over Denise

Denise Miltenburg (39) houdt van schrijven en reizen. Ze is al ruim vijf jaar blogger voor VrouwOnline en heeft een column in Hip & Hot Magazine, een blad voor de iPad.
Ze barst van de ideeën en van de dingen die ze wil doen, maar verzandt snel in de chaos van alledag.

Denise is alleenstaande mama van Bo (4) en Jippe (2). Sinds kort woont ze met hen in Scheveningen, waar ze tijdelijk woonruimte gevonden heeft.

Ze heeft veel gereisd en woonde in wereldsteden als Barcelona en Bangkok, maar Den Haag en Scheveningen zijn ook zo gek nog niet!

Typisch Denise: openhartig, ontwapenend, gevoelig, emotioneel, grappig, chaotisch, creatief, anders en lief.
Te herkennen door: haar lange haren en haar glimlach.

Druk met: de kinderen, schrijven, bloggen, heen en weer fietsen en drieduizend ideeën.
Valkuil: maar door gaan en zichzelf kwijtraken.
Minpuntjes: te veel in details treden, perfectionistisch, stresskipje.
Lastig: te veel tegelijk doen, kiezen, helder denken, het hoofd koel houden en zich niks van anderen aantrekken.
Maar kan wel heel goed: dromen, genieten, enthousiast zijn en het kleine waarderen.

Wordt blij van: haar twee schatten van kinderen (van hun knuffels tot hun geklets), reizen, schrijven, bloggen, fotograferen, dansen, lekker eten, picknicken op het strand, terrasjes, leuke tentjes, etentjes met vrienden, lieve vriendinnen, een glimlach, zon, zomer, warmte, zonder jas naar buiten, onweer, plensbuien (als je binnen zit), volle maan, natuurschoon, mooi uitzicht, verre reizen, onbekende plekken, houten huisjes, de zee, de Méditerranée, Den Haag, een goed boek, een fijn gesprek, rommelen in huis met de radio aan, een keer rustig de krant kunnen lezen (wanneer?), boekwinkels, wereldmuziek, reisprogramma's, filmhuisfilms, DWDD, even niks en eindelijk weer Denise zijn.

Drinkt graag: koffie verkeerd en rode wijn.
Houdt ook van: cappuccino, verse croissantjes, knapperige broodjes, hagelslag, chocola, haring, Italiaans, Thais en pittig eten (hoe heter hoe beter).

Allergisch voor: botte, kortzichtige of schijnheilige mensen, onrecht, ruziënde of gillende kinderen, trage computers en andere apparaten die niet meewerken, stof dat altijd te snel terugkomt, bekers die op verkeerde momenten omvallen, vieze koffie, slechte wijn, meloenthee (bestaat er iets smerigers?) en massale ‘blijdoenerij’ (zoals carnaval of in bepaalde programma’s op tv).

Zou soms wel wat meer zoals anderen willen zijn, maar dan was ze vast zo leuk niet.
Wat haar bijzonder maakt, maakt haar ook kwetsbaar. Wat haar kwetsbaar maakt, maakt haar ook bijzonder. En sterk. Stoer zelfs.

Toekomstideaal: twee blije kindjes, een ‘echt’ huis met een tuin (en een bad), en weer meer op reis.

Hoe zal haar leven er over een half jaar uitzien? Waar woont ze dan? Ze weet het zelf ook nog niet! Blijf haar volgen en kom er achter.

(Foto's: Simone Janssen)

Laatste blogberichten

  • Cirque du S...

    Cirque du S...

    Rekenen, lezen, schrijven, knutselen... dat staat allemaal op een laag pitje op dit moment op de school van Olivia. Het draait nog maar om één ding en dat is het circus! Ja, want op 9 en 10 maart worden er maar liefst vier echte circusvoorstellingen gegeven. Twee matinees en twee avondvoorstellingen.   &nbs...

  • vanmorgen op een bankje op het...

    Geen regen of sneeuw, geen drukte maar zelfs een zonnetje. Heerlijk begin van de dag. Fijne woensdag!  

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers