De wereld in 27 vakantiedagen

O ja, de schrijver heeft het over ‘Backpacking deluxe’. Dat doet me meteen denken aan dat telefoontje van vriendin H die me in Thailand zou komen opzoeken. We zouden naar het noorden reizen en dan door naar Laos. Alleen dan moet het wel echt low budget, zei ik.
Zaten we in Chiang Mai in de Starbucks, waar een kop koffie net zoveel kostte als een overnachting in Laos, ha ha.

Hi Denise! je liet me met hetzelfde gevoel achter, ook even die opwinding, kriebels in m'n buik en zin om op reis te gaan! Wat is dat toch leuk. En hoewel we hier zeker niet te klagen hebben qua reizen -we hebben al veel van het land gezien, mét kinderen- kan ik nog zo nagenieten van de reizen die ik 'vroeger' heb gemaakt. Ik vond Laos ook zo geweldig!
Leuk boek lijkt me dit, de wereld in 27 vakantiedagen. Dank voor alweer zo'n fijne tip.
Ik moet een heleboel andere dingen doen vanavond, maar door je blog zit ik opeens alweer een half uur online naar reismogelijkheden te kijken! En kwam ik ook hier terecht: www.verrereizenmetkinderen.nl. Leuk (en ook bemoedigend!), ervaringen van anderen te lezen, Veel reizen door Thailand. Denk dat je het erg veranderd is sinds je er woonde? wanneer was dat?
Warme groet uit BsAs!

Ik mis het reizen niet echt. Was vroeger leuk, geloof dat ik 't nu teveel gedoe zou vinden. Misschien inderdaad later weer. Dat boek lijkt me evengoed wel leuk!

Ook een aanrader: T. Clarcke: reis rond de evenaar. Heerlijk boek!

Oh, Denise. De heimwee is echt voelbaar in jouw stukje. Ik zou zeggen: even sparen en dan... gewoon DOEN!!!

@KL861 - Ik word nu wel erg nieuwsgierig. Door jouw naam (KL 861) ging ik er altijd vanuit dat je in Tokyo of elders in Japan woonde. Maar een warme groet uit BsAs lijkt mij uit Buenos Aires te komen... Of werk je bij de KLM en zit je steeds ergens anders?

Hoi Denise,

Ik zal als ik jouw was maar gaan nu het nog kan. Als je straks aan de schoolvakanties van Bo vastzit kan het echt niet meer. (al zijn er wel ouders die het doen maar dat is wel echt gedoe) Dan betaald je je blauw aan alles.
Wij gaan dit keer weer in de echte vakantie te wintersporten maar dat scheelt echt heel veel met als je een weekje later gaat. (wat we liever doen maar niet mag ivm leerplicht, wat ook wel weer te begrijpen is)

Gr.
B.

Ha, ik wilde je ook tips tip 'Kids ver op reis' geven, ik heb het hier staan, van de uitgeverij die de serie 'Te gast in' uitgeeft. Kun je heerlijk in wegdromen ... (en ik wou je even wijzen op een (type)foutje: inbeeld moet zinder T). Ik droom zelf van een reis naar Marokko met de kinderen, maar vind het juist zonde van het geld om te doen als ze nog klein zijn, dan weten ze er later niks meer van. Bovendien kun je meer doen als ze groter zijn ...

sjongejonge, ik ben niet erg helder (ben ziek), ik bedoelde, ik wilde je ook de tip 'Kids ver op reis' geven ..

Hoi Denise
O je laat me met een gevoel van heimwee achter, vroeger reisde ik ook de hele wereld over, door de omstandigheden in mn jeugd heb ik daar alle kansen voor gehad, want mn vader was kapitein grote handelsvaart, en in de vakanities gingen we altijd mee. Later toen ik trouwde en kinderen kreeg (3) was dat natuurlijk voorbij, en al helemaal als je een man als ik heb, die niets om vere bestemmingen geeft en al zielsgelukkig is als hij op de boerderij is. Gelukkig komt er de laatste jaren een beetje verandering in, we gaan nu nog wel een richting Noorwegen en Zweden. Even uit de dagelijkse sleur van 2 keer per dag melken en altijd maar klaar staan. Zal er dan toch nog hoop zijn??? Ik heb nu eerst heel erg genoten van je verhaal, en dromen bij daglicht dat mag toch?
groetjes.

@Muts,
ja, KL861 was idd de KLM vlucht A'dam-Tokyo! we hebben 5 jaar in Japan gewoond en onze oudste 2 zijn er geboren. Nu voor een tijdje in Buenos Aires; allemaal voor het werk van mijn vriend. Volgend jaar weer terug naar NL, ook weer leuk.
Dat van die leerplicht, daar zit wel wat in. Straks worden we beperkt door de vakanties, komt het nog meer aan op creatieve bestemmingen zoeken. Benieuwd dus naar dit boek. Maar dat je meer kunt doen met grotere kinderen is vast ook wel zo, kan ik nog niet over oordelen. Je hebt weer wat aangewakkerd Denise...

@ KL861: ja, die site ken ik. Een tijd terug heb ik daar ook al eens heel lang rondgestruind. Toch bedankt! Tips altijd welkom.
Wat Thailand betreft: ja en nee. Ik woonde er in 2001/2002, dus al weer best lang geleden inmiddels, maar het voelt nog steeds alsof het hooguit twee jaar geleden is. Er zal zeker veel veranderd zijn, maar tegelijkertijd ook weer niet. Van mensen die ik nog uit die tijd ken hoor ik wel eens wat, dus ja, dingen veranderen natuurlijk, maar ik zou er ook nog veel van toen terugvinden denk ik.
@ Esther: ja, dat heb ik ook wel een beetje hoor. Met kinderen ís het gewoon ook best een gedoe, los van alle extra zorgen die je in sommige landen kunt hebben als ze ziek zouden worden en zo. Toen Jippe nog in de draagzak zat en alleen maar moedermelk dronk leek me dat eigenlijk ook wel weer makkelijk juist... Hoewel. Nou ja, toch niet onmogelijk...

@ Muts: het hoeft helemaal niet duur te zijn, in sommige landen overnacht je al voor een paar euro, maar het is meer de echte stap zetten, beslissen waar heen en wanneer en of dat überhaupt nog in te plannen is voordat Bo over een half jaar naar school gaat. Het is niet iets waar we dagelijks over nadenken, maar soms droom ik er wel stiekem van ja.
@ B: die vriendin van me gaat in de meivakantie, dus het kán nog wel, maar je betaalt inderdaad vaak wel veel/meer in de schoolvakanties. Met wintersport is het helemaal erg ja, dat weten wij vanuit de andere kant. Pier verhuurt een appartement in Avoriaz en we moeten het echt vooral van die weken hebben; maar straks als Bo naar school gaat en we zelf in die tijd willen missen we dan ook een groot deel inkomsten. Maar goed, we kunnen dan nog wel.

@ Susan: dank je wel voor de tip 'Kids ver op reis' van 'Te gast in'. Dat ik die zelf niet kende, ik heb namelijk meegeschreven aan het Thailandboekje uit de landenreeks! Al weer jaren geleden hoor, maar een verhaal en een stukje van mij staan er nog steeds in. Online en in de boekhandel te koop.

Het is inderdaad leuk als de kinderen er wat van meekrijgen van zo'n reis en ze het zich ook herinneren. Bo herinnert zich onze laatste Turkijereis nog heel goed. Soms zegt ze er ineens iets over en dan ben ik echt verbaasd dat ze dat nog weet. En toch kan dat over een tijde dan weer verdwijnen. Wat dat betreft wel leuk als ze inderdaad wat ouder zijn, maar als je het zelf ook gewoon leuk vind dat ze er bij zijn, dan is het ook al goed natuurlijk. Om van het moment te genieten zeg maar in plaats van te denken aan wat ze onthouden voor later. Wel kun je meer doen dan ja.

(En bedankt voor je opmerking over de t. Ik had het gelukkig eerder vandaag al zelf ontdekt, maar als dat niet zo was was ik blij dat je het gezegd had. Dus blijven zeggen hoor!).

@ Aly: goh, wat een verandering dan voor je, zoals het vroeger was en zoals het daarna ineens werd. Maar inderdaad, het kan misschien straks ook weer, je weet nooit.
Mijn moeder is trouwens pas verre reizen gaan maken sinds wij de deur uit zijn, dus wie weet.. (Alleen heeft zij geen boerderij..).
Maar erover dromen maakt ook al hele blije stofjes aan, hi hi.

Ik heb meegewerkt aan het boekje over Nicaragua! Toevallig zit die uitgever 2 deuren naast mijn werk, dus ik zie Kees en Sylvia regelmatig langskomen.
Had ik trouwens al verteld dat ik in januari 2 weken naar Masaya ga?? Helaas wel zonder Albert en de kinderen

Leuke blog weer en mooi gezegd van Aly "dromen bij daglicht dat mag toch". Hier achter mijn pc droom ik ook nog wel eens weg over de fantastische vakantie naar Canada die wij dit jaar hadden. Reizen is wel echt heel leuk.

Nog even gegoogled: wat zou je kunnen doen in 10 vakantiedagen (volgens mij hebben ze in Amerika ook maar 10 vakantiedagen per jaar)?

Werknemers in Finland, Brazilië en Frankrijk hebben het meest recht op vakantiedagen (30 dagen), werknemers in Canada en China het minst (10 dagen). Nederland staat wereldwijd met 20 wettelijk bepaalde vakantiedagen op een gedeelde 9e positie samen met onder andere België, Duitsland en Italië. De werknemers in Japan en India hebben daarentegen het meeste aantal feestdagen (respectievelijk 16 en 13 dagen), terwijl die in het Verenigd Koninkrijk, Nederland en Australië met 8 dagen het minste aantal algemene feestdagen hebben.

Aaaahhhhh dit moet je niet doen hoor. Ik heb er al zoveel moeite mee dat ik niet meer kan reizen. Die 2 jarige wereldreis spookt nog heel vaak door mijn hoofd en ik kan intens naar die tijd terug verlangen. Maar aan de andere kant, op vakantie met kinderen ver weg heb ik dan wel weer ervaring mee. Tenminste een beetje. Eerst met mijn oudste dochter naar Indonesie en dit jaar met Oudste en Jongste naar Indonesie. En inderdaad het is best te doen. Juist omdat je goed weet wat je te wachten staat. En je kan het inderdaad zo duur en luxe of goedkoop en basic maken als jezelf wilt. Dat is ook al het fijne van Azie dat je alle keuze hebt. En verder heb ik mijn droom om te emigreren (met kinderen) of met de kinderen een grote reis te maken nog niet opgegeven. Ik blijf in ieder geval dromen en pak de kansen die mogelijk zijn. Maar ik kan je in ieder geval aanraden om wel op reis ( ver weg) te gaan met de kinderen. Gewoon doen.

Zoooo herkenbaar! Het kan. Als je het wil, kan alles. Ook met kinderen kan het.

Ik heb ze nog niet. Heb nu ook geen relatie, maar ik zeg altijd dat ik eerst nog reisjes moet maken voordat ik er aan begin. Pas als mijn leven 'af' is ofzo. Dan pas komen de kids. Terwijl je leven natuurlijk nooit af is. Maar zo voelt dat nu. Costa Rica wordt steeds concreter. Maar wil ook nog door de States, Australie en een eurotrip maken.

Je tijd om te reizen komt wel weer. Misschien sneller dan je denkt. Het zit in je. Die wil om te reizen. En daar moet je wat mee (blijven) doen. Niets is onmogelijk!

X

@ Susan: hé, wat leuk en toevallig dat jij aan die hebt meegewerkt. Ook al een tijdje terug inmiddels? Van die van Thailand was inmiddels zelfs al weer een nieuwere druk verschenen, maar zelfs dat is al weer even geleden. Maar toch leuk, toch?
Wat leuk dat je zo vlak 'naast hen zit'.
En je gaat dus naar Masaya... Twéé weken! Dat klinkt aantrekkelijk maar ook heel moeilijk tegelijk. Maar wordt vast leuk!
Ga je voor de stedenband of zelf?

@ AC: ja, dat ze in sommige landen veel minder vakantiedagen hebben wist ik, maar inderdaad, feestdagen spelen ook mee. Die heeft Nederland er inderdaad dan weer relatief weinig.

@ Chica: nou, wie weet! Indonesië staat erg hoog op mijn daar-wil-ik-graag-naartoe-lijstje, en Thailand zou toch ook weer trekken omdat ik het land een beetje ken en wat beter weet waar ik aan toe ben. Hoewel het met kinderen wel weer heel anders is natuurlijk.
Maar toch... je weet nooit. Goed dat jij het wel gedaan hebt. (Je vertelde het al eens in de reacties).

@ KImAnnemarie: een eurotrip? Is dat een reis door eurolanden? Of gewoon door Europa? Europa is ook heel mooi; ook daar heb ik heel veel gereisd. Spanje, Italie, Griekenland, Frankrijk... allemaal landen waar ik minstens 4 x geweest ben, en in Spanje zelfs meer dan 10x. Doen hoor!

Moest wel lachen om je opmerking dat je pas een vaste relatie en/of kinderen wilt als je leven 'af' is. Hi hi, dat klinkt alsof er dan echt niks meer aan is... Het is wel zo dat het zonder kinderen én als vrijgezel makkelijker weg gaat en de wereld ontdekt, maar het is niet zo dat het dan afgelopen is hoor. Sterker nog, voor mijn gevoel is mijn leven helemaal niet af sinds/voor de komst van kinderen, maar is het nu pas écht begonnen. Met kinderen voelt het vaak alsof ik in een andere dimensie van het leven terechtgekomen ben. Een hogere, waarin de rest er iets minder toe doet.

Maar voor die tijd gewoon lekker veel op reis gaan. Doen inderdaad, voor de zekerheid. Je krijgt er in elk geval geen spijt van en mooie reizen blijven altijd bij je!! Die blijven door je bloed stromen als het ware.
Veel plezier alvast in Costa Rica!

Kan me voorstellen dat je er om moest lachen. Het klinkt ook wel grappig. Je leven is natuurlijk nooit af. En bestaat uit allerlei fases (of fasen?). Maar het voelt wel zo. Ik denk omdat ik wanneer ik eenmaal kids heb, ik me helemaal aan hun zou wijden en mezelf op de tweede plek zet. En dus minder aan mezelf toekom. En dat ik daarom nu zoveel mogelijk 'met mezelf' moet doen. Pas als ik het gevoel heb dat ik dat genoeg gedaan heb, pas dan wil ik mezelf gaan wijden aan kinderen. De volgende fase dus.

Of misschien moet ik er niet zoveel over nadenken... Dat kan natuurlijk ook nog!

Een eurotrip is - in mijn beleving althans - een trip door Europa. Eerst omlaag en dan rechtsaf. Langs de Mediterraanse kust. En dan door de Alpen weer terug naar NL. En alle mooie steden meepikken natuurlijk. Lijkt me super! Heel ver weg is ook tof natuurlijk, maar eigenlijk zonde als je je eigen continent niet eens zo goed kent.

X