Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Denise | Rauwkostmeisje, fijnproefster en pastajunkie

Rauwkostmeisje, fijnproefster en pastajunkie

ma 17 mei 2010, 10:03 | door DeniseM | 25 reacties

Bo is een goeie eetster. Een gezonde eetster ook. Altijd al geweest trouwens. Mijn moeder moet wel eens lachen als ze hier is en ziet hoe Bo opspringt als de afzuigkap uitgaat, hoe snel ze in haar kinderstoel zit en hoeveel ze eet. Echt, je blíjft opscheppen. Hoe komt dat dan, vraag je je af.

Toen Bo baby was, waren sperziebonen favoriet. Inmiddels wil ze ze niet meer. Nu voert ze ze aan Jippe (die ze echt uit haar handen grist) en gruwelde ze laatst toen ze er tóch nog maar eens een hapje van nam. Wat op zich al bijzonder was, want het zo verantwoorde ‘laat ze in elk geval één hapje proberen’ (want tien keer proeven maakt dat ze iets vaak wél lusten – ja, dat lees je dan altijd hè?) is makkelijker gezegd dan gedaan. Want als een mondje stijf dichtgehouden wordt en lepels worden weggeduwd, dan lukt het niet. En als iets niet werkt, is het wel pushen. Ook dat ‘zeggen ze’. Spelenderwijs is de enige manier. En dat werkt soms, en soms ook helemaal niet.

De logica over wat ze wel of niet lusten is soms ook ver te zoeken. Wat Bo lust, verschilt per dag. En de warme groenten die er voorheen zo goed in gingen, totdat ze ruim twee jaar was, wil ze nu, bijna drie, alweer een tijdje niet meer. Spinazie à al crème was altijd een succes. Net als stamppot. Boerenkool of andijvie, dat ging er altijd wel in. Helaas, het tij is gekeerd. Wat warm is, wil ze niet. Of hooguit een heel klein beetje. Wat groenten betreft dan hè? Zelfs als het al op haar bord komt, protesteert ze al. Gelukkig is ze hierin geen uitzondering.

Maar om nou te zeggen dat ze een moeilijke eetster is? Integendeel. Ik mag in mijn handjes knijpen. Want ook al baal ik dat ze de meeste warme groenten niet meer wil, als je ziet wat ze aan rauwkost allemaal wegknabbelt… Ladingen worteltjes en komkommer. En paprika; rood, geel en groen. Tomaat ook, liefst kerstomaatjes. En dijsjes, heel veel dijsjes (radijs). Die vindt ze ook heerlijk. Net als bleekselderij. Wat ik altijd ‘lekkere stengels’ noem. Dat werkt.

Wel is de truc het te geven als we nog niet aan tafel zitten. Als ik sta te koken en weet dat ze hongerig is. Dat ze al een paar uur niks gegeten heeft. Dan zet ik een bakje rauwkost neer. (Als ik het zo opschrijf klinkt het zielig, maar echt, ze vindt het heerlijk). Ik hoef niet te zeggen dat ze het eten moet, ze valt vanzelf aan. Soms vraagt ze er zelfs om, of ze wil nog meer. ‘Nog prika!’
Rucola vindt ze ook lekker. En taugé. Rauw. Veldsla ook. Of verse basilicum. Gewoon hele blaadjes! En avocado. Als baby al. Hoewel dat laatste nu wel eens per dag verschilt.

Goed. Die rauwkost geef ik dus tijdens het koken al. Maar eenmaal aan tafel is de interesse meestal voorbij, want dan is er pasta, of rijst, en vis of kip. Of vegetarische balletjes die haar aandacht vragen. Vlees momenteel even wat minder, maar voorheen wilde ze dat ook altijd.
Vis heeft ze altijd lekker gevonden trouwens. Witvis, allerlei soorten. En zalm. Mmmm. Tot ‘naaldjes’ (garnalen) en haring aan toe. Ze probeert het bijna allemaal. Staat er open voor, en dat is wel zo prettig.

Laatst, bij het uitpakken van de boodschappen, greep ze een doosje zeevruchten (die ze nooit eerder gegeten had) en riep: ‘Ik vind deze lekker!’
Daarna trok ze onder een ‘O, dat is lekker!’ een pak risotto uit de tas, om vervolgens ‘Die lust ik ook!’ te roepen bij de meergranen tortillawraps.

Jawel, Bo weet wat lekker is. En ze heeft één absolute favoriet: pasta met pesto. Daar vraagt ze bijna dagelijks om.
‘Eten we pesto?’
Haar bordje pasta is vaak al leeg voordat Pier en ik überhaupt een hap hebben kunnen nemen. En dan wil ze natuurlijk ‘Nóg pesto!’ Vaker dan ons lief is. Nou ja, zo lang we er steeds maar een heel klein beetje op doen.

‘Tetti!’ (spaghetti) riep ze al toen ze nog maar amper kon praten. Of het nou verse ‘witte’ pasta of volkoren spaghetti was. Meergranen-macaroni lust ze ook. Net als zilvervliesrijst. (Hoewel ik dat vaak met pandan meng, want stiekem vind ik dat zelf ook lekkerder). Maar
goed, geen moeilijke eetster dus. Een gezonde eetster zelfs. En bijna nooit vies van iets nieuws. Rijstnoedels. Couscous. Ze lust het allemaal, eet het allemaal. Meestal.
Heerlijk!

Soms ziet ze bij anderen wel eens iets wat ze niet gewend is. Ketchup of appelmoes bijvoorbeeld. Dat eet ze nooit, omdat wij het nooit eten. Om mayonaise zal ze nooit vragen (volgens mij kent ze het woord niet eens), maar naar olijfolie dan weer wel. Extra vergine vind ik zelf lekker over de sla. En over de pasta. En zij ook.
“Ik wil ook olie!’
Of oestersaus. Dat staat bij ons bijna standaard op tafel, als ik iets Aziatisch gemaakt heb. Ook teriyakisaus vind ze lekker.
‘Ik wil ook yaki!’
Fijnproefster.

Maar ‘tatjes’ lust ze ook hoor. Welk kind niet?

Behalve van de warme maaltijden is ze trouwens ook gewoon van het brood. Wat zo’n klein meisje allemaal niet weg kan werken. ’s Ochtends twee pompoenpittenboterhammen (leuke galgjewoord) met pindakaas of smeerkaas. En vaak nog een cracker met appelstroop er achteraan. (‘appelstoot’ zei ze lang.) Middags hetzelfde verhaal. Twee met pindakaas of kaas. En ook dan vaak nog een cracker met appelstroop.
Terwijl ze tussen die broodmaaltijden door ook nog twee stuks fruit eet!

Gisteren, op Bo’s feestje voor de familie, verbaasden mensen zich er ook weer over. Dat Bo gewoon een stokbroodje met pitten, rijpe kaas en rucola van tafel pakte. Tja.

Hoe zou dat nou komen, dat goede eten? Omdat wij zelf ook vrijwel alles lusten? Omdat we de Rapley-methode hanteerden? Of omdat we er de tijd voor nemen?
Of gewoon omdat ze zo weinig of vrijwel níet snoept? Geen chocola nog, geen snoep, en nog vrijwel geen koek. Soms eens een kinderkoekje of biscuitje, of een fruitreep. Of een stukje van mijn koekje als we ergens anders zijn. (Thuis merkt ze het vaak niet eens als ik iets neem). Een paar hapjes taart op een feestje. (Gisteren wel een groot stuk). Een paar likjes van een ijsje. Omdat ze het niet gewend is kwam het tot nu toe niet in haar op om er naar te vragen. Verbieden was dus niet nodig. Net als chocomel of Fristi, dat zag ze nooit. Water drinkt ze ook gewoon. En zelfs sap leng ik nog steeds aan, tenzij we op een terrasje zitten.
Melk vindt ze ook lekker. Een glas melk met een rietje op een terras of een pakje melk (tot voor kort ‘pakkie molk’) onderweg is nog steeds een traktatie.
Pas nu komt dat een beetje, dat door hebben dat er meer is dan een rijstwafel of een cracker. (Bij Jippe zal het vast allemaal anders gaan, want die ziet nu natuurlijk al veel meer…)

En stoute dingetjes doet ze wel eens: maar dat is allemaal nog zo schattig en op kleine schaal. Zo vond ik laatst twee dropjes, vastgekleefd achter haar kiesjes. Gevonden in mijn nachtkastje. Haar zwarte kinnetje had haar verraden.
‘Ik heb proefd!’ bekende ze ook nog.
Stiekem moest ik er wel om lachen.

Inmiddels weet ze ook waar de lekkere dingen liggen. Zo haalde ze vorige week een zak cashewnoten uit de la.
‘Gaan we vandaag deze eten?’

Laatst kreeg ze op een feestje patat. Toen de grote schalen met friet neergezet werden, riep Bo, tot dan toe wat stil en verlegen geweest, heel hard: ‘Ik heb zo’n hónger!’
Ze smulde en smulde.
Eenmaal thuis vroeg ik haar wat ze het leukste van het feestje vond (er was namelijk een heel springkussen gehuurd). Haar antwoord?
‘Tatjes eten.’

Omdat ze morgen zelf jarig is, vroeg ik wat ze dan het allerliefste zou willen eten.
‘Jij mag het zeggen,’ zei ik, wachtend op het woord ‘tatjes’.
Zonder nadenken zuchtte ze: ‘Pasta!’
O ja, de andere favoriet.
Met pesto natuurlijk.

Weblogs| Voordeel membership

Reacties

Reactie plaatsen

ma 17 mei 2010, 10:06 | door DeniseM
De foto is van april vorig jaar, maar ik vind 'm nog steeds zo schattig...
Kiwi eten op het strand.
ma 17 mei 2010, 10:07 | door DeniseM
Het is trouwens helemaal niet zo dat ik heel streng ben hoor. Maar ik vind gewoon heel veel snoepgoed voor kleine kinderen nog niet zo nodig. De boel een beetje binnen de perken houden is helemaal geen gek idee als ze nog zo klein zijn. (En als tandenpoetsen hier nog steeds verre van soepel gaat). Zolang je het uit kunt stellen is dat alleen maar mooi.

Langzaamaan ziet ze steeds meer bij anderen, en op de peuterspeelzaal of bij vriendinnetjes krijgt ze soms ook wel andere dingen, maar dan ziet ze het tenminste nog als iets bijzonders. En dat vind ik een mooi iets. Ze heeft nog tijd genoeg om ander lekkers te ontdekken.
En ze voelt dondersgoed aan wanneer er iets speciaals gaande is. Als wij extra dingen nemen voor de gezelligheid omdat er bezoek is, ja, dan wil zij dat natuurlijk ook. Maar ook dan vindt ze iets anders vaak ook prima. Wij aan de stroopwafels? Zij een cracker met kokosbrood. Voor haar een traktatie. Net als de verrassingsboterham die ik in het weekend altijd voor haar maak, met verschillende soorten zoet beleg.

Natuurlijk komt er een dag dat ook zij in de supermarkt om de meest foute dingen zal zeuren, maar vooralsnog is dat niet zo. Het grootste supermarktdrama tot nu toe? Dat ging om een appel die ze wilde. En wel meteen. Want ze had, zoals ze zelf zei ‘zo’n hónger!’
Wat dat betreft is ze net haar moeder: als ze honger heeft of niet kan eten, wordt ze heel chagrijnig.
ma 17 mei 2010, 10:29 | door sbb
Lekker he, als ze goed en makkelijk eten! Hier hetzelfde verhaal...en als ik aan Jimmy vraag wat we zullen eten, zegt hij Sushi! Over fijnproevers gesproken...kunnen ze wel aan elkaar uithuwelijken
ma 17 mei 2010, 10:38 | door Juut
Grappig, wij hebben hier een extreem slechte eter en ik vraag me min of meer dezelfde dingen af: komt het omdat we de rapley methode gehanteerd hebben? Komt het omdat ze zo allergisch is? Wij lusten toch allebei bijna alles, waarom is zij dan zo kieskeurig? Het zal dan wel per kind verschillend zijn denk ik. Al gaat het de laatste tijd wat beter, ze durft meer te proberen. Aan de andere kant misschien ook niet zo gek dat je nieuwe dingen eng vindt als je bij sommige producten in 2 minuten tijd onder de rode vlekken of galbulten zit, zoals bijvoorbeeld toen ze laatst een stukje Tilapia filet probeerde. Of dat je een dikke lip krijgt na het eten van een tucje... Maar vervelend is het wel, want slecht eten = slecht groeien = altijd gezeur bij het consultatiebureau = regelmatig naar het ziekenhuis (zonder dat ze daar overigens een oorzaak vinden of de problemen kunnen oplossen). Dus wees maar blij met je meisje met zo'n goede eetlust!
ma 17 mei 2010, 11:12 | door DeniseM
@ SBB: sushi, hi hi, leuk!
Ja, goed idee! Kunnen ze samen sushi met pesto eten, ha ha. En kleine bojimmyjippy's maken... dát zullen mooie worden!

@ Juut: balen lijkt me dat. Heel vervelend. Je zei er al eens eerder iets over, over die groeiachterstand. Heel lastig lijkt me dat, zeker ook als je het van jezelf en je partner helemaal niet herkent.
Hopelijk gaat het bij de tweede (las ik de juiste Juut voor me heb?) beter!
ma 17 mei 2010, 11:14 | door esther_vuysters
Goed te lezen! Lijkt me vreselijk als je kind een moeilijke eter is. Hier ook goede eters, lekkere groentes, pasta, ze lusten alles. Houden alleen niet zo van 'pittig'. Laatst mocht Lizzy kiezen, ik dacht al met een pak pannenkoekmeel in mijn handen, koos ze chili con carne, gemaakt door pappa. Hahaha.
ma 17 mei 2010, 11:19 | door DeniseM
@ Esther: leuk is dat ja, als ze onverwachts iets heel anders (gezonders) noemen dan je verwacht. Zo was mijn favoriete eten vroeger: kip met kerrie, rijst, ananas en banaan...
De pittige dingen houd ik voor Bo soms ook apart hoor; hoewel ze sommige dingen wél weer neemt.
Maar eh.. con carne? (in plakjes?)
ma 17 mei 2010, 12:42 | door Kiki
Heerlijk lijkt het me om zulke goede eters te hebben! Het is echt toevallig maar die van mij eten ook het liefst pasta pesto. Mijn zoontje van het 2 kan nog niet goed praten maar dat kan hij heel goed zeggen! Als ik sta te koken is ook het eerste wat hij vraagt:"mama, pasta pesto eten?"
ma 17 mei 2010, 14:03 | door MariekeEM
Ow wat makkelijk zeg! Bij mijn aupair gezin hier, lust de jongen geen kaas, maar dat is ook bijna het enige. Ook vrij makkelijk. Ik begin juist op 19 jaar de rauwkost dingen te ontdekken, van mijn ouders hoefde ik het nooit, en dan was ik wel zo slim om het niet te proberen. Ik en mijn broertje&zusje mochten een lijst maken met max. 10 dingen (pp, jaja) die we niet wilden eten, en dat hoefden we dan niet te eten. Maar de rest wel! En wat klinken gewone boterhammen lekker... Lichtelijk heimwee naar NL
Liefs
ma 17 mei 2010, 14:44 | door DeniseM
@ Kiki: inderdaad toevallig!

@ Marieke: grappig, van dat lijstje.
O ja, wat kun je die missen in het buitenland he? Waar zit je? (Misschien al eens gevraagd, maar ik weet het niet of niet meer).
Bevalt het au pair-zijn je? Ik was het ooit ook!
ma 17 mei 2010, 15:18 | door Benno R. RENAUD
Of oestersaus. Dat staat bij ons bijna standaard op tafel, als ik iets Aziatisch gemaakt heb. Ook teriyakisaus vind ze lekker.
‘Ik wil ook yaki!’
Fijnproefster.
Deze passage spreekt mij (als promotor van de Aziatische gastronomie-www.asiagastronomica.com) natuurlijk ook bijzonder aan...
ma 17 mei 2010, 15:37 | door DeniseM
Grappig dat u reageert. Ja, ze vindt het heerlijk! En wij ook.
ma 17 mei 2010, 15:39 | door DeniseM
Als aanvulling op mijn stuk: ik ben fruit en toetjes vergeten te noemen, maar fruit eet ze dus ook heel goed, bijna alles, en kwark en yoghurt eet ze nog steeds 'kaal', zonder zoetigheid erin. Dat vindt ze gewoon lekker, Het is maar waar je een kind aan laat wennen denk ik...
ma 17 mei 2010, 20:58 | door FemFem
Lieve Denise,

Ik volg je blog al vanaf het begin, maar het afgelopen half jaar heb ik toch steeds vaker dat ik tijdens het lezen mijn interesse verlies. Je bent gewoon te lang van stof, wat opzich heel logisch is want als trotse moeder wil je natuurlijk alles over je schatjes vertellen. Maar ik mis je kortere scherpere blogjes wel een beetje.

Groetjes Femke

P.s.: Ik heb me al vaker voorgenomen om dit te vertellen maar ik vond het ook weer zo onaardig om te zeggen. Maar jij wil geloof ik wel graag feedback vandaar dat ik het toch maar meld.
ma 17 mei 2010, 21:02 | door MariekeEM
Ja, ik wist al dat je aupair bent geweest, in Barcelona toch? Ik zit in de buurt van Parijs, het bevalt mij prima, eigenlijk vind ik het zelfs een beetje jammer om over nog geen 2 maanden weer definitief naar huis te gaan (dan ben ik er toch wel 10 maanden geweest), want ik begin me hier net een beetje thuis in Frankrijk etc te voelen! En ja, mensen mis ik hier zeker, ik heb hier zeker wel vrienden, maar het is natuurlijk anders dan met mijn vrienden thuis, die je al jaren kent etc. Vooral als ik hier met een vriendin in het Frans praat, dan weet ik gewoon net niet genoeg om me goed uit te drukken.. Naja, meestal komt het gelukkig wel over .
ma 17 mei 2010, 21:18 | door mamavanrobinensil
Heerlijk lijkt me dat, als je kind(eren) bijna alles lusten. Hier werken we sinds een paar weken met een beloningssysteem. Robin wilde op een gegeven moment niks meer eten behalve pannenkoeken, patat en macaroni met ham en kaas. Nu krijgt hij elke keer als hij zijn bordje leeg heeft een sticker. Die plakt hij op een blaadje met vakjes en als alle vakjes vol zijn krijgt hij een autootje. Het werkt echt goed, hij eet bijna elke dag zijn bordje leeg. Dus elke keer plakt hij weer een sticker, meestal naast een vakje. Als hij dan genoeg stickers heeft geplakt, zegt hij dat de vakjes nog niet vol zijn!!!
ma 17 mei 2010, 21:48 | door DeniseM
@ Femfem: dank je wel voor het zo eerlijk zijn. Leuk om te horen is het natuurlijk niet (dus ik begrijp dat je het niet eerder durfde te zeggen), maar ik snap wel wat je bedoelt. Ik mis ze zelf namelijk ook!
Het is nu vaak zo dat mijn hoofd nog zo vol zit met wat ik allemaal nog wil en moet schrijven van mezelf, dat er bijna geen ruimte is voor een fris en pakkend stukje tussendoor, omdat die andere stukjes dan nog 'boven m'n hoofd' (of in mijn hoofd) hangen. Dan 'mag' ik van mezelf eigenlijk geen spontaan stukje plaatsen omdat die andere stukjes dan nog 'moesten'. (Terwijl die vaak wel het leukst zijn). Heel irritant is dat. Maar ja, daar hebben jullie natuurlijk geen boodschap aan.
En behalve dit blogje dat ik al maanden 'op de plank' had liggen en steeds aanvulde (en dus inderdaad uiteindelijk erg lang is geworden) had ik vanavond eigenlijk ook eindelijk een blogje met grappige woorden en opmerkingen van Bo van het afgelopen jaar willen plaatsen (omdat ze morgen 3 wordt), maar dat durf ik nu dan helemaal niet meer. Dat zou namelijk ook een hele waslijst worden. Die grappige opmerkingen heb ik steeds opgeschreven en bewaard, maar ik had ze beter elke keer als kort stukje kunnen plaatsen. Veel leuker. Alleen kwam dat er gewoon steeds niet van. Ook omdat ik er tegenwoordig (sinds het nieuwe systeem) elke keer een foto bij wil/moet hebben en dat kost ook veel tijd.
Nou ja, hoe dan ook, ik snap wat je bedoelt en ik hoop dat je toch blijft lezen. Ik zal proberen ook kortere stukjes te plaatsen, zoals afgelopen week nog trouwens...

@ Marieke: Barcelona ja!
Ja, je niet helemaal kunnen uitdrukken in een taal maakt het soms best lastig. Vooral als je ergens langer woont.

@ Mamavanrobinensil: ik vind het dan wel weer bijzonder dat zo'n systeem dan zo goed werkt. Ik zie(zag) zoiets wel eens op tv en dacht dat dat toch niet bij iedereen zou werken, maar het kan dus wel. Bijzonder dat ze het dan wél leeg eten... Hmm, misschien met Bo toch ook eens proberen met de warme groenten.
Wat schattig van die vakjes die nog niet vol zijn...
di 18 mei 2010, 09:25 | door sbb
Elke keer een foto plaatsen kost tijd; die opmerking pakte me even in je reacties...
misschien is het een plan om een stapeltje "standaard foto's" op de plank te leggen die overal wel bijpassen of die je juist altijd gebruikt als het een leuke uitspraak betreft of zo...dan plaats je de stukjes sneller en makkelijker???
Is maar een ideetje...
di 18 mei 2010, 12:28 | door 't Kleine Kikkertje
Lekker, zo'n goeie eetster!

Hier ook een lekker etend meisje. Alleen geen aardappels, frietjes, gebakken of gekookt. We krijgen het er gewoon niet in. Wel pasta met mozzarella, pasta met garnalen en spinazie, rissotto, couscous en meer exotisch voer. Het is gewoon geen Hollands kind.
En al die zoetigheid: goed dat je daar nog mee wacht! Op school krijgen ze straks voldoende mee...
di 18 mei 2010, 19:06 | door Chica
Sorry ik ben het er niet mee eens. Ik vind al je stukjes leuk. Zowel lang als kort. Ik vind het juist wel eens lekker om echt te lezen. Het leven bestaat tegenwoordig juist alleen nog maar uit vlugge Headlines. Weinig diepgang meer, het moet allemaal snel, snel, snel, ik vind dat vaak juist te makkelijk en te kort door de bocht. Nee hoor, die lange stukjes zijn soms juist heerlijk en mogen er van mij wel meer komen. Dus plaats aub je stukje met grappige uitspraken van Bo want die zijn inderdaad vaak erg leuk.
di 18 mei 2010, 19:51 | door FemFem
Je moet gewoon je stukjes doen zoals jij wil hoor. En ik begrijp je helemaal met dat nergens aan toe komen want ik kom zelf ook nergens meer aan toe en heb nog vanalles op de plank liggen.... Misschien ligt het wel aan mij en heb ik hierdoor zelf niet meer de rust om zo'n lang blogje te lezen.
di 18 mei 2010, 20:23 | door Mamaloena
Maar ‘tatjes’ lust ze ook hoor. Welk kind niet?

Uh, die van mij?
Laatst nam een vriendin van mij Fee-Luna mee naar een grote speeltuin/pretpark en tracteerde haar halverwege op een patatje, maar za vond het echt niet lekker. Wij eten het ook nooit.
Fee-Luna is verder best een lastige eter. Ze eet met alles mee, en we eten vaak apart. Niet hollands iig. Maar ze haalt wel alles eruit dat ze niet lekker vindt zoals ui, paprika, champignons en alle andere groente die er evenueel doorheen zit. Behalve mais en doperwtjes.
di 18 mei 2010, 23:16 | door Angeliek
Gefeliciteerd met 3 jaar mama zijn van een supermeisje!!!
Fijne dag morgen
wo 19 mei 2010, 01:49 | door RGL
Gefeliciteerd met de 3e verjaardag van Bo!!!
Heerlijk he, een goede eter. Mijn kindderen eten gelukkig ook goed en lusten veel.
Je hebt wel gelijk als je d enkt dat het bij Jippe vast anders gaat, wa in ieder geval met ons wel zo. Zoon krijgt veel meer snoep als dochter toen zij net zo oud was als zoon nu. Simpelweg omdat hij het inderdaad ziet.
Erg fijn ook als je kinderen van zichzelf ook af en toe een gezonde voorkeur hebben. Dochter wil ook nog regelmatig een glas water als ik vraag wat ze wil drinken.
Weet nog van een toewn mn zoon net kon praten en we de supermarkt binnenreden, hij riep heel enthousiast; appels, bananen!!
do 27 mei 2010, 21:57 | door DeniseM
Ook nog bedankt voor deze reacties, maar omdat jullie wellicht niet zo ver meer terugkijken bespaar ik me de moeite maar even om overal nog weer persoonlijk op te gaan reageren.

Reageren op dit artikel

* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.

Over Denise

Denise Miltenburg (39) houdt van schrijven en reizen. Ze is al ruim vijf jaar blogger voor VrouwOnline en heeft een column in Hip & Hot Magazine, een blad voor de ipad.
Ze barst van de ideeën en van de dingen die ze wil doen, maar verzandt snel in de chaos van alledag.

Denise is single mama van Bo (4) en Jippe (2). Sinds kort woont ze met hen in Scheveningen, waar ze tijdelijk woonruimte gevonden heeft.

Ze heeft veel gereisd en woonde in wereldsteden als Barcelona en Bangkok, maar Den Haag en Scheveningen zijn ook zo gek nog niet!

Typisch Denise: openhartig, ontwapenend, gevoelig, emotioneel, grappig, chaotisch, creatief, anders en lief.
Te herkennen door: haar lange haren en haar glimlach.

Druk met: de kinderen, schrijven, bloggen, heen en weer fietsen en drieduizend ideeën.
Valkuil: maar door gaan en zichzelf kwijtraken.
Minpuntjes: te veel in details treden, perfectionistisch, stresskipje.
Lastig: te veel tegelijk doen, kiezen, helder denken, het hoofd koel houden en zich niks van anderen aantrekken.
Maar kan wel heel goed: dromen, genieten, enthousiast zijn en het kleine waarderen.

Wordt blij van: haar twee schatten van kinderen (van hun knuffels tot hun geklets), reizen, schrijven, bloggen, fotograferen, dansen, lekker eten, picknicken op het strand, terrasjes, leuke tentjes, etentjes met vrienden, lieve vriendinnen, een glimlach, zon, zomer, warmte, zonder jas naar buiten, onweer, plensbuien (als je binnen zit), volle maan, natuurschoon, mooi uitzicht, verre reizen, onbekende plekken, houten huisjes, de zee, de Méditerranée, Den Haag, een goed boek, een fijn gesprek, rommelen in huis met de radio aan, een keer rustig de krant kunnen lezen (wanneer?), boekwinkels, wereldmuziek, reisprogramma's, filmhuisfilms, DWDD, even niks en eindelijk weer Denise zijn.

Drinkt graag: koffie verkeerd en rode wijn.
Houdt ook van: cappuccino, verse croissantjes, knapperige broodjes, hagelslag, chocola, haring, Italiaans, Thais en pittig eten (hoe heter hoe beter).

Allergisch voor: botte, kortzichtige of schijnheilige mensen, onrecht, ruziënde of gillende kinderen, trage computers en andere apparaten die niet meewerken, stof dat altijd te snel terugkomt, bekers die op verkeerde momenten omvallen, vieze koffie, slechte wijn, meloenthee (bestaat er iets smerigers?) en massale ‘blijdoenerij’ (zoals carnaval of in bepaalde programma’s op tv).

Zou soms wel wat meer zoals anderen willen zijn, maar dan was ze vast zo leuk niet.
Wat haar bijzonder maakt, maakt haar ook kwetsbaar. Wat haar kwetsbaar maakt, maakt haar ook bijzonder. En sterk. Stoer zelfs.

Toekomstideaal: twee blije kindjes, een ‘echt’ huis met een tuin (en een bad), en weer meer op reis.

Hoe zal haar leven er over een half jaar uitzien? Waar woont ze dan? Ze weet het zelf ook nog niet! Blijf haar volgen en kom er achter.

(Foto's: Simone Janssen)

Geregistreerd op	wo 09 aug 2006, 16:01
Woonplaats	Den Haag
Beroep	Columnist voor Hip&Hot; Magazine; freelance (eind)redacteur. Publiceerde verhalen in Te gast in Thailand, Hoe word ik wereldreiziger? en op reisomdewereld.nl. Ex-reisadviseur. Drs. Mediterrane Studies
Interesses	Schrijven, reizen, persoonlijke ontwikkeling, lezen, lekker eten, Jippe & Bo. Zie ook ‘Wordt blij van…’
Blog gestart op	zo 03 sep 2006, 12:17
Totaal berichten	1410
Blogleeftijd	1987 dagen

Meer blogberichten van Denise

Overzicht van alle blogberichten van Denise

Laatste blogberichten

geen zin om op te ruimen
za 11 feb 2012, 09:19 | door Susanne E | 3 reacties

We moeten onze oude keuken nog steeds opruimen ... Maar nu even niet. Fijn weekend!
Een beetje schuim
vr 10 feb 2012, 15:27 | door MachteldL | 7 reacties

Ik lig heerlijk in de aangrenzende kamer tv te kijken terwijl Olivia in bad zit te bubbelen. Ze doet niets liever en is dan zo'n drie kwartier zoet aan het spelen en haar zwemslagen aan het oefenen. En voor mij is dit even me-time. Op een gegeven moment hoor ik: Mama, kom eens kijken? Ik loop de bad...