Micro krediet

Vandaag komen de verhuizers. Ik heb ze maar even gebeld, want ik had eigenlijk al 3 weken niets meer van ze gehoord en dan krijg je toch dat moment dat je in bed ligt en begint te twijfelen aan jezelf...

Maar over een uurtje zullen ze hier zijn. Ik ruim de vuilnisbak leeg en negeer mijn irriterende kies. De tandarts had gezegd dat ik een wortelkanaalbehandeling moet ondergaan, maar dat heb ik geweigerd. Ik zou 6 keer terugmoeten komen daarvoor en daar heb ik nu even geen tijd voor... In plaats daarvan heb ik heb gesmeekt om de afgebroken vulling gewoon weer te fixen. Ik ben eigenwijs, maar bij de prive klinieken hier zijn de doktoren en tandartsen naar mijn bescheiden mening nogal snel geneigd om de meest drastische behandelingen uit te voeren. Zwanger: keizersnede, gaatje: wortelkanaalbehandeling. Maar ja, nu maar hopen dat ik geen ongelijk krijg natuurlijk.

Mijn gemijmer wordt verstoord door Sonia die plotseling tijdens de afwas heel hard begint te huilen en in Philipijns papiamento begint te rebbelen. Verschrikt kijk ik op, wat is er aan de hand? Verdrietig omdat we weggaan? Bang voor de toekomst, waar kan ze nu gaan werken?

Ze herpakt zich en vraagt in het Engels of ze om een gunst mag vragen... Of ik haar salaris wil voorschieten tot eind juli.

En dan -ja ja Chica34-.... dan leg ik op heel rustige toon uit, dat dit niet zo'n goed moment is om dit allemaal te bespreken, dat het mij even niet schikt. Dat we even hard moeten werken komende 3 dagen en dat we het er woensdag over zullen hebben. Dat ik nog geen aflossing heb gehad van de vorige lening en ik benieuwd ben naar haar ideeen over hoe we dit gezamenlijk kunnen oplossen?! Ja, ik lees ook de krant over alle ellende van Griekenland met de EU!

Lieve allemaal, ik weet niet wanneer ik weer achter internet kan kruipen, maar ik beloof dat de volgende blog verhaalt over waar de vracht naartoe gaat :-).