Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Margje | Hoe je leven van de ene op de andere dag niet meer hetzelfde is

Hoe je leven van de ene op de andere dag niet meer hetzelfde is

Hoe je leven van de ene op de andere dag niet meer hetzelfde is

Het staat er echt, op de voorpagina. Het vermiste meisje Milly is gevonden. Dood. Wat ellendig, wat een verdriet voor die ouders. Het arme meisje, wat zal ze hebben doorgemaakt? Die arme ouders, hun leven is sinds de verdwijning al zo ellendig, maar ze bleven hopen op een goede afloop. Een overbuurman, politie-agent nog wel, ontnam hen alles. Weg hoop, weg toekomst, hallo ellende, verdriet en angst.

Ooit schreef ik er al eens een column over. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik best nog wel eens moeite heb met het groter worden van de kinderen en het "loslaten" dat daar bij hoort. Berichten zoals die over Milly helpen dan niet.

Het wordt weer lente. Heerlijk natuurlijk. De kinderen spelen al weer wat vaker buiten. Op straat, bij het speelveldje om de hoek en in de boomhut die ze in de steeg achter onze tuin hebben gemaakt. Ik kijk niet meer elke tien minuten of ze er nog wel zijn, zit niet in de tuin zodat ik ze kan horen. Soms zijn ze bij vriendinnen in een naastgelegen dorpje, of spelen ze bij een klasgenootje in een wijk die ik helemaal niet ken. Hoewel ik elke dag meefiets naar school, ze niet alleen naar het centrum mogen (en ook niet alleen naar de bieb, zwembad of supermarkt), en ik ze nooit langer dan vijf minuten alleen thuis laat, zijn er nog regelmatig momenten waarop iemand met verkeerde motieven mijn kinderen iets aan kan doen. En ik weet het, hoe vaak ik ze ook inprent dat ze niet met vreemden mee mogen gaan, maar ook niet met mensen die ze kennen als ik niets heb afgesproken met ze hierover, kinderen blijven kinderen. Dus de kans is groot dat als onze overbuurman met een goed verhaal voor de deur staat ze ook mee zullen gaan, net als Milly.

Oudste zag mijn reactie en hoorde mijn schrikreactie toen ik de krantenkop las. "Wat is er?" vroeg ze. Ze is zeven. Ze lezen kranten op school, ze bespreken nieuwsberichten met elkaar. Ze is te oud om alles nog met een "Niets lieverd" af te doen. Dus vertelde ik eerlijk dat er een meisje kwijt was, en dat die nu dood bleek te zijn. Ze keek serieus voor zich uit. "In welke stad?" vroeg ze. Dordrecht kent ze niet, dus dat was waarschijnlijk wel een geruststellend antwoord. Wanneer zijn ze oud genoeg om meer informatie te geven? Om jouw angst en jouw kennis over kinderlokkers echt te delen, met het risico dat het ook hen angst wordt?

Met de geboorte van je kinderen wordt het grootste geluk, maar ook de grootste angst van de wereld geboren; de angst dat je ze ooit kwijt zult raken. Door ziekte, een ongeluk, of een overbuurman. Je eigen leven is zodra je moeder bent geworden, nooit meer zo zorgeloos als het daarvoor soms kon zijn.


Reacties

Reactie plaatsen
  • DeniseM

    Ja, helemaal mee eens. De grootste angst van de wereld inderdaad.
    Gisteren toch nog even Pauw en Witteman gekeken. Peter R de Vries zei dat je je kinderen niet kunt verbieden voor elke vreemde open te doen. En zo is het ook. Daar krijg je angstige kinderen van, bang dat ze bij elk bosje van hun fiets gesleurd worden. En er valt 'niks' tegen te doen. Want ze trappen er toch in, of je ze nou waarschuwt of niet, of ze bang zijn of niet. Dus we moeten geen angstige kinderen van ze maken. Maar o, wat is het moeilijk, want je wilt je kinderen zo graag beschermen... Je houdt zoveel van ze, jij en ik en elke ouder. Brrr... afschuwelijk is het. Echt afschuwelijk.

  • Margjes_blog

    Bij ons was gisteren een storing (van Ziggo), dus we hadden geen internet, telefoon en t.v. meer vanaf kwart over negen. Ben toen met een boek naar bed gegaan en had er dus verder niets meer over gehoord.

  • DeniseM

    Dat is misschien ook wel beter, want het gaat in je hele wezen zitten zulk verschrikkelijk nieuws.

  • moppiepop

    Ik vind het ook zo moeilijk. Je wilt ze genoeg vertellen om ze te waarschuwen, maar ook niet bang maken. En ik vind het ook zo erg dat mensen de ouders van dit meisje veroordelen, omdat ze de deur mocht opendoen. Komop zeg, dat is echt het achteraf "beter weten". Zoals jij al zegt Margje, als ze buiten spelen, ga je ook niet elke 10 minuten kijken, er kan altijd wat gebeuren. Oh ik vind dit zo erg, moet er de hele tijd aan denken.

  • Margjes_blog

    Ze was toch al 12, dan ga je toch niet meer zeggen dat ze de deur niet open mag doen? Of wel? Worden die ouders daar echt al op aangevallen? Als ze 12 zijn, dan fietsen ze meestal ook al zelf naar school. Arme ouders.

  • moppiepop

    Ja, echt er waren reacties van mensen over de ouders. Waarschijnlijk van mensen die vinden dat ze zelf de perfecte ouder zijn. En inderdaad, op die leeftijd fietsen ze ook zelf naar school en zo. De schuld ligt gewoon bij zo'n gestoorde dader. Arm meisje.

  • esther_vuysters

    Bah Bah en nog eens bah. cry

  • is toch de ergste nachtmerrie van elke ouder...gruwelijk verhaal!

  • Wat een afschuwelijk verhaal! Zo in- en intriest voor de hele familie...
    T'is ook moeilijk om de kinderen richtlijnen te geven en je wilt er ook geen bange kinderen van maken. Mijn kinderen doen de voordeur niet open als ze alleen thuis zijn, ze zijn 13 en 15, vooraleer ze weten wie er aan de deur staat en of we die echt goed kennen. Voor mensen van de gasmeter etc. doen ze dan niet open. Maar idd, tegen zulke gekken kun je je kinderen niet beschermen....

  • Margjes_blog

    Maar heb je dan de achterdeur ook op slot bijvoorbeeld Kiwi?
    En weet je, ik denk dat Milly die overbuurman best goed kende misschien downer Het is inderdaad echt heftig allemaal. En iedereen kan een keer zoiets meemaken, hoe erg je ook probeert voorzichtig en alert te zijn. Idd; tegen gekken is het moeilijk vechten..

  • Het is in en in triest, dat dit in ons land gebeurt....

    Ik kan de reacties van de mensen op de ouders van Milly niet begrijpen. Ik heb ook regelmatig tegen mijn dochter gezegd dat ze de deur niet mag openen voor vreemden. Maar als iemand je kind kwaad wil doen, zal het ze altijd lukken. Je kunt je kind niet 24 uur per dag aan je "vastbinden" of in de gaten houden. Ze was 12, zat op de middelbare school. Kom op zeg op die leeftijd slaan ze hun vleugels uit. En gelijk hebben ze.

    Daders zijn zo vals, misschien had deze man zelfs zijn uniform wel aan. Je bent als kind gewoon kansloos tegen zulke beesten als hij.

    Ik ben in die buurt opgegroeid, kom er wel eens als ik naar een vriendin ga, dus het komt wel heel dichtbij op deze manier.



  • isabel1509

    Niet tegen de kinderen zeggen: "Je mag niet met vreemden meegaan."
    Je moet zeggen:"Je mag met NIEMAND meegaan!!!!!!!!!!!!!!!!!"
    Het zijn meestal geen vreemden het zijn meestal bekenden!!!!!!

  • ErnaErna

    Wow, wat een vreselijk bericht. Ben zoveel met mijn vriendin in het ziekenhuis bezig geweest dat ik helemaal niet meer aan Milly had gedacht. Wat afschuwelijk.
    Buiten fluiten de merels, heb vandaag voor het eerst mn deur weer open. Sprongen er daarstraks twee mannen binnen: mevrouw, wij zijn zomaar door uw poort naar binnen kunnen komen zij de ene. Ik keek hem heel gevaarlijk aan. Ze waren van het inbraak preventie team en ik was niet goed beschermd. Hij refereerde ook aan Milly. Maar echt, in mijn beleving kun je je niet beschermen tegen gekken. Dan kun je niet meer leven! En wou dat er voor de ouders van Milly ook een wonder gebeurt. Brand nog maar kaarsjes meer! Wat een ellende.

  • Margjes_blog

    Klopt, ik zeg altijd, met niemand meegaan, behalve met mij, pappa, mamma, opa, oma, pake of beppe en/of de gastouder. En verder niemand, behalve als ik het gezegd heb. Als er onverhoopt iemand anders op school hen komt ophalen geef ik dat aan school door. Maar weet je, ik weet zeker dat als ik er een keer niet ben en ik bel niet en er staat een bekende bij school, dat die ze meekrijgt. Het zijn idd helaas vaak ook de bekenden die het doen.

    Maar goed, in de supermarkt herhalen we idd steeds weer, met niemand mee behalve mamma en als daar wat mee is dan met pappa, opa, oma, beppe of de oppas. Maar met NIEMAND anders. Ook niet als ze zeggen dat het echt waar is, ook niet als ze zeggen dat er iets aan de hand is, of dat ze wat leuks aanbieden. Hopen maar dat er nooit zoiets ergs gebeurt als nu met Milly hmmm

  • Margjes_blog

    Jemig Erna, da's ook schrikken, van die mannen! Brrr.

Reageren op dit artikel

Naam
E-mail *
Bericht **
rolleyescrygrinsmilelolwinkconfusedsurprisedtongue laughtongue rolleyetongue winkraspberrydowner
grrroh ohred facesickhmmmmadangrykissexcaimquestion   
 
 
* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Margje

Over Margje

Margje Heida (41) is dol op slapen, lezen, kletsen, bloggen, naar het theater gaan, chocolade, parachute springen, sms'en, tv-series kijken, chips, reizen, in de kroeg hangen, cola light met een schijfje citroen, fietsen tijdens zonsondergang en theeleuten.

Verdere info: Margje is getrouwd met Lief. Moeder van Oudste (dochter van negen jaar) en Jongste (zoon van zeven jaar).

Wel: een huis, twee katten, een fiets en een tweedehands piano.

Niet: een auto, afwasmachine of Wii

p.s: alle foto's die ze niet van internet heeft gekopieerd, oftewel de foto's van haarzelf, de kinderen, de katten en het huis enzo, zijn ©Margje :)

Laatste blogberichten

  • geen zin om op te ruimen

      We moeten onze oude keuken nog steeds opruimen ... Maar nu even niet. Fijn weekend!

  • Een beetje schuim

    Een beetje schuim

    Ik lig heerlijk in de aangrenzende kamer tv te kijken terwijl Olivia in bad zit te bubbelen. Ze doet niets liever en is dan zo'n drie kwartier zoet aan het spelen en haar zwemslagen aan het oefenen. En voor mij is dit even me-time.   Op een gegeven moment hoor ik: Mama, kom eens kijken?   Ik loop de bad...

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers