Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Denise | Eerste ziekte: vijfde ziekte, zesde ziekte

Eerste ziekte: vijfde ziekte, zesde ziekte

di 16 mrt 2010, 22:23 | door DeniseM | 19 reacties

Pffft, wat een dag! Je kunt me opvegen. En dan moet ik toch nog een blogje schrijven van mezelf. (Je moest eens weten wat ik nog allemaal moet van mezelf).

Jippe is ziek. De vijfde of zesde ziekte volgens de huisarts, afgaande op wat ik haar door de telefoon vertelde.
‘Is het een sterke baby?’ vroeg ze.
Ik dacht ‘Help, is het zo erg dan?’
Maar het scheen mee te vallen.
‘… omdat ik hem nog nooit gezien heb,’ vervolgde ze.

‘Zijn mooie geboortekaart hangt hier, maar ik heb hem nog nooit gezien.’
Goh, inderdaad. Nou ja, goed teken natuurlijk.

Sinds gisteren was Jippe echt een beetje zielig. Zaterdag ook al. Hij huilde meer dan normaal en was al een paar dagen hangerig. Ruim 39 graden koorts in het weekend. De melkfabriek die de afgelopen weken juist bijval had gekregen van een dagelijks flesje Nutrilon draaide inmiddels weer op volle toeren. Geen flesje wilde hij meer, maar borst. Borst, borst en nog eens borst! Ook ’s nachts weer eindeloos gesabbel (terwijl we net dachten dat hij eindelijk een beetje begon door te slapen).

Overdag geen seconde mijn handen vrij. Continue gehuil. Met af en toe wel zijn befaamde prachtige guitige lach, maar vlak daarna dat jengelen weer. Arm mannetje, en arme mama. Op gegeven moment gaat het gehuil in je hele lijf zitten. Hoe lief en schattig hij ook is, dan word je er gewoon een beetje kriegel van. En denk je ‘Wanneer is dat verdomde sprongetje nou eens genomen?’ Want dat dacht ik toen nog, dat het wel weer een sprongetje zou zijn.

Ook vandaag was hij weer zo zielig. Wilde bijna alleen maar vastgehouden worden. (Al dat dragen is echt spierballen kweken!) Ik kon niet meer, en dat terwijl ik nog steeds mijn oude zelf niet terug heb (qua figuur wel, maar figuurlijk niet ;-)).
Ja, ik werd er best een beetje gek van.

Totdat ik vandaag dus vlekjes zag. Rode vlekjes. In zijn nekje, op zijn buikje en op zijn intens zachte ruggetje. Alarmbellen gingen. Dokter gebeld.
‘Je kunt hem gewoon paracetamol geven, een zetpilletje van 120 mg.’
Die had ik niet in huis, want die gebruiken we nooit. Ik geloof niet dat Bo er ooit een gehad heeft.

Dus ging ik met Bo en Jippe toch even naar buiten. Om die kinderparacetamol te halen. En Bo zoet te houden met een paar lekkere krentenbollen van de bakker.

Eenmaal thuis hield ik de zetpil tussen mijn vingers.
Wat groot!
‘Je kunt ‘m een beetje zacht maken onder de warme kraan,’ had de dokter gezegd.
Mooi niet dat dat werkte. Het ding was er met geen mogelijkheid in te krijgen. Of te houden, moet ik zeggen. Want elke keer als ik de zetpil er met veel moeite in had geduwd, poepte hij hem er gewoon weer uit. Ik bleef het een paar keer proberen totdat… -juist!- er poep mee kwam. Eerst een beetje, maar toen de zetpil er uit was, kwam de rest. En ja hoor, daar stond ik, met een hand vol poep. Letterlijk een handje vol. Zachte drek. Het was weer eens zo ver. (Ik wil echt niet elke dag over poep schrijven, maar het leven lijkt uit niet veel anders te bestaan momenteel).

Nou goed, u begrijpt: het was weer een heerlijke dag.

Mijn arme Jippetje toch.
Hij ligt nu net te slapen. Hopelijk de hele nacht door… En dat hij dan morgen weer beter is.

Grappig eigenlijk… Is het zijn eerste ziekte, is het ook meteen de vijfde of zesde ziekte. ;-)

Weblogs| Voordeel membership

Reacties

Reactie plaatsen

di 16 mrt 2010, 22:25 | door DeniseM
Bo heeft met haar bijna 3 jaar trouwens nog geen enkele kinderziekte gehad. Wel een paar keer met kindjes met waterpokken in aanraking geweest, maar ze nooit gekregen.
di 16 mrt 2010, 22:28 | door klaske
Beterschap! En hopelijk hebben jullie een nachtje rust... zonder poep, gejengel en gesabbel! Slaap lekker, ik duik ook mn bed in. xx Klaske
di 16 mrt 2010, 22:35 | door DeniseM
Ik zoek nog even een foto... voor de volledigheid. En waarschijnlijk is het de zesde ziekte en niet de vijfde, maar zeker weten doe ik het niet.
di 16 mrt 2010, 22:41 | door Ineke
Denise, sterkte de komende dagen. Nu maar hopen dat Jippe vannacht door kan slapen. Dat is goed voor hem, maar zeker ook voor jou.

En Denise, dank voor al die mooie stukjes van je!!
wo 17 mrt 2010, 08:34 | door LonvanderV
Denise, sterkte ermee. Was ook de eerste kinderziekte die mijn zoon kreeg maar met een week was hij weer beter.

De paracetamol wordt hier ook vaak uitgepoept, incl bonus. Ze hebben ook een drankje maar weet niet of hele kleine kindjes dat ook mogen.
wo 17 mrt 2010, 08:43 | door lousje
Sterkte! altijd zielig, als die kleintjes ziek zijn!
wo 17 mrt 2010, 09:00 | door Bianca Nelis
Ik weet hoe erg het is als je kind ziek is. Machteloos voel je je.

Ondanks dat het eigenlijk een zielig verhaal is, heb ik wederom jouw blog met veel plezier gelezen! Ik kijk al weer uit naar je volgende.
wo 17 mrt 2010, 09:12 | door MariekeEM
Sterkte ermee! Ik herinner me zelf alleen dat ik zetpillen niet leuk vond om zelf te krijgen. En dat de dokter een keer om 1 uur 'snachts voor mijn broertje van een half jaar oud kwam en dat hij direct naar het ziekenhuis moest
En over Bo en waterpokken, ikzelf heb waterpokken alleen in een heel lichte vorm gehad, mijn moeder had het nauwelijks gemerkt, misschien dat dat ook met Bo is gebeurd? Alleen maar handig natuurlijk
wo 17 mrt 2010, 09:21 | door DeniseM
Bedankt voor jullie reacties. Hij is een keer of drie, vier wakker geweest, maar nu had Pier hem onder zijn hoede. Pier sliep beneden (eh.... ja, zo doen wij dat tegenwoordig: Pier beneden en ik boven. Voor ons beider 'rust' . Als Jippe dan wil drinken brengt hij hem. Maar in het kader van het doorslapen proberen we nu niet bij iedere kick de borst te geven. En dat gaat makkelijker als hij niet naast me ligt. Jippe dus. Want ja, hij sliep vaak bij mij in bed...).
Om 6 uur ontploften mijn borsten zowat en om half 7 bracht Pier 'm. (En ja, toen Pier net weer naar beneden in bed was, werd Bo wakker, huilend. Hard huilend. Dus ik met Jippe aan de borst er heen. Buig ik voorover bij haar bedje, spuugt Jippe al Bo's kleine boekjes die naast haar bed liggen onder..
Dus moest ik Jippe weer kwijt om de boel op te ruimen en Bo te troosten. Die nu afgeleid was door het spugen van Jippe en heel droog opmerkte: 'Dat mag hij niet doen he?'
Nou goed, en de rest en zo...

'Hoe heb je hem dan stilgehouden?' vroeg ik net.
Door te zoemen.
Dat doen wij tegenwoordig, zoemen, ipv zoenen.
(Sinds ik de zoemademhaling bij de weeen toepaste, wordt Jippe er vaak rustig van...)
wo 17 mrt 2010, 09:34 | door muis
zielig he zo'n kleintje ziek, sterkte ermee.

en om de zetpil er snel en soepel in te krijgen gebruik ik altijd een beetje vaseline. Een beetje voorsmeren op de plek en de zetpil flopet zo naar binnen. Groot verschil met niets gebruiken.
wo 17 mrt 2010, 09:38 | door Viola
Als het inbrengen van de zetpil lastig gaat, dan kun je de punt van de thermometer in de achterkant van de pil stoppen en dan heb je 'm er zo in. Maar goed, als ie daarna meteen gaat poepen, dan heeft dat natuurlijk nog geen zin...
Beterschap voor Jippe!
wo 17 mrt 2010, 09:46 | door natje je zusje
Sterkte en beterschap voor Jippe!
wo 17 mrt 2010, 10:03 | door mus
Denise,

Je hebt toch wel de goede kant van de zetpil naar voren gehad......
En je moet hem voorbij de sluitspier inbrengen anders floept of poept ie er zo weer uit.
Een beetje vaseline scheelt heel erg veel gedoe en ongemak.
Dat voel je met je pink waarmee je hem naar binnen duwt dat je de sluitspier voorbij bent.......dan blijft ie geheid (schrijf je dat zo?) zitten
Succes en beterschap voor de kleine man.

Mus
wo 17 mrt 2010, 10:13 | door sbb
oh bah...wat zielig! Kleine zieke kindjes zijn zoooo zielig, vind ik. Ze kunnen zich alleen maar uiten door te huilen en dat werkt op zenuwen...Charlie is eigenlijk een hele blije baby, maar afgelopen weekend was hij ook pieperig. Kwam weer een tandje door, dus dat ís ook niet fijn. Veel huilen, slecht slapen en veel (extra) honger...kriegel werd ik van dat huilen. Terwijl ik me dan eigenlijk gelukkig moet prijzen dat hij geen huilbaby is/was.
wo 17 mrt 2010, 13:38 | door Julia
Heel herkenbaar je blog, heb er net 1tje gehad (6 maanden), zij had ook de 5e of 6e ziekte. Bij haar alles goed. Begint de oudste (6 jaar) 39,5 koorts te krijgen. Verwacht bij haar binnenkort ook spikkeltjes aan te treffen.....Succes...vooral voor de papa en mama!
wo 17 mrt 2010, 13:55 | door dierencasting
als je kindje ziek is dan ben je dat zelf eigenlijk ook.
het doet zoveel pijn je rijkste bezit ziek te zien.
ik wens je veel sterkte!

mijn dochtertje is in aug. verbrand. mijn verhaal is te lezen via:
http://brandwondenverhaal.web-log.nl/mijn_weblog/

reacties zijn welkom
wo 17 mrt 2010, 14:08 | door Susan
Ach jeetje, was hij dus toch niet helemaal lekker zondag. Hopelijk gaat het snel beter. Ik heb bij Evi nog niks gemerkt ...
wo 17 mrt 2010, 22:46 | door Angeliek
Hoi Denise,
volgens mij is het bijna over als de vlekjes komen (in elk geval bij 1 van die 2 ziektes...), dus hopelijk snel weer een blije baby (en rust voor jou).

Ik gebruik ook zelden paracetamol, maar voor iets oudere kinderen zijn de zuigtabletten met banaansmaak ideaal!!! Weg met die zetpillen. (ik gebruik ze zelf ook, die enkele keer dat ik er een nodig heb, die oplos/zuigtabletten uiteraard. Ze zijn 250 mg).

Groetjes, angelique
ma 29 mrt 2010, 09:26 | door DeniseM
Het is me gisteren gelukt zo'n zetpil bij 'm in te brengen (en binnen te houden). Hij had weer (nog) koorts en snottert en hoest als een gek.

Reageren op dit artikel

* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.

Over Denise

Denise Miltenburg (39) houdt van schrijven en reizen. Ze is al ruim vijf jaar blogger voor VrouwOnline en heeft een column in Hip & Hot Magazine, een blad voor de ipad.
Ze barst van de ideeën en van de dingen die ze wil doen, maar verzandt snel in de chaos van alledag.

Denise is single mama van Bo (4) en Jippe (2). Sinds kort woont ze met hen in Scheveningen, waar ze tijdelijk woonruimte gevonden heeft.

Ze heeft veel gereisd en woonde in wereldsteden als Barcelona en Bangkok, maar Den Haag en Scheveningen zijn ook zo gek nog niet!

Typisch Denise: openhartig, ontwapenend, gevoelig, emotioneel, grappig, chaotisch, creatief, anders en lief.
Te herkennen door: haar lange haren en haar glimlach.

Druk met: de kinderen, schrijven, bloggen, heen en weer fietsen en drieduizend ideeën.
Valkuil: maar door gaan en zichzelf kwijtraken.
Minpuntjes: te veel in details treden, perfectionistisch, stresskipje.
Lastig: te veel tegelijk doen, kiezen, helder denken, het hoofd koel houden en zich niks van anderen aantrekken.
Maar kan wel heel goed: dromen, genieten, enthousiast zijn en het kleine waarderen.

Wordt blij van: haar twee schatten van kinderen (van hun knuffels tot hun geklets), reizen, schrijven, bloggen, fotograferen, dansen, lekker eten, picknicken op het strand, terrasjes, leuke tentjes, etentjes met vrienden, lieve vriendinnen, een glimlach, zon, zomer, warmte, zonder jas naar buiten, onweer, plensbuien (als je binnen zit), volle maan, natuurschoon, mooi uitzicht, verre reizen, onbekende plekken, houten huisjes, de zee, de Méditerranée, Den Haag, een goed boek, een fijn gesprek, rommelen in huis met de radio aan, een keer rustig de krant kunnen lezen (wanneer?), boekwinkels, wereldmuziek, reisprogramma's, filmhuisfilms, DWDD, even niks en eindelijk weer Denise zijn.

Drinkt graag: koffie verkeerd en rode wijn.
Houdt ook van: cappuccino, verse croissantjes, knapperige broodjes, hagelslag, chocola, haring, Italiaans, Thais en pittig eten (hoe heter hoe beter).

Allergisch voor: botte, kortzichtige of schijnheilige mensen, onrecht, ruziënde of gillende kinderen, trage computers en andere apparaten die niet meewerken, stof dat altijd te snel terugkomt, bekers die op verkeerde momenten omvallen, vieze koffie, slechte wijn, meloenthee (bestaat er iets smerigers?) en massale ‘blijdoenerij’ (zoals carnaval of in bepaalde programma’s op tv).

Zou soms wel wat meer zoals anderen willen zijn, maar dan was ze vast zo leuk niet.
Wat haar bijzonder maakt, maakt haar ook kwetsbaar. Wat haar kwetsbaar maakt, maakt haar ook bijzonder. En sterk. Stoer zelfs.

Toekomstideaal: twee blije kindjes, een ‘echt’ huis met een tuin (en een bad), en weer meer op reis.

Hoe zal haar leven er over een half jaar uitzien? Waar woont ze dan? Ze weet het zelf ook nog niet! Blijf haar volgen en kom er achter.

(Foto's: Simone Janssen)

Geregistreerd op	wo 09 aug 2006, 16:01
Woonplaats	Den Haag
Beroep	Columnist voor Hip&Hot; Magazine; freelance (eind)redacteur. Publiceerde verhalen in Te gast in Thailand, Hoe word ik wereldreiziger? en op reisomdewereld.nl. Ex-reisadviseur. Drs. Mediterrane Studies
Interesses	Schrijven, reizen, persoonlijke ontwikkeling, lezen, lekker eten, Jippe & Bo. Zie ook ‘Wordt blij van…’
Blog gestart op	zo 03 sep 2006, 12:17
Totaal berichten	1410
Blogleeftijd	1987 dagen

Meer blogberichten van Denise

Overzicht van alle blogberichten van Denise

Laatste blogberichten

geen zin om op te ruimen
za 11 feb 2012, 09:19 | door Susanne E | 3 reacties

We moeten onze oude keuken nog steeds opruimen ... Maar nu even niet. Fijn weekend!
Een beetje schuim
vr 10 feb 2012, 15:27 | door MachteldL | 7 reacties

Ik lig heerlijk in de aangrenzende kamer tv te kijken terwijl Olivia in bad zit te bubbelen. Ze doet niets liever en is dan zo'n drie kwartier zoet aan het spelen en haar zwemslagen aan het oefenen. En voor mij is dit even me-time. Op een gegeven moment hoor ik: Mama, kom eens kijken? Ik loop de bad...