Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Esther | Lastige kwesties (1)

Lastige kwesties (1)

di 16 mrt 2010, 09:33 | door esther_vuysters | 28 reacties

Vandaag wil ik het hebben over (de problematiek rond) het zebrapad.

Lastige dingen. Zebrapaden. Vooral omdat ik nooit goed weet hoe ik ze moet oversteken. “Is toch niets aan?!” hoor ik je denken. “Gewoon de strepen volgen.” Ja. Maar de psychologische druk van de die strepen is gróót. En dat maakt oversteken op een zebrapad een buitengewoon complexe aangelegenheid.

Het begint al wanneer je het zebrapad nadert. Op de één of andere manier zal je de automobilisten duidelijk moeten maken dat je wilt oversteken. Veruit de beste manier om dit te doen is doelbewust op het zebrapad af te stappen en tegelijk de blik van de automobilist te vangen. Pas echter wel op. Een onderzoekende blik komt vaak agressief over. Vooral moeders met (kleine) kinderen hebben nog wel eens de neiging tot vooroordelen. Die kijken al kwaad voordat de automobilist ze überhaupt gezien heeft. Tref je een verkeerde automobilist (die te laat is voor een afspraak) dan kan een verkeerde blik tot visuele oorlog leiden. Op zo’n moment wordt het zebrapad gevaarlijk.

Wanneer je gereed staat om over te steken zijn er twee mogelijkheden; de naderende auto stopt of de naderende auto rijdt door. In het laatste geval kan je de auto boos nakijken maar daar win je verder niets mee. Concentreer je dus op het eerste geval; de auto stopt. Dan zal je moeten gaan nadenken over hóe (en vooral, in welk témpo) je gaat oversteken. Voor die gedachte heb je precies drie seconden. Daarna raakt de automobilist geïrriteerd en begint te toeteren. Persoonlijk heb ik altijd sterk de neiging om op een holletje naar de overkant te gaan. Dit om de automobilist niet teveel te hinderen. Ik weet echter uit ervaring (ik zit ook wel eens achter het stuur) dat zoiets er compleet debiel uitziet. Vooral als het holletje gepaard gaat met zo’n verontschuldigend (glim)lachje. Niet doen dus.

Maar. Gewoon rústig oversteken is best lastig. De automobilist volgt je met zijn ogen (dat recht hebben automobilisten op de één of andere manier) en probeer dan maar eens ontspannen te lopen. (Ik moet altijd mijn uiterste best doen om nonchalant en met een air van ‘doet me niks’ over te steken.) En al die tijd dat ik dan met samengeknepen billen over dat zebrapad hobbel, zit die automobilist naar me te staren. Sommige mensen reageren hierop door extra langzaam te gaan lopen. Niet doen. Als je de automobilist tegenkomt in een volgend leven krijg je er alsnog ruzie om. Vaak helpt het om je op de strepen van het zebrapad te concentreren. Waak er echter wél voor dat je niet gaat streephoppen. (“Ik mag alleen op wit. Als ik op zwart stap, gebeurt er iets ergs.’”) Je komt dan over als een gestresste dwangneuroot en dat is erger dan het holletje.

Halverwege het zebrapad sta je voor een nieuw dilemma; ga je de automobilist groeten (en bedanken) of blijf je strak naar de grond kijken. Naar de grond kijken is veilig, maar erg nederig. De vraag is of je zo wil overkomen. Kijk je de automobilist aan zonder te groeten, dan is dat arrogant. Ik doe meestal iets dat hier tussenin zit. Eerst strak naar de grond kijken vlak voor ik aan de overkant ben een snel knikje met een lach. Hij heeft me tenslotte niet platgereden en dat is best aardig van hem. Een hand opsteken doe ik nooit. Ik vind dat nogal overdreven. Ik heb niet met hem geknikkerd.

Eenmaal aan de overkant moet ik altijd even bijkomen. Ik zet mijn handen op mijn knieën en adem diep in. Achter me raast het verkeer door.

Zouden hier zelfhulpboeken voor bestaan?

Weblogs| Voordeel membership

Reacties

Reactie plaatsen

di 16 mrt 2010, 09:53 | door Margje je blogbuuv die niet ingelogd is
Proest
di 16 mrt 2010, 10:13 | door Oliebol
Zucht...... mijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Een episode is afgesloten. Na vandaag zal ik geen zebrapad meer kunnen nemen zonder aan dit stukje te denken. Heb je enig idee hoe die automobilist naar je kijkt als je oversteekt met een stompzinnige grijns op je gezicht?
di 16 mrt 2010, 10:17 | door esther_vuysters
En weet je wat het mooie is, Oliebol, er komen straks nog meer Lastige Kwesties. Binnenkort kan je niet eens meer een kop koffie drinken zonder aan mij te denken.
di 16 mrt 2010, 10:19 | door Floor84
Je slaat de spijker op z'n kop!
di 16 mrt 2010, 10:32 | door Oliebol
IEK!! Het is een plaag! Nou kom maar op dan, ik ben er klaar voor. (Maar eerst neem ik nog gauw een Esthervrij kopje koffie!)
di 16 mrt 2010, 11:29 | door Peetje's blog
Mijn Piet is echt een die-hard , die steekt gewoon over want ze/auto’s moeten gewoon stoppen dat is de regel! Hoe vaak ik niet piepende banden en getoeter heb gehoord…stond ik weer met een hartverzakking aan de nog te overstekenkant en Piet breedlachend aan de overkant! En die automobilist natuurlijk nou trien steek over joh…..zebrapaden het is en blijft een avontuur
di 16 mrt 2010, 11:29 | door Hood
Kwestie van op je strepen staan.
di 16 mrt 2010, 12:05 | door sbb
ik vind het zoooo gaaf dat jij uit alles een blogje kunt schrijven...ik zou hier nooit aan denken en nu ik het lees denk ik "JAAAAA!!!"...geweldig weer!
di 16 mrt 2010, 13:12 | door PetraNM
Ik vrees dat je dat boek zelf moet gaan schrijven.. Maar dat moet geen probleem zijn toch?
di 16 mrt 2010, 13:46 | door esther_vuysters
Ben ik nou zo dom dat ik mijn eigen blog niet snap? Wat bedoe je Petra?
di 16 mrt 2010, 13:46 | door esther_vuysters
O... dat zelfhulpboek. Sukkel ben ik.
di 16 mrt 2010, 15:27 | door FH
Het zebrapad zal nooit meer hetzelfde zijn... Ik hoed me voor je stukjes de komende tijd
di 16 mrt 2010, 17:31 | door marionh
Leuk stukje!

Ik ben dus het type automobilist dat altijd stopt bij het zebrapad, zeker voor kinderen en moeders/vaders met kinderen in de kinderwagen of aan de hand, maar ook voor fietsers op rotondes, ook bij rotondes waar ik gewoon voorrang heb.

Ik ben een voetganger die snel overhuppelt om het verkeer zo kort mogelijk te hinderen. Ik bedank de automobilist ook altijd door mijn hand op te steken, vind ik niet meer dan normaal.

Ik heb er dus echt een hekel aan als ik (als automobilist) stop voor iemand om die over te laten steken, dat die persoon strak voor zich uit kijkt en er geen glimlach of bedankje vanaf kan. Gelukkig komt dit niet zo vaak voor.
di 16 mrt 2010, 17:40 | door Muts
Volgens mij heeft alleen de nederlandse automobilist zo weinig respect voor zebra's. In Oostenrijk hoef je maar in de richting van een zebrapad te lopen, en hup, het verkeer aan beide kanten staat keurig stil. Echt opvallend!
di 16 mrt 2010, 17:49 | door Romy_
Met het oversteken van een zebrapad heb ik niet zo veel moeite. Wel vind ik het groeten van de buschauffeur een lastige kwestie. Het komt zo vaak voor dat ik mijn aardigste glimlach opzet en niets anders dan een chagerijnige blik terug krijg. Ik heb het mezelf inmiddels dan ook verboden het nog eens te doen. Maar misschien ligt het wel gewoon aan mij en ben ik te snel gekwetst .
di 16 mrt 2010, 17:49 | door esther_vuysters
Nou, ik Frankrijk staat zebrapad synoniem voor 'zo hard mogelijk gassen' hoor! Tenminste, dat idee heb ik altijd.
di 16 mrt 2010, 19:30 | door Marlieke
Ik zal mijn zebragedrag grondig moeten herzien. Ik hol, knik, lach en zwaai. Helemaal verkeerd dus. Woensdagmiddag ga ik altijd even "het dorp" in en zal onvermijdelijk per zebra de drukke weg over moeten. Ik print je blog uit en bestudeer hem nog eens ter plekke vóórdat ik oversteek. Enne......voorlopig even geen blogjes meer van jou, vrees dat mijn leven onnodig ingewikkeld gaat worden!
di 16 mrt 2010, 19:57 | door Miriam (Bilbao)
Hier is het ook nog eens een kwestie van nummerplaten kijken (hoewel dat nu met de nieuwe steeds moeilijker wordt want je kunt niet meer zien waar ze vandaan komen). Staat er een "BI" (Bilbao) voor het nummer: dan moet je net als Piet van Peetje gewoon oversteken en maar hopen dat ze stoppen (wel uit je ooghoek in de gaten houden of hij/zij dat ook inderdaad doet, voor het geval dat een eindspurtje gewenst is), of inderdaad met een straffe blik de bestuurder aankijken. Staat er een "SS" (San Sebastian) voor: kan je gewoon oversteken, die stopt wel!
Je ziet, zelfs verschil per land is mogelijk en er zit maar zo'n 100 km tussen!!
di 16 mrt 2010, 20:03 | door Kiki
O, dit is zo'n geweldig herkenbaar blogje. Ik had het zelf niet beter kunnen omschrijven maar goed, daarom schrijf ik ook geen blogjes ik denk altijd precies hetzelfde: ik probeer altijd zo nonchelant mogelijk over te steken haha. Gisteren had ik zo'n dag dat ik me aan alles en iedereen irriteerde dus ik moet eerlijk bekennen dat ik toen op het zebrapad 2 automobilisten heb uitgefoeterd zeker wanneer ik met 1 kind loop en de ander in de wagen vind izesat moeten stoppen. Vooral als ik al een tijdje sta te wachten.
di 16 mrt 2010, 20:07 | door Kiki
Isesat=ik dat
di 16 mrt 2010, 20:17 | door moppiepop
Oh, ik doe het dus ook altijd verkeerd. Ik (glim)lach en steek mijn hand op, en "huppel" naar de overkant. Dus met andere woorden, ik loop voor joker, ik ga het dus echt niet meer doen.... als het lukt. Vanmiddag deed ik het weer en ik moest meteen aan jou denken.
Wat jij zegt over zebrapaden in Frankrijk, dat is in Italie ook, ze rijden gewoon door die gasten.
Ik ben nu al benieuwd naar lastige kwesties 2.
di 16 mrt 2010, 20:21 | door Celesta aka CBL
Esther, het gehele wegennet van Frankrijk staat synoniem voor 'zo hard mogelijk gassen'.
di 16 mrt 2010, 21:40 | door Sox
ha, herkenbaar. ik heb alleen vaak geen tijd om over het tempo na te denken; het zebrapad dat ik het meeste oversteek, is bij school en dan moet ik meestal 1 of 2 koters meenemen/meesleuren. langzaam lopen doe ik dus toch wel en zwaaien zit er niet in, want ik heb er dan 1 of 2 in de houdgreep. Soms steek ik een duim op, als me dan tenminste niet één van de monsters me ontglipt.
wo 17 mrt 2010, 00:21 | door Laura de Vlinder
Zojuist nog een zebra "alleen op wit" overgestoken..
wo 17 mrt 2010, 08:02 | door Marjolein
Ik heb nog iets voor je tutti frutti:

Na een aankondiging van een afdelingsoverleg komende week, volgde de toevoeging: "Dit mede op het oog van volgend jaar!" en dat op een communicatieafdeling, ha ha!
wo 17 mrt 2010, 09:35 | door DeniseM
Hoorde gisteren nog iets over dat heel veel Nederlanders last hebben van dwangneuroses..
wo 17 mrt 2010, 09:54 | door esther_vuysters
Ja! Stond vandag in de krant, ik las het ook.

Leuke tutti Marjolein

@all; dank voor je (h)erkenning.
wo 17 mrt 2010, 19:08 | door ErnaErna
Geweldig stukkie Esther. Neem hem voortaan ook mee onderweg. Verheug me op je volgende lastige kwestie. Liefs

Reageren op dit artikel

* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.

Over Esther

Esther Vuijsters (38) houdt van haar blog.

En van grapjes (die niet iedereen altijd even leuk vindt). En van boeken. En van haar man (Paul, 41) en haar kinderen (Lizzy van 9 en Annabel van 6).

En van … van alles eigenlijk. Ze houdt vooral van houden van. Van uitslapen, van een lekkere latte macchiato, een prosecco, een leuk verhaal, knuffels, een gesprek met een soulmate, een middagje winkelen, nieuwe schoenen, theedrinken met een vriendin, haar werk, sneeuw in het donker, verse bloemen, een verrassing, versgebakken brood en… eigenlijk houdt ze gewoon van het leven.

Geregistreerd op	ma 13 mrt 2006, 16:28
Woonplaats	Amersfoort
Beroep	Financieel adviseur/ Columniste
Interesses	Taalkundig Tutti Frutti
Blog gestart op	vr 31 mrt 2006, 22:43
Totaal berichten	1855
Blogleeftijd	2142 dagen

Meer blogberichten van Esther

Overzicht van alle blogberichten van Esther

Laatste blogberichten

Een beetje schuim
vr 10 feb 2012, 15:27 | door MachteldL | 6 reacties

Ik lig heerlijk in de aangrenzende kamer tv te kijken terwijl Olivia in bad zit te bubbelen. Ze doet niets liever en is dan zo'n drie kwartier zoet aan het spelen en haar zwemslagen aan het oefenen. En voor mij is dit even me-time. Op een gegeven moment hoor ik: Mama, kom eens kijken? Ik loop de bad...
Koepoes heeft het beter voor e...
vr 10 feb 2012, 14:43 | door Margjes_blog | 8 reacties

Het is dat ik moet werken. En dat die verwarming echt niet breed en sterk genoeg is. Maar anders zou ik ook wel wel net als Koepoes.... :-) (een reactie op het blogje van Susanne!)