Pedagooglen

Onze kinderen zijn echte 'digital natives' (mmm, cursief wil niet bij de reacties ...), maarja, wij hebben de dino's nog meegemaakt

Precies, dat was nog eens een tijd. Bijna net zo spannend als de tijd van de Rozenkruisers, een paar jaar later. Kijk, dat hebben wij dan weer als jeugdherinnering.

hahaha zo zat ik laats in onze stamkroeg kwam er een jongen van een jaar of 14 binnen en vroeg of hij even mocht bellen omdat hij geen beltegoed meer had in de kroeg hangt ook nog zo een ouderwetse telefoon met draaischijf en die jongen snapte toch echt niet wat hij moest doen begreep helemaal niks van die telefoon wij hebben dubbel gelegen van het lachen

Zoeen hebben wij ook nog gehad, thuis. Toch waren dat best leuke telefoons. je stopt ze alleen zo moeilijk in je binnenzak.

Mijn zoon van 4 groeit ook al heel mobiel en computerig op.
Maar toch herkend hij in een ouderwets zwart plaatje ( weet even niet hoe dat heet als je een soort schaduw ziet, zoals op een bord om je ogen te testen) van een draaitelefoon dat het een telefoon is terwijl hij zo één nog nooit in het echt heeft gezien.

Ha ha, ik weet zelfs nog hoe het was toen er nog géén telefoon in huis was!! Wij kregen ook zo'n grijs ding toen ik een jaar of 10 was geloof ik, en dat wás een luxe!!!! Een vriendin van me die had toen al telefoon, zo'n loodzwaar zwart geval!!! En zoooo verschrikkelijk oud ben ik nou ook weer niet.

Zei weleens tegen dochterlief van bijna 18 (die gisteren een nieuw mobieltje heeft gekregen omdat de "oude" het niet meer goed deed) dat we toch even ruim 10 jaar geleden niet eens allemaal een mobieltje hadden!!! Waarop zij dan toch heel verbaasd vroeg hoe we dan toch in godsnaam af konden spreken met iemand!!

Mijn moeder heeft er ook nog een staan, voor de sier dan he, hij is van mijn oma geweest en ik weet nog dat wij er vroeger ook een hadden. Sommige mensen hadden er ook een hoesje omheen, van fluweel of zo, kennen jullie dat? Zag er niet echt uit haha. Ja het is voor onze kinderen moeilijk voor te stellen dat je het vroeger zonder mobieltje moest doen....

Ken hij niet?

Bo heeft vorig jaar een speelgoedtelefoon gekregen, zo'n ouderwetse, en die herkende ze natuurlijk niet, ha ha.

Wij hadden er zelf thuis ook zo eentje hoor vroeger, en zoveel ouder als jou ben ik nou ook weer niet (toch, please ?!). Men wat duurde het achteraf gezien lang om dan een heel nummer te bellen, maar het klonk wel leuk qua geluidje en het was ook leuk om met je vinger die draaischijf te draaien!

Kaat, we zullen 'vroeger' ook wel een draaischijf gehad hebben hoor, maar ik herinner me alleen dat bruine toestel (gewoon bruin ook he?!) met die druktoetsen. En dat mijn oma nog zo'n draaischijf had toen bijna niemand er meer zo-een had...

Maar dat geluidje achter zo'n schijf inderdaad... dat weet ik nog zo goed...

Daan, moest erg om jouw verhaal lachen! Zie het voor me.

Ik zou, voor de sier, weer wel zo'n oud toestel willen hebben, zo'n echte bakelieten telefoon zonder hoorn maar met zo'n soort lege WC rol waarin je dan moest praten .

Niet alleen het geluid van de draaischijf, maar ook dat van je nagels (als je die op lengte had, tenminste).
Brrrr, kreeg altijd kippenvel als mijn nagels de telefoon raakten tijdens het draaien. Net als nagels op een schoolbord - ook zo vreselijk...

... nu herinner ik me ook ineens weer dat ik dan de achterkant van een potlood gebruikte om het nummer te draaien. Dus geen vinger in de draaischijf steken, maar een potlood. Weet nog dat onze thuistelefoon daardoor allerlei cirkelvormige krassen had

Ik was laatst bij - vervangende - tandarts voor een pittige ingreep en die tandarts had ook nog zo'n telefoon staan. Ik maakte me daardoor wel wat zorgen over de naderende behandeling én de instrumenten waarmee hij zou werken.

Gelukkig viel het mee.

Goed stuk! Vond het zo gek dat mijn oppaskindjes een aantal jaar geleden niet wisten wat een cassettebandje was.
En ik weet nog goed dat mijn vader een mobiele telefoon kreeg (wat een bakbeest!) of er thuis een computer kwam (maar nog geen Internet. Encarta in plaats van Google...ken je dat nog?)

Oh ik hou van dit soort stukjes. Zal ik je nog wat inspiratie geven: Commodore 64 als eerste (spelletjes)computer waar je spelletjes op cassettebandjes speelde, de floppydisk, WordPerfect (shift F7 was printen, ik weet het nu nog), de typemachine met Tipp Ex. Kermit (weet niet helemaal of het zo heette, maar het waren punten langs bijv. de kant van de weg waar je mobiel kon telefoneren. De tijd dat je wel mobiel kon bellen (maar dat was ook weer niet leuk omdat bij niemand nog zo'n ding had), maar nog niet kon sms' en.

Op 't werk hadden we het pas over acceptgiro's. Een jonge collega vroeg: O ja, die moet je toch invullen en dan naar de bank brengen? Voelde me idd ook heeeel oud!

Laatst moest een jongen van mijn werk een boekverslag voor school maken. Ik vroeg hem wanneer hij naar de bieb wilde fietsen om een boek te lenen. Hij keek mij stomverbaasd aan. "hoezo naar bieb gaan, je kunt die informatie gewoon van internet afhalen en dan knippen en plakken" Voegt ie er ook nog even fijntjes aan toe, dat ik toch echt wel oud ben.

eerst draaiden wij ook...daarna drukken en gelukkig op een gegeven moment ook draadloos, want je wilde niet pontificaal midden in de huiskamer al je geheimen bespreken met je beste vriendin die je net daarvoor nog 3 uur achter elkaar gezien en gesproken had...ja, dat waren nog eens tijden!

en nog als aanvulling.....
kan je het je überhaupt nog voorstellen dat je 'vroeger' op vrijdag na moest denken wat je van plan was en dan bij de bank geld moest opnemen voor het weekend of veeeel cheques moest gebruiken voor grote aankopen?
en voor de vakanties had je dan travellercheques. Nu pinnen we ons een ongeluk.
Ik denk dat economie hier toch ook wel bij vaart omdat je veel minder bedenktijd hebt en impulsinkopen kunt doen.

Heerlijk om te lezen. Had ook een commodore 64! Dat was echt 'cool' een dan balen omdat het cassettedinges halverwge het laden afhaakte!

Ik kan me ook nog de eerste mobiel herinneren (van mijn vader) een ontzettend bakbeest, niet te geloven.

Op de camping: naar de receptie lopen om te kijken of er 'telefoonberichten' voor je waren. De kroeg bellen om door te (laten) geven dat je iets later zou zijn.

Ik kan me zelfs nog herinneren dat onderwijzers rookten in de klas, lage school was dat. Bizar!

Laats hadden wij een jonge jongen op kantoor om naar ons netwerk te kijken, zegt hij: "Wat is dat joh? Het lijkt wel een typemachine!" En dan op zo'n manier vol ongeloof alsof hij nog nooit eerder buiten het museum om zo'n apparaat had gezien... Het was ook een typemachine, we gebruiken hem als er iets in een contract aangepast moet worden.

Geweldig die telefoons! Inderdaad wat veranderd alles snel.
Ik werd gister nog met grote ogen aan gekeken dat ik op de MAVO had gezeten, 'bestaat dat nog??' vroeg die jongen, nee, ik ben alweer 10 jaar van school af, klinkt ook al zo oud...

En tóch mis ik die grijze telefoons met draaischijf, de hoorn paste zo lekker aan je oor! Ik heb er nog wel een op zolder staan, maar geen idee of 'ie het nog doet met alle moderne kabels etc.... Weet je wat ook gek is? Dat m'n buurjongen van 11 ook erg van Green Day houdt... Ik was in de jaren '90 enorme fan (vind het nóg goeie muziek, maar kon qua leeftijd z'n moeder wel zijn...)

O, geweldig dit en inderdaad, hij lag zo lekker aan je oor maar ik weet ook nog wel hoe ik me voelde toen ik m'n eerste mobiele telefoon kreeg, geweldig dat je daarmee gewoon kon lopen en niet aan een snoer "vastzat"

Ik weet nog toen ik als een van de eerste in de klas mijn mobieltje voor mijn 18e verjaardag kreeg (1998) en opeens paar dagen later kreeg ik een envelopje op mijn scherm. Ik moest ik gebruiksaanwijzing kijken wat het allemaal betekende! En ja! Dat was mijn eerste SMSje!!!!!

Ben redelijk van deze generatie (27, piep toch ), mijn eerste mobieltje kreeg ik toen ik net studeerde (volgens mij was ik een jaar of 16), ik was één van de eerste geloof ik en iedereen vond het schandálig dat ik met een telefóón op school rond liep, na jaaaaahhhh zeg! Nog geen half jaar later hoorde je elke minuut ergens op het schoolplein wel zo'n ding af gaan. Ik was dus gewoon heel erg vooruitstrevend

Overigens kan ik me de eerste gsm van mijn vader ook nog wel herinneren, eigenlijk heette dat toen volgens mij een autotelefoon. Die enorme kast moest je in je auto zetten, met zo'n groot krul telefoonsnoer er aan en als mijn vader dan de auto uit stapte, moest dat hele gevaarte mee, volgens mij zat er zelfs een handvat aan, je droeg het net zoals een koffer, haha!

Ben overigens ook echt van de Game Boy generatie, jawel, de eerste! Zo'n grijze met paarse knopjes en ietsje later de gekleurde, ik kreeg een gele, als een kind zo blij was ik! En ik kan me nog herinneren dat we opeens internet kregen, onwijs traag als je het vergelijkt met nu, maar er ging een wereld voor je open. Of opeens met e-mail werken, ook zo apart!

Heerlijk, dit. Je stukje bedoel ik. En alle herinneringen die het oproept.
De dag dat wij thuis ook zo'n (draaischijf)telefoon kregen herinner ik me nog zo goed! Mijn vader had er al een plankje voor aan de muur bevestigd en het nummer had ik al uit mijn hoofd geleerd. Maar naar mijn gevoel duurde het eeuwen voor de telefoon werd aangesloten (paar weken?).
DE dag dat de telefoon kwam, ging ik met een blij gevoel naar school en heel de dag wist ik: vandaag gebeurt het!
Toen ik thuiskwam, stond het toestel inderdaad op het plankje. We konden gebeld worden! Zelf bellen? Ben je gek, dat vond mijn vader niet goed.

Oh, ja, het eerste mobieltje dat ik zag, was in een haven. Er zat een man op zijn boot te bellen. Nou ja, zeg! Dat vonden wij belachelijk. Tot even later een bezorgdienst zijn Chinees eten aan boord kwam brengen.

Internet, ook zo geweldig. Je druk maken om de telefoonrekening omdat je inbelde met een modem en er juist zoveel te ontdekken viel.
Nog maar 11 jaar geleden (relatief kort, toch?) kreeg ik de eerste kabelaansluiting in Brabant. Kon ik de hele dag online zijn en urenlang op ICQ hangen (de voorloper van MSN), al was het alleen maar om mijn vrienden jaloers te maken die na een paar berichtjes de verbinding moesten verbreken.

Zucht.

Had het toevallig vorige week over tv's: ik weet nog dat we vroegah thuis een zwart-wit tv hadden en wauw! toen kregen we een kleurentv!!! En dat er alleen 'net 1' en 'net 2' ( of ned 1 en ned 2) was.... Tjonge dan voel ik me echt als of ik net als mn opa en oma een hele technische evolutie achter de rug heb... (ben pas 37, dus wie weet wat ik allemaal nog ga mee maken!)
Leuke reakties trouwens van iedereen!!

Vooral op het werk veel lol met de oude bakeliet telefoon door de "Direktbank" reclame na te doen. Met de zijkant van de hand op de hoorn slaan, net naast het snoertje. Kon je zo de Hoorn opvangen in de lucht. Hilarisch als dan een collega verkeerd sloeg (midden van de hoorn) en zijn hand bezeerde. Want die dingen waren kneiterhard.

Leuk, die herinneringen aan die techniek van vroeger. Zo'n oude telefoon met draaischijf hebben wij ook gehad, bij ons hing hij aan de muur. We voelden ons de koning te rijk, als één van de eersten bij ons in de straat. Onze buren kwamen wel eens bellen en legden dan steevast een kwartje neer.

Het werkwoord googlen klopt overigens niet. Op het werk heb ik het boekje "ik googel, jij googelt/T. den Boon". Ik heb het er even bijgepakt en ja, het hele werkwoord is googelen (googelde, gegoogeld). Ik dacht dat jij als taalliefhebber dit wel zou willen weten!

Leuke reacties allemaal hoor!

Marlieke, googlen is uit het 'witte boekje' en die 'mag' ook. Ik wist het ook niet zeker dus ik had het al opgezocht via 'onze taal'.

Ja inderdaad Esther, het witte boekje. Dit maakt de mogelijkheden om de spellingsregels te gebruiken wat ruimer en kun je zowel googlen als googelen gebruiken. Wij mogen het hier niet gebruiken omdat we ons aan de officiële "groene" regels moeten houden. Het is een taalkundig niemandalletje, de inhoud van je stukje is veel leuker! (En nu gauw het volgende stukje lezen, zag net dat je alweer een nieuw geplaatst hebt).

O ja Karin: ICQ. Dat heb ik ook nog 'gedaan' met zo'n bloemetje als tekentje wat dan allemaal kleurtjes kreeg wanneer je aan het verbinden was, whahahahahahaha.

Een beetje off topic maar toch ook niet: een stagiaire bij ons op kantoor is gisteren geslaagd voor zijn rijbewijs. Hij mopperde dat hij het zo belachelijk vond dat hij een week op zijn pasje moest wachten. Waarop ik zei: 'ik kan me toch herinneren dat ik hem meteen mee kreeg', wat een collega beaamde. Waarop hij (18) verbaasd riep: hebben jullie nog zo'n roze papiertje dan? O ja, die hadden ze 'vroeger'. Nou, toen voelde wij ons heeeeeel erg oud terwijl wij allebei 27 zijn

Gelukkig mag ik hem dit jaar verlengen en krijg ik dan ook ein-de-lijk een pasje Hoor ik er ook weer bij whahahaha.

Heeft even niets met oude uitvindingen te maken, maar wel een mooi voorbeeld van hoe snel alles tegenwoordig toch ook gaat.

En echt, 'vroegah' vond ik zo slecht nog niet!!!