Reageren op dit artikel
** HTML niet toegestaan.
Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
"Ken je 't al?" vraagt ze aan me. Ik schud 'nee' en voor ik het weet heb ik een laptop op schoot en zie ik mezelf. In het vierkant boven me zit ook iemand achter zijn laptop.
"Hi!" verschijnt er in beeld. Schrik me dood. Wie is hij en ziet hij me nu? Aan zijn plotselinge glimlach te zien wel. In paniek druk ik op ‘next’.
Een dame zit tegenover me. Weer next. En weer. Ah deze is wel grappig. Hij heeft een snor op zijn handen getekend en wordt in ene een soort Salvador Dahli. "You funny", vertel ik hem. "I try to be" verschijnt op t scherm. "Where are you from?" typ ik.
Maar dan vindt mijn vriendin het te lang duren en drukt op next. Voor ik t weet verschijnt er een piemel in beeld! Open en bloot. Daar, voor mijn neus. Wit en klein. Oeh nu ook een hand... Hand aan de piemel. 'Ahhh! Next! Nextnextnext..' schreeuw ik in paniek tegen mijn vriendin.
En nu verschijnt er iemand die op het punt staat iets of iemand te beroven. Voor me heb ik een man compleet met bivakmuts en zonnebril op. Next! Ahhh nee, weer een kruis! Het zaakje zit gelukkig nog wel verborgen achter een klein glimmend rood broekje, maar ik weet niet hoe snel ik weer op next moet klikken.
Pfff ben er klaar mee.. Snel geef ik mijn vriendin de laptop weer terug. Vermoeiend zo'n vijf minuten ChatRoulette.com. Even bijkomen van al dat vreemds.
En dan misschien vanavond weer...






Als single zat ik boordenvol met verhalen en had de behoefte deze op te schrijven en online te delen. Die behoefte is er nu minder. Of het komt doordat ik sinds kort een vriendje heb weet ik niet. Wel weet ik dat er iets anders voor in de plaats is gekomen: een fotoblog. Iets meer beeld, iets minder tekst.