Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Denise | One night stand

One night stand

One night stand

Met mijn witte winterhoofd spoedde ik me naar de Multivlaai. Twee kinderen tegelijk in bed (een unicum) en Pier met een klus in de gang bezig, dus toen ik onderweg langs de zonnestudio’s op de Fred fietste, dacht ik: weet je wat, ik glip gewoon even naar binnen. (Ja, ik weet het, het is slecht, maar o, wat had ik er een behoefte aan. En als ik het plan komt het er toch niet van).

‘Zit er nog wat op?’
Ik was zeker twee jaar niet geweest, maar het pasje zat nog steeds in mijn portemonnee.
Ze haalt het kaartje door de gleuf.
‘Drieëntwintig vijftig!’
Ze is haast nog verbaasder dan ik.
‘Is er nog iets vrij?’
‘Alleen een gezichtsbruiner.’
‘Doe die maar dan. Kan dat?’ (Nooit gedaan, maar beter iets dan niets).

Mijn kleren kunnen aanblijven en toch voel ik de ‘zon’ op mijn gezicht. De warmte. Even niks.
Het is goddelijk. Tien minuten in het paradijs.

Ik leg het brilletje op het daarvoor bestemde plankje en kijk in de spiegel. Mijn decolleté is rood. Ik zie de lijn lopen. Oeps. En of ik er nu beter uit zie dan daarvoor valt nog te betwijfelen, maar het heeft zijn werk gedaan zullen we maar zeggen.

Nog heerlijk nagloeiend stap ik met mijn verhitte hoofd het hokje uit.
En dan zie ik hem: de one night stand. ‘Mijn’ one night stand. (De enige die ik ooit gehad heb, geloof ik, dus hé, zo’n sloerie ben ik nou ook weer niet hoor.)

Goed. Daar stond hij dus. Uit een vorig leven. Bij de drankjesautomaaat. Voorzien van een briefje (de automaat, niet hij): ‘Vul uw vochttekort weer aan.’
Wegduiken kon niet meer.
Hij zag me.
‘Hai!’
‘Hai! Hoe is het?’

Het was zeker tien jaar geleden, na een feestje in Greve. Ik was vrijgezel. Woonde nog bij de Leyweg. En werkte bij NBBS-reizen. Het was al laat. Hij ging met me mee. Alsof dat vanzelfsprekend was. En ik zette hem ’s ochtends weer op de tram. Alsof ik dat altijd zo deed.

Ik was er niet zo in thuis, in hoe zoiets dan gaat, maar heb geloof ik wel koffie gemaakt. En misschien ook wel een ontbijtje. Het was niet zo’n ‘hier-moet-je-je-kapot-voor-schamen’-one-night-stand. Niet zo’n ‘maak-dat-je-wegkomt’-nacht. Het was gewoon zoals het was. Leuk voor een keer. En we zeiden elkaar daarna nog wel eens gedag.
Totdat ik hem een tijdje niet meer zag. Hij ging naar Amerika (of was dat een smoes?) en ik had huis en baan opgezegd en vertrok naar Thailand. Voor onbepaalde tijd, misschien wel voor goed.

Tien jaren gingen voorbij en nu was ineens zijn tweede kindje in aantocht. Een eerste had hij inmiddels ook al gekregen. Net als een vrouw.
Ook hij had dus niet stilgezeten. De one night stand ook in de luiers. In de wereld van ‘Oei ik groei’.

Ik vertel over Bo en Jippe. En dat ik voor VrouwOnline schrijf.
Vanaf de leestafel prikken ogen in mijn rug. (Er zal toch niet net een lezeres van mijn blog zitten?)
Ik noem de site. Hij vindt het leuk.
‘Dan kan … eens kijken.’
(Hij noemde haar naam, maar ik weet het niet meer.)

‘Dus vrouw… on… line…,’ spel ik bijna. ‘En dan ‘blogs’… en dan zie je allemaal vrouwen, en dan ‘Denise’, als je dat nog weet.’ Ik lach erbij.
‘Ja, dát weet ik nog wel hoor!’

En ineens krijg ik het benauwd. (Oei, ik gloei).
Want, shit, hoe heette híj nou ook al weer?
(Als hij het maar niet vraagt...)
Weer kijkt er iemand van de leestafel op.
We lachen wat, maar toch een beetje ongemakkelijk, zoals dat dan gaat.
Hij vraagt het niet. Fieuw.

Het is vier dagen later. Nog steeds pijnig ik mijn hersenen met de vraag hoe hij ook al weer heette. (Dat krijg je van die nachten van tegenwoordig…).
En schaam me. Want het was echt een aardige jongen. Waarover ik ook nog wel een grappig detail van die nacht weet te herinneren. Maar dát houd ik maar even geheim.

Mocht zijn vrouw dit lezen: leuk dat je de blog gevonden hebt. Misschien zien we elkaar nog eens in de speeltuin op het Frederik Hendrikplein.
Ik wens jullie veel geluk toe! En veel sterkte. Want een tweede erbij is bést een beetje pittig.
En de groetjes aan… (ik kom er nog wel op).

‘Oei ik gloei’ was trouwens ook een leuke titel geweest…


Reacties

Reactie plaatsen
  • En nee, ik ben het niet, op de foto.

  • esther_vuysters

    Leuk stukje! Verwachtte half en half dat de lezeres bij de tijdschriften nog ging 'inbreken'. En inderdaad: Oei ik gloei! grin

  • DeniseM

    Ja, die had ik er, als ze geen functie had in het stukje, misschien beter weg kunnen laten.
    Of nou ja, misschien openbaart ze zich nog. (Hmm, dat zeg ik verkeerd volgens mij, maar ik kom even niet op het woord. Eh... ontmaskeren?).

  • DeniseM

    Zie nu dat het niet 'Blogs' is maar 'Weblog'. Dus of ze het vinden kan...
    O, en dat je dan nog naar 'Overzicht Blogberichten' kunt gaan. Hmm. Dat bedenk je zelf niet zo gauw. Dus of ze deze pagina van mij vindt betwijfel. Daarom zijn visitekaartjes nou zo handig, met de directe link: http://www.vrouwonline.nl/weblog/webloggers/1881/denisem
    Moet ik toch maar weer eens gaan maken...

  • Zou grappig zijn als je via deze weg te weten komt hoe hij nu ook alweer heette, leuk stukje!

  • Wat een leuke blog weer en ik vind het zo leuk alle plekken waar jij in Den Haag komt, daar kom ik ook vaak dus dubbel zo leuk en daardoor kan ik het me helemaal voorstellen. Misschien kom ik je wel eens tegen in het speeltuintje op het Frederik Hendrikplein. Maar voorlopig denk ik niet met dit weer, bah. Ben benieuwd of je er nog achterkomt hoe hij heet. Zou leuk zijn!

  • Margjes_blog

    Grinnik.
    Zijn vrouw komt vast lezen. Maar of ze dat laat merken en zijn naam door gaat geven is een tweede smile

  • Ben benieuwd wie het was!!!!!!! Ken ik hem?? Zal wel niet?

  • Nah, ik geloof echt niet dat hij zijn vrouw gaat vertellen dat hij jou is tegengekomen.

  • Mamaloena

    Jij bent echt een BNér geworden, dat je je zelfs al gaat afvragen of degene aan de leestafel misschien een lezer is tongue laugh

  • grin ik zie het gesprek bij hem thuis al helemaal voor me.

    "Schat je raadt nooit wie ik vandaag tegenkwam. Zegt zij: " Was het een ex- collega misschien, of een oude schoolvriend"? Zegt hij: "Nee joh, ik zei toch al je raadt het nooit. Ik kwam een one-nigth-stand van een jaartje of 10 geleden tegen. Ze heeft een webblog op Vrouwonline.nl, is inmiddels ook onder de pannen, 2 kids maar nog steeds een lekker ding hoor, we hebben samen koffie gedronken". KLETS (bovenop zijn gezicht) "he waarom doe je dat nou? Ik heb toch helemaal niets verkeerds gedaan".

  • lieke-redactie

    haha leuk stuk! Je staat ermee in onze nieuwsbrief die morgen wordt verstuurd! tongue rolleye

  • DeniseM

    @ Lieke: hé, wat leuk!! ('Leuk stuk' ha ha).

  • DeniseM

    @ Jobje: ik weet het nog steeds niet...
    @ Kiki: ja, dat is extra leuk hè? Ben er gisteren weer geweest met Bo, in de speeltuin bedoel ik, maar ik ben nu stiekem toch een beetje bang dat ik hem weer tegenkom.
    @ Margje: wie weet... Hmm, arm 'meisje', boordevol hormonen ook nog.
    @ Nat: aargh, daar denk je bij het schrijven van zo'n stukje dan niet bij na hè? Dat familie ook mee leest. En dat jij dus dingen weet die je voorheen niet wist. En mama ook, ha ha. Nou ja, ik ben ook maar een mens. En nee, je kent hem niet.
    @ Toaske: nee, denk je van niet? Moet kunnen toch? Ik bedoel hij was vrijgezel, ik was vrijgezel, hij kende haar (neem ik aan) nog niet, het was ver voor haar tijd en dat hij van uitgaan hield zal haar ook niet verbazen. En dat zoiets dan gebeurt is ook geen héél vreemd iets. Bovendien kan hij ook zeggen dat hij mij 'van uitgaan' kende. Toch? Maar goed, als je hoogzwanger bent wil je dat soort dingen misschien helemaal niet horen. En als ik me nu eens in haar verplaats en me voorstel dat Pier me hetzelfde vertelt? Hmm, niet echt héél leuk inderdaad.
    @ Mamaloena: ja, weird hè? Weet je dat ik me soms echt bekeken voel? Dat ik me dan ineens helemaal niet op mijn gemak voel omdat ik niet weet wie mij misschien kent? Ik bedoel, het is al een paar keer voorgekomen dat iemand me van de blog herkende en dat ook zei, dus kun je nagaan wie het allemaal níet gezegd heeft... grrr
    @ Marion: hmm, misschien dat koffie drinken met een ex-one night stand niet zo'n goed idee is als je vrouw hoogzwanger is. Als hij het gevraagd had had ik ook nee gezegd hoor. wink

  • Leuk stukje, Denise!

    Groetjes van een oud-collega (NBBS),

    Jacqueline

  • @ Jacq: hi hi, jij krijgt zeker een melding als er iets over NBBS wordt geschreven? Of was het toeval dat je het las?

Reageren op dit artikel

Naam
E-mail *
Bericht **
rolleyescrygrinsmilelolwinkconfusedsurprisedtongue laughtongue rolleyetongue winkraspberrydowner
grrroh ohred facesickhmmmmadangrykissexcaimquestion   
 
 
* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Denise

Over Denise

Denise Miltenburg (39) houdt van schrijven en reizen. Ze is al ruim vijf jaar blogger voor VrouwOnline en heeft een column in Hip & Hot Magazine, een blad voor de ipad.
Ze barst van de ideeën en van de dingen die ze wil doen, maar verzandt snel in de chaos van alledag.

Denise is single mama van Bo (4) en Jippe (2). Sinds kort woont ze met hen in Scheveningen, waar ze tijdelijk woonruimte gevonden heeft.

Ze heeft veel gereisd en woonde in wereldsteden als Barcelona en Bangkok, maar Den Haag en Scheveningen zijn ook zo gek nog niet!

Typisch Denise: openhartig, ontwapenend, gevoelig, emotioneel, grappig, chaotisch, creatief, anders en lief.
Te herkennen door: haar lange haren en haar glimlach.

Druk met: de kinderen, schrijven, bloggen, heen en weer fietsen en drieduizend ideeën.
Valkuil: maar door gaan en zichzelf kwijtraken.
Minpuntjes: te veel in details treden, perfectionistisch, stresskipje.
Lastig: te veel tegelijk doen, kiezen, helder denken, het hoofd koel houden en zich niks van anderen aantrekken.
Maar kan wel heel goed: dromen, genieten, enthousiast zijn en het kleine waarderen.

Wordt blij van: haar twee schatten van kinderen (van hun knuffels tot hun geklets), reizen, schrijven, bloggen, fotograferen, dansen, lekker eten, picknicken op het strand, terrasjes, leuke tentjes, etentjes met vrienden, lieve vriendinnen, een glimlach, zon, zomer, warmte, zonder jas naar buiten, onweer, plensbuien (als je binnen zit), volle maan, natuurschoon, mooi uitzicht, verre reizen, onbekende plekken, houten huisjes, de zee, de Méditerranée, Den Haag, een goed boek, een fijn gesprek, rommelen in huis met de radio aan, een keer rustig de krant kunnen lezen (wanneer?), boekwinkels, wereldmuziek, reisprogramma's, filmhuisfilms, DWDD, even niks en eindelijk weer Denise zijn.

Drinkt graag: koffie verkeerd en rode wijn.
Houdt ook van: cappuccino, verse croissantjes, knapperige broodjes, hagelslag, chocola, haring, Italiaans, Thais en pittig eten (hoe heter hoe beter).

Allergisch voor: botte, kortzichtige of schijnheilige mensen, onrecht, ruziënde of gillende kinderen, trage computers en andere apparaten die niet meewerken, stof dat altijd te snel terugkomt, bekers die op verkeerde momenten omvallen, vieze koffie, slechte wijn, meloenthee (bestaat er iets smerigers?) en massale ‘blijdoenerij’ (zoals carnaval of in bepaalde programma’s op tv).

Zou soms wel wat meer zoals anderen willen zijn, maar dan was ze vast zo leuk niet.
Wat haar bijzonder maakt, maakt haar ook kwetsbaar. Wat haar kwetsbaar maakt, maakt haar ook bijzonder. En sterk. Stoer zelfs.

Toekomstideaal: twee blije kindjes, een ‘echt’ huis met een tuin (en een bad), en weer meer op reis.

Hoe zal haar leven er over een half jaar uitzien? Waar woont ze dan? Ze weet het zelf ook nog niet! Blijf haar volgen en kom er achter.

(Foto's: Simone Janssen)

Laatste blogberichten

  • Een beetje schuim

    Een beetje schuim

    Ik lig heerlijk in de aangrenzende kamer tv te kijken terwijl Olivia in bad zit te bubbelen. Ze doet niets liever en is dan zo'n drie kwartier zoet aan het spelen en haar zwemslagen aan het oefenen. En voor mij is dit even me-time.   Op een gegeven moment hoor ik: Mama, kom eens kijken?   Ik loop de bad...

  • Koepoes heeft het beter voor e...

      Het is dat ik moet werken.  En dat die verwarming echt niet breed en sterk genoeg is.  Maar anders zou ik ook wel wel net als Koepoes.... :-)          (een reactie op het blogje van Susanne!) 

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers