Reageren op dit artikel
** HTML niet toegestaan.
Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Koffers gepakt, kadootjes gekocht. Sokken, laarzen en sjaals tevoorschijn getoverd onder bewonderende blikken van de kids die zich er al 2 middagen prima mee vermaken; 'Sneeuwman spelen'.
Nog even eten met wat vriendinnetjes, boodschap doen, laatste zwemles. Overal wensen mijn 'nieuwe vrienden' en bekenden ons veel plezier -jij liever dan ik, die kou, brrr!- en krijg ik goedbedoeld advies over alleen-reizen-met-2-kleine kinderen.
Dat advies varieert van 'kop op, zelf rustig blijven dan blijven kinderen dat ook' tot 'het duurt uiteindelijk maar 11 uur en dan ben je er van af'.... Een zetpilletje schijnt wonderen te doen en 1 buurvrouw vertelt doodleuk dat ze een super middeltje heeft, van een Singaporese vriendin met een dochter van 8 jaar. Een soort Roesje... je kind slaapt geheid 8 uur aan 1 stuk!
Nou begrijp ik al die timide en soms bijna apathische kinderen hier, die niet rondrennen, gillen, klimmen en klauteren, die rustig blijven zitten op hun stoel. Die mij met mijn verhitte hoofd telkens het idee geven dat mijn kinderen misschien wel tegen ADHD aanzitten. Gewoon een roesje!
Het spijt me voor alle medepasagiers, maar ik doe er niet aan mee. Wij gaan puur natuur de lucht in met alle actie die daar bij hoort.
P.S. Ik heb wel net een draagbare DVD speler gekocht, want je kan de natuur wel een handje helpen. En die vierkante oogjes trekken wel weer bij, toch?
Sa-wat-dii Kha! Als je de kans krijgt om 3 jaar door te brengen in het Land van de Glimlach, grijp je die met beide handen aan. Arlette blogt over het leven van haar & haar gezin vanuit Thailand.