Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Denise | Duizendste blogje! (Een terugblik)

Duizendste blogje! (Een terugblik)

Duizendste blogje! (Een terugblik)

Het begon ooit met een eerste logje. Inmiddels is mijn duizendste(!) blogje voor Vrouw Online een feit! Wat véél! Een heuglijk moment dus. En wat is er in die duizend blogjes veel gebeurd!

Ik ben er officieel in gaan samen wonen. Heb er twee kinderen in gekregen. Heb erin gelachen, gehuild, geploeterd en gestresst. Ben erin bevallen, bejubeld, benijd en begrepen. Reisde en publiceerde. Ploeterde en piekerde. Observeerde, presteerde en ontbeerde. Verhaalde en verdwaalde. Verbaasde en verdwaasde.

Soms was ik superwoman, dan weer bijna down the drain.
Ik heb mensen verloren. En leren kennen.
Kende twijfels. En trouble. Onzekerheden. Onrust.
Leverde prestaties. Belandde in situaties.
Soms gênant, dan weer hilarisch.

Ik schreef over het leven in de stad. Over Den Haag, mijn buurt en het strand. Over vroeger ook. Over mezelf als kind, maar ook over de middelbare school in de Bijlmer, mijn studie, mijn reizen, en mijn tijd in Barcelona en Bangkok. Over hoe Pier en ik elkaar leerden kennen. Zijn optredens en vliegerij. De verbouwing en het samen wonen. Ik schreef over mezelf en bovenal over de kinderen. (‘De kinderen’. Ik vind het nog steeds niet klinken. Moet er nog altijd aan wennen. Net als aan het woord gezin, dat ik dan ook zelden gebruik. Alsof het iets is van anderen, niet van mij. Ik ben met Pier, heb Jippe en Bo, mijn lieverdjes, het grote geluk in mijn leven, maar kínderen, een gezín? Verrek, het is waar, ik loop tegen de veertig en ik heb een gezín. En dat terwijl ik me nog steeds een ‘meisje’ voel.)
Ik schreef stukjes, oneindig veel stukjes. Uit het leven gegrepen.

Weet je nog? Dat ik op de heetste dag van het jaar, de Vierdaagse zelfs afgelast, naar Pier verhuisde? Dat een voorbijganger dacht dat hij mijn vader was? Hoe we in spanning zaten voor de eerste echo, na een miskraam te hebben meegemaakt? Dat ik tussen de weeën door, terwijl Pier op me stond te wachten om naar het ziekenhuis te gaan, nog een blogje schreef? (‘Het is begonnen en…’) Hoe ik het er als kersverse moeder vanaf bracht? Hoe ik genoot van het op pad zijn met Bo? Hoe ik met de peuterpuberteit omging?
Hoe ik een test de grossesse in Frankrijk kocht en inderdaad weer zwanger was. Hoe jullie me massaal volgden vlak voor de bevalling. Dat jullie steeds weer kwamen kijken, want ‘Zou het al?’
Hoe ik in anderhalf uur beviel. Hoe ik de zorg voor een baby en een peuter combineer.
Heel veel stukjes over het gedoe, maar bovenal over het grote genieten en het geluk dat het moederschap me elke dag weer brengt.

Wat ik tussendoor deed, vooral die eerste jaren. De boeken waaraan ik meewerkte, mijn column in het plaatselijke krantje en de Ikjes die op de Achterpagina van NRC verschenen. De andere plannen en voornemens die ik nog had, maar wat er niet meer van kwam en misschien wel nooit meer van komt. De ‘reizen’ die we nog maakten. Niet meer zo ver als voorheen, maar nog zeker heerlijke herinneringen.

En nog heel veel meer. Van leuke vriendinnen die maar niet aan de man ra(a)k(t)en tot een nieuw soort tampon. Van kontwee en perineum tot plopnavel en linea negra. Van zwangerschapsbeha tot blije doos. Van yoga op telefoonboeken tot twintig maanden borstvoeding. De taal van een tweejarige. Een driftbui in de tram. Situaties in de Appie, in de trein of in Avoriaz. Reünies waar ik heen ging. Gesprekken die ik opving. Boeken die ik las. Cursussen die ik volgde, van zouk tot haptonomie. Opmerkingen van vreemden. Observaties a la Bril. Eten en uit eten gaan. Picknicken op het strand. Leuke tentjes. En heel veel koffie verkeerd.

En het leuke is: je kunt al die stukjes nog teruglezen! Gewoon via deze link: http://www.vrouwonline.nl/weblog/webloggers/1881/denisem en dan onderaan steeds naar de volgende pagina, of via de optie ‘zoeken’ rechtsboven.

Het begon in 2006. VrouwOnline vroeg mij of ik een blog voor ze wilde bijhouden. Leuk! Een eer ook, want dat betekende dat mijn oude weblog (www.terugblik.web-log.nl) gewaardeerd werd. Dat de onderwerpen interessant waren. En, vooral, dat mijn manier van schrijven aansprak. Dat mensen mijn stukjes mooi vonden. Of grappig.
‘Je schrijft leuk!’ kreeg ik toen al vaak als reactie op mijn blog Terugblik, maar meer nog op mijn blog Infiniti (met een i ja: www.infiniti.web-log.nl).
Een mooi compliment voor iemand die toen nog in een depressie en de nasleep van een burn-out zat (en waar ik nooit helemaal uit gekomen ben zou je zeggen) en die zichzelf moest opleuken met briefjes op de muur, zoals:
‘Ik geniet van deze dag!’ Of: ‘Ik ga van schrijven mijn vak maken en dat weet ik zeker!’

Het werd 2007, 2008, 2009 en 2010. Ik werd 35, 36, 37 en bijna 38. Ik schreef, en schreef, en schreef. Blogte me suf, verslavend als het is. Spendeer er bijna al mijn vrije tijd aan. En hoewel ik met mijn blog ook een groot deel van mijn privéleven en zieleroerselen blootgeef -slechts over een paar dingen schrijf ik niet-, krijg ik er, ja ook in dit geval, een hoop voor terug. Erkenning en waardering bijvoorbeeld. Maar ook andere leuke reacties. Die vaak een glimlach teweegbrengen. Me hardop aan het lachen brengen. Een enkele keer is het confronterend, dan weer relativerend.
Veel herkenning ook en dus een ‘ik-sta-niet-alleen’-gevoel. Ik krijg tips en adviezen. Steun. Een hart onder de riem. Van wildvreemden. Die inmiddels lang zo wildvreemd niet meer zijn. Want ook door jullie reacties leer ik júllie een beetje kennen.

Maar het blijft natuurlijk een vreemd idee dat veel meer mensen mij kennen dan andersom. Dat er honderden mensen meelezen, elke dag weer. Duizenden wellicht, want niet iedereen komt elke dag. Dat jullie met me meeleven of lachen, of even willen weten hoe het met me gaat, terwijl ik dat omgekeerd niet kan doen. Nou ja, soms wel; want als jij vaak reageert, of zelf een blog hebt, dan vraag ik me na een tijdje ook altijd af: ‘Hé, hoe zou het met die en die zijn?’ Of: ‘Waarom zou die of die nooit meer reageren? Er zal toch niks gebeurd zijn?’ Alsof je ze toch een beetje persoonlijk kent. En andersom. En misschien is dat ook wel zo. Want kennissen die mijn blog begonnen te lezen zeiden geregeld: ‘Ik ken je nu al beter dan ik veel van mijn beste vrienden ken.’ En dat is soms eng, maar ook een compliment.
Sommigen van jullie zijn al duizend blogjes bij me. Dat is bijzonder. En een eer. Bedankt daarvoor!

Duizend stukjes Denise. Het is wat hè? Te veel om te bundelen, dat is een ding wat zeker is.

Toen ik de eerste anderhalf jaar eens liet uitprinten bij de copyshop en ik trots het dikke pakket, mijn ‘levenswerk’, kwam ophalen, zei de eigenaar: ‘Wat kun jij babbelen zeg!’
Bábbelen? Wat was dit voor grove schending van een schrijvershart?!
Aardige man verder hoor, maar hier werd een talent volledig onderschat. Dat was een ding wat zeker was, ha ha. Mijn blog is meer dan een lifelog. Mijn schrijfsels meer dan gebabbel. Meer dan een dagboek of een ‘chat’. Mijn blog gaat het ‘En toen, en toen’-gehalte echt wel te boven. Zo onbescheiden ben ik dan ook wel weer. Inmiddels wel. Geen gezwets.

Ja, gelukkig weet ik wel beter. Ik kom er wel. (Ook al lijk ik nu wel een mislukte X-factor- of Idolskandidaat, ha ha). Nee heus, ik kom er. Ooit dus. Als ik tijd heb. Waar weet ik niet. En wat ik wil ook niet. Maar doet dat er toe? Een beetje misschien.
Ach, weet je wat? Ik ben er al. Laten we het daar op houden.

Kortom, laat mij maar lekker schrijven. Ik kan niet anders. Ik kan het niet helpen. Kan niet meer stoppen. Bloggen is een manier van leven geworden. Ik denk in blogjes. Bij bijna alles wat ik meemaak, hoor of zie, denk ik: ‘Leuk stukje’. Ook al vervloek ik die ‘zuigkracht’ ook wel eens met een ‘Fuck the blog!’
Want wat zou ik een tijd over houden zonder.
Zou ik nóg meer leven? Krijg ik mijn leven terug? Of begint het dan pas echt?

Nou ja, hoe dan ook, inmiddels zitten we in 2010. En word ik deze week 38.
En het goede nieuws? Ik ga door. Zodat ik nog heel veel mooie momenten met jullie kan delen. Jullie weer een brok in je keel bezorg. Of een lachstuip. Of gewoon een stukje dat blijft hangen. Een foto die vertedert of op je netvlies blijft staan. Zoiets.

Goed. Duizend blogjes dus. Van sores tot succes. Of omgekeerd.

Welke herinner jij je? Wat waren in jouw ogen mijn topblogs?
Wat is je sinds 2006 bijgebleven? Of zelfs nog van daarvoor?

En waarom ik in de loop van de tijd logjes blogjes ben gaan noemen? Ik weet het niet. Het klinkt lekkerder geloof ik. Of is het gewoon de trend?


Reacties

Reactie plaatsen
  • Gefeliciteerd Denise! Sinds de veranderde site kan ik je eindelijk lezen op mijn Appel-computer en doe het dan ook steeds. Jammer alleen dat je niet elke dag tijd hebt om eentje te schrijven, je bent verslavend wink

    Liefs, Iris

  • Hoi Denise, ik reageer (bijna) nooit, maar nu wel. Heb geen idee hoe lang ik je al volg, maar de blogjes rondom de geboorte van Bo en Jippe zijn me het meest bij gebleven. Misschien wel omdat ik zelf ook zo graag een kindje zou willen krijgen, maar het tot nu nog niet zo heeft mogen zijn. Dagelijks bekijk ik 'vol' om te zien of je al een nieuwe blog hebt geplaatst. Als dit nog niet zo is, baal ik, haha, erg he?! Gun jou namelijk ook gewoon eens een dag (of meer) rust. Denk lekker aan jezelf, ik blijf je blogje toch wel lezen! smile

  • red face Vergeet ik je helemaal te feliciteren! Bij deze: GEFELICITEERD met je 1000e blogje! Op naar de 2000e...

  • Mamaloena

    Ik lees niet alle 1000 (b)logjes mee maar ben ergens een half jaar na de geboorte van Bo ingestroomd. Ik lees je stukjes graag en herken er veel in. Ook ik ben besmet met het blogvirus en denk ik blogjes. Ik blog dan ook al jaren. 2005 ongeveer? Ik heb werkelijk geen idee meer en vindt het soms wel jammer dat ik in een vlaag van verstandsverbeistering mijn oude blogs heb gedelete. Nog wel veel uitgeprint, en dat is ook een heel boekwerk geworden. (ik ben ook ooit benaderd door vrouwonline maar ben daar toen niet op ingegaan. kende de hele site niet. Haha!)

    Bloggen is een verslaving, dat ben ik het helemaal met je eens! Het is gewoon leuk om te doen, leuk om te schrijven en leuk om te merken dat mensen zich in je stukjes herkennen en ze graag lezen. Dat je niet voor niets schrijft en er steeds beter in wordt.

    Wat me is bijgebleven? Het stuk dat je schreef n.a.v. de reunie, over je jeugd en je vader.

  • Hoi Denise,
    Hartelijk gefeliciteerd met je 1000ste blog. Meid waar haal je het vandaan.
    Ik heb er niet een gemist en blijf ze zeker lezen.
    Groetjes, Ria

  • GEFELICITEERD !!! Proost op de komende 1000 !!! Vind de blogjes over Den Haag het leukst (herkenbaar) en kan erg genieten van je reisverhalen. En die foto's die je plaatst, wauw ! Ik blijf je volgen.
    (alvast gefeliciteerd met je verjaardag, nogmaals proost)

  • KimAnnemarie

    Gefeliciteerd Denise!!! Kan niet geloven dat je al op 1000 stukjes zit!

    In augustus/september 2006 was ik in een internetcafé in Posadas, Argentinië. Ik was met mijn inmiddels ex op bezoek bij zijn familie (want er was net een baby geboren) en ik had eventjes tijd voor mezelf. Thuis zat ik veel op de site van de Viva waar ik Anne las en via deze site werd ik doorgelinkt naar VOL. Hier vond ik jou en ben je gaan lezen. En nooit meer gestopt! In het begin minder fanatiek dan later, dat geef ik eerlijk toe, maar toen ik je beter leerde kennen ben ik echt dagelijks je blog gaan checken. Later ook die van Esther trouwens, maar stiekem asocieer ik VOL ik eerst met jou en dan pas met haar (sorry Esther).

    Ik weet nog de leuke stukjes die je schreef over je zwangerschap. Ik woonde toen nog op Curaçao en heb mijn moeder toen zelfs gevraagd of ze de Top Santé voor me wilde halen omdat er een interview met jou en Pier in stond (want Nederlandse tijdschriften waren duur op Cura!). Een paar weken later toen ik in NL was heb ik het pas gelezen. Toen je beviel van Bo zat ik vlak voor mijn afstuderen en moest ik een tentamen van Belastingrecht maken. Ik slaagde (en jij duidelijk ook). En daarna kwamen inderdaad de verhalen en mooie foto's, je tweede zwangerschap, etc.

    Vaak ontroerend, geschreven uit je hart. Dat vind ik het mooie aan je blog. De emotie waarmee je soms schrijft. Stukjes die echt van jou komen en van niemand anders zouden kunnen komen. In je stukjes merk je dat je ondanks de hectiek in je leven toch een heel rustig persoon bent, die (kan) geniet(en) van de kleine dingen en de details in het leven. Ik herken mezelf soms in je, volgens mij.

    In oktober 2006 dacht ik: Dat kan ik ook best. Bloggen. En ben ik er ook mee begonnen. Vanaf die tijd heb ik alleen maar leuke reacties gekregen op mijn blog en ook ik ben van plan er ooit iets mee te gaan doen. Wanneer of wat, weet ik (nog) niet, maar dat zien we dan wel. Ik herken het wel wanneer je zegt dat je het eng vindt dat iedereen een kijkje kan nemen in je privéleven, maar tegelijkertijd is juist dat ook fijn aan bloggen. De reacties (die ik veel minder krijg dan jij) zijn soms hartverwarmend en raken vaak de gevoelige snaar. Daar doe je het uiteindelijk voor. Ik wel althans. En stiekem vind ik het superleuk als je mijn blog hebt bezocht!

    Anyhow, dit wilde ik even aan je kwijt. Ik hoop dat je nog heel lang doorgaat met bloggen. Je gaat richting de 40, maar ook als je 50 bent hoop ik je nog te kunnen lezen. Over Bo die haar eerste vriendje krijgt of Jippe die kattekwaad uithaalt op school, haha!

    Nogmaals gefeliciteerd met je 1000 stukjes! Ik heb ze volgens mij allemaal gelezen en ik blijf je volgen! Op naar de 2000 stukjes!

    X

  • Ook ik volg je al een tijdje. Maar niet vanaf het begin. Eigenlijk vanaf de tijd dat jij eens wat postte op mijn blog. Toen heb ik je ontdekt. We hebben veel overeenkomsten (al kan je 10.000x beter schrijven dan ik haha). Reizen is mijn passie en heb ik veel en vaak gedaan. Ik ben mijn reisblog 5 jaar geleden begonnen. Geloof het of niet maar toendertijd blogde nog niet zoveel mensen en voor het thuisfront was het natuurlijk hartstikke handig en leuk. Ik heb achteraf al mijn blogjes van die site incl alle reacties in een fotoboek geplakt met foto's erbij. Het is een document voor het leven geworden en ben er erg blij mee. Vanuit die blog is de huidige ontstaan. Maar ja, veel reizen doe ik helaas niet meer (komt wel weer, al ga ik deze zomer met 2 kinderen naar Indonesie en dat is best een onderneming) en de blog gaat nu ook voornamelijk over de kinderen. Tevens ben ik ook bijna 38 en ook ik heb de afgelopen 3 jaar twee kinderen gekregen (2 dochters). Dus veel herkenning en veel hilarische momenten. Gefeliciteerd met je 1000ste blogje. Hopelijk ga je nog heel lang door want het is heerlijk om je verhalen te lezen. De bevalling van Bo heb ik helaas niet meegekregen maar die van Jippe wel en die staat me toch wel het meeste bij. Super spannend allemaal. Lieve Denise, je blogjes zijn altijd heerlijk om te lezen. En ook al ken ik je dan niet IRL het is toch een beetje alsof. (en trouwens, sinds deze nieuwe lay out kun je ook mijn email zien en weet je dus eigenlijk wel wie ik ben IRL grin)

  • Volgens mij viel ik in jou blogs tijdens je miskraam. Das echt al lang geleden. We hadden iets gemeenschappelijks en af en toe zocht ik je blog op om te kijken of je alweer opnieuw zwanger was. Daar kwam ik niet achter, omdat je plots ergens anders was gaan bloggen en ik dat dus niet door had. Maar plots ontdekte ik het toch. Terwijl ik de deur uit stapte bij de verloskundige met behoorlijk dikke buik, dat er een slank meisje, met lang blond haar en een toen nog bescheiden buikje te wachten tot ze aan de beurt was. Hee dacht ik, dat is dat meisje van die blog! Ik besloot wat nauwkeuriger research te doen en kwam je nieuwe blog tegen. En jou ook, trouwens. Bij de HEMA, bij Selexyz, op het strand. Ik beviel van een dochter en volgde jou verder op je blog, want tja, als je het zelf allemaal hebt meegemaakt en je blijkt ook nog bij dezelfde verloskundige te zitten is dat wel leuk. Daarna kwamen we mekaar weer tegen: bij de Haagse bv groep, die ik dankzij jouw logjes ontdekte, evenals Koffie & Kind. Dat was volgens mij het moment dat ik besloot mezelf van anonieme meelezer maar eens bekend te maken. En toen kwamen we mekaar nog steeds regelmatig tegen: in de bib, in de H&M, waar ik positiekleding stond te bekijken omdat ik weer eens zwanger was (en helaas weer een miskraam kreeg). Zo lief ook dat je me af en toe mailde hoe het met me ging, ook toen ik weer zwanger was en het nu wel goed gaat! Ik weet dat jij nu ook meeleest op mijn website, Hip & Hot.nl maar misschien is je duizendste blogje wel het goede moment om ook mijn priveblog met alle peuterpuberverhalen bekend te maken? www.sterre.in Of had ik dat al eens gedaan? Ik weet het niet eens meer, we go way back... grin Ik geniet van je verhalen, door de drukte vind ik niet altijd meer de tijd om te reageren, maar blijf schrijven hoor! Dan blijf ik lezen. Het is allemaal zo herkenbaar als je in dezelfde levensfase zit en in dezelfde stad woont!

  • esther_vuysters

    He Buuv, van harte met je 1000e blog! Wat hou jij dat goed bij zeg! Je zit wel in de julilea de laatste tijd! (Schrijf je dat zo, jubilea?)

    Wat ik me herinner, red face , eigenlijk wel een beetje stom dat ik me juist dat herinner, dat je ziek was en moest kotsen en dat Pier je lange haren omhoog moest houden. grin

    Anyway, ga lekker door. Ik lees je graag en je bent een gezellige buuf.
    Esther.

  • Wauw, van harte gefeliciteerd naamgenoot!
    Lees je blogjes erg graag en vind het leuk zo een kijkje in je gezin te krijgen...heb inderdaad ook een beetje het idee dat ik je ken. Wat mij betreft op naar de volgende 1000!

  • Wast een mooi 1000 ste blogje. Ook ik lees je graag, je schrijft mooi en het is ook nog 'open'. Ik lees al lang mee met vlagen vaker dan anders. Ik kan me je nieuwsjaarswens nog herinneren met fotootjes en ook oud en nieuw in het ziekenhuis jij met een dikke buik van Bo, ook nog een vakantie in een huisje in de herfst met je moeder en zus en ook de stukjes over Pier die gitaar speelt en de stukjes over het strand. Ik herinnner me nog een beetje dat je na de bevalling van Bo in een kleine blogdip zat (of tenminste dat dacht ik toen en dat ik dat schreef in een reactie of je het nog wel leuk vond en dat ik toen een heel eerlijk antwoord kreeg) Wat ik herken is soms dat melancholische maar ook dat chaotische in het hoofd en het is zo lief hoe je over bo en jippe en pier schrijft. grin. Van harte gefeleciteerd en ik vind het geen gebabbel, het is heel knap gedaan

  • Floor84

    Wow 1000 blogjes al weer! Gefeliciteerd! Ik ben ooit, begonnen bij Esther en toen bij jou terecht gekomen. Je was toen zwanger van Bo en druk met verbouwen. Natuurlijk zijn je blogjes van de bevallingen van Bo en Jippe mij bij gebleven maar wat ik ook een heel leuk en mooi stukje vond is het stukje waarin je beschrijft hoe je Pier hebt versierd in Avoriaz. Zeg ik het zo goed? Over dat jullie spelletjes speelden en op het moment dat iedereen zijn bed op zocht jij een andere kamer in ging... Wat ik wil zeggen is dat ik het heel erg waardeer dat je zo open bent over veel dingen, ik kan me echt een beeld bij je vormen. Ik hoop op nog héél veel Deniseblogjes!

  • JasperinaT

    Hee Denise, gefeliciteerd! Wat is er veel gebeurd in die 1000 blogjes, leuk hoe je het beschrijft surprised Hopelijk blijf je nog lang 'bij ons' bloggen!

    Jasperina

  • Gefeliciteerd met je 1000ste blogje!
    Hoe lang volg ik je nu, nou, nog niet zo lang wink Het was meer dat ik een nederlandse site zocht die mij aansprak voor wat contact met NL (ik ben momenteel aupair in de buurt van Parijs), en toen ik VrouwOnline tegenkwam sprak me dat wel heel erg aan, heowel ik nu wel half verslaafd aan de weblogs ben hier! En eerlijk is eerlijk, niet alleen jouw weblog, hoewel ik die wel het allerleukst vind, maar ook de andere blogs bekijk ik allemaal. Ga zo door, want ik geniet er, net zoals heel veel andere lezers/lezeressen, heel veel van!
    Liefs Marieke

  • wow Denise! 1000 al! ik lees volgens mij niet helemaal vanaf het begin mee, maar wel al een hele tijd.
    De blog die ik me herinnerde is dat jij en Pier bij de Keniaan wilden gaan eten, op de Laan van Meerdervoort, toen bij mij voor de deur. (ben verhuisd, dus nu niet meer bij mij voor de deursmile Vraag me niet waarom, maar dat weet ik nog steeds.

    Ik hoop dat je er nog minstens 1000 meer bij gaat schrijven hoor! want ik kan je niet missen! smile X

  • Gefeliciteerd met je duizendste!
    Wat een mijlpaal.
    Ik lees al vanaf het begin mee want ooit begonnen bij Esther en op zoek naar meer van die leuke blogschrijfsters.
    Wat er is bijgebleven?
    Veel naar het strand, koffie drinken, met veel liefde vertellen over 'gezin' oftewel Pier, Bo en Jippe.
    Erg leuk om alles te lezen en erg herkenbaar met ook 2 jonge kinderen.

    Hoop dat je nog lang doorgaat.

  • Gefeliciteerd Denise,

    Ik lees je stukjes heel vaak, vind ze erg leuk.

    Grappig als je je jong blijft voelen hé, Ik ben 51 en oma van twee, en in oktober hopenlijk van drie kleinkinderen, en ook ik voel me nog een meisje, mijn dochters 27, en 25, lenen wel een kleding van me, en zeggen: toch leuk dat we een moeder hebben die nog hippe kleding draagt.

    Hoop nog lang van je stukjes te genieten.

    Annette.

  • Peetjes blog

    Wauw Denise, je 1 bl 0 g 00 e !
    Gefeliciteerd enthousiaste blogbuuf!
    Fijn om je te volgen smile

  • hoi Denise
    Van harte gefeliciteerd met je 1000ste en alvast met je verjaardag, Ik lees al heel lang mee, hoe ik destijds op je site ben beland? Ik weet het werkelijk niet meer maar het was ruim voor de geboorte van Bo! Ik geniet altijd van je stukjes, en kijk alle dagen of je hebt geschreven. Zelf blog ik ruim 3 jaar, en vindt het net als jij verslavend, ik ben begonnen om onze familie in nederland op de hoogte te houden van ons leven hier in Denemarken, maar heb ondertussen ook een hoop niet famielieleden onder de lezers, en dat maakt het leuk om te doen.
    Hopelijk ga jij nog jaren door met stukje voor ons te tikken, zodat wij nog heel lang ervan kunnen genieten.
    Dank je wel voor het meer dan een kijkje in jullie leven.
    groetjes Aly

  • Hieperdepiep HOERA!

  • Oehh Denise ik schrok een beetje! Ik was bang dat je aan het eind van deze blog zou schrijven dat je ging stoppen! Gelukkig zag ik aan het eind van de tekst dat het niet zo was grrr

    Gefeliciteerd met je 1000ste blog! Ik heb vaak een poging gedaan om op de oude VOL site een reactie geven op je blogs. Maar dit lukte nooit, best frustrerend. Ookal wist je het niet.. ik ben vanaf het begin verslaafd!

    Ik heb je net zoals KimAnnemarie vanaf het begin gevolgd, dit kwam omdat ik al een tijd de blog van Esther las op de Viva en daar stond een link naar VOL.
    Ik kijk iedere dag of je een blog hebt geschreven. Vooral toen je moest gaan bevallen van Bo en Jippe. (Ik was op vakantie in Kroatie toen Jippe geboren werd, dus iedere ochtend en avond keek ik nog even op VOL, zat ik daar in mijn bikini in het internetcafe van de camping) Mijn vriend verklaarde me voor gek haha. (Je bent op vakantie hoor!) Ook mijn ouders moeten wel eens om me lachen. (Goh zit je weer die vrouwen daar te volgen?)

    Ik heb zelfs een keer gedroomd dat ik een kop koffie bij je kwam drinken in Den Haag. Ik werd wakker 's ochtends en keek wel even raar op. Ik weet nog dat ik toen dacht dat je gewoon een bekende voor me bent, terwijl je mij helemaal niet kent. Ik kom zelden in Den Haag, maar als ik er ben kijk ik altijd rond of ik je zie. Maar die kans is wel héél klein. (Ik woon in Enschede vandaar)

    Ben je soms niet nieuwschierig naar alle lezers? Ik weet dat je blogbuuf Esther hyves heeft, via die weg leer je je lezers ook kennen.

    Nou ga zo door! Niet stoppen hoor! Ik beloof dat ik wat vaker zal gaan reageren wink Groetjes Klaske

  • DeniseM

    Wauw, wát een gave en hartverwarmende reacties allemaal! Ik wilde de hele dag al kijken, maar kon nu pas online (ja, na 1.000 blogjes en 100 keer herstraten per dag is mijn pc ook écht aan vernieuwing toe). Maar goed, echt super leuk dus!
    Ik ga er nog persoonlijk op reageren, op deze mooie reacties van jullie hoor!

  • DeniseM

    En... misschien de hoogste tijd voor een lezersfeest, ha ha!

  • Jeetje, 1000 stuks! gefelicteerd...op naar formaat 'encyclopedie' (als je alles zou uitprinten), dan genieten we nog lang van je schrijfsels!
    Ik volg je niet vanaf het begin (denk nu 2 jaar), maar als ik zo je terugblik lees, geloof ik dat ik nog eens vanaf nummer 1 ga lezen...en ik geloof ook dat je me overtuigd hebt van "zelf gaan bloggen". Ik vind schrijven heerlijk, doe het ook als baan (marketing communicatie -> persberichten en artikelen schrijven), en mis mijn dagboek. Als ik zie hoe jullie bloggers een levensdocument creeren, dan ben ik zelfs jaloers!
    Ik volg je omdat me mezelf in je herken...ook twee kindjes, ook proberen de balans goed te houden, ook gek op reizen, lezen, schrijven, koffie drinken op leuke plekjes en ga zo maar door. Ik kijk dagelijks of er nieuwe stukjes zijn, om te zien hoe het met je gaat! Je bent een beetje mijn virtuele vriendin, eigenlijk!
    Dus ga vooral lekker door, ik lees je graag!
    Sx

  • VAN HARTE GEFELICITEERD met je 1000 blog. Ga zo door!
    Veel blogjes zijn me bij gebleven het was op een gegeven "zo erg" dat ik over je droomde (! echt waar). Toen was Jippe net geboren. De snelle bevalling en de hartverwarmende stukjes over hem maakte blijkbaar zo'n indruk dat ik er over ging dromen.
    Ik droom nu niet meer over je hoor. Blijf je wel lezen omdat je uit al je stukjes blijkt dat je een warme, liefhebbende vrouw bent. Als ik zo vrij mag zijn om over je te "oordelen" zonder dat ik je ken. Je stukjes zijn niet zeurderig anders was ik allang gestopt met lezen.
    Heb niet altijd tijd meer om te reageren. Vandaar nu even een langer stukje.
    Nogmaals van harte en ga zo door!

  • Margjes_blog

    Gefeliciteerd met je 1000 blogs bij VOL!!!!

  • Miona

    Gefeliciteerd met je 1000 blogs!! Ik lees ze (heel) graag.

    Ik wist niet of ik je vanaf het begin volgde. Ik kwam hier door Esther.
    Ik ben dus gaan zoeken naar je eerste blog maar kwam terecht op jouw blog van 12 november 2006 ..... Je weet ongetwijfeld welke ik dan bedoel.

    Poe poe wat prachtig geschreven ....

  • Haha fijn om te lezen dat ik niet de enige die over je gedroomd heeft wink

  • Hallo Denise, gefeliciteerd met deze mijlpaal. Ik lees niet vanaf het begin mee, maar sinds ik je heb 'ontdekt' (doordat Esther hier ging bloggen) lees ik graag jouw blogs. Nu lees ik jullie dus allebei met veel plezier. Fijne avond!

  • Gisella

    Wanneer ben ik bij je binnen gesprongen, net voor de bevalling van Bo,alleen had ik toen problemen met inloggensmile

    Geniet van je logjes, je schrijft zo fijn en zo herkenbaar al zijn onze jongens veel groter nu de herinnering blijft.

    GEFELICITEERD met 1000 blogjes je bent een kanjer en hopelijk schrijft je er nog 1000

  • Wow, je 1000ste blog al. Van harte gefeliciteerd! Ik ben via Esthers blog bij jou terechtgekomen. Ik vind al je stukjes leuk, je schrijft zo lief over je gezinnetje. Ik weer nog dat ik je een aantal jaar geleden op het strand zag maar je niet durfde aan te spreken omdat ik bang was dat je je ongemakkelijk zou voelen. Maar mocht ik je nu tegenkomen dan stel ik me even netjes voor hoor, zo'n raar idee dat wij lezers zoveel van jou weten maar jij zo weinig van ons... Ga zo door Denise, ik blijf je volgen!

  • espat

    Hoi Denise,
    Gefeliciteerd met je 1000e blog. Ik volg je al vanaf het begin maar heb nog nooit gereageerd. Nu vind ik het wel een mooi moment om dat een keer te doen. Ik vond het heel leuk je stem 'ns te horen bij het filmpje van Jippe en je blogjes zijn natuurlijk ook superleuk om te lezen (en herkenbaar!); vooral doorgaan!

  • jesjes

    Hoi Denise!
    Gefeliciteerd! je 1000ste blog, wat een prestatie!
    Ik lees al mee sinds je zwanger was van Bo. Eerst af en toe, maar hoe meer jij schrijft, hoe meer ik wil lezen. En nu betrap ik me er dus op dat ik het laatste jaar dagelijks even kijk of er weer iets nieuws te lezen valt!
    Grappig, ontroerend, relativerend, luchtig of wat zwaarder, elk blogje is voor mij weer een feestje om te lezen en als mede-mama ook een beetje welkome me-time!

  • 1000 alweer ... tjemig ... Gefeliciteerd! Ik reageer niet vaak, maar kijk bijna iedere dag even of er een nieuwe blog is. Had de geboortedag van Jippe zelfs goed gegokt, alleen dacht ik dat 't een meisje zou worden smile! Keep on blogging!

  • Ben ook even (nou ja, even.... uren.... met even een schaatkijkonderbreking omdat het wel erg spannend werd.....arme Sven en arme coach) gaan terugblikken in je blogs grin

    En lees bij vorig jaar, toen je 37 werd en terugblikt:
    "Augustus 1989 staat erboven. Wat deed ík toen? Ik pijnig mijn hersenen. Volgens mij was ik toen voor het eerst met vriendinnen (en mijn zusje) op vakantie in Joegoslavië. In Rovinj. Nog voor de oorlog was dat. Voor de
    oorlog ja. Kijk, nu lijk ik ook ineens een stuk ouder...
    Update: nee, ik vergis me. Op mijn 18e gingen we naar Joegoslavië."

    Ik zeg ook altijd dat ik er 'voor de oorlog was' dan voel je je inderdaad oud raspberry

    Dan waren we dus in hetzelfde jaar in Rovinj, al ging in niet met mijn moeder, maar voor het eerst met mijn vriendje (nu nog steeds mijn grote vriend smile)

    PS Kun je er niet gewoon een boek van maken? Kan ik ermee op de bank gaan zitten!

  • Joehoe feest in huize Pier en Denis en kinderen smile
    Van harte met je duizendste blog - log - schrijfsel - babbel..
    Al vind ik het absoluut geen gebabbel.
    Wat ik me herinner is niet zozeer een blog als wel je manier van schrijven. Het leest leuk, soms zit ik met een glimlach achter de pc en soms met een brok in mijn keel.
    Toen je meldde dat je zwanger was kan ik mer herinneren. Wat ontzettend leuk. Maar even was ik bang (egoistisch als ik ben) dat de blogjes daarna alleen maar over kinderen zouden gaan (heb geen kinderen en geen wens en ken de vriendinnen waarbij ik als antwoord op de vraag hoe gaat het met je krijg te horen dat het prima gaat met kind 1 en dat kind 2 ziek is....) en dat ik dat jammer zou vinden. Maar de blogjes lezend over Bo en Jippe zijn nog steeds in dezelfde stijl. En dus leuk, grappig, met een glimlach, met een brok, met plezier om te lezen.
    Dus niets meer aan doen en vooral zo doorgaan.
    GO GO GO.....

  • Viola

    Gefeliciteerd met het 1000e stukje! En wat een leuk stukje weer om te lezen. grin
    Ik ben begonnen met het lezen van je blog rond de geboorte van Bo. En je bevallingsfeuilleton van Bo is me denk ik wel het meest bijgebleven. En ook de spanning toen jullie bezig waren om opnieuw zwanger te worden en uiteindelijk de positieve test in december 2008! Zeker omdat ik in diezelfde periode ook bezig was met zwanger worden.
    O ja, wat me natuurlijk ook is bijgebleven is onze ontmoeting op de 9 maanden beurs vorig jaar en het stukje wat je vervolgens over die ontmoeting schreef. Dat vond ik zo raar, om ineens over mezelf te lezen, haha. Maar ook wel erg grappig. grin
    Ik geniet nog steeds volop van je al leuke, ontroerende, gekke, mooie, bizarre, grappige en herkenbare verhalen en ben blij dat je het bloggen nog niet zat bent. wink
    Keep up the good work! lol

  • Ha Denise,
    Ja idd vroeger heb ik je wel gevolgd herinner ik me vaag. Ik kan het niet 1, 2, 3 oprakelen. Leuk beschreven trouwens deze log: je band met de log. Ik zal weer eens langskomen

  • Há Denise,

    Leuk weer van je te horen via web-log! Zelf een tijd niet aan bloggen toegekomen, maar ben sinds enige tijd weer aan het oppakken waar ik in 2003 mee begonnen ben. Je oude link staat nog op mijn weblog, maar heb je hier toch ook regelmatig teruggevonden (maar niet gereageerd). Van harte gefeliciteerd met de 1000-ste en keep up the good work!

    Liefs, Manja

Reageren op dit artikel

Naam
E-mail *
Bericht **
rolleyescrygrinsmilelolwinkconfusedsurprisedtongue laughtongue rolleyetongue winkraspberrydowner
grrroh ohred facesickhmmmmadangrykissexcaimquestion   
 
 
* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Denise

Over Denise

Denise Miltenburg (39) houdt van schrijven en reizen. Ze is al ruim vijf jaar blogger voor VrouwOnline en heeft een column in Hip & Hot Magazine, een blad voor de ipad.
Ze barst van de ideeën en van de dingen die ze wil doen, maar verzandt snel in de chaos van alledag.

Denise is single mama van Bo (4) en Jippe (2). Sinds kort woont ze met hen in Scheveningen, waar ze tijdelijk woonruimte gevonden heeft.

Ze heeft veel gereisd en woonde in wereldsteden als Barcelona en Bangkok, maar Den Haag en Scheveningen zijn ook zo gek nog niet!

Typisch Denise: openhartig, ontwapenend, gevoelig, emotioneel, grappig, chaotisch, creatief, anders en lief.
Te herkennen door: haar lange haren en haar glimlach.

Druk met: de kinderen, schrijven, bloggen, heen en weer fietsen en drieduizend ideeën.
Valkuil: maar door gaan en zichzelf kwijtraken.
Minpuntjes: te veel in details treden, perfectionistisch, stresskipje.
Lastig: te veel tegelijk doen, kiezen, helder denken, het hoofd koel houden en zich niks van anderen aantrekken.
Maar kan wel heel goed: dromen, genieten, enthousiast zijn en het kleine waarderen.

Wordt blij van: haar twee schatten van kinderen (van hun knuffels tot hun geklets), reizen, schrijven, bloggen, fotograferen, dansen, lekker eten, picknicken op het strand, terrasjes, leuke tentjes, etentjes met vrienden, lieve vriendinnen, een glimlach, zon, zomer, warmte, zonder jas naar buiten, onweer, plensbuien (als je binnen zit), volle maan, natuurschoon, mooi uitzicht, verre reizen, onbekende plekken, houten huisjes, de zee, de Méditerranée, Den Haag, een goed boek, een fijn gesprek, rommelen in huis met de radio aan, een keer rustig de krant kunnen lezen (wanneer?), boekwinkels, wereldmuziek, reisprogramma's, filmhuisfilms, DWDD, even niks en eindelijk weer Denise zijn.

Drinkt graag: koffie verkeerd en rode wijn.
Houdt ook van: cappuccino, verse croissantjes, knapperige broodjes, hagelslag, chocola, haring, Italiaans, Thais en pittig eten (hoe heter hoe beter).

Allergisch voor: botte, kortzichtige of schijnheilige mensen, onrecht, ruziënde of gillende kinderen, trage computers en andere apparaten die niet meewerken, stof dat altijd te snel terugkomt, bekers die op verkeerde momenten omvallen, vieze koffie, slechte wijn, meloenthee (bestaat er iets smerigers?) en massale ‘blijdoenerij’ (zoals carnaval of in bepaalde programma’s op tv).

Zou soms wel wat meer zoals anderen willen zijn, maar dan was ze vast zo leuk niet.
Wat haar bijzonder maakt, maakt haar ook kwetsbaar. Wat haar kwetsbaar maakt, maakt haar ook bijzonder. En sterk. Stoer zelfs.

Toekomstideaal: twee blije kindjes, een ‘echt’ huis met een tuin (en een bad), en weer meer op reis.

Hoe zal haar leven er over een half jaar uitzien? Waar woont ze dan? Ze weet het zelf ook nog niet! Blijf haar volgen en kom er achter.

(Foto's: Simone Janssen)

Laatste blogberichten

  • geen zin om op te ruimen

      We moeten onze oude keuken nog steeds opruimen ... Maar nu even niet. Fijn weekend!

  • Een beetje schuim

    Een beetje schuim

    Ik lig heerlijk in de aangrenzende kamer tv te kijken terwijl Olivia in bad zit te bubbelen. Ze doet niets liever en is dan zo'n drie kwartier zoet aan het spelen en haar zwemslagen aan het oefenen. En voor mij is dit even me-time.   Op een gegeven moment hoor ik: Mama, kom eens kijken?   Ik loop de bad...

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers