Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Denise | Drie paspoorten en... poep

Drie paspoorten en... poep

di 16 feb 2010, 11:09 | door DeniseM | 24 reacties

Sommige mensen hebben twee paspoorten. Ik ging er laatst voor drie: mijn Nederlandse, mijn Oezbeekse en mijn Malgassische paspoort. Geintje. Nee, ik ging voor die van Jippe en Bo. Die kregen een eigen paspoort. En voor die van mezelf. Omdat die bijna verliep. En bijschrijven vanaf 2012 niet meer mag.
Dan voor hen ook maar meteen een eigen paspoort.

Tja, en dan moesten er eerst nog pasfoto’s gemaakt worden natuurlijk. Waar ik voor mezelf al niet bijster om stond te springen, laat staan voor Jippe en Bo. (Terugdenkend aan die eerste keer voor Bo; rechtop zitten kon ze nog niet, en ook het hoofdje was nog niet helemaal stabiel. Als een heuse sumoworstelaar met drie onderkinnen, en scheel bovendien, heeft ze al die tijd in mijn paspoort gestaan.)

Goed. Ik douchte (maar waste mijn haren niet, anders werd het coup plat of coup pluis), smeerde een crême op mijn bleke wintergezicht (met een ‘touch of foundation’), deed blusher op (wat ik anders nooit doe), en bekeek mezelf met een kritische blik (wat ik anders wél doe). En terwijl ik mascara op mijn lange wimpers smeerde (ja, dat dan weer wel) maar vervolgens de donkere groeven vanuit mijn ooghoeken aanschouwde, gaf ik het weinig kans. Het is dat ik niet veel licht had die ochtend en dus niet ook mijn rimpels nog zag, maar hoe dan ook, die gebroken nachten gaan je niet in de koude kleren zitten en het was me maar al te duidelijk: dit werd niet ‘my best shot’.

Pier suste de boel met een ‘Maak je niet zo druk, het is geen fotoshoot hoor!’ En hoe gelijk hij daar ook in heeft, het is wel een foto waar je weer vijf jaar tegen aan moet kijken, dus hé, dan moet het niet een te ellendige foto zijn. Bovendien steekt zo’n bleekhoofd zo af hè, tegen zo’n überbruine vakantiekop.

Dat je neutraal moet kijken, da’s ook zo wat. Omdat ik denk dat andere mensen dat dan even oefenen in de spiegel, deed ik dat ook, mijn jas al aan, mijn sjaal al om. Ik zuchtte en wist het eigenlijk al: dit werd niks.

'Da’s een hele onderneming,’ zei de tramcontroleur droog toen we twee wagens en een natte plu het derde paar deuren van tram 11 in tilden. (Ja, dat luistert nauw met een wagen, welke deur je neemt; je moet het derde paar deuren hebben, en dan ook nog de linker van die twee, anders kom je er niet in). Twee andere controleurs stonden er maar wat bij te knikken en deden toen een stap opzij, zodat we in het buggygedeelte konden staan.

Goed, men neme dus een tram, een verkouden peuter, een huilende baby, een buggy, een Bugaboo, een regenbui en flink wat wind. Voeg daar twee bewalde ouders, nóg een flinke portie hondenweer bij het uitstappen (dichter bij zee), een paraplu die een voorkeur voor binnenstebuiten heeft en een Turks-Nederlands murmelende meneer alias fotograaf aan toe en zie daar: een pasfoto. En nog een. En nog een.

Volgens de strenge pasfoto-eisen. Ook dat nog. Recht naar voren, niet lachend, mond dicht. Ogen horizontaal. (Ha ha, die vond ik grappig). O ja, en die oren hè? Die moet je dus ook zien. Wat geen gezicht is, doorgaans.

Ik trok de klemmetjes uit mijn knot en het elastiekje uit mijn staart en wapperde mijn lange haren naar voren. Zo half voor mijn gezicht, in een verwoede poging dat half jaar slaapgebrek te maskeren. Helaas, dat mocht niet. Wat ik natuurlijk wel wist.
‘Uw oren,’ zei de meneer.
Ik streek mijn haren achter mijn oren. Nee, nu werd het echt charmant.
En toch kwam er iets uit het apparaatje schuiven. Vier Denises.
Nou, ik moet zeggen: het valt nog mee, maar vrolijk word je er niet van.

Nee, dan zijn die van Bo en Jippe beter gelukt. Bo verlegen lachend. Haar mond een stukje open. (Mocht dat dan wel? Als we terug worden gestuurd, weer door de regen, met twee wagens en twee kinderen, dan word ik gek, dacht ik, terwijl ik wat extra druppels op de ineengezakte plu nieste.)

‘Die moet eruit,’ had de man met zijn accent vriendelijk dwingend gezegd. Hij wees op Jippe. Die net in slaap was gevallen en glimlachend in dromenland vertoefde.
Ja, pasfoto’s met ogen dicht is ook zo wat.
Pardoes werd hij wakker. Als hij nu maar niet gaat huilen…
Hij huilde niet. Vond het zelfs wel interessant.

Na afloop en regenbui nummer vier trakteerden we onszelf op koffie en een croissantje bij een leuk tentje. Waar Jippe van plezier weer eens flink boven zijn broek uit poepte. Dwars door de romper (ja, u kent het principe inmiddels, en ja, als u al een tijdje meeleest heeft u daar nu toch wel een foto van verdiend.)

Foto? Waarom ook niet. Dan gelooft u mij misschien. Met meteen dan maar de vraag; waarom doen alleen míjn kinderen dat? Ik bedoel, de luiers zijn ‘gewoon’ van Pampers, omdoen kunnen we ook, ja, flapjes trekken we er ook echt wel uit, en met borstvoeding is Jippe ook niet de eerste ter wereld.

poepbroek babypoep
Ja, smakelijk... (en het kan nog véél erger, maar dat zal ik u besparen.)

O, u had liever die pasfoto gezien? Mij niet gezien. Misschien als ik u eens tegenkom op Schiphol. Want daar doe je dat dan altijd hè? Als je toch maar in die lange rij voor de incheckbalies staat te wachten: elkaars foto bekijken. En elkaars stempels. Maar van die laatste heb ik er de laatste jaren niet zo veel meer helaas…
Nou ja, je kunt niet alles hebben.

Drie paspoorten en een poepbroek, wat wil je nog meer?

De pasfoto? Nee, die plaats ik niet, ha ha.
De stempels? Lees maar bij de reacties.

Weblogs| Voordeel membership

Reacties

Reactie plaatsen

di 16 feb 2010, 11:28 | door femke
Wat een onderneming...

Ik ben dan toch wel heeeeeel erg benieuwd naar die pasfoto..
di 16 feb 2010, 11:35 | door Lindalala
Wat ik nog meer wil? Die pasfoto natuurlijk!

Wat betreft het doorlekken (wat ik ook echt wel geloofde zonder de foto's maar even goed bedankt voor de foto's ) zeg ik: geen pampers meer! Daar poepten mijn kinderen ook langs. Mijn voorkeur heeft het eigen merk van de Etos. Vrijwel nog nooit een ongelukje mee gehad!
di 16 feb 2010, 11:54 | door lousje
Ik ben wel benieuwd naar de stempels!

ach, wat een onderneming zeg! ik vind die pasfoto's ook stom hoor, niet zo kijken, en dit mag niet, en dat mag niet, gedoe! helemaal met de kids! maar goed, mijn paspoort is nu bijna een jaar oud, dus ik hoef er nog even niet over na te denken, godzijdank!
en wat een weer he, het blijft sneeuwen...vandaag is het meer natte sneeuw geloof ik!
di 16 feb 2010, 12:01 | door Karen
Haha. Leuk geschreven. Ben al jaren uit de poepluiers gelukkig (nah, toch zeker al jaar of 3) maar ook ik had nix aan Pampers. Huggies vond ik trouwens nog erger. Deed het geloof ik ook met eigen merk Etos...
di 16 feb 2010, 12:11 | door 't Kleine Kikkertje
Aha, fijn, die poepfoto's. Weet ik weer wat me straks te wachten staat. Bedankt Denise, bedankt.

En in plaats van jouw pasfoto: dan een paar stempels? Ben wel benieuwd welke jij allemaal hebt!
di 16 feb 2010, 12:30 | door Miriam (Bilbao)
Ha ha die Nederlandse pasfoto's!!! Vorig jaar met dochterlief ook geweest, zij heeft dus wél twee paspoorten en vond het uiteraard ook vreeeeselijk hoe ze op die foto moest! Gebruikt dus ook liever haar Spaanse paspoort, maar ik wil niet dat ze de Nederlandse kwijtraakt, dus toch maar aangevraagd. Ze vond dat we wel twee criminelen leken op die foto's!

Horizontale ogen???!!!! Hoe krijg je ze verticaal dan?!
Afijn, met Jippe zal je in ieder geval geen problemen gehad hebben om zijn haar achter zijn oren te doen!
di 16 feb 2010, 12:36 | door DeniseM
Voor iedereen hierboven die zo graag wil weten welke stempels ik in mijn oude paspoorten heb staan, oftewel: welke landen ik bezocht heb, zie het verhaaltje onder 'Berichtje voor de bezoeker' op één van mijn oude blogs:

http://www.reisfoto.web-log.nl/
di 16 feb 2010, 12:38 | door DeniseM
Weet je wat? Ik kopieer het even: en dan moet er nog wel wat bij. (Sri Lanka staat er bijv nog niet bij geloof ik).

Denise Miltenburg heeft veel gereisd. Ze werkte vier jaar lang voor NBBS-reizen en heeft in die tijd veel gezien. Ook daarna bleef het reisvirus in haar bloed zitten. Ze heeft inmiddels 35 landen bezocht, waarvan een aantal zelfs meerdere keren. Zo is ze meer dan tien keer in Spanje geweest, dat volgens haar vaak onterecht als massabestemming wordt afgedaan. Ze bezocht niet alleen het drukke Mallorca en Ibiza, maar ook het rustige Canarische Eiland La Palma. Ze heeft bijna alle kusten gezien, maar ook de binnenlanden van Spanje en Andalusië. Ook Italië bevalt haar goed. Ze heeft geskied in het noorden, bezocht Rome, Florence en Napels, maar ook Umbrië en de hak van de laars. Deze zomer bezocht ze het eiland Sardinië, het eiland waar de familie van haar vriend vandaan komt en waar de zee mooier is dan op menig plekje in de tropen of de Cariben. In Griekenland waren de Peloponnesos haar favoriet, maar ook Athene, Lesbos en Corfu bevielen haar prima. Ze bracht een kort bezoek aan Noorwegen, Denemarken en Zweden, en skiede meerdere malen in Oostenrijk, Zwitserland en Andorra. Ze heeft Budapest en het Balatonmeer in Hongarije bezocht en genoot van landen als Portugal, Turkije en Kroatië. Ook is ze in Tunesië en Israël en op de Mediterrane eilanden Malta en Cyprus geweest. En tijdens haar studie bezocht ze bovendien Libanon en Syrië. Beiroet en Damascus hebben veel indruk op haar gemaakt.

De mooiste reizen heeft ze echter pas de afgelopen jaren gemaakt. Bijna allemaal met de rugzak. 'Een reis ver weg hoeft helemaal niet duur te zijn,' zegt ze. Ze bezocht onder andere Nepal, Maleisië (o.a. de Perhentians en Tioman), Singapore, Thailand, Laos, Burma, Senegal, Mexico (Yucatan), Costa Rica en Venezuela. Stuk voor stuk schitterende of op z'n minst indrukwekkende landen. De reis door Birma was de zwaarste reis die ze gemaakt heeft. Laos was haar absolute favoriet. Maar Venezuela is een goede tweede. Ook Nepal, Maleisië en Costa Rica staan erg hoog. Afgelopen april was ze in Cuba, met als hoogtepunten Havana en Vinales.

In 2001-2002 werkte ze op een reisbureau in Bangkok. Een jaar lang woonde ze in een houten huisje in een heel eenvoudige Thaise buurt. In die tijd heeft ze veel van Thailand gezien. Bangkok natuurlijk, maar ook het binnenland, het noorden en het noordoosten met prachtige onbedorven plaatsjes langs de Mekong. Ze was regelmatig een dagje in Hua Hin en verbleef op Meanam, de rustiger noordkust van Ko Samui, het bekende Hat Rin op Ko Pha Ngan, het paradijselijke Ko Racha en het heerlijk rustige en onbedorven Ko Sukorn. En niet te vergeten Ko Lanta en Ko Phi Phi. Ook ging ze meerdere keren naar Ko Samet en Ko Chang. Twee heel relaxte eilanden.
Denise werkte als au pair in Barcelona, volgde er cursussen aan de universiteit (o.a. Catalaans) en deed er een paar jaar later onderzoek voor haar scriptie voor de opleiding Mediterrane Studies aan de KUN. Een studie waarbij alle landen rondom de Middellandse Zee aan bod komen op het gebied van politiek, economie, cultuur, geschiedenis en antropologie. Ook leerde ze tijdens haar studie Italiaans en perfectioneerde ze haar Spaans.

Ze publiceerde een reisverhaal over Mexico in vakblad Reisrevue. Tevens schreef ze een verhaal voor de nieuwe editie van 'Te gast in Thailand' en verschijnt er een verhaal van haar hand in de bundel 'Gare du Nord'. Ze houdt vooral van reizen, lezen en schrijven.

Update:
Inmiddels is het verhaal in de bundel 'Gare du Nord' alweer een tijdje terug gepubliceerd (zie weblog Infiniti) en stond er naar aanleiding van een reisverhalenwedstrijd tevens een verhaal van mij over Laos in 'Onze Wereld'. Ook ben ik inmiddels naar Marokko geweest en voor een tweede keer naar Sardinië.
En ook Madeira...

In de tijd dat ik in Bangkok woonde heb ik negen Thaise eilanden bezocht. Daar wilde BNN meer over weten. In september 2004 vertelde ik in een interview met 'Weg met BNN' op radio 1 over de Thaise eilanden. Wil je de uitzending alsnog beluisteren? Dat kan via deze link.
Het duurt tien minuten.
di 16 feb 2010, 12:42 | door DeniseM
Zo, weten jullie dat ook weer. Reizen uit vervlogen tijden.

'Moet je dat Barcelona en Bangkok niet eens van je blog afhalen?' opperde een vriendin laatst. 'Het doet er nu toch niet meer zo toe?'
Een beetje gelijk had ze wel. Misschien ging ik het er wel afhalen. Hoewel... wat je in het verleden gedaan hebt, zegt toch iets over je. Vind ik. Maar goed, wie weet verander ik de tekst bij m'n blog binnenkort eens.
di 16 feb 2010, 13:33 | door moppiepop
Ja die foto's roepen wel herinneringen op ja haha. Gelukkig ben ik ook
al een tijdje uit de poepluiers. Ik heb trouwens ook een voorkeur voor
Etos eigen merk. Andere merken piesten ze allebei vaak doorheen 's nachts.
En als nou 10 mensen reageren die jouw pasfoto willen zien, plaats je hem dan?
di 16 feb 2010, 13:35 | door gitron
ach ja...die spuitluiers. Was het al bijna vergeten...maar als het goed is wordt het minder als de groentehapjes en het brood erbijkomen als ik het me goed herinner.
Gebruikte altijd Kruidvat-luiers, maar natuurlijk gebeurt het altijd als het niet praktisch is. Aan de andere kant...die BV is wel weer heel makkelijk en zo gezellig en intiem..daar heb je die spuitluiers vast voor over.
di 16 feb 2010, 14:03 | door sbb
Ook zonder borstvoeding herken ik de lekkage problematiek! We wisselen af tussen pampers en huggies en op de opvang hebben ze Etos eigen merk en het maakt eigenlijk niet uit...hij lekt gewoon door! Wordt nu inderdaad wel minder doordat we ook aan groente, fruit en brood gaan...
enne, hou die pasfoto's maar lekker voor jezelf...zijn nooit de leukste foto's en sinds de nieuwe regels is het helemaal erg!
di 16 feb 2010, 14:13 | door DeniseM
Jippe is net een 'zware jongen' op de foto.

En o ja, wat ik ook nog vergeten was te zeggen: bij het ophalen van de paspoorten de week erna moesten ze ook allebei weer mee. Tja, het is wat hè?
Pier hoefde toen overigens niet mee, want we hebben nog steeds het ouderlijk gezag niet geregeld. (dan heeft hij er formeel namelijk niks over te zeggen).
di 16 feb 2010, 14:15 | door DeniseM
O ja, en pc doet het vandaag net weer even, dus ik reageer later ook nog (als ie het blijft doen) op jullie reacties. (En als de thuissituatie het toelaat natuurlijk. Typ nu ook met Jippe aan de borst...)
di 16 feb 2010, 17:09 | door Floor84
Haha, gelukkig zat ik niet te eten deze keer!
Maar het is wat inderdaad dat gedoe met die paspoorten. Ik mag volgend jaar weer geloof ik
di 16 feb 2010, 18:25 | door Kiki
Haha, leuk en herkenbaar verhaal! ik ga ook voor Etos luiers en die van de Appie zijn ook goed.
di 16 feb 2010, 19:40 | door Linda1974
Hahaha! Wat herkenbaar weer! Toevallig hebben ook wij net nieuwe paspoorten aan moeten schaffen en vanwege het afschaffen van bijschrijven hebben wij voor de identiteitskaart gekozen voor de kinderen. Ook onze Jippe staat op de foto als een echte boef: net als Bo op haar eerste pasfoto. Met grote onderkin dus geen nek en dan ook nog een gestreept pak! Ik moest voor het aanvragen ook iedereen meeslepen, maar ophalen mocht in gelukkig alleen doen. Opvallend dat dit dus niet overal hetzelfde is!
di 16 feb 2010, 21:00 | door Toaske
Wat een reizen meid.
En troost je, alle kinderen poepen op die manier.
di 16 feb 2010, 22:35 | door Angeliek
Spuitluiers.... Jippe is echt niet de enig hoor! (soms helpt het om de luiers een maat groter te kopen).

Echt stoer hoor, al die reizen die je gemaakt hebt!!!!

Ik moet volgende week een nieuw paspoort halen... ik zal thuis vast een cool kapsel met haren achter de oren gaan bedenken

groetjes!
wo 17 feb 2010, 09:43 | door natje je zusje
Lekker hoor, zo tijdens de koffie , hahaha.
Nie, Pamperluiers vind ik altijd vrij smal. Hoe leg ik dat uit. Als je bijvoorbeeld Kruitvatluiers ziet, die bedekken een groter deel van de billetjes dan de Pamperluiers zeg maar. Nu weet ik dat je die Kruitvatluiers even niet meer gebruikt vanwege Jippe's uitslag, maar misschien is een ander merk dan nog te proberen. Etos heb ik ook vaker gehoord ja, dus misschien het proberen waard. Of gewoon Appie Heijn.

Wat een onderneming, ik zou zeggen, pak volgende keer anders de auto, of is dat een gedoe met parkeren ofzo? Ik zie je pasfoto binnekort wel (en dan pik ik er wel eentje mee en scan ik hem stiekem en zet hem hier neer ).
wo 17 feb 2010, 15:34 | door lisette
De bekende dunne luiers! Hier ook veel last van gehad!
De wat dikkere goedkopere luiers hebben bij ons goed geholpen. etos luiers werkte redelijk, Bumblies van de Hoogvliet, ideaal! .
En wat ook handig is, is om over de luier eerst een onderbroekje of zwemluier te doen en dan pas de romper.
Scheelt 8 op de 10 keer een romper verschoning.
succes
wo 17 feb 2010, 16:19 | door chan
Haha...die pasfoto's zijn erg bekend, voorlopig hoeven we gelukkig nog niet!
En ja...die gezellige doorgelekte luiers, die kennen we helaas ook. Pampers of geen pampers, deze dingen gebeuren altijd, die van de C1000 veroorzaken bij ons de minste ongelukjes. Maar soms zit ze toch onder, beentjes, rug en zelfs één keer haar nek....hoe dat kan....tja? (who knows)
do 18 feb 2010, 09:24 | door Mamaloena
Oh ja, foto's maken van een baby die nauwelijks rechtop kan zitten weet ik nog wel van toen Fee-Luna klein was en met 13 weken mee ging op huwelijksreis. Moest ze ook een eigen paspoort krijgen.
Ik snap nog steeds niet waarom ze paspoorten van babys toelaten. Na 1,5 jaar herken je de meesten niet meer in de foto's. Ik zeg: voor kinderen onder de 10 jaar een paspoort maar 2 jaar geldig laten zijn. En dan wel goedkoper. Dat lijkt mij veel handiger...
za 20 feb 2010, 09:22 | door Floor
haha, een feest der herkenning, die poep! En na het verschonen kan je zelf ook haast in bad. En probeer zo'n romper maar eens uit te trekken zonder t nog erger te maken. Zonder schaar wel te verstaan!

Reageren op dit artikel

* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.

Over Denise

Denise Miltenburg (39) houdt van schrijven en reizen. Ze is al ruim vijf jaar blogger voor VrouwOnline en heeft een column in Hip & Hot Magazine, een blad voor de ipad.
Ze barst van de ideeën en van de dingen die ze wil doen, maar verzandt snel in de chaos van alledag.

Denise is single mama van Bo (4) en Jippe (2). Sinds kort woont ze met hen in Scheveningen, waar ze tijdelijk woonruimte gevonden heeft.

Ze heeft veel gereisd en woonde in wereldsteden als Barcelona en Bangkok, maar Den Haag en Scheveningen zijn ook zo gek nog niet!

Typisch Denise: openhartig, ontwapenend, gevoelig, emotioneel, grappig, chaotisch, creatief, anders en lief.
Te herkennen door: haar lange haren en haar glimlach.

Druk met: de kinderen, schrijven, bloggen, heen en weer fietsen en drieduizend ideeën.
Valkuil: maar door gaan en zichzelf kwijtraken.
Minpuntjes: te veel in details treden, perfectionistisch, stresskipje.
Lastig: te veel tegelijk doen, kiezen, helder denken, het hoofd koel houden en zich niks van anderen aantrekken.
Maar kan wel heel goed: dromen, genieten, enthousiast zijn en het kleine waarderen.

Wordt blij van: haar twee schatten van kinderen (van hun knuffels tot hun geklets), reizen, schrijven, bloggen, fotograferen, dansen, lekker eten, picknicken op het strand, terrasjes, leuke tentjes, etentjes met vrienden, lieve vriendinnen, een glimlach, zon, zomer, warmte, zonder jas naar buiten, onweer, plensbuien (als je binnen zit), volle maan, natuurschoon, mooi uitzicht, verre reizen, onbekende plekken, houten huisjes, de zee, de Méditerranée, Den Haag, een goed boek, een fijn gesprek, rommelen in huis met de radio aan, een keer rustig de krant kunnen lezen (wanneer?), boekwinkels, wereldmuziek, reisprogramma's, filmhuisfilms, DWDD, even niks en eindelijk weer Denise zijn.

Drinkt graag: koffie verkeerd en rode wijn.
Houdt ook van: cappuccino, verse croissantjes, knapperige broodjes, hagelslag, chocola, haring, Italiaans, Thais en pittig eten (hoe heter hoe beter).

Allergisch voor: botte, kortzichtige of schijnheilige mensen, onrecht, ruziënde of gillende kinderen, trage computers en andere apparaten die niet meewerken, stof dat altijd te snel terugkomt, bekers die op verkeerde momenten omvallen, vieze koffie, slechte wijn, meloenthee (bestaat er iets smerigers?) en massale ‘blijdoenerij’ (zoals carnaval of in bepaalde programma’s op tv).

Zou soms wel wat meer zoals anderen willen zijn, maar dan was ze vast zo leuk niet.
Wat haar bijzonder maakt, maakt haar ook kwetsbaar. Wat haar kwetsbaar maakt, maakt haar ook bijzonder. En sterk. Stoer zelfs.

Toekomstideaal: twee blije kindjes, een ‘echt’ huis met een tuin (en een bad), en weer meer op reis.

Hoe zal haar leven er over een half jaar uitzien? Waar woont ze dan? Ze weet het zelf ook nog niet! Blijf haar volgen en kom er achter.

(Foto's: Simone Janssen)

Geregistreerd op	wo 09 aug 2006, 16:01
Woonplaats	Den Haag
Beroep	Columnist voor Hip&Hot; Magazine; freelance (eind)redacteur. Publiceerde verhalen in Te gast in Thailand, Hoe word ik wereldreiziger? en op reisomdewereld.nl. Ex-reisadviseur. Drs. Mediterrane Studies
Interesses	Schrijven, reizen, persoonlijke ontwikkeling, lezen, lekker eten, Jippe & Bo. Zie ook ‘Wordt blij van…’
Blog gestart op	zo 03 sep 2006, 12:17
Totaal berichten	1410
Blogleeftijd	1986 dagen

Meer blogberichten van Denise

Overzicht van alle blogberichten van Denise

Laatste blogberichten

Een beetje schuim
vr 10 feb 2012, 15:27 | door MachteldL | 6 reacties

Ik lig heerlijk in de aangrenzende kamer tv te kijken terwijl Olivia in bad zit te bubbelen. Ze doet niets liever en is dan zo'n drie kwartier zoet aan het spelen en haar zwemslagen aan het oefenen. En voor mij is dit even me-time. Op een gegeven moment hoor ik: Mama, kom eens kijken? Ik loop de bad...
Koepoes heeft het beter voor e...
vr 10 feb 2012, 14:43 | door Margjes_blog | 8 reacties

Het is dat ik moet werken. En dat die verwarming echt niet breed en sterk genoeg is. Maar anders zou ik ook wel wel net als Koepoes.... :-) (een reactie op het blogje van Susanne!)