Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Denise | Als een vriendin overlijdt…

Als een vriendin overlijdt…

wo 03 feb 2010, 12:10 | door DeniseM | 46 reacties

‘Ik heb heel naar nieuws,’ zei Pier toen hij gisteren de kamer binnen kwam lopen. ‘Ga maar even zitten.’
‘Ga maar even zitten,’ zei hij nog een keer.
De ernst in zijn stem maakte me bang.
Ik zag de grote envelop in zijn hand. De zwarte rand eromheen.
Hij schoof de kaart eronder vandaan.

En toen zag ik de foto.
‘Nee!’ zei ik. Mijn maag keerde zich om.
‘Nee!’ Nogmaals.
‘O nee!’

Daar prijkte ze op de voorkant van de rouwkaart: vriendin P. Zittend op een zandduin, tijdens een van haar vele reizen. Een prachtige foto van een 'onverwoestbaar vrolijk, energiek en optimistisch' persoon, zoals de kaart terecht vermeldt.

P is er niet meer.

Ik leerde P kennen in 2002. Bestierde met haar, en nog twee anderen, de reisafdeling van FMO. Zij had me er, samen met PZ, aangenomen. Leerde me hoe het daar werkte. Zij had me tussen de drukke werkzaamheden door dagelijks verblijd met altijd weer vrolijke verhalen. En ik deelde met haar de eerste nieuwtjes over mijn ex, die ik daar in die tijd ontmoet had.

Het was ook in dat zelfde jaar, op diezelfde kamer, dat ze me vertelde dat ze iets voelde bij haar borst. Ze deed er een beetje 'wegwuiverig' over. Ze ging immers bijna op reis naar Tanzania, daarna zou ze wel weer zien.
Of ze niet toch beter even naar de dokter kon gaan, stelde ik voor.

Een paar weken later kwam ze terug. Ging naar de dokter.
En het was in diezelfde kamer dat ik van onze manager hoorde dat er kanker geconstateerd was. En dat het een aflopende zaak was.

Aflopend bleek heel erg mee te vallen. P was positief, zo bijzonder positief, zeker voor iemand die het jaar ervoor ook haar beide ouders nog was verloren. Ze ging ervoor, voor de chemo’s, en bleef ondertussen gewoon werken, reizen, hardlopen, haar huis opknappen, leuke dingen doen en grappen maken.

Toen ik niet meer bij FMO werkte, bleven we contact houden. Ze was positief, zo onvoorstelbaar positief, altijd weer. Zo vol grappen dat je vergat dat ze ziek was. Terwijl de kanker inmiddels was teruggekomen, ook op andere plekken.

Een paar weken geleden had ik haar nog aan de telefoon: ze had haar trap geverfd. Of het nou ging om klussen in huis, de marathon lopen of een bijzonder schilderij maken: sommige dingen ‘deed ze gewoon even’. Want ze had ineens weer energie. Dus de chemo’s leken aan te slaan. Ook had ze twee nieuwe stoelen gekocht. En wilde snel langskomen.

Dat laatste is er niet meer van gekomen. Haar kerstkaart hangt hier nog. ‘Fijne dagen!’ had ze onder de kerst- en nieuwjaarswens gezet. Zoals zij altijd riep. Ook als er geen vakantie of weekend aan zat te komen. Fijne dagen…

Ik denk terug aan alles wat we samen gedaan hebben. Meer dan werken alleen. Beelden van hoogtepunten verschijnen op mijn netvlies. De storm in Nederland en dat we in haar auto naar zee reden en het geweld van windkracht 12 wilden voelen bij de golfbrekers. Dat we er uiteindelijk amper uit durfden. Voetbal kijken bij haar thuis. Iedereen in oranje gehuld. P als vrolijke noot in het geheel. Het glitterfeest in het Paard, kerst 2004. De picknicks aan het strand. Het vrijgezellendiner dat Pier en ik organiseerden, bij ons op zolder, kerst 2006.
Haar verjaardag, zomer 2007. Een zonovergoten middag, op het dakterras, met Bo in de draagzak, uitkijkend over de hele buurt en de Laan van Meerdervoort, waar ze woonde.

Toen ik vanmorgen beneden kwam zag ik de kaart weer. Was er tot dat moment nog een stille hoop dat het niet waar was, toen ik de foto en advertentie zag, kwam het weer keihard binnen: P is dood. Ik kan het nog niet geloven. Niet bevatten. Een jong iemand die er niet meer is. Het is zo onwerkelijk.

Ook Bo heeft de lading van het moment gisteren aangevoeld. Ik probeerde niet te huilen, maar ze is niet gek. Toen ik Jippe uit bed had gehaald en op schoot nam, pakte ze de kaart, de foto van P, en liet hem aan Jippe zien: ‘Kijk Jippe,’ zei ze ernstig.

P was een van de eersten die op kraambezoek kwam, zowel bij Bo als bij Jippe. En kwam ook trouw naar feestjes, terwijl ze zelf geen kinderen had, en ze ook niet meer zou kunnen krijgen. De Crocjes die ze voor Bo mee uit Thailand nam. De liefde waarmee ze altijd over haar neefje sprak. Ik zie alles weer voor me. Hoor haar stem, haar lach.

Ik zal haar verhalen missen. De manier waarop ze verslag deed. Je kreeg er altijd buikpijn van van het lachen. Of het nou over werk en ex-collega’s ging, of over reizen. Zij was zo iemand die na een vakantie nog echt met verhalen over beleefde avonturen thuiskwam. Met grappige anekdotes. Om over de hilarische verslagen over het online daten nog maar te zwijgen.

Als P er was viel er altijd wat te lachen.
Ik zal haar missen.
Ze zal nog vaak in mijn gedachten zijn.

Ik wens haar zus, schoonzus en neefje heel veel sterkte toe!

Weblogs| Voordeel membership

Reacties

Reactie plaatsen

wo 03 feb 2010, 12:16 | door DeniseM
O, nou staat die foto in het blogoverzicht weer niet goed...
wo 03 feb 2010, 12:16 | door Linda1974
Jakkes Denise, wat een naar bericht! Ook voor jou heel veel sterkte!!
wo 03 feb 2010, 12:18 | door Denise
Wat vreselijk, ik krijg het er helemaal koud van. Wat een prachtig mens moet ze zijn geweest...Heel veel sterkte voor jou.
wo 03 feb 2010, 12:25 | door esther_vuysters
Veel en veel te vaak hoor je dit.

Heel veel sterkte met het verlies. Van mij mogen ze mammo-leeftijd naar voren halen. Beginnen bij dertig jaar en om de twee jaar controle.
wo 03 feb 2010, 12:26 | door marionh
Zelf een heel heel triest bericht kun je zo mooi verwoorden......

Maar het maakt het verdriet er niet minder om......

Sterkte.
wo 03 feb 2010, 12:29 | door DeniseM
Nou, foto gedelete en zelf gecropt en er opnieuw opgezet. Nu wel goed gelukkig.

@ Linda: héél naar ja. Dank je wel.
@ Denise (ik moet er steeds aan wennen mijn eigen naam te zien): ja, ik kreeg er gisteren ook de rillingen van. Nu ook nog ja. En het ongeloof vooral dat je iemand nooit meer zult spreken of zien.
@ Esther: helaas wel ja... Ja, van mij ook.
wo 03 feb 2010, 12:29 | door DeniseM
@ Marion: dank je.
wo 03 feb 2010, 12:31 | door Margjes_blog
Pfff, wat een heftig bericht. Sterkte inderdaad voor iedereen die haar lief had.
wo 03 feb 2010, 13:01 | door Viola
Wat vreselijk! Gecondoleerd en veel sterkte gewenst.
In het kader hiervan wil jij, Denise, en de lezers hier misschien wel deze petitie ondertekenen: http://www.petities.nl/petitie/borstkankeronderzoek-vervroegen
wo 03 feb 2010, 13:33 | door Susanne E
Mooie foto, mooi mens. En mooi dat je een blog aan haar wijdt.
Heel veel sterkte en kracht toegewenst Denise.
wo 03 feb 2010, 13:33 | door KimAnnemarie
Gecondoleerd en heel veel sterkte!
wo 03 feb 2010, 13:58 | door Judith
Gruwelijk... heel veel sterkte...
wo 03 feb 2010, 14:04 | door Gisella
O wat verschrikkelijk zeg.. Gecondeleerd en heel veel sterkte.

Wat een mooi mens zal dat geweest zijn, als ik je blog zo lees
wo 03 feb 2010, 14:09 | door Anouk
He bah, krijg het er koud van.
Heel veel sterkte voor jou en natuurlijk haar naasten.
wo 03 feb 2010, 14:18 | door lousje
gecondoleerd! wat een naar bericht! sterkte!
wo 03 feb 2010, 14:25 | door Toaske
Oh wat erg zeg. Soms gaan mensen gewoon veel en veel te vroeg dood. Sterkte!
wo 03 feb 2010, 14:54 | door Chantal
Jee Denise heel veel sterkte en gecondoleerd met je verlies.
Bij het lezen van je stuk over haar zie ik haar helemaal voor me...
take care!
wo 03 feb 2010, 14:58 | door Chantalvw
... wat ik nog wilde zeggen, een schrale troost, maar ze heeft zo ik het lees veel gereisd, gedaan, enorm genoten en mensen aan het lachen gemaakt; het leven echt Geleefd!!
Sterkte.
wo 03 feb 2010, 15:20 | door bobi
blackman zoekt vrouw bountys@hotmail.com
wo 03 feb 2010, 15:34 | door Houtje
Heel veel sterkte met dit verlies! Je hebt een mooi stuk over haar geschreven. Het maakt weer pijnlijk duidelijk dat het onvanzelfsprekend is om 'gewoon gezond' te zijn. Al je eigen zorgen, problemen, ergernissen etc. vallen in het niet als je zoiets hoort of leest, vind ik altijd.
wo 03 feb 2010, 16:09 | door LonvanderV
Je zet het zo mooi en puur neer maar het blijft zo oneerlijk als een jong iemand wordt weggerukt.

Heel veel sterkte en gecondoleerd.
wo 03 feb 2010, 16:20 | door DeniseM
@ Viola: ik heb getekend hoor. En hopelijk zullen nog vele anderen dat ook doen!
@ Chantal: ja, dat was echt bewonderenswaardig, zo veel leuks als ze nog deed en de reizen die ze nog ondernam. Het staat ook op haar kaart: 'Wat wist zíj van het leven te genieten!'
@ Houtje: dat is waar. Zo was ik gisteren net bezig met een stukje over de grote onderneming van het laten maken van pasfoto's en paspoorten voor mezelf, Bo en Jippe, en dat ga ik ook nog wel plaatsen, maar het lastige van dat 'gedoe' valt compleet in het niet bij de ellende van dit bericht natuurlijk...
wo 03 feb 2010, 16:27 | door jannekeph
Het leven kan heel oneerlijk zijn, veel sterkte!!!
wo 03 feb 2010, 17:39 | door sbb
oh wat verschrikkelijk...wat is het toch een vreselijke ziekte en wat eist het toch veel levens! Je hebt wel een prachtig eerbetoon aan haar geschreven en zo te lezen mag je heel blij zijn dat je haar gekend hebt en in je leven hebt mogen hebben...sterkte en ik hoop dat al je goeie herinneringen zullen helpen!
PS Viola, heb ook getekend!
wo 03 feb 2010, 17:49 | door marleen en christianne
beste denise. je beschrijft precies hetgeen wij -ook vriendinnen van P- voelen. om kippenvel van te krijgen en toch zó mooi! dank en veel sterkte van "de leliestraat "(zei P steeds aan de telefoon), marleen en chris
wo 03 feb 2010, 17:59 | door Kim
Ha Denise,
Je kent me nog wel Kim van FMO. Ik las je verhaal en moest gewoon even reageren. Tis namelijk precies zoals ik me voel... Ik ben ook echt kapot van het nieuws van P, en kan me gewoon niet voorstellen dat de lieverd er niet meer is!! Voor de Kerst heb ik met mijn vriend samen nog een heerlijk avondje bij haar gehad om foto's te kijken van Cambodja waar wij na de Kerst heen gingen want moesten zeker haar verhalen horen voor we gingen en nu dit nieuws. Heb er geen woorden voor. Ik heb altijd genoten van P's energie, vrolijkheid, gezelligheid en noem maar op. Je beschrijft P precies zoals ze was, en zo zal ze altijd in mijn gedachten blijven. Een prachtmens, en ik ga haar mega missen. Het leven kan zo oneerlijk zijn!!
Hou je taai, maar zie je vast vrijdag wel, gr Kim
wo 03 feb 2010, 19:11 | door Susan
Hè gatsie, wat een rotnieuws! Maart zelfs daar weet je inderdaad een mooi stukje van te maken. Veel sterkte!

kus, Susan

ik ga de petitie ook tekenen, je hoort het inderdaad veel te vaak, in mijn directe omgeving ook twee "gevallen" waarmee het gelukkig redelijk goed gaat, maar na zo'n blog wordt ik toch weer bang ...
wo 03 feb 2010, 20:42 | door Els, mama van Sanne*, Jente & Sylke
Wat droevig, een groot gemis voor iedereen die haar gekend heeft. Je schrijft met zoveel warmte en liefde over haar, ik wens je veel sterkte voor nu en de toekomst, voor ieder moment waarop je aan haar denkt en het besef binnendreunt dat ze er niet meer is...
wo 03 feb 2010, 21:27 | door DeniseM
Bedankt weer voor al jullie reacties.
@ Marleen en Christianne: wisten jullie dat ik een blog bijhield? Hoe hebben jullie dit stukje gevonden? Nou ja, wat doet het er toe. Wel 'fijn' om te lezen dat jullie het ook zo voelen. En jullie ook heel veel sterkte!
@ Kim: hé Kim, ik wist niet dat je ook mee las, of hoe kwam je hier nu? Via GC misschien? Die wilde ik nog mailen, maar hij weet het vast inmiddels al. Ja, jij had ook altijd 1.000x op een dag contact met haar bij FMO voor alle reizen die geboekt moesten worden, en daarna ook nog als ex-collega en vriendin. Goh, dat je nog zo pas geleden bij haar was geweest ook. Moeilijk hoor, heel moeilijk ja. En ja, wij zijn er ook vrijdag (het toeval wil dat Pier -mijn vriend- P eerder 'kende' dan dat hij mij kende. Hij had haar al eens gezien via een andere gemeenschappelijke vriend).
wo 03 feb 2010, 23:34 | door Mamaloena
Heel veel sterkte met het gemis van zo'n bijzondere vrouw. De manier waarop je over haar schrijft is hartverwarmend. Maar dat zal vast in het niet vallen bij hoe zij als persoon was. Want woorden, hoe mooi geschreven ook, kunnen nooit alles vastleggen zoals het werkelijk was.
do 04 feb 2010, 08:47 | door Floor84
Wat een bijzonder stukje over een bijzondere vrouw. Heel veel sterkte toegewenst met dit gemis. Koester de mooie momenten die je met haar gedeeld hebt.
do 04 feb 2010, 09:26 | door Kim
Ha Denise, ik werk al een tijd bij marketing & communicatie van FMO en wij krijgen alle meldingen als FMO ergens genoemd wordt op internet, vandaar... GC spreek ik nooit meer, maar uiteraard zijn alle FMOers op de hoogte van het verlies vaan P. Zag, sprak P regelmatig, tis zo onwerkelijk en kan niet geloven dat de lieverd er niet meer is! Verschrikkelijk.
do 04 feb 2010, 09:33 | door Kiki
Jeetje Denise, ik ben er stil van. Kippenvel! Heel veel sterkte toegewenst.
do 04 feb 2010, 09:41 | door Carola Heidendaal
Lieve Denise,
Wat een prachtig verhaal over een prachtig mens. Je had het niet beter onder woorden kunnen brengen. Vele zouden een voorbeeld kunnen nemen aan haar. Wat een positiviteit, kracht en vooral humor!!Ik noemde haar vaak de " Iron Lady" , haar kregen ze er niet onder!! En nu dan toch dit vreslijke nieuws. Kan er niet over uit maar ben blij en dankbaar dat ik haar heb mogen kennen...
do 04 feb 2010, 09:55 | door JasperinaT
Wat mooi opgeschreven. Wat verdrietig! Wat een gemis...
do 04 feb 2010, 13:29 | door DeniseM
@ Mamaloena: dank je wel. Ja, ik vrees dat je gelijk hebt.
@ Floor: dat doe ik. Die momenten waren er. En voor haar zus, schoonzus, neefje en állerdikste vriendinnen zijn er nog véél meer van die momenten geweest.
@ Kim: o, vandaar! Leuk dat je er nog werkt en nu weer in een heel andere functie. Marketing en Communicatie zou mij nu ook meer liggen.
Ja, ik weet dat jullie nog contact hadden en ze vertelde het ook wel eens als ze jou weer gezien had. Het is zo verdrietig. Je blijft er steeds aan denken he? Soms even niet, dan ben je even afgeleid of druk en dan ineens weer dat besef dat je haar nooit meer zult zien. Pffft, zo moeilijk is dat...
Sterkte jij ook hoor! En de groetjes daar!
@ Kiki: dank je.
@ Carola: wat leuk en lief dat je ook even een berichtje achterlaat. Via Kim gehoord zeker? Petra vertelde me laatst nog over je, over een feest dat je zou geven. Ja, zo hoorde ik nog wel eens wat.
Ja, ik ben ook heel dankbaar dat ik haar gekend heb. En de 'Iron Lady' is een mooie omschrijving.
@ Jasperina: ja, heel verdrietig. Dank je.
do 04 feb 2010, 18:09 | door Nicole
Heel veen sterkte Denise, wat kan het leven
toch soms oneerlijk zijn....
do 04 feb 2010, 18:46 | door anneke
ik wens jou veel sterkte met dit verlies van je vriendin.vreselijk zo jong.ik ken jou en haar helaas niet.toch zeg ik 2 dame,s met een goed hart.veel sterkte.
do 04 feb 2010, 23:54 | door Angeliek
Gecondoleerd en heel veel sterkte!
vr 05 feb 2010, 08:56 | door DeniseM
Vandaag is de herdenkingsbijeenkomst en begrafenis...
vr 05 feb 2010, 09:22 | door jobje
sterkte en gecondoleerd, wat erg
vr 05 feb 2010, 14:28 | door Elize
Zal wel een moeilijke dag zijn vandaag.... hopelijk is het een mooi afscheid geweest. Ik hoop dan zelf altijd zo dat het afscheid van iemand is in de geest van hoe diegene heeft geleefd.
En niet zo'n standaard uitvaart, bah!
Heel veel sterkte, en het is niet anders, hoe ouder je wordt, hoe meer dit soort berichten er telkens komen.
Ik ben nu 50 en word akelig als ik in de krant de advertenties zie van leeftijdgenoten die al overleden zijn. Brrr.
CARPE DIEM!
vr 05 feb 2010, 19:36 | door Danielle daru1974
Sterkte!!

Dikke knuffel!
zo 07 feb 2010, 22:09 | door DeniseM
Bedankt allemaal voor jullie lieve reacties.
wo 10 feb 2010, 19:19 | door Erna
Heel veel sterkte!
za 06 mrt 2010, 21:08 | door DeniseM
Mailtje van P's zus. Voor wie het niet ontvangen heeft en het wel wil weten hieronder even een kopie. Daar waar woensdag staat moet MAANDAG staan. Aanstaande maandag staat het er dus al in!

"Beste mensen,

Afgelopen week werd ik gebeld door een journaliste van het AD. Zij schrijft iedere week de rubriek "van de wieg tot het graf" over het leven van een overledene. Deze rubriek staat altijd in het AD van woensdag. De rouwadvertentie van P was haar opgevallen, die vond ze bijzonder. Vandaar haar vraag of ze over P mocht schrijven. Afgelopen week is ze bij ons langs geweest en a.s. woensdag verschijnt het artikel in het AD (regio Den Haag) met P in de hoofdrol.

Leek me goed jullie hiervan op de hoogte te stellen. Mooi eerbetoon vind ik wel.

Met veel groeten,

Martine van Grieken"

Reageren op dit artikel

* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.

Over Denise

Denise Miltenburg (39) houdt van schrijven en reizen. Ze is al ruim vijf jaar blogger voor VrouwOnline en heeft een column in Hip & Hot Magazine, een blad voor de ipad.
Ze barst van de ideeën en van de dingen die ze wil doen, maar verzandt snel in de chaos van alledag.

Denise is single mama van Bo (4) en Jippe (2). Sinds kort woont ze met hen in Scheveningen, waar ze tijdelijk woonruimte gevonden heeft.

Ze heeft veel gereisd en woonde in wereldsteden als Barcelona en Bangkok, maar Den Haag en Scheveningen zijn ook zo gek nog niet!

Typisch Denise: openhartig, ontwapenend, gevoelig, emotioneel, grappig, chaotisch, creatief, anders en lief.
Te herkennen door: haar lange haren en haar glimlach.

Druk met: de kinderen, schrijven, bloggen, heen en weer fietsen en drieduizend ideeën.
Valkuil: maar door gaan en zichzelf kwijtraken.
Minpuntjes: te veel in details treden, perfectionistisch, stresskipje.
Lastig: te veel tegelijk doen, kiezen, helder denken, het hoofd koel houden en zich niks van anderen aantrekken.
Maar kan wel heel goed: dromen, genieten, enthousiast zijn en het kleine waarderen.

Wordt blij van: haar twee schatten van kinderen (van hun knuffels tot hun geklets), reizen, schrijven, bloggen, fotograferen, dansen, lekker eten, picknicken op het strand, terrasjes, leuke tentjes, etentjes met vrienden, lieve vriendinnen, een glimlach, zon, zomer, warmte, zonder jas naar buiten, onweer, plensbuien (als je binnen zit), volle maan, natuurschoon, mooi uitzicht, verre reizen, onbekende plekken, houten huisjes, de zee, de Méditerranée, Den Haag, een goed boek, een fijn gesprek, rommelen in huis met de radio aan, een keer rustig de krant kunnen lezen (wanneer?), boekwinkels, wereldmuziek, reisprogramma's, filmhuisfilms, DWDD, even niks en eindelijk weer Denise zijn.

Drinkt graag: koffie verkeerd en rode wijn.
Houdt ook van: cappuccino, verse croissantjes, knapperige broodjes, hagelslag, chocola, haring, Italiaans, Thais en pittig eten (hoe heter hoe beter).

Allergisch voor: botte, kortzichtige of schijnheilige mensen, onrecht, ruziënde of gillende kinderen, trage computers en andere apparaten die niet meewerken, stof dat altijd te snel terugkomt, bekers die op verkeerde momenten omvallen, vieze koffie, slechte wijn, meloenthee (bestaat er iets smerigers?) en massale ‘blijdoenerij’ (zoals carnaval of in bepaalde programma’s op tv).

Zou soms wel wat meer zoals anderen willen zijn, maar dan was ze vast zo leuk niet.
Wat haar bijzonder maakt, maakt haar ook kwetsbaar. Wat haar kwetsbaar maakt, maakt haar ook bijzonder. En sterk. Stoer zelfs.

Toekomstideaal: twee blije kindjes, een ‘echt’ huis met een tuin (en een bad), en weer meer op reis.

Hoe zal haar leven er over een half jaar uitzien? Waar woont ze dan? Ze weet het zelf ook nog niet! Blijf haar volgen en kom er achter.

(Foto's: Simone Janssen)

Geregistreerd op	wo 09 aug 2006, 16:01
Woonplaats	Den Haag
Beroep	Columnist voor Hip&Hot; Magazine; freelance (eind)redacteur. Publiceerde verhalen in Te gast in Thailand, Hoe word ik wereldreiziger? en op reisomdewereld.nl. Ex-reisadviseur. Drs. Mediterrane Studies
Interesses	Schrijven, reizen, persoonlijke ontwikkeling, lezen, lekker eten, Jippe & Bo. Zie ook ‘Wordt blij van…’
Blog gestart op	zo 03 sep 2006, 12:17
Totaal berichten	1410
Blogleeftijd	1984 dagen

Meer blogberichten van Denise

Overzicht van alle blogberichten van Denise

Laatste blogberichten

Big boy
wo 08 feb 2012, 23:14 | door Dewi's blog | 3 reacties

Ik weet dat het eigenlijk helemaal niet veel voorstelt. Maar stiekem toch wel :) De jongens zijn nog steeds ziek. Snotterig, koorts, hoesten, niezen, lamlendigheid, niet willen eten.. In plaats van uitgebreid te koken warm ik dus de laatste dagen wat op, bied ze het aan en als ze het willen eten is h...
Onverwachts februarigeluk
wo 08 feb 2012, 22:38 | door DeniseM | 4 reacties

Woensdagavond, half 10. Een koude winteravond in februari. Geborreld en een Very Italian Pizza gegeten met een vriendin. In het donker loop ik richting tram. Op de Hofvijver schaatst een twintigtal mensen. Het is volle maan. Ik ben domweg gelukkig, ondanks alles. Ondan...

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers