Wanneer ben ik aan de beurt?

Voelt het echt als ingehaald worden?
Ik heb als al voor eeuwen samenwonende misschien geen recht van spreken, maar is het hebben van een relatie een doel op zich?
Kan me wel voorstellen dat het confronterend is hoor, te zien dat iedereen met een partner lijkt te eindigen, behalve jij. Maar hee, dat "eindigen" zegt get al; zo allesvervullend is dat nou ook weer niet
Ik zal er geen clichés ingooien als die van dat potje en dat dekseltje en niet zoeken maar er open voor staan enzo, want die heb je vast allemaal al wel een keer gehoord. The Secret al uitgeprobeerd? Geintje.
Zou voor je willen dat je kon zien hoe het over een paar jaar zal zijn. Kans is groot dat jij dan een partner hebt, en één van de nusamenwoners al weer gescheiden. Maar helaas, zo'n toekomstkijkbril heb ik niet voor je.
Ik wens je een fijne lente. Met mooie blogs hier voor ons op vrouwonline en alle liefde(s) die je je wenst!

Dankje voor je reactie Margje. Je hebt gelijk hoor, maar ik heb van die dagen in het jaar dat ik minder lekker in mijn vel zit en dan is ieder glas half leeg, in plaats van half vol...En dan is het misschien geen doel op zich, maar wel een wens. En dàt 'ie in vervulling gaat weet ik zeker hoor. Maar gister wist ik dat even niet

ik snap precies hoe je je voelt. Ik heb het ook prima naar mijn zin, mijn leven is heerlijk. Maar toch...er mist iets... Mijn vriendinnetje is laatst bevallen van haar eerste kindje en als ik dat dan zie, dan knaagt dat gevoel van 'wanneer ben ik aan de beurt?' En Margje, natuurlijk is een relatie niet zaligmakend, dat weet ik maar al te goed. Maar t is toch wel heel fijn om soms niet altijd alleen, maar ook eens met z'n tweetjes te zijn. Om aan iets te kunnen bouwen. Om die tikkende wekker gerust te stellen...

Precies Els Fijn (natuurlijk niet fijn voor jou, maar wel voor mij) dat je het herkent.

Ik snap jullie wel hoor. Kan me voorstellen dat het soms gewoon lekkerder is om met z'n tweetjes te zijn. En een tikkende wekker is sowieso irritant!

Ik gun het je van harte! Alleen zijn kan heerlijk zijn, maar bij vlagen soms best een beetje eenzaam aanvoelen, dat weet ik ook nog wel. En als alle mensen om je heen dan ook nog bezet zijn (ineens) dan maakt dat het extra lastig.
Kijk, en als je nou wist dat je precies over een jaar dé man van je leven tegenkwam dan was het niet zo erg, maar je weet het niet... Maar het komt vást goed!! Je bent volgens mij hartstikke leuk! (Maar ja, hoe leuk jij ook bent, er moeten natuurlijk wel ook leuke mannen zijn dan...). Nou ja, nogmaals: ik gun het je! Het komt vast snel goed!

Dankje Denise!

Was zelf 33 jaar toen ik de man tegekwam die ik nu wel eens meenam naar familie of vrienden, tot die tijd was ik een echte single zonder vaste relaties en ik weet dat op sommige momenten je denkt hee, inderdaad als je opeesn realiseert in zo'n groepje dat je de enige vrijgezel bent of als je weer es alleen naar een saaier feestje moet/gaat en dat je dan denkt gaat het echt wel gebeuren. Echt wel !

O herkenbaar hoor Susanne! ik ben zelf ook vrijgezel, en al mijn vriendinnen hebben allemaal een vriend, koophuis, getrouwd en kinderen, behalve ik. Dus ik herken je gevoel helemaal. En tuurlijk, ik vind het heerlijk om ook een heel weekend zelf te beslissen wat ik doe, maar die andere kant aan het verhaal he... dus herkenbaar! maar we geven de moed toch niet op he!?

@ Jobje en @ Lousje: dank voor jullie berichtjes. Nee hoor, geef zeker de moed niet op! Weet zeker dat t goedkomt en had mijn tijd tot nu toe ook echt niet anders in willen delen

Lief suusje!
Ik weet nog dat ik vroeger stellig overtuigd was van mijn alleenschap. Waarom zou ik die man nodig hebben om gelukkig te worden? Inmiddels herken ik natuurlijk precies jouw gevoelens en gedachten over de man en die ene ideale. Waar istie nou? Met vriendinnen gaat het soms alleen nog maar daar over. Om wanhopig van te worden! Ooit gedacht dat ik er zoveel mee bezig zou zijn? Nooit! En mijn leven is (net zoals de jouwe er echt niet minder leuk om en ik weet hoeveel stelletjes graag met mij zouden willen ruilen, maar toch..) Misschien moeten we elkaar er tot die tijd maar van blijven overtuigen dat die ene er echt wel een keertje bij zit. Waarschijnlijk op het moment dat je het niet (meer) verwacht...
x