Dagje Belgie

Dat had ik natuurlijk niet moeten zeggen, dat er niets meer mis kon gaan.

We waren nog niet bij Utrecht of Annabel spuugde de hele auto onder. Dat heeft ze af en toe. Van die acties. Eerst is het even mopperen, dan gooit ze alles eruit en daarna is ze zo goed als nieuw. Praktisch. Maar niet fris.

Zo goed en zo kwaad als het ging ruimde ik de troep op (altijd leuk!). Lizzy was not amused dus bleef ik maar achterin zitten om de gemoederen tot bedaren te brengen. Tegen de tijd dat we bij schoonzus en zwager in Belgie aankwamen had ik een hernia van ingeklemd zitten tussen twee kinderstoeltjes.

Er was niemand thuis. Zat ik daar met een bijna bloot Belletje. (Kleertjes uitgetrokken en haar in mijn vest gewikkeld). Na even wachten en nog een rondje rijden stonden we bijna op het punt om weer naar huis te gaan toen schoonzus en zwager rustig aangewandeld kwamen. Verwarring alom; ‘huh, jullie zouden toch later komen?” Etcetera.

Ik kwam weer helemaal tot rust toen ik een lekkere latte kreeg en even rustig op de bank zat. Het werd een heerlijke, relaxte en supergezellige dag. ’s Avonds wandelden we naar een boshuisje waar we zouden gaan eten. Onderweg begon het weer te sneeuwen. Gelukkig hadden we de slee meegenomen. Man, wat was het mooi, daar in het Belgische!

“Het lijkt wel een sprookje,” zuchtte Lizzy op de terugweg. Annabel zei niets.
Die was op de slee in slaap gevallen.