Je bent hier: Vrouwonline | Weblog | Esther | Auw!

Auw!

Auw!


Stel je voor dat je een stropdas draagt. En dat je bij een lift staat. Je wacht.

Net op het moment dat de liftdeuren opengaan, en jij een halve stap naar voren doet, opent er achter je iemand een deur. Door de tochtvlaag waait je stropdas op. Je kijkt om terwijl de stropdas in de lucht zweeft. Tegelijkertijd gaan de liftdeuren alweer dicht en zakt de lift een stukje omlaag. Zonder jou maar met de stopdas.

Je stropdas zit gevangen tussen de liftdeuren en jij wordt ruw naar voren getrokken. Je staat met je lichaam tegen de lift geperst en je linkerwang klapt onhandig tegen het koude staal van de liftdeur. Je handen hangen nutteloos langs je lijf, je zit klem. En goed ook!

Draai de lift in gedachten vervolgens een kwartslag: stel je voor dat de gleuf tussen de deuren, daar waar je stropdas klem zit, niet verticaal maar horizontaal loopt. Een op elkaar geperste streep van links naar rechts. En bedenk tenslotte dat de liftdeuren niet van ijzer zijn, maar van glas.

Voor het laatste onderdeel is het noodzakelijk dat jezelf naakt ziet. Althans je bovenlijf. Stuur je gedachten naar de ingeklemde stropdas en bedenk dat dit geen stropdas is, maar je linkerborst. Denk er onaangenaam gevoel en een ziekenhuisluchtje bij.

Gelukt? Plaatje compleet? Auw? Mooi. Dan weet je nu hoe het is om een mammografie (borstfoto) te laten maken.

De uitslag was gelukkig goed.

PS Voor mannen is het misschien leuk om 'piemel' in plaats van 'linkerborst' te lezen.


Reacties

Reactie plaatsen
  • Wat een verhaal... ik dacht in het begin "Waar gaat dit heen?????", maar toen je de glasplaat noemde zat ik meteen op het goede spoor.
    Idd niet echt leuk, maar ach, een goede uitslag doet je dat snel weer vergeten.

  • Bij de glasplaat had ik um ook door. Maar hee een mammo, dat zal niet zomaar geweest zijn. Fijn dat het ok is, maar ik vermoed dat je voorafgaand in de rats hebt gezeten downer. Ik ga zo weer naar onze grote vriend Dr. D. Hoop dat dat ook weer goed is....

  • dacht even dat we een voorpublicatie van je thriller kregen...jeetje, dat was dus op doktersadvies of zo? Want nationaal borstonderzoek begint toch schandalig veel later? Iig fijn dat de uitslag goed is...kan je opgelucht aan je weekend beginnen! Geniet ervan!

  • En dat dus twee keer per jaar aan beide zijden.
    Voor veel vrouwen de waarheid.
    Wat heb je dit heerlijk omschreven. Ik vraag me altijd al af hoe je moet aangeven dat t niet zo heel lekker is, als ik weer met rode vlekken in mijn decolletee op mijn werk verschijn...

  • esther_vuysters

    Vanwege een borstverkleiningsoperatie 'voel' je nogal wat onregelmatigheden bij mij. Het is lastig te zeggen of het littekenweefsel of iets anders is. Bovendien is mijn oma aan borstkanker overleden.

    Toen er ook nog eens een aantal mensen in mijn omgeving 'jong' borstkanker kreeg heb ik de stoute schoenen aangetrokken en een foto gevraagd. De huisarts heeft me vervolgens doorverwezen.

  • Dan te bedenken dat de dagen erna nog heftiger kunnen zijn.
    Wil je vermijden de trap af te rennen, zoals je normaal doet!!

Reageren op dit artikel

Naam
E-mail *
Bericht **
rolleyescrygrinsmilelolwinkconfusedsurprisedtongue laughtongue rolleyetongue winkraspberrydowner
grrroh ohred facesickhmmmmadangrykissexcaimquestion   
 
 
* E-mail adres wordt niet getoond.
** HTML niet toegestaan.

Tip! Als je lid bent van Vrouwonline kunnen we jouw gegevens bewaren zodat je makkelijk kunt reageren.
Ga naar Registreren om (gratis) lid te worden of log in als je al lid bent.
Esther

Over Esther

Esther Vuijsters (38) houdt van haar blog.

En van grapjes (die niet iedereen altijd even leuk vindt). En van boeken. En van haar man (Paul, 41) en haar kinderen (Lizzy van 9 en Annabel van 6).

En van … van alles eigenlijk. Ze houdt vooral van houden van. Van uitslapen, van een lekkere latte macchiato, een prosecco, een leuk verhaal, knuffels, een gesprek met een soulmate, een middagje winkelen, nieuwe schoenen, theedrinken met een vriendin, haar werk, sneeuw in het donker, verse bloemen, een verrassing, versgebakken brood en… eigenlijk houdt ze gewoon van het leven.

Laatste blogberichten

  • Big boy

    Big boy

    Ik weet dat het eigenlijk helemaal niet veel voorstelt. Maar stiekem toch wel :)     De jongens zijn nog steeds ziek. Snotterig, koorts, hoesten, niezen, lamlendigheid, niet willen eten.. In plaats van uitgebreid te koken warm ik dus de laatste dagen wat op, bied ze het aan en als ze het willen eten is h...

  • Onverwachts februarigeluk

    Onverwachts februarigeluk

    Woensdagavond, half 10. Een koude winteravond in februari. Geborreld en een Very Italian Pizza gegeten met een vriendin.    In het donker loop ik richting tram.   Op de Hofvijver schaatst een twintigtal mensen.  Het is volle maan.     Ik ben domweg gelukkig, ondanks alles.  Ondan...

Toon alle blogberichten Toon alle webloggers