Wijntje?

Een schraal verlichte pub in een tot dan toe onbekende straat. Zij kijkt, ik kijk terug. Ik durf er niet naar toe en bestel een fles witte wijn. Ik drink\, zij kijkt, ik drink verder en ze kijkt weer. Nu durf ik, ik ga naar toe, ze knikt als ik zeg dat ik haar mee naar huis wil nemen om mijn postzegelverzameling te laten zien. We gaan rechtstreeks naar mijn slaapkamer. We kleden ons uit, slipjes blijven aan. Ik heb dus een voordeel, ik kan haar borsten al zien. Ik toon haar een paar kostbare postzegels uit 1920. Ik kan niets meer, nog geen postzegel, optillen met mijn lid. Lam van de witte wijn. Zij zegt dat ze het sowieso niet doet tijdens de eerste nacht. We pakken elkaar vast als een uitgeblust echtpaar en vallen in slaap. 's Morgens vroeg worden we tegelijk wakker. Zij zegt dat de eerste nacht voorbij is en dat ze zichzelf nu toestemming geeft om te vrijen. Ik kijk naar mijn lid dat er weer fris bijstaat en ik zeg: aan de slag dan. Even de postzegels van het bed vegen en het feest kan beginnen. Gewoon een kwestie van geduld.