75. Ibiza!

Deze week: Een week zon, zee en strand en... party...

“Max!” Mick komt schreeuwend binnen, pakt me op, draait een paar rondjes, geeft me een dikke kus en zet me weer neer.

“Ssssst!!!! Molly ligt te slapen.

Gehuil.

“Nou nu niet meer dus,” zeg ik boos.

Mick laat zich niet van zijn stuk brengen en maakt nog een rondedansje door de kamer. “Haal haar maar uit haar bedje, want ik heb iets heeeeeeeeeeeeel leuks te melden! Een verrassing! En ik wil dat jullie er alle twee bij zijn.”

“Doe het lekker zelf,” zeg ik een beetje geïrriteerd. Zodra Mick thuis is, geef ik hem met genoegen alle ruimte om zijn rol als papa op te nemen. Na een hele dag werken en/of moederen, vind ik het wel best om even wat tijd voor mezelf te hebben.

“Oké!” Met twee treden tegelijk rent Mick de trap op en komt nog geen halve minuut later weer naar beneden met Molly nog in haar slaapzakje in zijn armen. Uiteraard neemt hij de frase ‘uit bed halen’ weer heel letterlijk. Dat luier verschonen en aankleden daar ook onderdeel van uit maakt, snapt hij natuurlijk niet. Mannen! Je moet ze echt punt voor punt en stap voor stap uitleggen wat er van ze verwacht wordt, anders gebeurt het dus niet!

“Nou, zeg het maar!” zeg ik.

“Eerst een kop koffie. Of nee, ligt die fles champagne nog in de koelkast die over was van de babyborrel?”

“Ja, maar…”

“Niks te maren. Open die fles. Dit is dé gelegenheid ervoor.”

Nu word ik toch wel heel nieuwsgierig. Snel loop ik naar de keuken, pak de fles en twee glazen en loop weer terug naar de huiskamer waar Mick nu een soort indianendans met Molly uitvoert, terwijl hij het liedje ‘Ibiza’ van de Vengaboys zingt.

“WO!” En hij steekt Molly hoog in de lucht.

“We’re going to Ibiza,” en hij wiegt Molly in zijn armen.

Hoog in de lucht produceert Molly het aanstekelijke schaterlachje dat ze sinds kort ontdekt heeft. Ze giert het uit van pret, waardoor ik ook in lachen uitbarst. Het is een erg dwaas tafereeltje. Die gekke man en dat gierende kopje uit dat slaapzakje.

Als de champagne ontkurkt is en we allebei al een glas achter de kiezen hebben dansen we met zijn drietjes door het huis op de kraker van de boys. En een lol dat we hebben. Ik vergeet helemaal dat Mick een verrassing voor ons in petto had.

“En? Heb je hem door?” vraagt hij opeens.

“Wat?”

“Nou, wat we gaan doen.”

“Nee.”

“We gaan dus echt, hè!”

“Waar naartoe?”

“Naar Ibiza, sukkeltje.”

“Huh?”

“Ja, ik moet er volgende week een fotoshoot doen en de opdrachtgever heeft er geen bezwaar tegen dat jullie meegaan. Verblijf wordt geregeld, jouw ticket betalen we zelf en Molly vliegt gratis. Hoe geweldig is dat?! Een week zon, zee en strand en... party... nou ja, vroeg naar bed met Molly, maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken.”

Ik kijk hem even perplex aan en begin dan te gillen. Van schrik moet Molly een beetje huilen. “Ach, schatje, nee, niet huilen. Dit is leuk. We gaan naar het strand. Naar de zee.” Dan ben ik even stil. “Maar, hoe zit het dan met mijn werk? Ik ben net terug van verlof. Ik kan het echt niet maken om nu alweer vakantiedagen op te nemen.”

“Heb ik allemaal geregeld, schat. Als je een beetje vooruit werkt en daarna een leuk stukje op de site zet over op vakantie gaan met je baby, kunnen ze je best een weekje missen.”

Ik wil weer gaan gillen, maar denk net op tijd aan Molly. In plaats daarvan pak ik haar over van Mick, houd haar hoog in de lucht en zing:

“WO! We’re going to Ibiza!”

---Wordt vervolgd---

Maxime (Max voor intimi) woont in hartje Amsterdam en werkt als redacteur bij een internetsite van een vrouwenblad. Ze heeft een relatie met fotograaf Mick. Op Vrouwonline houdt ze een dagboek bij van haar chaotische leventje... en haar absoluut totaal ongeplande zwangerschap.

Lees ook: