Is biologisch eten gezonder?

Biologisch eten is niet per se gezonder.

Ook al is het alleen maar biologisch wat je in je winkelmandje legt, dat wil nog niet automatisch zeggen dat je daardoor ook gezonder eet. Want van te veel biologische chips of chocolade kom je net zo goed aan als van ‘normale’ snacks.

Of iets biologisch heet, ligt aan hoe het gemaakt is. Bij het maken van biologisch voedsel wordt zoveel mogelijk rekening gehouden met milieu, dier en mens. Boeren gebruiken geen bestrijdingsmiddelen en kunstmest op planten en geven hun dieren minder medicijnen. Ook mogen er minder stoffen aan toegevoegd worden om het product langer te bewaren of een kleur te geven.

Even (on)gezond
Maar over het algemeen zijn biologische en niet-biologische voedingsmiddelen even gezond voor je. Goed, in sommige producten is wat meer vitamine C gemeten, of mineralen. Er zit minder water in, of in de melk zitten andere vetten, maar het is lastig om echt in cijfers uit te drukken wat het verschil nou is tussen biologische en gangbare producten. Dit komt doordat biologische producten onderling erg verschillen: niet elk seizoen en elke streek levert dezelfde kwaliteit groente en fruit.

Wat veel belangrijker is voor een gezond eetpatroon is natuurlijk niet of je biologisch eet, maar wát je precies eet, zoals volkoren graanproducten, groente en fruit. Als je dus kiest voor biologisch doe je dat omdat je het belangrijk vind dat je eten natuurlijker is, of dat er meer rekening wordt gehouden met dierenwelzijn. Maar denk dus niet dat je van biologische koekjes of ijs meer kan eten, omdat het gezonder is.

Herken biologische producten
Om te voldoen aan het keurmerk ‘biologisch’ moeten er aan allerlei voorschriften worden voldaan. Het instituut Skal controleert dat. Je kunt ze herkennen aan het Europese keurmerk voor biologische producten (het groene blaadje met sterren), de term ‘biologisch’ of het EKO-keurmerk, het Europese keurmerk voor biologische producten, de term ‘biologisch’ of vertalingen daarvan (organic, ökologisch, biologique).

Bron: Voedingscentrum
Chantal van der Leest