Het nieuwe Hollywood: Rhodos

door Redactie Vrouwonline | 0 reacties

Twee weken lang heb ik op een ligbed gelegen met zwembad, boeken, verkoelende drankjes en man binnen handbereik.

Nu ga ik je echt niet zeggen dat dat vervelend was. Integendeel; in mij schuilt een lui meisje dat zo best dag in, dag uit kan vullen. Het was alleen wel afkicken. God, wat heb ik mijn celebs gemist. Als je je dag in dag, dag uit bezighoudt met het laatste shownieuws, is het even wennen als je op een ochtend geen idee hebt wat er zich in Hollywood en Hilversum afspeelt. En dat tien dagen lang. Ik kwam tot de teleurstellende conclusie dat ik mijn dagelijkse portie gossip nodig heb. En dan ga je rare dingen doen.

Binnen de kortste keren was ik vriendjes met barman Johnny. Ik kan iedereen aanraden om vriendjes te worden met de barman. Niet alleen voor de gratis wijntjes, maar ook voor de juicy verhalen. Iedere avond praatte hij me bij over de hotelgasten en hun drama’s en intriges. Zo wist ik dat de corpulente Fin op het luchtbed bijna stierf door verkeerde medicatie. En dat hij vorig jaar nog veertig kilo zwaarder was dan nu. De Amsterdamse familie die al zeven jaar lang kind aan huis is in het hotel, gaat nog steeds op vakantie met de ex-schoonzus en de opa in het gezelschap was sinds kort weduwnaar. Voor ik het wist had ik bij iedere hotelgast allerlei achtergrondinformatie die ik helemaal niet wilde weten. Net als met de psoriasis van Kim Kardashian. Je wil het niet weten, maar toch weet je het. Hotel Athineon was klein Hollywood geworden.

Zelfs in de taxi kon ik mijn honger naar celebnieuws niet stillen. Naast een Griekse chauffeur die veel te hard reed en veel te veel praatte zag ik mijn kans schoon. Toen we langs een jachthaven scheurden vroeg ik quasi-nonchalant of er onlangs beroemdheden waren aangemeerd. De taxichauffeur hield een onduidelijk verhaal over een of andere rijke weduwe, maar meldde wel tussen neus en lippen door dat Jennifer Lopez er laatst nog was. Jennifer Lopez?! Hij had mijn aandacht. “And the husband of ehhh Catherine Zzzee…” “Zeta Jones? Michael Douglas?!” “Yeah, Michael Douglas.” Terwijl ik alle details wilde weten zat het vriendje oogrollend op de achterbank. “Geloof je dat echt? Denk je dat Michael Douglas zich laat rondrijden in een gammele taxi door een naar tzatziki stinkende chauffeur?”

Na een week begonnen mijn afkickverschijnselen nog ernstigere vormen aan te nemen. Ik ging opeens in alle Griekse vrouwen de donkerharige versie van Carrie Bradshaw zien. De lange neus, het tengere postuur… alleen qua styling zijn ze wel in seizoen 5 blijven hangen. ’s Avonds crashten we bij een romantisch uitziend restaurant met dakterras. De ober vertelde trots dat het restaurant ooit de achtergrond is geweest van een actiefilm. Door zijn belabberde Engels heb ik geen idee welke film het nou was en wie er in speelden, maar toch. Ik vind het prettig om te denken dat Johnny Depp ooit met pistolen heeft gezwaaid op de plek waar ik op dat moment souvlaki at. Bovendien was ik met de semi-Carrie’s en het rondwarende aura van Depp toch een beetje omringd door celebs.

Binnen mum van tijd was Rhodos voor mijn gevoel een soort mini-Hollywood geworden. Als je de vadsige Engelsen en bejaarde Denen weg dacht, had het best gekund. Inmiddels ben ik weer terug in Hilversum en ik moet zeggen: schrijven over de Cherso’s, Lady Gaga en Justin Timberlake vult mijn honger naar gossip toch beter dan mijn eigen nepberoemdheden. Hoewel er daar ook een hoop van rondlopen in L.A., maar dat is weer een heel ander verhaal…

Susan Dalstra schrijft voor TVGids.nl/Shownieuws. Weet meer van Kim Kardashian dan goed is voor een mens en heeft niet voor niets de bijnaam Gossip Girl. Vindt het de hoogste tijd voor een nieuwe generatie showbizzqueens, dus move over Albert Verlinde en Joop van Tellingen.