Jouw yoga moment

Meer Lichaam & geest

door Redactie Vrouwonline | 1 reacties

Wij vroegen jou om jouw leukste, grappigste en meest genânte yoga ervaringen in te sturen. Hieronder lees je de leukste vier inzendingen.

Slappe lach
‘Omdat mijn leven erg druk is, had ik het idee gekregen om yoga op te pakken. Om wat meer
tot rust te komen. De eerste paar lessen had ik erg veel moeite met de rust en stilte, maar ik merkte dat ik er toch steeds meer in kwam.
Het ontspannen en mediteren ging steeds beter. Helaas was het pand waar we yogales kregen al erg oud en gehorig. We hadden in ons zaaltje al eerder ‘de buren’ gehoord: Harde muziek, de tv, gediscussieer, maar als echte yoga diehards sloten we ons daar voor af. Tot die ene avond.
Blijkbaar hadden de buren iets persoonlijks te vieren, want langzaam maar zeker drong het tot me door dat dat ritmische gebonk géén muziek was. En het rare was: Het leek wel alsof ik de enige was in de groep die het hoorde. Terwijl iedereen rustig diep doorademde, kreeg ik het steeds benauwder.
Hoe meer ik probeerde om m’n lach in te houden, hoe erger het werd. Op een bepaald moment had ik echt de slappe lach en kon ik helemaal niks meer. Ik heb me maar verontschuldigd en ben naar de kleedkamer gegaan.
Die avond heb ik het lesje verder maar voor gezien gehouden…’
Ingestuurd door Yolande

Te ontspannen
‘Mijn man en ik werken allebei erg hard en het leek mij een goed idee om samen op yogales te gaan, omdat het zo ontspannend en gezond is.
Ik ging al regelmatig, dus ik wist hoe fijn het was met meditatie enzo, en ik wilde graag dat mijn man dat ook zou ervaren. Helaas had hij daar niet zo’n zin in, hij vond yoga meer iets voor vrouwen.
Toch kreeg ik het voor elkaar dat hij een keertje meeging, onder het mom van ‘even kennis maken en alleen kijken’. Terwijl ik me omkleedde, was hij al de zaal ingegaan.
Tegen de tijd dat ik daar binnenkwam, zag ik mijn medecursisten giechelend bij elkaar zitten. En mijn man? Die lag heerlijk ontspannen te snurken op een matje… Vanzelfsprekend ga ik voortaan dus maar weer alleen!’
Ingestuurd door Astrid

Stress!
‘Tijdens mijn zwangerschap had ik meegedaan aan een cursus zwangerschapsyoga. Heerlijk, om met medezwangeren zo bewust bezig te zijn met ons veranderende lichaam en de groeiende baby.
Na de cursus hielden we elkaar op de hoogte van de ‘laatste loodjes’, de bevallingen en baby’s natuurlijk. En toen was het tijd voor de terugkomles, waar we allemaal onze baby’s zouden showen.
Het leek me hartstikke leuk om iedereen weer te zien. Maar toen het moment eenmaal daar was, ging het helemaal niet zo goed met me.
Ik had slecht geslapen, de baby huilde veel, de borstvoeding duurde langer dan normaal, spuitpoepluier, enfin, ik stapte nogal gestrest in de auto, waar ik er ook achter kwam dat ik geen idee had hoe ik die maxicosi vast moest zetten.
Huilend en veel te laat kwam ik aan, met mijn overigens braaf slapende baby.
Gelukkig had iedereen wel begrip voor mijn situatie en kreeg ik veel steun en troost.
Achteraf gezien kan ik alles beter relativeren en ook wel lachen om mijn stress van toen. Vooral omdat ik zo gestrest naar de cursus ging waar ik juist had leren ontspannen!’
Ingestuurd door Miranda

Pardon!
’Wat genoot ik van die yogales! Ik vond het heerlijk om even niks aan mijn hoofd te hebben, te ontspannen, gewoon rust te vinden. Vaak betrapte ik mezelf erop dat ik moeite moest doen om niet in slaap te vallen.
Zo ook weer op de bewuste avond. We hadden redelijk intensieve oefeningen gedaan en waren bezig met de ontspannende afsluiting.
Ik liet me heerlijk leiden door de stem van de instructrice en de plingplong muziek op de achtergrond. Ontspannen… Relaxed… En opeens: Prrrfffttt. Er was me zomaar een scheetje ontsnapt!
Ik hield in eerste instantie mijn ogen stijf dicht om net te doen alsof ik van niks wist, maar piepte toen toch ‘Pardon!’. De instructrice zei nog: ‘Dat geeft niks hoor, het geeft alleen maar aan dat je echt ontspannen was’, maar voor mij was de ontspanning voorbij.
De volgende lessen lag ik te ‘ontspannen’ met stijf aangeknepen billen. En ik weet zeker dat iedereen dit verhaal thuis verteld had. Verschrikkelijk! Voortaan was ik ‘die van die scheet!’’
Ingestuurd door Esther