Ik weet niet meer wat te doen met m'n leven

Misschien is het een optie om je in te schrijven bij NMLK. Dit is een site voor mensen die graag andere (nieuwe) mensen willen leren kennen.. het is laagdrempelig en het gaat er heel gemoedelijk aan toe. Veel succes!

...ik ben blij dat later in het artikel ook het advies wordt gegeven van een coach. De huisarts kan je hier ook bij helpen, zij hebben meestal goede contacten met psychologen (en deze worden vergoed door je verzekering!)
Alleen medicijnen lijkt mij namelijk wat kortzichtig, ze kunnen je ondersteunen door een moeilijke periode maar medicijnen lossen in mijn ogen het onderliggende probleem niet op. Alle mensen in deze situatie: heel veel sterkte! Liefs. PS: Ik ben blij dat Vrouwonline zo'n artikel plaatst.

Hey Peggy,

Wat vervelend. Ik weet niet waar je woont natuurlijk. Maar ik ben 33jaar en woon in Friesland. Uiteraard weet ik niet of er tussen ons wel of geen klik zou zijn. Maar we kunnen misschien beginnen met elkaar te mailen en te kijken of we het "leuk" hebben?
Mailadres is neem ik aan bij vrouwonline bekend?!

dat is knap waardeloos zo als jij in de put zit!
als je bij mij in de buurt woont dan zal ik elke dag naar je toekomen en je mee naar buiten nemen,of ergens een lekker bakje koffie of thee gaan drinken !is erg belangrijk dat je onder de mensen bent,maar is makkelijker gezegt dan gedaan!sterkte en blij er tegen vechten!als je contact met me wil kan altijd vragen aan o leuk voor mn email adres,misschien is dit wel het begin van werken aan jezelf?!!kom op meid neem de stap ook al is het best eng!gewoon doen ik woon in hoorn en jij?

Hi Peggy,

Helaas voor jou (en misschien ook wel voor mij ) kan ik me bij jouw situatie echt helemaal nisk voorstellen. Ik ben juist heel zelfverzekerd en heb veel vrienden en bezigheden. Bovendien ken ik mezelf ook redelijk goed.

Wat ik je wil adviseren is om eens te beginnen met het kijken naar al het goede in jezelf, want ik heb gewoon een beetje het idee dat je alles aan jezelf slecht vind op dit moment. Het feit dat je al vanaf je 18de uit huis bent, en alleen telefonisch contact hebt met je ouders, geeft voor mij aan dat je een moeilijke jeugd hebt gehad. Het is je toen toch ook gelukt om voor jezelf te kiezen??!!

KIES DAAR DAN NU OOK VOOR EN START MET HET VERBETEREN VAN JE EIGEN LEEFOMGEVING. JE WORDT HIER DUIDELIJK NIET GELUKKIG VAN!!

Ga eens alleen op stap in een kroeg op zaterdagavond. Je zult verbaasd zijn door het aantal reacties wat je krijgt als je je daarvoor openstelt. Ik ga zelf ook vaak alleen op stap, terwijl ik wel veel vrienden heb en getrouwd ben met een schat van een man. Maar ik heb ook behoefte aan nieuwe mensen en sociale contacten.

Ik wil je heel veel succes wensen met je zoektocht naar meer sociale contacten, en probeer naar het goede van jezelf te kijken. Je hebt het in je, want dat heeft iedereen.

Lief kind,
Als je alle aanleersels en afkijksels schrapt, blijf je vanzelf zelf over. Kijk blanco om je heen en besef dat het niet gaat om de zin ván het leven, maat de zin ín het leven. Tenzij je depressief bent, natuurlijk. Dat is een hersenziekte die met sommige medicijnen soms te genezen is. Maar prakkezeer jezelf niet in de prut.

Vind het erg voor je , helaas door mijn spierziekte en on gewilde scheiding heb ook ik amper contacten meer en stel mij ook de vraag ik weet niet meer wat ik met mijn leven aan moet ook ik moet mij uit bed praten maar ben eenzaam , nu wil de arts mij antidepressivia voorschrijven 2 dagen ingenomen , toen bewust gestopt ik ben met een schrijfster een reactie met haar eens het medicijn onderdrukt ev problemen en lost niets op ik ben wel ouder dan jou maar mits je e-mail contact wenst wil ik er voor je zijn en wens je sterkte hoe moeilijk ook je hebt het al gedaan probeer er over te praten liefs Anniek ik wil nog heel veel en er ook best zin in maar net als jij erg moe en dat remt alles af .

Beste,

Ik zie in deze discussie dat al een aantal mensen je hun hulp hebben aangeboden.
Hoewel het misschien lastig is die stap te zetten, maar neem het aan. Je zult zien dat het dan langzaam aan weer beter gaat

ik begrijp Peggy denk ik erg goed , ook ik ben moe en weet niet meer hoe het leven weer op te pakken.
Was 34 j getrouwd 2 zonen ,toen zij gingen mocht ook ik gaan een zieke vrouw had mijn ex in zijn huwelijk niet gewenst , mijn gezin was mijn doel mijn leven , nu door mijn zoon wordt mij keihard gezegd door jouw ziekte moest pa scheiden alles wat daarna gebeurt was , was mijn schuld , ongelofelijk ze hebben mij met een mes in mijn ziel gestoken , ze staan niet meer voor mij klaar , ben doordat ik ex vertrouwde bedrogen in scheiding , inboedel , hond kwijt en mijn ex bleek een egoist onbereken baar te zijn , zijn lieve woorden bleken achteraf puur voor hem zelf te zijn ik zei eens wat ben ik dom en naief geweest waarop een man zei ,nee, dat ben je niet het was je man je hebt hem vertrouwd , kinderen werden overduidelijk zwarte woorden ingeprent , dat ik normaal nooit zeg , maar ik heb door mijn zware levensweg altijd goed gezorgd voor mijn ex en zeker ik was een ongewenst kind voor 200 procent als moeder , hulp van instantie's ook niets , alles heb ik geprobeerd , voel mij verbitterd en als zieke 3/4 kwart liggend en hoe raar ook alles werd mij aangedaan je zgn vrienden verdwijnen ook ik behoef geen medelijden af en toe 5 min een helpende hand zou fijn zijn , ook mijn uitkering hem te geloven , het huwelijk was goed, zorg jij voor het huis en ev kinderwens zorg ik voor je inkomen ben ik ook mijn uitkering verloren ik leef van 950 in de mnd ex lief heeft 3 huizen en meer hij had zijn scheiding goed geplend een bungalow gebouw op grond van mij ziekte anders mocht het niet , daar woont hij nu met zijn nieuwe liefde ,dan loopt hij nog met opgeheven hoofd rond , sorry deze man heeft geen hart nog ziel , hem mis ik niet mijn kinderen, doel, honje wel .
Soms vraag ik mij af waarom ben ik geboren , Anne .
Zelf als ged iplomeerde in de zorg gewerkt bij extreem zieke mensen, sociaal stond ik voor iedereen klaar en waar zijn ze nu al die mensen .!!!!!!!!!!

Lieve Joanne ik heb maar weinig woorden nodig want jou verhaal zou het mijne kunnen zijn.

Schrijf ik mijn eigen naam, maar het moet natuurlijk de jouwe zijn en die is Anne sorry maar nogmaals jou verhaal is gelijk aan dat van mij.

hey peggy,

heb zelf ook heel veel problemen om omm de juiste vrienden te vinden, heb daarom ook heel veel contact met mijn ouders.

zou graag wel meer contact met je willen hebben, meschien kunnen we elkaar wel helpen om toch het positive te zien. en dat we voor elkaar er toch kunnen zijn.

mijn e mail is jandeeerste@live.nl